VERSLAGEN SEIZOEN 2019





Inhoud

Het Tuinkring Twentejaar 2019

Vanaf 2001 zijn alle gebeurtenissen, alles wat georganiseerd werd, door steeds een ander Tuinkringlid vastgelegd. De eerste jaren las je de verslagen in een boekje dat elke decembermaand verscheen. De laatste jaren: 2011-2012, 2013-2014, 2015-2016 en 2017-2018 zijn ze gebundeld in een twee-jaren boekje omdat het lidmaatschap ook twee jaren omvatte. En vanaf nu verschijnen de verslagen zo spoedig mogelijk na de reis op onze site! Iedereen kan dan zelf kiezen of en hoe ze worden opgeslagen. Een logische ontwikkeling vinden wij. Tijd winnen is met de jaren belangrijker, ook voor de organisatie.
Door de tropische zomer van 2018 verviel het reisje naar Duitsland: nooit eerder gebeurd. Want het landschap en àlle tuinen waren minstens deels verdroogd. Dit jaar was ditzelfde reisje het eerste reisje in 2019.
Wordt ook geinspireerd en ga er eens rustig bij zitten!


1. woensdag 26 juni 2019: Noord Duitsland
    Verslag door Femke Oost, Lochem.

2. donderdag 22 augustus 2019: East Anglia, dag 1
    Verslag door Dineke Brethouwer, Ruurlo.

    vrijdag 23 augustus 2019: East Anglia, dag 2
    Verslag door Els Smit, Beltrum.

    zaterdag 24 augustus 2019: East Anglia, dag 3
    Verslag door Els Dieperink, Lochem.

    zondag 25 augustus 2019: East Anglia, dag 4
    Verslag door Bertus Spit, Enschede.

    maandag 26 augustus 2019: East Anglia, dag 5
    Verslag door Gerrit Wentink, Markelo.

    dinsdag 27 augustus 2019: East Anglia, dag 6
    Verslag door Dineke Brethouwer, Ruurlo.

3. woensdag 18 september 2019: Nazomertocht
    Verslag door Yvonne Duitshof-Knufing, Breedenbroek.


Heel veel dank aan deze genoemde en geroemde auteurs voor hun prachtige verhalen en aan alle fotografen Heel veel dank aan bovenstaande auteurs die zonder morren het verzoek tot beschrijven van zo’n TT-dag (hoeft maar één keer) aanvaardden. Maar ook veel dank aan hen die zo’n plezierig gezelschap waren tijdens onze tochten. We weten van mensen die door droeve omstandigheden niet (meer) deel kunnen nemen. We hopen dat deze verslagen hen toch plezier doen.
Wie weet, zien we elkaar terug op een mooie dag, al dan niet een Tuinkringdag.
Graag tot ziens!

Trudy Welman en Lindy van Wezel
Leiding vrijwilligersorganisatie Tuinkring Twente.

Inhoudsopgave

Noord Duitsland

woensdag 26 juni 2019.
Verslag: Femke Oost, Lochem.


Om 7.45 uur was iedereen aanwezig op het parkeerterrein bij de Plus in Haaksbergen.
Het was zonnig en droog: ideaal.
De bus was ook mooi op tijd en nadat Lindy weer thuis de juiste schoen had aangetrokken, konden wij om 8 uur vertrekken.
Wij werden, rijdend in de luxe bus van Kürten in Alstätte, verwelkomd door chauffeur Wolfgang.
Om 11 uur kwamen wij aan bij Garten Moorriem. “Zijn we er nu al?”
Eerst werden wij verwend met Kaffee und Kuchen, binnen of onder de oude appelboom, en daarna hebben wij de prachtige tuin en de verschillende tuinkamers met schitterende borders bewonderd.
De planten zagen er zo vol en zó gezond uit, dat komt door de bodem van veen en leem. De eigenaar, Albrecht Ziburski, vertelde dat hij de hele tuin zelf onderhoudt, en ook de planten die te koop waren bij zijn vrouw Ute kweekt hij allemaal zelf.
Om 13 uur gingen wij verder met de bus naar Park der Gärten in Bad Zwischenahn, waar wij een half uur later aankwamen. Het park heeft een oppervlakte van 140.000 vierkante meter (14 ha) en 90 modeltuinen met verschillende thema’s, o.a. rozen- en watertuinen. Ook tuinen op naam van architekten. Je kon er ook heerlijk wandelen en er is een heel goed restaurant waar velen van ons op het buitenterras te zien waren.

Om half 5 zaten wij weer in de bus op weg naar restaurant Else am See in Schüttorf, prachtig gelegen aan een meertje met goudgeel strand en hoge kliminstallaties voor kinderen. Wat een mooi geheel, geselecteerd door Trudy en Lindy bij een voortocht. Vijf dames van onze groep hebben daar nog gezwommen, waarna wij hebben genoten van een heerlijk buffet met soorten “Geschnetzeltes” en veel groenten . Aardbeien en slagroom toe. Mmmmm.
Om 21 uur zaten wij weer in de bus, die ons naar Haaksbergen terugbracht.
Bij het uitstappen zagen we hoeveel mensen een witte cosmea hadden gekocht met grote bloemen!
Het was een heerlijke, geslaagde dag voor iedereen!

East Anglia, dag 1

donderdag 22 augustus 2019.
Verslag: Dineke Brethouwer, Ruurlo.


Na alle mails van Lindy keek ik uit naar donderdag 22 augustus, onze vertrekdatum. Voor het eerst mee met Tuinkring Twente naar Engeland!

Koffer pakken was dit keer makkelijk want het weerbericht beloofde een warme zomerse week met temperaturen van 25 tot 30 graden.
Verzamelen was bij de Plus parkeerplaats in Haaksbergen en gelukkig was iedereen (net) op tijd. Mijn vriendin Anke uit Dinxperlo stond namelijk zowaar in een file, maar ze haalde het! De bus vertrok en in Arnhem pikten we Piet Boersma op die samen met Lindy deze reis zou leiden.We kregen instructies van hen en van onze chauffeur Paul die ons wees op gordels en afvalzakjes.
Het was nog rustig in de bus.
We kregen van Lindy een prachtig verzorgd boekje met daarin het reisprogramma en veel foto's. Haar man Ru had dit verzorgd waarvoor hulde! We werden oa. verrast door enkele mooie voordrachten van Hermien Bannink die zij meest zelf had geschreven. Soms in haar dialekt! En Lindy trakteerde op pruimen die ze thuis op de markt had gekocht.

Na een kleine omweg om een file te vermijden kwamen we aan in Hoek van Holland waar de boot van Stena Line al klaar lag.
Tegen 19.00 uur gingen we lopend langs de douane aan boord. Even de hut opzoeken en daarna samen aan tafel voor een 3 gangen diner. Een tomatensalade, rucola stamppotje met rundvlees en een citroen tartelet na.
Een prima start!
Daarna zocht iedereen zijn/haar hut op want dag 2 zou vroeg beginnen.

East Anglia, dag 2

vrijdag 23 augustus 2019.
Verslag: Els Smit, Beltrum.


Dag twee van een fantastische reis. Half zes lokale tijd. Er klinkt een muziekje, “dr’ uut“ zegt Stef. Breakfast at deck nine. Lekker lang ontbijten zit er niet in. De hete thee maar meegenomen, door de krochten van de veerboot. Als Gelderse hoor ik niet bij het gezelschap van Tuinkring Twente, maar mocht gelukkig toch mee. Om mij heen hoor ik Duits, Twents en Achterhoeks, taal verbindt. Door het douanehokje waar de douanelady ons nog even in de tang houdt. Dan rijden we East Anglia tegemoet, hetgeen een schoolreisjesgevoel geeft. Spannend dus. Links en rechts glooiend landschap met schattige cottages.

We naderen een Manor House met een ommuurde tuin, de Elsing Hall Gardens. Volgens de eigenaar nog met invloeden van Piet Oudolf. De tuin is een plaatje: bruggetjes, boogjes, taxustuin, lindelaan, prachtige planten en buxus zonder mot. Een grote vijver met waterlelies op het water en de gele plomp er net boven. Op een terras genieten we van koffie en koek van het huis. Stiekem even binnen gekeken. Het ziet er zo mooi Engels uit. Minpuntje: de donkergroene plastic tuinstoelen. In de vijver bevinden zich warmtewisselaars, voor energieopwekking. Er is een klein kapelletje waar ik nog een gebedje doe voor al het moois in mijn leven.

De tweede tuin is Old Vicarage in East Ruston. Brede borders, taxushagen, vele variaties phloxen en tal van andere prachtige planten.
Ik dacht veel latijnse namen te kennen, maar dit gezelschap overtreft dat vele malen. Ik kan genieten van de fraaie doorkijkjes met op de achtergrond een kerk en een vuurtoren. Kortom, het kleurt, geurt en fleurt er allemaal. De Rolls Royce naast het huis completeert het geheel.
Een mooi begin van onze reis.



East Anglia, dag 3

zaterdag 24 augustus 2019.
Verslag: Els Dieperink, Lochem.


Hoera,het eerste, echt Engelse “breakfast” in ons hotel!
Op de boot gisteren? Nee het was er wel, maar door verwarring over plaatselijke tijd hadden we slechts 9 minuten om ons erop te storten;we grepen dus maar wat! Maar nu was er spek, worst, eieren op velerlei wijzen klaargemaakt en nog veel meer. Heerlijk!
We zijn het er allemaal over eens dat het een ongezond, zwaar eten is, maar ….. we laten het ons goed smaken!
Welgemoed zitten we allemaal op tijd in de bus, op naar Cambridge!
Daar gaan we !
Oh nee, toch nog niet.....de middelste deur van de bus wil niet sluiten.
Chauffeur Paul bekijkt het probleem van alle kanten, belt met de technische man en dan lukt het en gaan we toch.
Weer met de brug over de indrukwekkende zeearm Orwell ,de A 15.
In Cambridge worden we gedropt aan de rand van het centrum , we gaan over Jesus Green ,Portugal street en komen zo bij de King's College Chapel ,kijken eerst nog bij de rivier de Cam , waarop druk gepunterd wordt. Bij binnenkomst van de Chapel, voor mij de 2de keer, word ik weer overweldigd door de schoonheid van dit stokoude interieur en vooral door het originele waaier plafond. Dit was toen vernieuwend en helemaal een Engelse vinding.
In de eeuwen daarvoor werkte men naar Franse voorbeelden.
De prachtige ramen zijn gespaard gebleven doordat de Duitsers bewust Cambridge niet gebombardeerd hebben.
Ach, wat is in deze universiteitsstad veel te zien, je zou met gemak een hele dag hieraan kunnen besteden, het liefst zelfs verspreid over een aantal dagen.
Daarna hebben we geluncht en te midden van vele smakeloze souvenir shops nog een parel van een winkel ontdekt en wel Galerie Primavera aan de de King's Parade nr 10. In 1945 gesticht door Henri Rothschild.
Dan weer de bus in naar Beth Chatto's Garden.
Deze reis leidt steeds weer naar de vraag, die niet beantwoord kan worden: Welke tuin is nou de mooiste? Wel kan per tuin gezegd worden, waardoor of welk deel het meest te bewonderen is. De dry garden in het begin van deze tuin maakt op mij de meeste indruk, zeker wanneer je leest dat dit deel eerst een parking was en dat er nooit is gesproeid in deze hete zomer!
En dan weer moe en tevreden uit het raam van de bus kijken tot bij het Hotel Holiday Inn bij Ipswich.
Dan het diner ,waarbij op geheimzinnige wijze plotseling het aantal kiprolletjes teruggelopen is ,en een aantal mensen, waaronder Lindy, het beste paard van stal, zich hoogstens een virtueel stukje kip kan voorstellen, de realiteit was ver te zoeken!

East Anglia, dag 4

zondag 25 augustus 2019.
Verslag: Bertus Spit, Enschede.


Deze dag begint uitstekend, want we kunnen uitslapen. Het vertrek is pas om tien uur! Zonnetje erbij en iedereen is vrolijk, de sfeer in de bus is gelijk goed. Na enige tijd rijden we door een prachtig landschap met lichtglooiende heuvels over een smal kronkelweggetje. Het is een mooi Engels sprookjeslandschap, waarin boerderijen te zien zijn, gedekt met riet en tarwe.

Na veertig minuten komen we aan bij Helmingham Hall, een oud en statig landhuis. Het huis staat er al vanaf 1510, en vanaf dat moment tot heden woont er nog steeds dezelfde familie, de familie Tollemache. We zijn doorgereden tot de oprijlaan van het landhuis, met links en rechts van die laan twee prachtige poortwachtershuisjes, maar daar moeten we niet zijn. Paul(onze chauffeur) gaat terug, want daar is de parkeerplaats. De parkeerplaats zelf is al heel bezienswaardig. Het is een groot grasveld met heel mooie eiken van enkele honderden jaren oud.

Het landhuis licht binnen een gracht en de tuinen waar het om draait liggen buiten de gracht, links en rechts van het huis. We lopen eerst voorlangs en komen bij een ommuurde rechthoekige tuin. Het is een formele tuin met rechthoekige vlakken omsloten door hagen en haagjes in diverse thema’s. Er is veel groente en fruit te vinden. Wat vooral opvalt is dat het een kleurrijke tuin is met mooie zichtlijnen. Iedereen wil foto’s maken van die zichtlijnen, maar dat is bijna onmogelijk zonder de mensen er op te krijgen die er rondlopen. Ook is er nog een mooi vorm-gesnoeide buxustuin. Deze ommuurde tuin is omringd door een bomentuin, een wilde tuin en een weiland met herten, waar je tevens een prachtig uitzicht hebt op het omringende landschap. Ik bekijk alleen het ommuurde gedeelte, want ik wil ook de tuin aan de andere zijde van het huis zien.!

De tuin aan de andere kant van het huis is veel kleiner en daar bevindt zich ook het privégedeelte van de familie. We kunnen het niet zien, maar wel duidelijk horen aan het gespetter in het zwembad. Voor ons als bezoekers is hier nog een rozentuin en een kruidentuin te zien. Vermeldenswaardig is nog dat de tuinen aan beide kanten van het huis ontworpen zijn door Alexandra Tollemache. Inmiddels is het erg warm geworden en nemen we voor we weer vertrekken nog een lekker ijsje. Om kwart over twaalf zitten we allemaal weer in de koele bus en daar gaan we, op naar de volgende tuin en dat is een flink eind rijden.

We komen aan bij de RHS(Royal Horticultural Society) Hyde Hall. De tuin is in 1955 gesticht door het echtpaar Robinson. Hun kinderen hebben de tuin ondergebracht bij de RHS, om het voortbestaan te verzekeren. Het is nu één van de vijf openbare tuinen van de RHS. In tegenstelling tot de tuin die we vanmorgen gezien hebben is dit een grote en uitgestrekte tuin. De tuin ligt op een helling tegen een heuvel aan en dat merk je. De heuvel moeten we eerst beklimmen, want we lunchen in het restaurant bovenaan.

Na de lunch bekijken we eerst de heuveltoptuin. We gaan bewust niet met Piet (onze deskundige) mee, want die heeft een ander tempo dan wij met z’n tweeën. Deze tuin heeft prachtige golvende grasvelden en -paden. Er zijn mooie borders op kleur waar we ons echt aan vergaapt hebben. Er staan mooie boomgroepen en tot slot is er een tweetal prachtige vijvers. De oeverbeplanting van de grote vijver is zo mooi.. Er zijn enkele velden met waterlelies, maar die bloeien helaas niet. We lopen door naar de droge tuin, fraai aangelegd en we kijken of er nog planten zijn die we zelf kunnen gebruiken. Daarna lopen we door de Queen Mother’s tuin en door de Australische en Nieuw Zeelandse tuin. De laatste tuin heeft planten die wij nog nooit gezien hebben. Het is teveel om alle tuinen in relatief korte tijd te kunnen bekijken. Het terrein is groot en uitgestrekt en bovendien is het heet met een strakblauwe lucht en meer dan 30 graden Celsius!

In de tuinen is nog een “Contemperory Craft & Design Fair”. Deze tentoonstelling is opgesteld op het grasveld en in een aantal grote tenten. Wij zijn door de tenten heen gelopen om een beeld te krijgen van wat er allemaal is, het is prachtig en ook daar hebben we weer van genoten. Uiteindelijk komen we iedereen weer tegen op het terras bij de uitgang. Even een glaasje fris drinken en dan weer op naar de bus. We vertrekken precies om kwart voor zes na een vermoeiende, warme, maar prachtige dag, waarin we weer heel wat gezien hebben.

Het diner in het hotel is dit keer prima en beter dan de voorgaande twee dagen. Het pittige gesprek dat Lindy (onze reisleider) de vorige dag met de hotel-chef heeft gehad, heeft zijn uitwerking niet gemist. Na een gezellige avond kunnen we onze koffers weer inpakken, want morgen is onze laatste dag in Engeland.

East Anglia, dag 5

maandag 26 augustus 2019.
Verslag: Gerrit Wentink, Markelo.


We werden gewekt door de ochtendzon die onze kamer om 6.15 u binnen schijnt. Het belooft weer een mooie dag te worden.
Om half 8 ontbijten en deze keer zaten Erna en ik bij reisleider Piet en chauffeur Paul aan tafel waar we tevens het een en ander besproken hebben. Ik ben wel een beetje jaloers op de reizen die Piet allemaal heeft gemaakt en nog maakt.
Om half negen vertrokken we met de bus naar Lavenham. We zaten in het oudste gebied van Engeland waar de 900 jaren oude hagen het landschap sieren. In die oude hagen zijn wel 500 soorten planten gevonden, volgens Piet.
We hebben eerst de mooie oude kerk bezocht in Lavenham, de Church of St. Peter& St. Paul , uit 1525 . Daarna hebben we rondgewandeld in het vroegere oude wol-bedrijvige stadje, waar Clairle nog een ongelukje opliep, maar gelukkig viel het allemaal mee. Na de wandeling vonden we een restaurantje waar we een kop koffie hebben gedronken. Ook bewonderden we de oude gebouwen en scheefgezakte huisjes daar en we liepen weer richting de bus.
Na een uurtje rijden komen we aan bij de Bressingham Steam Gardens. Onderweg genoten we van de korte verhalen van Hermien Bannink die ze zo mooi kon vertellen. We kwamen aan in de prachtige tuin, ontwikkeld door Alan Bloom, een plantendeskundige die vanaf 1946 wel 5000 vaste plantensoorten toepaste in de zogenaamde foggy bottom- gardens. Na eerst wat gegeten te hebben zijn we daarna door de kleurrijke tuin gewandeld over de gazon paden. Hier was ook een museum en een stoomtreintje waarin je een ritje rond de tuin kon maken.
Ik vond de combinatie van groenblijvers (coniferen) met de vaste plantenborders hier bijzonder mooi. De bus vertrok volgens planning ,maar bij controle bleek dat er nog een aantal personen niet aanwezig waren (die zaten nog in de trein!).
Toen we compleet waren, vertrokken we naar Ulting Wick de laatste tuin, de privetuin van mrs & mr Philippa en Bryan Burrough. De boerderijtuin is gelegen in de Chelmer vallei en je zag veel dahlia’s en grassen rondom de zwarte oude schuren. Nadat we genoten van de tuin en de aangeboden thee en koffie met gebak zijn we vertrokken richting Harwich, waar de Stena Line-ferry op ons wachtte.
Eenmaal door de douane waar 6 personen nog uit de bus werden gehaald om hun bagage te laten controleren, gingen we aan boord. Daar wachtte ons het zelfde ritueel als op de heenreis. Na de lange wachttijd hebben we genoten van het late diner. (Was erg lekker).
Nog even op het dek (rond 11 uur) de haven van Harwich uitgezwaaid samen met Martin en Susanne en afscheid van Engeland genomen.

Dit was voor mij een prachtige, zon-overgoten reis met liefhebbers van tuin en plant.
Lindy, Piet en Paul bedankt voor de mooie reis.

East Anglia, dag 6

dinsdag 27 augustus 2019.
Verslag: Dineke Brethouwer, Ruurlo.


Zo moe van al het moois en al het praten sliep ik dwars door het wekmelodietje in de ferryhut heen en ook door het tweede. Zoals een oude buurvrouw jaren geleden zei toen ze voor het eerst een 2 daags busreisje langs de Rijn maakte: “Wel mooi hoor, zo’n vakantie, maar je wordt er zo moe van!” Gelukkig was daar mijn vriendin Anke die al fris gedoucht aan mijn arm trok. Wassen, aankleden en naar het laatste uitgebreide ontbijt op de boot. Tanden poetsen en naar het passagiersdek om te ontschepen en langs de douane te gaan. Buiten het gebouw stond de bus al klaar en snoven we weer Hollandse lucht.

Op naar het oosten! Met alweer wat lekkers, dit keer door Lindy op de markt in Cambridge gekocht: heuse Cambridge-bolletjes. Lindy had ook nog een mooie plek bedacht voor een koffiestop : de Oranje-Rie bij Park Rosendael van de Bedriegertjes. Het was haar bedoeling dat we op het terras van de Oranjerie onder al die parasols dan konden genieten van de mooie rozentuin. Maar het was nog steeds zo heet dat enkelen toch binnen bleven. Even genieten van koffie en thee met heerlijke taart en daarna moesten de dames die een hoedje (op) hadden samen op de foto. Dat duurde nog al even want met 4 fotografen is dat geen sinecure!
Die hoedjes waren veelal gekocht op de markt in Cambridge; voor 10 pond werd je een Lady!
Toen vonden vervolgens de mannen dat zij niet achter konden blijven. Met pet of hoed bij een bloot mannenbeeld en het edele deel van dat beeld discreet bedekt met een petje...


We namen hier afscheid van Piet Boersma die terug naar de polder reed. Hij werd uitgebreid bedankt door alle deelnemers. En toen verder met de bus naar Haaksbergen waarin het niet meer zo rustig was als op de heenreis. We hadden elkaar inmiddels beter leren kennen! We zamelden geld in om een fotoboek in wording aan Lindy aan te kunnen bieden als dank voor al haar werk. Dirk Addink gaat het maken.
Omdat het inmiddels middag was trakteerde Lindy ons nog op een lekker vers Rosendaels-belegd broodje en zo naderden we Haaksbergen.
Daar werd afscheid genomen en ging iedereen op weg naar huis.
Het was mijn eerste keer op tuinreis met de Tuinkring Twente en het is bijzonder goed bevallen. Een prachtig programma ,een prima reisleiding, een leuk gezelschap en mooi weer. En dat ze in Engeland niet zo goed kunnen koken mocht de pret niet bederven!
Tot ziens, weer naar Engeland in 2021 !!?

Nazomertocht

woensdag 18 september 2019.
Verslag: Yvonne Duitshof-Knufing, Breedenbroek.


EEN BIJZONDER MOOIE NAZOMERDAGTOCHT.
Met de bus en met Wolfgang als chauffeur.

Als eerste zagen wij de zeer verzorgde en creatief ingerichte tuin van de Fam. Bannink in Barchem.
Bij de entree werden we ontvangen door Hermien en Bertus. Wij werden in de bus al door Lindy opgedeeld in 2 groepen vanwege de grootte van de tuin: een in de voortuin, de andere naar achter het huis. Bij de entree in de voortuin hoorde ik al opmerkingen van “ oh, wat bloeit er nog veel hier”. En ja, men zag nog ontzettend veel kleur van dahlia’s, rozen, floxen, chimicifuga’s, echinacea’s etc.. Prachtige combinaties zagen we van vaste planten met 1 jarigen, waaronder 2 soorten wonderbomen waarvan er 1 met een grijsbladige steel. Hermien had dit jaar de opslag van de planten laten staan i.v.m. de droogte. Ik ving nog een flard van een filosofisch gesprek op over Malva. Ananda zei: als je veel Malva hebt , dan geef je veel van jezelf. Dat kost energie! Wij werden getrakteerd op koffie met heerlijke zelf gebakken appeltaart. Er werden nog wat plantjes gekocht en solidago stekken weggegeven.
Kortom. We zagen vele georganiseerde natuurlijk ingerichte kleine borders. Zo zie je maar weer, een tuin hoeft niet groot te zijn om mooi te zijn. Eenieder heeft hier genoten!


TWEEDE TUIN, POLHUIS VAN AARTJE EN JOHAN van STRAATEN bij KWEKERIJ STADSWEIDEN.
Johan begon zijn enthousiaste verhaal over het ontstaan van de nu 60 jarige Hortensia kwekerij die zijn vader met zijn tweelingbroer begon. Vanuit keuterboerderij met groentes naar snijbloemen, potplanten en uiteindelijk hortensia’s. Zij zitten nu 25 jaar in Ermelo en maken hier in juni de stekken van ca 40 soorten hortensia’s. Die hebben eerst 1000 uur “rust” in de koelcel. 1,5 tot 2 jaren later worden ze in warme kassen in Harderwijk in bloei getrokken. Vaders vaste uitspraak was: “Maak niet meer dan je verkopen kunt”. Zij kweken nu rond de 2 miljoen planten, vooral te leveren aan de groothandel, grote bouwmarkten en Aldi Dld. Een derde komt in de woonkamers terecht. De hortensiateelt is zeer arbeidsintensief . Nu gebeurt dat buiten de piektijden om met een vaste groep van 30 personen in dienst. De toekomst zien zij tegemoet met robotisering. Met nog wat humoristische uitspraken moet Johan eindigen van Aartje, want het gaat van haar tuintijd af. “Er moet roulatie zijn in geld, dat is goed voor de economie” en “Handel is zowel buigen als barsten”!
Aartje geeft een rondleiding met uitleg op hun 3.500 m2 oppervlakte tuin op zandgrond. 15 jaar geleden begonnen ze hier rond de gerestaureerde 100 jaar oude boerderij. Behalve een windkering van eiken, enkele oude fruitbomen en een verwaarlosde beukenhaag was er alleen grasland. . Langs de boerderij en het bakhuisje lopend, zien we prachtige, weelderige, aparte potplanten. Je kijkt je ogen uit! Midden in het gazon ligt een vijver met eromheen verschillende borders. Er zijn prachtige kleurencombinaties te zien en een mooie grote diversiteit aan planten, waaronder heel veel Salvia soorten. Zij, Aartje heeft echt verstand van planten. In de laatste slingerborder heeft zij haar inspiratie uit Engeland gehaald, hierin heeft zij de planten iets meer gegroepeerd. Het seizoen begint al vroeg met botanische tulpjes, narcis en helleborus wat later in het jaar het schaduwpaadje wordt. Zij hebben veel bij die droogte moeten sproeien, want ze heeft liever een luie plant, dan een bruine plant. Rondom de borders staat een grote verscheidenheid aan heesters en bomen. We gaan tussendoor buiten aan tafels voor een heerlijke, goed verzorgde lunch . Voor de liefhebbers onder ons was er een uitbundige plantenverkoop. Hiervoor was veel interesse en het kon allemaal onder in de bus. Stipt 14.30 u bedankt Lindy Aartje en Johan voor de goede zorgen en wij vertrekken naar ons derde adres.

DERDE TUIN, DE FANTASIETUIN VAN BEERD van de PUT IN OLDEBROEK
. Wij wandelen deze echt te gekke, letterlijke en figuurlijke Fantasie tuin binnen en zien zo ongelooflijk veel kleur voor deze tijd van het jaar. Het kon zo, leek het, ook wel juni-juli zijn.
Een ieder wandelt naar eigen behoefte over kronkelige paadjes en trappen langs intieme grotjes en beekjes. Velen beklimmen het ene na het andere bijzondere bouwwerk: echt zo bijzonder hoe die muren afgewerkt zijn, met enorm veel fantasie. Ook prachtig de siergrassen die helemaal boven aan die bouwwerken naar beneden hangen. Naar Engelse voorbeelden zijn er in de tuin verschillende follies gebouwd waar omheen een grote verzameling tropische planten in potten te zien is. De potten zijn afgedekt met prachtige gele oxalis. Lindy doet moeite, zodat wij Beerd toch nog kunnen ontmoeten.Hij vertelt “dat 35 jr. terug het oude huis is gekocht, ik een zwembad heb uitgegraven en een waterval gemaakt, daardoor zijn de hoogteverschillen ontstaan”. Zijn hobby is het creëren van bouwsels. In oktober worden alle tropische planten uitgegraven en sommige bladplanten gaat hij stekken o.a. olifantsoor. Er worden allerlei vragen aan hem gesteld en hij weet vele antwoorden te geven. Op het terras hadden wij een geweldig uitzicht, genoten van koffie en een heerlijk belegd broodje door de bakker in Haaksbergen verzorgd. Trudy en Lindy hadden de catering, de tuinen, deze hele dag goed georganiseerd! Weer kortom, we waanden ons 1.5 uur in het buitenland.

EXTRA VERRASSING: PLUKTUIN DE DOLLE DEEL De eigenaresse is hoogzwanger, maar in deze selfservice pluktuin konden wijzelf 15 stelen plukken voor € 5.00 terwijl zij bij de vroedvrouw was.. In het midden van de tuin lagen snoeischaartjes en er stond een blikje voor het geld. Er waren vele perken met vrolijke bloemen. Nou dat is geen geld, menigeen heeft zeker wel 1 of 2 boeketten kunnen maken!
Lindy en Trudy: het was een zeer geslaagde nazomerdagtocht, met mooie herinneringen aan de prachtige tuinen.
Bedankt voor de organisatie!



Terug Inhoudsopgave