VERSLAGEN SEIZOEN 2006
Inhoud
- Intro
- Kies je woonstijl 1
- Kies je woonstijl 2
- Voorjaars-Tuinmarkt
- Het Tuindorp in Hengelo Ov.
- Toptuinen in Boekelo
- Superlokaties in Zuna en Rijssen
- Euregiotocht
- Engelandreis
- Pompoenen op Zunastaete
- Glasrijk Tubbergen
- Najaars-Tuinmarkt
- Kerstworkshops in "Bi'j de Watermölle"
Het Tuinkring Twentejaar 2006
Wat mogen wij, als organisatie van de vele evenementen in het voorbije jaar, van geluk spreken: geen dag was verregend en voor elk "feestje" was (soms te) veel belangstelling!
Dankzij de beschrijvingen van die dagen door evenzo vele welwillende TT-ers kunnen wij blijven (na)genieten van wat er dit jaar is georganiseerd en beleefd :
|
1. do av 16 maart: Nieuw Tuinjaarsbijeenkomst in "Het Wapen van Beckum". |
|
2a. vr mi 24 maart: workshop "Kies je Woonstijl" bij Lucie Schäfer in Gildehaus. |
|
2b. vr mi 31 maart: 2e deel workshop Lucie bij "Het Paleis" in Enschede. |
|
3. za mo 8 april: TT-tuinmarkt bij "De Border" in Delden. |
|
4. do mi 18 mei: dorps- en tuinenbezoek aan "Het Tuindorp" in Hengelo Ov. |
|
5. ma mi 29 mei: drie toptuinen in Boekelo. |
|
6. di mi 6 juni: twee superlokaties in Zuna en Rijssen incl. High Tea. |
|
7. di 13 juni Euregio-bustocht naar 3 tuinen en kasteel incl. diner. |
|
8. do 22 t/m ma 26 juni, busreis naar Engeland. |
|
9. vr mi 22 september: pompoenen op "Zunastaete" in Zuna. |
|
10. do 28 oktober: van "Glasrijk Tubbergen" naar "Baasdam" incl. diner. |
|
11. za mo 7 oktober: TT-tuinmarkt bij "De Border" in Delden. |
|
12. di mi en av 12 december: twee workshops kerstdecoratie in "Bi'j de Watermölle". |
Dank ook aan de medewerkers die het bovenstaande hebben georganiseerd, te weten Lucie Schäfer (2 en 7), Adrie Buter (4), Erik Eertink (5), Anny Holtkamp (6) Piet Boersma (8), Rian van den Berg (9), Dineke Gaalman (11) en Ina Kraal (12), tot zo'n prachtig, afwisselend programma.
Zonder Dirk Addink, ook voor zijn vormgeving: geen verslagenboekje 2006. En zonder al diegenen die zo volop deelnamen zouden we niet kunnen spreken van zo'n succesvol jaar 2006.
Jammer dat door volgeboekt of andere redenen er mensen waren die niet konden deelnemen. Ook voor hen is het toch leuk het gemiste na te lezen en mee te beleven?
Hopelijk zien we elkaar onder even plezierige omstandigheden terug in het nieuwe jaar!
We wensen iedereen gezondheid, plezier en alle goeds voor 2007.
Je toegewenst
mede namens naaste medewerkers Birgitte Albrecht, Ina Kraal en Margareth aan de Stegge
door Lindy van Wezel, leiding/organisatie "Tuinkring Twente".
Nieuw Tuinjaarsbijeenkomst.
donderdagavond 16 maart 2006
Verslag: Marion van Noortwijk, Delden.
Het nieuwe jaar is al een tijdje geleden begonnen, maar het voorjaar laat nog op zich wachten. Gelukkig hebben we de Tuinkring die plannen genoeg heeft ontwikkeld om er een prachtig jaar van te maken. Hopelijk hebben de tuinen er niet al te veel last van dat de winter zo lang heeft geduurd.
We worden ontvangen met koffie en cake in een zaal vol met tuinliefhebbers, wel meer dan 100 denk ik. Lindy van Wezel heet iedereen van harte welkom en stipt nog even een puntje van belang aan: van te voren aanmelden is belangrijk maar ook betalen is dat!
In de Tubantia was de dag ervoor een aankondiging geweest van deze bijeenkomst maar die had er ruim een week eerder in moeten staan: toch ook nieuwe binnenkomers daardoor.
De eerste spreekster van de avond wordt aangekondigd: Lucie Schaefer uit Gildehaus. Zij vertelt enthousiast over de workshop "Kleur en interieur". Het is een workshop die twee middagen beslaat: Eén middag bij haar thuis op de boerderij in Gildehaus (zeer smaakvol ingericht!) en één middag in de Enschedese interieurzaak van Erik Klein, 'Het Paleis'. Het onderwerp van deze workshop is, zoals Lucie zegt, je eigen woonstijl ontdekken en daarna je huis verfraaien. De groepen bestaan uit maximaal 10 personen, zodat er ruimte genoeg zal zijn om alle deelnemers te begeleiden.Voor diegenen die interesse hebben is dit vast een cursus waarvan je iets kunt opsteken. Zeker als je ziet wat zij en haar man in hun eigen woning, vaak met minimale middelen zoals verf, tot stand hebben gebracht. Dit heb ik tijdens de lezing "Een wereld van Kleur" van het afgelopen jaar zelf kunnen aanschouwen! Ook via een diapresentatie liet ze toen zien wat kleuren doen in huis en tuin.
Lindy dankt Lucie en meldt dat in de pauze mensen zich kunnen aanmelden voor het programma van 2006 en dat ook de deelnemers aan de Engelandreis zich kunnen melden voor hun deelname-papieren.
Dan kondigt ze de tweede spreker van de avond aan: Piet Boersma uit Emmeloord.
Hij zal 3D-dia's vertonen met als onderwerp o.m. de Engelse tuinenreis van komend voorjaar die hij met Lindy gaat leiden. 3D-brillen worden uitgedeeld waarmee je jezelf in de tuinen waant als je die bril opzet.
Voor mij bekende en onbekende tuinen komen langs. Het is er een paradijs wat tuinenrijkdom betreft! Overweldigend! Wat een prachtige selectie dia's. Blijkbaar is het klimaat ook wel belangrijk, net wat zachter dan het Nederlandse klimaat. En Sissinghurst in Kent, de witte tuin! Uit een eerder bezoek weet ik hoe mooi die is.
In de pauze hebben de deelnemers van de Engelandreis zich gemeld: er blijken nog maar 2 à 3 plaatsen vrij te zijn!
De inwendige mens kwam ook niets te kort: er werd nog een kopje koffie geschonken en voor wie trek had in iets anders was de bar geopend. Samen met de lekkere hapjes werd het een genoeglijke tweede helft van de avond. En de koek was nog niet op: Piet had nog meer dia's voor ons in petto. Ook de tuinen in Dorset blijken de moeite waard te zijn!
Het is de eerste keer dat de Tuinkring Twente een reis naar Engeland organiseert na zes steeds andere meerdaagse Vlaanderenreizen.
Toch kwam er ook aan deze avond weer een einde. Lindy bedankt Piet voor zijn enthousiasmerende verhaal over de Engelse tuinen, waarbij hij ook af en toe leuke anekdotes vertelde. Als dank ontving hij een grote schoof met Twentse boltulpen: het handelsmerk van de familie Visschedijk.
De avond was al bijna ten einde toen iemand vroeg wat de bedoeling van het lootje was: door de overstelpende, schitterende dia's over de Engelse tuinen was de loterij er helemaal bij ingeschoten. Maar gelukkig konden de prijzen: drie prachtige tuinboeken, aan de winnende lootjeshouders door Piet worden uitgereikt: Piet v/d Meulen, Berta Nijhuis en een nog onbekende dame waren de gelukkigen.
Het was een genoeglijke avond, die om 22:15u werd afgesloten, maar niet zonder dat een ieder nog werd verrast met een tulp met bol.
Een goed begin van een nieuw en hopelijk succesvol tuinjaar.
WORKSHOP 'WONEN' -1.
vrijdagmiddag 24 maart 2006.
Verslag: Ineke Niessink, Enschede.
Wonen, en dan prettig wonen, je thuis voelen in je eigen huis, kan rekenen op een brede belangstelling van, ik denk, vooral vrouwen. We waren die middag dan ook met alleen vrouwen te gast bij Lucie Schaefer thuis, die na haar voltooide opleiding bij de Nederlandse. Vereniging voor Kleurenstudie kleurconsulente en interieur/exterieur-deskundige is. Zij woont in Gildehaus op een boerderij die ze zo'n tien jaar geleden samen met haar man gekocht, verbouwd en ingericht heeft. Daarmee heeft ze heel veel ervaring opgedaan en daar geeft Lucie workshops over kleuren in huis en tuin. Kleuren hebben emotie en met kleuren kun je een bepaalde sfeer creëren. Lucie vertelde ons verder dat het belangrijk is om te weten wat kleur, onder invloed van licht, in je huis doet en hoe belangrijk het is daar rekening mee te houden.
Bijna iedereen heeft wel voorkeur voor kleuren en ook voor een bepaalde woonstijl, wat overigens niet hetzelfde is als een trend volgen. Een trend is tijdelijk en aan mode onderhevig en zegt nog niks over je eigen smaak: over wat je nu echt zèlf mooi vindt.
En wat jij mooi vindt, wat jou aanspreekt, daartoe nodigt Lucie je uit. Ze laat je alles wat je of alleen maar heel mooi of alleen maar heel lelijk vindt uit allerlei bladen, voornamelijk woonbladen, knippen om ze vervolgens op een JA- of NEE-blad tot een collage te maken. Op het JA-blad komt dan als vanzelf wat je mooi vindt en, bijna nog belangrijker, je NEE-blad laat zien wat je lelijk vindt. Met een stijlwoordenlijst destilleer je respectievelijk je mate van voor- en afkeer eruit.
Na een middag heb je dus als het ware een kleurenpalet in je hand met daarop je eigen voorkeur voor kleur en stijl. Het is de bedoeling daarmee een volgende keer verder te gaan en deze tot een persoonlijk geheel samen te voegen.
Het was zo gezellig, dat de middag al om was voor we het wisten. Opdracht voor thuis: zoek verder naar beelden van je eigen stijl als modern en/of klassiek. Echter, we kregen nog een rondleiding door het huis! Hier had ik mij op verheugd! En wat ik zag stelde mij niet teleur: een aantrekkelijke combinatie van kleuren en woonstijl in de verschillende vertrekken die toch een heel persoonlijke sfeer uitstraalt en daarin herken je de hand van de meester!
WORKSHOP 'WONEN' -2.
vrijdagmiddag 31 maart 2006.
Verslag: Bep Ronhaar, Hengelo Ov.
Het tweede deel van de cursus binnenhuisarchitectuur zou, dacht ik -omdat ik dat kende- , plaatsvinden in het "PARADIJS", een groene binnenbelevenis in Enschede. En ik zou zo zeggen: naar het paradijs willen we allemaal wel....Vergissing !
Ik kwam daardoor drie kwartier te laat aan in "Het Paleis", een heel mooie meubelzaak in Enschede. Gelukkig was er meteen koffie als troost en een hartelijke begroeting van Lucie en Lindy.
Opnieuw werden we weer goed begeleid in onze pogingen erachter te komen welke kleuren en materialen ons aanspreken als het gaat om onze "binnenwereld". We werden rondgeleid door dit "Paleis" en voelden af en toe de vorstelijke sfeer die opgeroepen werd door de verschillende toonzalen: prachtig op kleur en met heel mooie materialen bijeengezocht! Al gauw ervaar je wat je wèl en wat je nièt aanspreekt en je doet een schat aan ideeën op !
We genoten met elkaar van de pogingen van een jong stel, zij lerares Frans en hij een Fransman, die hun leven verder samen willen doorbrengen en nu wonen in een deel van een oude boerderij in Haaksbergen. Ze deden driftige pogingen hun smaak op elkaar af te stemmen, met natuurlijk de hulp van Lucie.
Iedereen ging met een voldaan gevoel weer huiswaarts met onder de arm een collage van onze "droomkleuren en -stofjes" die we graag op vloeren en meubels zouden willen zien. Het was wel wat eng dat we zomaar mochten knippen in stoffen die we mooi vonden en die er speciaal voor ons hingen!
Lucie, je had het "dankjewel-boeket" echt verdiend en de cursus moet je zeker nog eens geven !
TUINKRING TWENTE TUINMARKT.
zaterdag 8 april 2006
Verslag: Giny de Graaf, Borne.
"Bootsale,(spreek uit boetseel) dat is leuk !" riep onze reisleidster toen we vorig jaar in Engeland tuinen bekeken (boot=laars en sale=verkoop). "Jammer genoeg kennen we dat niet in Nederland", meldde ze ook nog.
Maar het gebeurt wél in Nederland....bij de Tuinkring! Regelmatig! En dit voorjaar op 8 april voor de muur van kwekerij de Border op Twickel.
Je kon van te voren een "plekkie huren" en/of "inkopen" voor 3 euro voor TT-leden. De bedoeling was dat je de kofferbak opengooit en dan te koop aanbiedt wat je kwijt wilt. Dat moet dan natuurlijk wel tuin-gerelateerde zaken betreffen.
Omdat ik houten bordjes maak om aan de deur te hangen (met een zuignap) met: " Ik ben in de tuin / I am in the garden" erop zag ik dat wel zitten. In de voorafgaande weken heb ik nog een paar mooie bordjes bijgemaakt, aquarel op hout, dat zie je niet zo vaak.
Van mijn boeken kan ik moeilijk afstand doen dus die bleven thuis maar ik had wel van sommige planten rijkelijk gezaaid, dus daar konden er een paar van weg. De hop doet het bij ons ook overvloedig en bovendien was ik van plan om iets meer clematis tegen de trelly's te zetten in plaats van de hop, dus die kon ook weg.
Mijn vriendin had ook een plekkie gehuurd: ze had o.a. veel stekken van salvia, anemoon en nog veel andere potjes met planten.
Na de 2e bel (voorschrift !) werd gehandeld en was ze erg snel door haar plantjes heen. Er was veel interesse voor en ook mijn hop- en lathyrusstekken hebben nieuwe eigenaars gevonden.
Het was erg jammer dat het weer de dagen ervoor zo slecht was en dat nog erger weer voorspeld was voor die zaterdag: hagel, ijzige kou, regen en wind. Veel mensen haakten op het laatste moment af, ook door ziekte (of door de angst voor nog meer slecht weer).
Maar het was leuk, erg leuk, en zonnig/bewolkt maar droog en ik voorspel dat het nog leuker wordt als al die andere mensen de volgende keer ook hun kofferbak gevuld met potjes, schaaltjes, kaarsenstandaards, boeken, stekken, serviesgoed, tuingereedschap, zaden, vazen, kweekkasjes, tafelkleedjes enz enz enz gaan verkopen.
Op de bordjes heb ik leuke reacties gehad en ik zal er de volgende keer -misschien in het najaar al- ook zeker weer bij zijn !
O, ja Lindy... de warme saucijzenbroodjes bij de koffie waren echt heerlijk, goed getest hoor.
En bij "de Border" rondkijken zonder geld uit te geven (met 10% korting !) lukte niet. Ik kwam na de verkoop toch nog platzak thuis.
TUINDORP 'T LANSINK.
donderdagmiddag 18 mei 2006
Verslag: Wim te Kiefte, Bad Bentheim.
Op donderdagmiddag 18 mei was het verzamelen bij de Theresiakerk waarna we via een "aanbrengroute" naar hotel-restaurant ´t Lansink wandelden en aldus alvast een eerste indruk opdeden.
Het hotel was oorspronkelijk bedoeld als koffiehuis maar werd later omgebouwd tot hotel omdat er weinig of geen belangstelling bleek te zijn voor het koffiehuis. De heer Ton Kouwenberg, uitbater van het hotel, gaf na de koffie informatie over het hotel en de huidige verbouwing, die medio 2005 was begonnen en eind 2006 voltooid zal zijn.
Daarna was het woord aan de heer Homme Martinus die een interessante voordracht hield over onstaan en geschiedenis van het tuindorp, waarvan hier een korte samenvatting:
Door de sterke expansie van de industrie in de tweede helft van de negentiende eeuw en de daarmede gepaard gaande groei van de (arbeiders-)bevolking in de industriesteden onstonden in deze steden allerlei ongewenste sociale effecten zoals extreme woningnood en verkrotting. In Duitsland zocht men de oplossing in het bouwen van z.g. woonkazernes terwijl in Engeland de "tuinstadgedachte" tot ontwikkeling kwam.
Kernpunten van de tuinstadbeweging waren o.m.:
- Ruim opgezet, met brede straten
- Veel groen en goede voorzieningen
- Zelfstandige eenheid, geen buitenwijk
- Grond is eigendom van de bewoners
- Diversiteit van woningtypes
- Sociale differentiatie als middel tot maatschappelijke verbetering
In 1909 hield de heer Faber, inspecteur van Volksgezondheid te Zwolle, in het "Vereenigingsgebouw" een voordracht over arbeiderswoningen in Duitsland en Engeland. Dit was voor de industrieel C.T. Stork de aanleiding om zich in de materie te verdiepen en zich vervolgens in te zetten voor de bouw van een tuindorp op basis van de Engelse tuindorpgedachte.
Na het (on)nodige politieke geharrewar over het benodigde geld besloot de familie Stork, tezamen met de personeelsvereniging van Stork en de families Dikkers en de Monchy de bouw uit eigen middelen te financieren. Op 5 mei 1911 werd de eerste steen gelegd door Frans Stork, de zoon van C.T. Stork. Ik denk dat we dit tempo tegenwoordig bij lange na niet halen, met alle inspraakprocedures en bezwaarschriften.....
Tuindorp ´t Lansink werd gebouwd op het erve ´t Lansink in de marke Woolde, en was destijds gelegen buiten de stad. Het ontwerp is van de architect Karel Müller en de tuinarchitect Pieter Wattez.
De bouw van Tuindorp ´t Lansink was voor die tijd zeer modern, met brede straten, flinke voortuin en grote achtertuin. De achtertuin was bedoeld als groentetuin. Alle huizen waren voorzien van closet met waterspoeling en waren aangesloten op de riolering. In de woningen met een huur van meer dan f. 4,50 werd een badkamer gebouwd. De woningen met een lagere huur kregen een bad in de keuken. Dit bad werd geplaatst onder het aanrecht waarvan het blad kon worden opgeklapt tegen het raam zodat er geen inkijk was wanneer men een bad nam. Hoewel later bleek dat slechts 30% van de bewoners het bad als zodanig gebruikte (waskuip en aardappelopslag waren populaire toepassingen!) vond men toch dat het een nuttige investering was.
Het tuindorp had een eigen school met bewaarschool, een huishoudschool, winkels en een zwembad (de vijver). De vijver was ontstaan door het afgraven van grond die benodigd was voor de ophoging van het terrein en de bouw.
De heer Leo Schoolkate gaf vervolgens een uitleg over de "groene" kant van het tuindorp, die o.m tot uitdrukking kwam in de brede straten, vele bomen, grasstroken (helaas vrijwel verdwenen), de ruime voortuinen en de lage dichtheid van de bouw.
Gewapend met deze kennis togen de ruim 60 deelnemers in kleine groepen op pad om het dorp met behulp van een gedetailleerde kaart te verkennen.
De uitgangspunten van de Engelse tuinstadgedachte zijn in tuindorp ´t Lansink nog goed te herkennen. Veel groen, afwisselende bebouwing, brede straten. Een heel verschil met de gemiddelde na-oorlogse woonwijk!
De vijver en de Vijverlaan met zijn mooie oude bomenrijen en het Plein 1918 met de prachtige kastanjes waren voor mij de meest in het oog springende elementen in het openbare groen.
In de voortuinen waren duidelijke verschillen te zien. Aan de tuinen die op de routebeschrijving werden genoemd was duidelijk veel zorg besteed; aan de overige soms wat minder. Jammer dat niet iedere bewoner ten volle gebruik maakt van de mogelijkheden die dit bijzondere dorp biedt.
De echte verrassingen waren meestal in de achtertuinen te vinden. In plaats van aardappelen, sla en bonen waarvoor ze oorspronkelijk waren bedoeld, waren vaak kleine paradijsjes onstaan, zoals bijvoorbeeld bij de familie Koomen aan de Ainsworthstraat en de heren Goossen en Meyer aan de Vijverlaan, om maar een paar voorbeelden te noemen.
Al met al een bijzonder interessante en goed verzorgde middag, die met een kop koffie (of thee..) in ´t Lansink werd afgesloten.
Adrie, bedankt!
TOPTUINEN IN BOEKELO.
maandagmiddag 29 mei 2006
Verslag: Miep Nijland, Markelo.
Het aantal aanmeldingen overtrof Lindy`s stoutste verwachting! Zestig personen konden aan deze middag deelnemen, terwijl er zich 75 hadden opgegeven. Het punt van samenkomst was de parkeerplaats van Hotel Bad Boekelo. Er werden drie groepen gevormd van 20 personen om achtereenvolgens drie tuinen te gaan bekijken op deze frisse dag (15 graden Celcius op 29 mei!) met zon en wind. Onze groep bezocht respectievelijk:
Tuin van het echtpaar Gaymans.
Deze tuin werd al beschreven in het boek "Met mijn tuin in de wolken": een Japanse tuin in Twente, destijds aangelegd door Henk en Wies van Heek. Waar eerst heide en zand was ontstond een grote tuin met vijver (watertuin) naar Japans voorbeeld met originele Japanse elementen. Het echtpaar Gaymans dat hier al 25 jaar woont probeert deze stijl zo goed mogelijk te handhaven.
De vijver heeft een brugje en is omrand door Bentheimer steen met daartussen planten. Het zand dat uit de vijver kwam vormt een heuvel waarop een theehuis in Japanse stijl staat, zelfs de ramen leken gemaakt van rijstpapier! De vliegden in de vijver die door Mieke Gaymans -staande in het water- steeds wordt gesnoeid, vergt veel onderhoud. De tuin zit vol symboliek met beelden als de Stupa, dierfiguren, waaronder kikker en olifant en het water uit de vijver dat van oost naar west stroomt. Zelfs onze thee werd uit een Japanse pot geschonken!
De wandeling door de grote tuin was bijzonder: we volgden een pad onder hoge, oude rododendronstruiken met grillige kale stammen. De grond was bedekt met een tapijt van hun bloesems: een sprookje! En nu terug naar de realiteit, we hoorden dat de heer Gaymans het grote gazon onderhoudt: ook daar nemen we ons petje voor af. We wensen de familie veel plezier en succes met het in stand houden van hun Japanse tuin.
Tuin van het echtpaar Hissink.
Door het mooie landschap om Boekelo reden we naar de tuin van de familie Hissink, prachtig gelegen op grond die vroeger hoorde bij het landgoed "De Weele". Helma Hissink ontving ons en ging ons voor door de cottagetuin met een grote verscheidenheid aan vaste planten.
Een oude heg van beuken en hulst die de tuin van het weiland scheidde, werd in voorgaande jaren -staande op een slee- geknipt door de heer des huizes. De heg werd na deskundig advies sterk ingekort, wat het zicht op het weiland verbeterde en het onderhoud vereenvoudigde. Al wandelend kwamen we langs een vijgenboom (al met kleine vijgen eraan) en een klimroos die tegen een schuurtje groeide.
We genoten van een verfrissing bij de blokhut met uitzicht op het weiland (wat een heerlijk plekje !) waarna we verder gingen door het bos langs de vijver waarvan het uitgegraven zand gebruikt was voor de Military.
Ook bij dit echtpaar blijkt de liefde voor de natuur waarvan de stickers op de achterdeur getuigen, "NATUUR LAAT JE LEVEN'" van Natuurmonumenten en "ZONDER BOMEN ZIJN WE GEEN MENS" van de Bomenstichting.
Deze cottagetuin "Willemsoord", bekroond door "Tubantia"-lezers, zal later in de zomer zeker een kleurrijk geheel opleveren.
Tuin van het echtpaar Meyerink.
Via de prachtige entree met aan weerszijden van de weg bloeiende rododendrons, dalkruid en salomonzegel kwamen we bij de woning(en) met gazon en L-vormige border. Het gazon sluit aan op een grote vijver, vroeger een vennetje. Mede dankzij de passende beplanting rondom maakt de vijver een natuurlijke indruk. Door de kleinkinderen werd de vijver gebruikt om te zwemmen en te roeien. Het was dit waterrijke plekje dat de familie Meyerink deed besluiten over te gaan tot de koop van dit perceel. De woning die er stond werd gastenverblijf en het voormalige kippenhok veranderde in een bungalow.
Om hun huis een naam te geven, werd gerefereerd aan hun woning in India, waar ze met veel plezier hebben gewoond. Het huis daar heette "de grote droom" en hier CHHOTA KALPANA (kleine droom). Langzaam werd en wordt de tuin uitgebreid. In de kas groeien tomatenplanten, waarschijnlijk de hobby van de heer Meyerink evenals het houden van bijen, het verzorgen van de groentetuin en het kweken van shitakepaddestoelen. Deze groeien op eikeboomstammetjes waarin gaatjes geboord zijn. Om het huis ligt een grote bostuin waarin vele soorten planten zijn gepoot, ook staan her en der bessenstruiken (voor vogels en kleinkinderen) en vruchtbomen.
Enkele beelden -met voor de familie een speciale herinnering- verfraaien deze woonplek.
Wat ons is bijgebleven is het verhaal van Gerda waaruit een zeer grote betrokkenheid met dit stukje Boekelo blijkt.
Na het bezoek aan de tuinen werd in Hotel Bad Boekelo door de voltallige groep nagepraat onder het genot van koffie/drankje met wat lekkers. Erik Eertink kreeg een vrolijk boeket als dank extra.
Wij hebben genoten van deze middag. Het was alleen jammer dat -met uitzondering van de rododendrons- de tuinen nog niet vol op kleur waren. Behalve de tuinen was ook de omgeving zeer de moeite waard en we stellen ons voor deze zomer eens te gaan fietsen in het buitengebied van Boekelo.
Wij danken Erik en de anderen ook voor de goede organisatie van deze middag.
SUPERLOKATIES IN ZUNA EN RIJSSEN.
dinsdagmiddag 6 juni 2006
Verslag: Hermy Morriën, Haaksbergen.
De weergoden zijn ons goed gezind. Het is droog, de temperatuur is rond de 18 graden en de zon laat zich veel zien. De nachten zijn nog erg koud maar dat deert ons deze middag niet (nu ik dit verslag op een middag eind juli zit uit te werken is het binnen 26 graden en buiten niet te harden vanwege de 35 graden, om over de warme nachten nog maar te zwijgen: het kan verkeren).
Wij rijden naar de afgesproken parkeerplaats van bouwbedrijf Hegeman gelegen in het landelijk gebied van Zuna. Hier worden we (zo'n 60 personen) verwelkomd door onze gastheer Hans van den Berg,de vroegere eigenaar van pretpark Hellendoorn. Hij vraagt ons via een omweg naar zijn "ZUNASTAETE" te wandelen en het kortere 'krantenpad' voor de terugweg te gebruiken.
Wij wandelen over een B-weg met daarlangs een houtwal en dan staan we via een kronkelpad opeens heel verrassend in een parkachtige omgeving: een grote waterpartij, glooiend gazon , bloeiende rododendrons, mooie bomen en een prachtige met riet bedekte villa. Wat een plaatje! Een gebied van 3,5 ha verscholen achter houtwallen.
Rechts van ons worden we vrolijk verwelkomd door blèrende schapen en lammeren in een pas aangelegde boomgaard. Via een rondlopende weg wandelen we naar de iets hoger gelegen villa, waar we hartelijk worden verwelkomd door Rian, de vrouw van Hans. Het terras is voor ons feestelijk aangekleed. Overal op de door het terras omzoomde muurtjes liggen kussens. De statafels en de buffettafel met glazen zijn omkleed met roomkleurige kleden en er staan prachtige vazen met bloemen. Vanaf het terras hebben we een geweldig uitzicht over hun park.
Hans vertelt dat Zuna 'ten zuiden van de rivier de Aa' betekent. Het gebied is met name 's winters erg nat omdat het van oorsprong een overstromingsgebied is.
Autosloper van Dam is de eerste eigenaar van ZUNASTAETE. In 1980 is de grote vijver uitgegraven (op sommige landkaarten zelfs aangegeven!). Het zand is gebruikt om het gebied glooiend te krijgen. De vijver is op sommige plekken zelfs 5 meter diep! Binnen in de vijver ligt een eiland met bomen.
In 1982 is het huis gebouwd. Toen Rian en Hans dit paradijs in 1999 kochten hebben zij het huis volledig gerenoveerd en in "de tuin" meer kleur aangebracht. Bijna alle tuinwerkzaamheden doen zij zelf, gemiddeld elk 15 uur per week en ze vinden het heerlijk. Rian houdt zich verder o.a. bezig met bloemschikken en Hans kweekt pompoenen.
Na het inleidend praatje worden we in twee groepen door hen rondgeleid. Na terugkomst worden de glazen gevuld met eigengemaakte vlierbloesemcider (zie recept!) en heerlijke chocolade/appelcake. Wat een gastvrij onthaal in een meer dan geweldige, toch natuurlijke, rustige omgeving. Rian en Hans heel erg bedankt!
Vanaf de parkeerplaats vertrekken we, Rian en Hans zijn ook uitgenodigd, met behulp van de routebeschrijving naar onze tweede superlokatie. Via een mooie route komen we aan in het Schwarzwald van Rijssen.
De villa van onze volgende gastvrouw, Gerda Meinders, ligt verscholen in het prachtige bos. Naast een bord met "welkom in klein Zwitserland" en een grote vaas met fluitekruid, begroet Gerda ons en lopen we samen via een kronkelpad naar een prachtig gelegen puntdak-villa met bijgebouwen. We worden stil van de schoonheid van het huis en zijn ligging. Gerda heeft met name de entree bij de voordeur, naar later blijkt ook de aankleding rondom het hele huis, sfeervol verzorgd. Allerlei terrasjes en zitjes zijn met verschillende accessoires zoals brandende kaarsen en vazen met prachtige boeketten zo sfeervol voor ons versierd dat wij ons meer dan welkom voelen. Wij lopen met haar rondom het huis en worden blij verrast met heerlijke muziekklanken die later blijken van twee bekende trekzakmuzikanten te komen. Zij hebben op het achterterras de hele middag voor ons de leukste melodieën gespeeld.
Nog nooit heb ik zulke hoogteverschillen in iemands tuin gezien: in dit geval wel een erg gewoon woord voor zo'n mooie omgeving. Het geheel is glooiend en de bosrand dient hier veelal als mooie border. Gerda heeft namelijk bij haar kavel een groot bosperceel, waarin wij aan de hand van een routebeschrijving heerlijk kunnen wandelen. Zowel in het bos als in de tuin rondom de villa staan kleurrijke schilderijen geëxposeerd van kunstenaresse en buurvrouw Annette Schipper-Bekhuis. Als we ons enigszins hebben losgemaakt van deze geweldige indrukken lopen we om het huis heen en verlekkeren we ons aan het volgende plaatje: een overdekt terras met daarvoor met donkerrood aangeklede statafels en een dito grote buffettafel met allerlei high-tea verrukkelijkheden door Gerda zelf (en haar crew) bereid zoals: sandwiches met tonijn, zalm, kaas etc, heerlijke hartige taarten, scones met clodded cream en jams, eigen gemaakte cakes, chocolade bonbons etc etc (arme thuisblijvers) in één woord geweldig Gerda!
Gerda vertelt ons dan over de historie van dit huis in deze rustige omgeving met alleen vogelgezang.
In en om Rijssen waren vroeger heel veel steenfabrieken. Om aan leem en klei te komen werd dit gebied hiervoor afgegraven. Hierdoor ontstonden wel gaten van 10 meter diep. Vandaar de huidige hoogteverschillen en glooiingen. Rijssen was arm en stond in die tijd bekend als het stadje met de mesthopen. Burgemeester Knottenbelt (in de volksmond Knotje) heeft zich destijds ingespannen om de natuur in Rijssen te verfraaien en heeft in dit glooiend gebied een bos aangeplant, met daarin villa's op grote percelen. Hij hoopte dat de westerlingen dit gebied zouden verrijken.
Het villapark werd in de eerste 25 jaar van de vorige eeuw gebouwd onder de naam 'Hollands Schwarzwald'.
De villa van Gerda is destijds gebouwd en bewoond door Knotje zelf. In de oorlogsjaren heeft hij in dit huis aan Joden onderdak gegeven. Dit kwam Gerda te weten doordat er op de zolder van dit huis een vreemdsoortige kast met informatie was. Ze legt na haar uitleg leesmateriaal voor ons neer en geeft ons de ruimte om het verdere verloop van ons verblijf bij haar zelf in te vullen.
Nu, dat is niet moeilijk. Voor iedereen is er naar eigen tijd en believen wat te doen: heerlijk wandelen, lekker eten, van het zonnetje en de omgeving genieten, kletsen met de andere gasten, luisteren naar de muziek van Gertie Roeloffzen en Gerda Rodijke, kunst bewonderen etc etc. Kortom één en al genieten van al het moois en lekkers.
Gerda geweldig gedaan en erg bedankt voor dit fantastisch verblijf.
Tot slot nog het recept van de vlierbloesemcider:
* 7 liter water |
Laat het geheel een etmaal staan, maar roer herhaaldelijk. Zeef tenslotte de vaste delen en bewaar de cider in een afgesloten, goed gereinigde fles. Als u de cider mousserend wilt voeg dan een klein handje rijstkorrels aan het recept toe.
EUREGIO BUSTOUR.
dinsdag 13 juni 2006
Verslag: Susanne Isselstein, Gronau.
Gärtnern ist in Vorfreude leben durchs ganze Jahr.
Mit Lucie Schäfer hatte ich Gelegenheit im Winter einige der Gärten am Niederrhein zuvor zu besuchen. Eine Herausforderung sich vor dem geistigen Auge den sommerlichen Höhepunkt der grünen winterlichen Blattrosetten vorzustellen.
Die Erinnerung an frierende durchnäßte Schuhe nun barfuß hinter sich zu lassen:
Ehepaar ter Heerdt begrüßte uns mit einer Luftbildaufnahme ihres ländlichen Hofgrundstücks. Ein mit kleinen Holzpfeilen geführter Pfad lud zu vielgestaltigen Entdeckungen ein.
Als Pflanzensammler interessieren sich beide für allerlei Pflanzen aus vielen Teilen der Erde. Über 300 Töpfe finden sich in verschiedenen Arrangements ums Haus verteilt: Sukkelenten, 17 verschiedene Blattgeranien und und und...
Bronzeskulpturen von Sohn und Schwiegertochter fanden auch noch einen Ehrenplatz.
So konnte auch Lindy 10 Jahre nach ihrem letzten Besuch eine Überraschung entgegennehmen: ein Planzengeschenk bekommt bei den beiden den Namen des Gebers: so auch die Stecklinge Brunfelsia "Lindy van Wezel".
Wasserschloß Anholt entführte uns in eine andere Traumwelt. Während die meißten sich von den uralten Portraits, echten Rembrandt und stilechten Einrichtungen um Jahrhunderte zurückversetzt fühlten, erkundete ich das Schloßgelände.
Uralte Baumriesen, riesige Ländereien mit hochgewachsenen Wildblumen, nach historischem Vorbild angelegter Irrgarten von 470 m Wegelänge und exakt geschnittene Rosenbeete. Namen wie "Sterntaler" und "Schneewittchen", "Gebrüder Grimm", "Harmonie" erinnerten an märchenhafte Zeiten.
Die allesamt langblühenden Rosenneuzüchtungen ohne Begleitplanzen ließen den Duft und Charme alter Sorten vermissen. Auf das historische Vorbild würde man in unserer Zeit auch lebendiger und kreativer antworten können. So unterschiedlich die Besitzer so anders die Garten die sie pflegen.
Mutter und Tochter Imig begrüßten uns herzlich zu Kaffee und Gebäck in ihr Rosen- und Staudenparadies.
Beste Erde -beste Gesundheit und Wüchsigkeit aller Pflanzen und besonders des Gemüses lassen mich an meine eigenen Kämpfe im Garten denken. Mutter Imig spricht mit 40 jähriger Gartenbau-erfahrung von ihren Schützlingen. Faßt sie behutsam und bietet einzelnen auch schon mal Regenschutz bei einem Schauer.
Kreativ und stilsicher dekoriert sie aufwendige Blumenbuketts. Um ihren Schützlingen die Sonne nicht zu nehmen verzichtet sie selbst auf den wohltuenden Schatten eines Baumes im Garten.
Ohne Übergang gelangt man in den kleineren Teil des Gartens, der von der Tochter gepflegt wird. Hier spürt man das Suchen nach einem eigenen Stil -Farbexperimente mit orangefarbenen Rosen oder roten Amaryllis mitten im Sommer. Einige neue Gartenbücher der Fotografin Ursel Borstell lagen zur Ansicht aus. Darin auch einige wundervolle Abbildungen aus diesem Garten Imig.
Die Herren Luzenz (Lehrer) und Bender (Theologe) gestalten seit 20 Jahren einen 6000 qm großen Garten der aus verschiedenen Raumen langsam zu einem gestalterischen Ganzen zusammenwuchs.
Die meißte Arbeit wird von den beiden mit eigenen Händen erledigt. Das einfache Häuschen haben sie in den letzten Jahren zu einem Gartenoffenen Prunkstück ohne Architekten hergerichtet. Klar, das ein Garten unter der eingeschränkten Andacht leidet.
Ich fühlte mich wieder etwas wohler, umgeben von den gleichen Problemen die nun sichtbar wurden.
Diese Phasen der Veränderung machen das Leben mit einem Garten spannend besonders wenn man nach Lösungen ohne Gift sucht um ein Gleichgewicht von Tieren und Pflanzen herzustellen.
Inzwischen Medienbekannt und berühmt ist ihr weißer Garten, der gelbe Hügel, der Purpurgarten und ihre 4000 neuen Tulpen: jedes Jahr trotz Wühlmausplage.
Die vielen beeindrückenden Lebenskonzepte des Tages berauschten mir bei der Rückfahrt im Bus noch den Kopf. Den Gaumen berauschte ein ungewöhnlich leckeres abwechslungsreiches kalt/warmes Büfett bei Boomkamp in Borne.
Für Tage Stoff zum Nachdenken.
ENGELAND.
DE EERSTE DAG.
donderdag 22 juni 2006
Verslag: Ina Postel, Wichmond.
Voor velen was het een korte nacht, vroeg opstaan en jawel hoor: al om 5:45 uur bij het restaurant Shanghai in Haaksbergen verzamelen. Bij nader inzien was dit beslist geen straf: ik realiseerde mij weer eens dat wij de mooiste tijd van de dag verslapen. Wat was het prachtig om de zon op te zien komen. Gelukkig konden we op tijd vertrekken. Via de A 1 richting Breda; bij Deventer kwamen we in de file. Erik, onze chauffeur voor deze trip, werd gelijk al op de proef gesteld. Het streven was om 12.30 uur in Calais te zijn. Lindy vertelde in de bus het drama dat ze had meegemaakt omtrent onze reisleider Piet Boersma, die wegens ernstige rugklachten op het laatste moment moest beslissen niet mee te gaan, ondanks de speciaal voor hem aangevraagde verlengde bus, zodat hij zou kunnen liggen. De onbekende Fieke Hoogvelt zou hem vervangen en zij stapte in bij Breda. Een kleine plas- en strekpauze tegelijk was echt de enige stop om zo de tijd weer in te kunnen lopen. Daar werd dan ook heftig gebruik van gemaakt. Leuk om op dat moment iedereen weer te zien en elkaar te begroeten. Dan bemerk je ineens: ik ben op vakantie, weg van huis, weg van de dagelijkse beslommeringen.
Nettlestead Place Garden.
De reis ging door België en een klein stukje Frankrijk naar Calais waar we keurig en net op tijd ons konden melden bij de terminal voor de inscheping naar Dover. We werden goed ingelicht door Fieke die ons nadrukkelijk uitlegde hoe we de bus aan boord weer terug konden vinden en dat we vooral goed op moesten passen voor de hoge drempels op de boot. De tijd werd een uur naar voren gezet en degene die geen Engelse ponden had gehaald had aan boord nog de gelegenheid om euro´s om te wisselen. Gelukkig was de zee rustig alhoewel er wel schuimkopjes te zien waren; het bovenste dek was daarom ook niet toegankelijk. Met het slikken van de nodige reistabletjes is toch iedereen zonder veel kleerscheuren, gebroken benen en zonder verdwaald te zijn aan de overkant gekomen. Toch maar goed dat we wisten dat we via de groene trap de bus weer terug konden vinden. Onze Erik vervolgde met ons de reis, nu verder aan de linkerkant van de weg, wat hij overigens uitstekend deed. Even later al kwamen wij aan bij onze eerste tuin:
In 1989 waren hier veel oude monumentale bomen omgewaaid. De grote linde die nog was blijven staan, met zijn bijzondere vertakkingen onder zijn bladerendek, maakte op mij een grote indruk. Als die boom eens kon praten! Grappig is het dat je hier planten en struiken tegenkomt die wij in Nederland niet hebben in zo´n grote "uit de kluiten gewassen" vorm. Duidelijk is het dat de winters hier minder streng zijn dan bij ons. Dit was o.a. te zien aan een vlinderstruik met oranje balletjes (naam?): dit was geen struik maar een boom!
De Chinese rozentuin was pas nieuw aangelegd, je moet wel echt een liefhebber zijn als je weet dat die tuin gemiddeld maar drie weken per jaar vol bloei is. Langzaam begon eenieder zich weer naar de bus te begeven om de reis voort te zetten en zo het laatste stukje van de dag nog te kunnen genieten van het afwisselende, prachtig golvende landschap. Fieke maakte ons attent op de ronde torentjes met de scheve puntjes erop: dit waren de schuren waar vroeger de hop in werd gedroogd voor de bierbrouwerijen.
In Felbridge aangekomen kregen we de gelegenheid om ons nog even op te frissen op onze hotelkamers waarna we konden genieten van een uitgebreid warm en koud buffet. Ik denk dat daarna iedereen een kuiltje in de matras moest graven om "het buikje "in te leggen, want het was voortreffelijk.
Voldaan en vol van alle nieuwe indrukken legde ik mijn hoofd te rusten.
DE TWEEDE DAG.
vrijdag 23 juni 2006
Verslag: Berna Addink, Laren.
Daags ervoor was afgesproken dat we elke dag drie plaatsen op zouden schuiven, vandaar wat commotie over wie waar moest zitten in de bus. Toch vertrokken we om ruim negen uur richting Sissinghurst.
Voordat we daar arriveerden bezochten we eerst Royal Tunbridge Wells waar we een kijkje namen bij de zogenaamde "Pantiles", een historische overdekte wandelweg.
Hier waren nog duidelijk sporen zichtbaar van de scheiding in 'upperclass' en 'lowerclass'. Upperclass: waar in de zomer de dames beschermd konden wandelen en hun huid niet aan zonnestralen werd blootgesteld. De lowerclasses hadden een verlaagd gedeelte: je liep dus letterlijk in de goot.
Na ongeveer een half uurtje rijden kwamen we bij de Sissinghurst Castle Gardens aan.
Hier kregen we drie uur de tijd, inclusief lunch, om de tuinen te bekijken: dus snel beginnen.
De entree was al prachtig. Wat te doen? Links- of rechtsaf? Gevoelsmatig loop ik het makkelijkst rechtsom. Oude muren met wisteria's, jasmijn, rozen, enz..
Grote wolken cotinus (pruikenboom) komen boven de muur uit. Van hieruit liepen we richting de rozentuin. De rozengeur kwam je tegemoet, wat een kleuren, prachtig!
Via het lindenlaantje naar de kruidentuin. Het lindenlaantje waar op dit moment de uitgebloeide bollen nog zichtbaar waren en waar de in een ritmisch patroon met oranje impatiens gevulde terracotta potten de boventoon voerden.
De kruidentuin vond ik te ver van huis (keuken). Het kamillebankje dat je zo vaak in boeken en tuinbladen ziet staan konden we nu met eigen ogen aanschouwen. Hierna gingen we naar de cottagetuin: wat een explosie van kleuren. Rood/gele akelei, phlomis, euphorbia, lychnis, enz..
Na zoveel kleur werd het tijd voor de witte tuin waar Sissinghurst zo bekend om is. Een serene rust al die witten. Heerlijk heb ik even hier gezeten om alles op me in te laten werken.
Fieke had ons in de bus verteld dat er één tuingedeelte was waar ontwerpster Vita Sackville-West zich niet met de beplanting mocht bemoeien. Een uitdaging voor mij om dit te ontdekken. Na een snelle wandeling door de tuinen had ik zelf het gevoel dat het lindenlaantje de plek moest zijn, wat achteraf ook juist bleek.
Inmiddels was het tijd, na een hapje genuttigd te hebben, om richting bus te gaan: op naar de volgende tuin: "Great Dixter Garden".
Hier was het sfeervolle huis met bijgebouwen, waar we bij binnenkomst verrast werden door de verdiepte vijver, met op de achtergrond de hoptorens "Oasthouses": schitterend! Een plaatje! In deze tuin stonden veel bijzondere planten en oude boomheide.
Wat mij in de gehele tuin opviel waren de imposante taxusfiguren. Verder heel veel tuinkamers, maar niet echt op kleur en waar ik het gevoel kreeg de weg kwijt te raken.
Aan de achterkant van het huis was een mooie halfronde trap die uitkwam in de boomgaard met tussen de voegen rode klaprozen en erigeron. Trappen en muurtjes in deze tuin waren van het zelfde materiaal als het huis.
Ook aan de achterkant lag de zogenaamde "Long border", 80 meter lang! Volgens Fieke was deze eerder wel eens mooier. Na nog even in de sfeervolle kwekerij geweest te zijn ging het richting Hotel, waar ons weer een heerlijk buffet wachtte.
Na het eten nog even een ommetje maken? We belandden op een cricketveld. Een dik kabeltouw haalde in ons de jeugdjaren weer naar boven: we sprongen en... wat zijn er toch veel mogelijkheden met zo'n touw. Wat we (zo'n 10 personen) vooral goed gebruikt hebben waren onze lachspieren.
Na zo'n ontspannende wandeling op naar de Pub. Maar als je de gebruiken van het land niet kent, kun je lang wachten: je wordt genegeerd!
Dan toen ons hotelbedje maar in.
DE DERDE DAG.
zaterdag 24 juni 2006
Verslag: Siny Tijhuis, Almelo.
Op het programma staat de tuin van Beth Chatto in Elmstead Market, het plaatsje Kersey waar een beekje over de weg door het dorp loopt (in Engeland een "ford" genoemd) en het plaatsje Lavenham met zijn mooie vakwerkhuizen.
Dit alles ligt in het graafschap Essex ten noord-oosten van Londen dus we hebben vandaag een hele afstand voor de boeg.
Het is dan ook vroeg opstaan geblazen want half acht ontbijt en half negen vertrek met de bus. Nou vroeg wakker worden was hier geen probleem want om 5 uur 's morgens stond er al een bus zo'n 10 tot 15 minuten lang pal onder ons raam met ronkende motor te wachten op hotelgasten die naar vliegveld Gatwick moesten.
Iedereen was keurig op tijd in de bus (allemaal in de loop der jaren keurig opgevoed door Lindy) maar toen bleken er enige problemen met de plaatsen te zijn. Jawel, een nieuwe gewoonte is altijd even wennen! Iemand bleek nog niet goed tot drie te kunnen tellen waardoor de hele plaatsverdeling in het honderd liep tot iedereen weer tevreden op een plekje zat.
Vanaf ons hotel in East Grinstead via de A22 naar de M25, de grote snelweg om Londen met een lengte als de omtrek van de provincie Utrecht. We reden door de Dartford tunnel onder de Thames door. Bij afslag 28 de A12 op en via Brentwood en Chelmsford en ten noorden van Colchester de A120 westwaarts, kwamen we om vijf voor half elf aan bij de tuin van Beth Chattoo.
Hier kregen we twee en een half uur de tijd om rond te kijken en te genieten van al het moois of om in de kwekerij een plantje te kopen waar verschillenden gebruik van hebben gemaakt.
Deze tuin is sinds 1960 aangelegd op een stuk moerassige grond. Eerst als boomgaard en later werden verschillende niveaus in de tuin aangebracht met muurtjes en hagen voor extra beschutting. Ook enkele grote vijvers met vochtminnende planten rondom. Rond het restaurant is een meer mediterrane tuin aangelegd met droogtebestendige beplanting en rotsplanten. Het laatst aangelegd is een graveltuin waar de veelal alpine planten letterlijk in het grind staan.
Om 13.00 uur werden alle gekochte plantjes onder in de bus gezet en ging het richting Kersey, 35 km ten noord-westen van Elmstead Market. Omdat het de laatste tijd voor Engelse begrippen erg droog was geweest, werd verwacht dat de zgn. "ford" of beek over de weg wel droog zou staan.
Maar daar aangekomen liep er toch een stroompje over de weg en vloeide aan de overkant in een kabbelend beekje verder. Kersey zelf bleek een sprookjesachtig mooi dorpje met mooie oude vakwerkhuisjes. Maar er was voor onze grote bus midden in het dorp geen parkeerplaats te vinden zei Fieke, onze reisleidster van Garden Tours. Dus zei ze de chauffeur maar door te rijden. De zo mooi door Piet Boersma speciaal voor onze groep uitgestippelde route met aparte bezienswaardigheden werd hiermee niet naar onze wens uitgevoerd! Als er iets meer tijd genomen zou zijn om voor een half uurtje ergens de bus neer te kunnen zetten of ons even uit te laten en later weer op te pikken hadden we ons echt in een sprookje kunnen wanen en enkele mooie plaatjes kunnen schieten. Eeuwig zonde, we mochten er alleen in een flits even naar kijken....
Een half uurtje later kwamen we in Lavenham aan.
Dit is een van oudsher agrarisch dorp dat reeds in 1357 een markt had en tot voor ongeveer 100 jaar terug veel weverijen en spinnerijen kende en waar zich in die tijd veel Vlamingen vestigden. Maar toen zo'n 100 jaar geleden in Nederland en Vlaanderen nieuwe weeftechnieken werden toegepast viel deze afzetmarkt weg en verviel het dorp in armoede.
Hierdoor was er geen geld voor nieuwbouw of verbouw en bleven de vakwerkhuizen uit die tijd bewaard en werd het dorp in de 20ste eeuw tot nationaal erfgoed verklaard en in oude glorie hersteld. Dit dorp met zijn vele mooie vakwerkhuisjes waar we wel volop tijd kregen om langs te lopen en te fotograferen maakte weer veel goed.
Ook werd de 16de eeuwse kerk van Petrus en Paulus bekeken met zijn mooie glas-in-lood ramen. Tot slot nog een drankje op het terras van The Cock-Inn waarna we om vier uur weer vertrokken. Op de terugweg liet Fieke nog de originele Ginger-koekjes rondgaan. Die moest je geproefd hebben als je in Engeland bent geweest.
Ook ging een door Lindy gekochte grote kaart rond om Piet sterkte en beterschap te wensen bij de komende rug-operatie.
Onderweg zijn we ook nog even bij een pub beland om Lindy en het groepje dat de vorige avond in de pub dichtbij ons hotel niet werd bediend te leren hoe je in een pub toch aan een drankje kunt komen, namelijk gewoon zelf halen aan de bar!
Zo kwamen we om zeven uur weer bij het hotel en stond er om half acht weer een overheerlijk buffet voor ons klaar. En je wilt zo graag alles even proeven!
Als we niet oppassen komen we allemaal "tonnetje rond" weer thuis!
DE VIERDE DAG.
zondag 25 juni 2006
Verslag: Herman Nijhuis, Haaksbergen.
Ook vandaag weer een echt Engels ontbijt, dat iedereen zich weer goed liet smaken.
Het is zondag, dus we mogen "uitslapen": het ontbijt is pas om acht uur en de bedoeling is om 9:00 uur te vertrekken naar de tuin van Mr. en Mrs. Mc.Grath, genaamd "Town Place" bij het plaatsje Freshfield.
De reis erheen is niet zo lang en om 11:00 uur kunnen we de tuin al binnen. Het is een prachtige privétuin, die maar enkele keren per jaar open is, zo ook vandaag voor iedereen die eens een mooie tuin wil zien. De opbrengst gaat naar een goed doel.
De heer en mevrouw McGrath zijn een typisch Engels echtpaar, dat met z'n tweeën en met een beetje hulp de grote tuin onderhoudt. Vol trots liet de eigenaar een krantenartikel zien waarin zijn tuin als een van de mooiste van Engeland wordt aangemerkt die zeker een bezoek waard is. Je ziet een prachtig groot gazon, zoals je dat alleen maar in Engeland kunt aantreffen. Langs het gazon een grote border op kleur van 46 meter lang. De hagen zijn gestreept door het gebruik van verschillende kleuren coniferen. Helaas waren ze aangetast: een oplossing voor dit grote probleem was nog niet gevonden. In het ergste geval zouden deze unieke hagen gerooid moeten worden!
Er was een prachtige rozentuin met vele David Austin rozen.
Verder was men bezig om door middel van hagen een "kathedraal" te bouwen. Wanneer de hagen eenmaal volgroeid zullen zijn, zal dat er imposant uitzien. Je kon eigenlijk wel uren dwalen door de tuin om al die mooie hoekjes, de bloemen, de holle eik en de "secret Garden" te bekijken, maar er stond nog meer op het programma vandaag. We hebben wel de tijd genomen om op het glooiende gazon een groepsfoto (54 personen) te maken.
De volgende tuin die we bezochten was de tuin van de heer Noel Thompson, "Hailsham Grange" in het plaatsje Hailsham. De tuin ligt bij een voormalige pastorie en was de kleinste tuin die we tot nu toe bezochten. Maar dat zegt ook niet alles want de tuin was prachtig.
Verschillende hoekjes, borders en een mooi centraal gelegen prieel gaven de indruk van een veel grotere tuin. Belangrijk was ook de altijd op de achtergrond aanwezige oude kerk en de mooie bomen. De eerste tuin waarvan je zou zeggen: dat is nou een tuin die ikzelf zou willen hebben en kunnen onderhouden zonder hulp van een legertje tuinlieden.
De heer Thompson zorgde samen met zijn ruim 92 jaar oude! moeder voor een heerlijke lunch met een glaasje wijn of fris en een kopje koffie na. Tevens mochten we het geheel in Engelse stijl ingerichte huis van boven tot onder, van keuken tot bad- en slaapkamer bekijken. Het huis is tevens een "Bed & Breakfast". Tenslotte mochten we nog de tuin bekijken van die moeder die aan de overkant woonde. Prachtig tuinieren deed ze zelf nog: op de vierkante meter.
Aan alles komt een eind, dus weer in de bus voor het volgende bezoek.
Op weg naar Hever Castle & Gardens bekeken we een heel oude kerk in Penhurst. Wat mooi en ook toevallig dat er tijdens ons bezoek op het machtige orgel werd gespeeld! Het bezoekje was kort maar bijzonder. In de bus vertelde reisleidster Fieke weer het nodige over het te bezoeken Hever Castle, zoals ze altijd uitgebreid aandacht besteedde aan de te bezoeken tuinen en weetjes rondstrooide over Engeland, Kent en Sussex in het bijzonder.
Het oudste gedeelte van Hever Castle dateert uit de 13e eeuw. Het geslacht Bullen is onlosmakelijk verbonden met Hever Castle. Een dochter des huizes, Anna Boleyn, was één van de vrouwen van de beruchte Hendrik de Achtste. Ze werd op last van haar echtgenoot bij de Tower van Londen onthoofd.
Het verwaarloosde kasteel werd in 1903 aangekocht door een schatrijke Amerikaan: William Waldorf Astoria. Dezelfde meneer van het bekende hotel in New York en van die salade. Hij liet ondermeer een reusachtig meer graven en een compleet dorp aanleggen als woonplaats voor het personeel en als gastenverblijf. Verder verfraaide hij het kasteel en liet grote, Italiaans aandoende tuinen aanleggen. We konden het kasteel van binnen bekijken en verder natuurlijk de grote tuinen met waterpartijen, beelden en namaakruïnes. Erg indrukwekkend, maar wel kasteeltuinen die niet tot inspiratie leiden, zoals de tuinen die we 's ochtends hadden bezocht dat wèl doen.
Tegen sluitingstijd vertrokken we weer richting hotel, waar we omstreeks half zeven arriveerden.
Het diner deze dag was dus wat laat, maar door de vele indrukken en de lange dag smaakte dat des te beter.
Later die avond was het koffers pakken want het was de laatste nacht in het hotel: de volgende dag stond er nog een bezoek aan een tuin op het programma en daarna alweer naar huis!
DE VIJFDE DAG.
maandag 26 juni 2006
Verslag: Ellen Goïnga-Huizinga, Boekelo.
We konden voor de laatste keer genieten van een overheerlijk ontbijt.
Het was wat rustiger dan normaal maar dat kwam vast door het vroege opstaan of…..?
Met wat druilerig weer werden de koffers ferm door onze chauffeur Erik onderin de bus gezet en vertrokken we richting Goodnestone Park alwaar de krasse lady ons ontving met een heerlijke kop koffie of thee met gebak. Vervolgens kregen we van de onvermoeibare Fieke een zeer uitgebreide uitleg over het park, de pruikenboom, het "bijna instorten" van het huis waar ooit Jane Austen verbleef, etc.. Een prachtige omgeving waarbij de sfeer van Sense en Sensibility echt werd gevoeld.
Moe maar voldaan werd daarna de terugreis aanvaard en je zag veel hoofden in de bus heen en weer schudden. Werd alle informatie ons een beetje teveel??
Over de terugreis valt niet heel veel te vertellen. Het was een lange busreis met als eerste de aangename onderbreking op de boot van Dover naar Calais; het blijft toch iedere keer een bijzonder vakantiegevoel om met de boot aan land te gaan.
Fieke was nog steeds onvermoeibaar en kon haar enthousiaste verhalen "ingetogen" verstrengelen met het commerciële: ze verkocht tuinboekjes. Aangekomen in Nederland had Lindy een diner voor ons geregeld met een heerlijke versnapering. Het was prima Lindy!
Wat waren we blij toen we rond 23:15 uur de Chinees in Haaksbergen zagen en iedereen ging snel afscheid nemen en vertrok met koffers, tassen, planten wel/niet met wederhelft razendsnel naar huis. Thuisgekomen plofte alles op de grond en het enige wat ik nog kon zeggen was: het was een prima trip en morgen vertel ik meer.
Lindy, mede namens Elsbeth en Mieloes willen wij je een pluim geven voor de goede organisatie en het programma.
P.S. Mijn rode jas is terecht: hij lag nog bij Hailsham Grange!
POMPOENEN OP ZUNASTAETE.
vrijdagmiddag 22 september 2006
Verslag: Marian van der Heijden, Lievelde.
Op deze prachtige middag werden wij op "Zunastaete" door Hans en Rian van den Berg verwelkomd met koffie/thee en lekkere pompoentaart door Rian zelf gebakken.
Het werd een heerlijk relaxte middag waarin we een rondleiding kregen door de mooie tuin met een oppervlakte van 3,5 ha. inclusief een echt enorme vijverpartij en een grote moestuin waarin naast diverse groenten en kruiden ook de vele pompoenen geteeld worden.
Er is ook een boomgaard annex schapenweide met leuke Ouessant schapen (ik heb er een dag later één van gekocht!).
Na de goedsmakende pompoensoep (er worden nog recepten beschikbaar gesteld via de Tuinkring om zelf ook deze lekkere gerechten te kunnen maken) mochten we als extraatje nog even een kijkje in hun prachtig verbouwde en ingerichte huis nemen om ook de bijzondere collectie schilderijen van Vincent ... te bewonderen.
Uit de vele verschillende pompoenen die buiten waren uitgestald mocht iedereen er één uitzoeken om thuis mee aan de slag te gaan of om op een mooi plekje uit te stallen. Er een leuk bloemstuk van maken kan ook. Mogelijkheden genoeg en Rian had zelf een flink aantal mooie stukken gemaakt als voorbeeld: die werden voor een goed doel verkocht.
Tot slot konden we buiten nog genieten van de spontane muzikale kwaliteiten van Hans en Rian, elk op de eigen trekharmonica.
Al met al was het een zeer geslaagde middag en zeker voor herhaling vatbaar!
GLASRIJK TUBBERGEN EN LANDGOED BAASDAM.
donderdag 28 september 2006.
Verslag: Greet van Gelderen, Hengelo Ov.
Verslag van een kersvers Tuinkring Twente-lid!
Onze dag begon uitstekend: koffie met wat lekkers in de Spiegeltent. De heer Arie Vreeswijk, secretaris van de Stichting Glasrijk Tubbergen, heette ons welkom. Hij vertelde iets over de prachtige Spiegeltent uit Gent, een Vlaamse danstent uit lang vervlogen tijden (uw verslaggever zag aan het slot van dit koffiegebeuren twee Tuinkringdames een dansje maken!). De Spiegeltent is het middelpunt van de manifestatie en doet vooral dienst als ontvangstruimte voor de sponsoren, bezoekende organisaties, enz.
Daarna ging de heer Vreeswijk in op deze 10de editie van Glasrijk Tubbergen, inmiddels uitgegroeid tot een internationaal gebeuren waar bijna 100 glaskunstenaars uit 11 landen aan meewerken. Er zijn 9 verschillende exposities en daarnaast is er de buitenexpositie Glaskunst in het Groen waarvoor 46 kunstenaars zijn geselecteerd. De wandelroute van 1,5 km leidt ons langs alle kunstwerken. De gratis expositie kan men financieel ondersteunen door de aanschaf van het prachtige jubileumboek.
De heer Vreeswijk wees nog op de prestigieuze prijs, een geldprijs en een opdracht voor volgend jaar, die dit jaar werd uitgereikt aan een Duitse kunstenares. Vorig jaar viel de eer te beurt aan een Japanse glaskunstenares.
Vervolgens kwamen de dames van de organisatie van deze dag aan het woord. Lindy van Wezel vertelde over de twee dagen die de dames besteed hadden aan het bekijken van restaurants en tuinen die mogelijk als programmaonderdeel in beeld kwamen. Ambiance en financiën moeten bij de keuze op één lijn komen en dat valt niet altijd mee! Dineke Gaalman stelde voor dat wij naar eigen tempo en keuze Glasrijk Tubbergen zouden bezichtigen tot half vier. Daarna in optocht met auto's naar landgoed Baasdam! Dineke deelde kopietjes uit met daarop de te rijden route en een plattegrond van het landgoed en ieder ging zijns weegs.
De expositie bleek nog mooier dan gedacht. De ramen van de beroemde familie Nicolas in de Pancratiusbasiliek (volgens de heer Vreeswijk "de mooiste toonkamer van de wereld") zijn eigenlijk de kapstok voor de tentoonstelling Glasrijk Tubbergen. Het voert te ver om iets te vertellen van alle tentoongestelde werken. Samenvattend: prachtig.
Wij, van Tuinkring Twente, kwamen elkaar onderweg voortdurend tegen. En natuurlijk vergaten wij rond lunchtijd niet de inwendige mens te versterken!
Om ruim half vier reden we naar het landgoed Baasdam waar mevrouw Jet Gorter en haar zoon Egbert ons hartelijk ontvingen. Lindy van Wezel introduceerde de groep en overhandigde mevrouw Gorter een envelopje met inhoud voor de restauratie van de oude tuin, bloemen en een tuinplant.
Daarna vertelde mevrouw Gorter enthousiast en op amusante wijze over het landgoed Baasdam. In 1968 brandde de toenmalige boerderij af; de nieuwe boerderij was klaar in 1970. Eerst woonden er pachters in en mevrouw Gorter en haar gezin kwamen er in 1986. Het landgoed is haar leven. Zij drukte het zo mooi uit: "het landgoed is zuurstof voor mijn ziel". Zij wil dan ook geen snippertje land verkopen en probeert het landgoed te bewaren voor de komende generaties. Maar dat valt niet mee vanwege de verstedelijking: "Tubbergen rukt op!"
Het bestieren van een landgoed brengt ook financiële problemen met zich mee. Ter aanvulling van de subsidie verhuurt mevrouw Gorter recreatiewoningen, door haar met enige afschuw aangeduid als 'RW' ( wij keken door de raampjes van een RW naar binnen en het leek ons er goed toeven!)
Na de uiteenzetting van mevrouw Gorter splitste de groep zich. De ene helft wandelde over de es: het mooie coulissenlandschap, het park en de tuin, het was alles een lust voor het oog. De andere helft van de groep mocht in de woning van mevrouw Gorter kijken, architectonisch heel bijzonder. Ook het interieur was zeer smaakvol, de tinten van het houtwerk (mooie trap!) en de meubels waren precies op elkaar afgestemd. Daarna wisselden de groepen.
Tenslotte bedankte Lindy van Wezel mevrouw Gorter voor de ontvangst en nodigde haar uit ons te vergezellen naar Theehuis Dennenoord in Vasse.Wij werden daar verwelkomd met een lekker sapje en daarna wachtte ons een heerlijke maaltijd. Gedeeltelijk buiten op het verwarmde terras!
Het was een bijzonder geslaagde dag en ik denk dat een woord van dank aan de dames van de organisatie zeker op z'n plaats is. Moe maar gelukkig reden wij huiswaarts!
TUINKRING TWENTE TUINMARKT.
zaterdag 7 oktober 2006
Verslag: Wil Brandt, Goor.
Op deze zaterdagmorgen werd ik al vroeg gebeld door Lindy met de mededeling dat het prachtig weer zou worden, ideaal voor de TT-markt. Tevens ook haar vriendelijke verzoek: "wil jij wel een verslagje maken?" En aan haar overtuigingskracht kun je geen weerstand bieden.....!
Toen ik om 10:30 uur arriveerde waren er al diverse verkopers bezig hun waren uit te stallen. Het was een goed idee om de verkopers bij elkaar te plaatsen en de kopers verderop te laten parkeren. Nadat ik me aangemeld had en het lootje en het koffiebonnetje had gekregen ging ik gauw kijken of er interessante planten/artikelen voor mij bij waren. Het aanbod was groot en zeer divers. Natuurlijk veel planten, zaden en bollen, maar ook potterie, keramiek, glas, plantsteunen, bloemenkransen, bloemstukken, tuinbladen en boeken. Alles tegen 'n vriendenprijsje.
Met het luiden van de koe-bel werd de markt geopend. Lindy stelde de eigenaar van kwekerij 'De Border', Eric Holterman en zijn collega voor. Eric nodigde de aanwezigen uit zijn kwekerij te bezoeken en gebruik te maken van de kortingskaart. Hij bood een kopje koffie en een lekker trosje druiven (Witte v.d. Laan) aan. Toen kon de verkoop starten waarbij Lindy adviseerde voor het planten thuis de stelen van de plant te halveren zodat de wortels sneller aanslaan.
Daarna werden de eerste aankopen gedaan en ontstond er een gezellige sfeer. Ik vond bij Tjitske Zijlstra en Dirk Addink enkele planten die ik altijd al had willen hebben. Het leuke hierbij is dat je meteen goede adviezen krijgt van echte kenners ! Na een half uurtje begon het opeens flink te waaien en even later kwam er een buitje. Helaas, Lindy's voorspelling kwam niet helemaal uit! Ik heb de aankopen naar de auto gebracht en ben toen naar de kwekerij gegaan om ook daar nog te gaan kopen.
Hierna was ik wel aan iets warms toe en ben ik naar het museum-café van "'De Wendezoele" gewandeld. Hier hadden zich al plm. 65 deelnemers verzameld en moesten er nog stoelen bijkomen! Zowel het kopje koffie als de warme saucijzenbroodjes smaakten weer voortreffelijk. Voordat de loterij begon werd er nog gediscussieerd over de voor- en nadelen van het heffen van een entreeprijs voor nieuwkomers. Sommige verkopers hadden niet alles kunnen verkopen en vroegen zich af of de entreeprijs een belemmering was geweest te komen. Uit de antwoorden van Lindy maakte ik op dat deze kwestie al uitvoerig in de voorbereiding van deze markt ter sprake was geweest. Ieder die nog bruikbare suggesties hieromtrent heeft wordt gevraagd dit aan de Tuinkringleiding door te geven.
Hierna startte de verloting en konden velen een leuk bollenpakket in ontvangst nemen. Niemand ging met lege handen naar huis want degenen die niets gewonnen hadden konden bij de uitgang een emmertje bollen meenemen.
Lindy en haar medewerksters konden weer op een geslaagde tuinmarkt terugkijken.
HERFSTWORKSHOPS BI'J DE WATERMÖLLE.
dinsdag 12 december 2006.
Verslag: Annie Holtkamp Bornerbroek.
De kerstworkshop vond plaats op één van de mooiste locaties in Haaksbergen, in hotel-restaurant 'Bi'j de Watermölle'. Dit ligt naast de bekende watermolen aan de Buurserbeek in een heel bebost gebied. 
Bij ontvangst voor half twee kregen we een kopje koffie en een kerstkransje. Toen alle 22 dames aanwezig waren gingen we naar een zaaltje waar lange tafels klaarstonden met daarnaast alle nodige materialen als veel soorten groen en witte bloemen waaronder rozen, zuidewindlelies en amaryllus.
Er stond een kerststuk als voorbeeld apart op een tafel. Mijn eerste reactie was dat ik niet erg enthousiast was van dat stuk waarvan de bedoeling was dat ik het zou gaan namaken. Het kerststuk bestond uit twee rechthoekige schalen boven elkaar, bewerkt met natuurlijke materialen.
De workshop werd gegeven door Erik Looman, die ooit van zijn hobby zijn werk heeft gemaakt. Hij heeft een bloemenzaak die inmiddels 5 jaar bestaat, genoemd "Lilium", in de Haakbergse wijk "De Veldmaat". Erik gaf uitgebreid en geduldig uitleg over de verschillende materialen die er na elkaar werden verwerkt. Dit waren behalve de witte bloemen het vele groen als onder meer pistaches, amaryllus, groen mos, eucalyptus.
Verder had je eigen keus in het vormgeven van het kerststuk: of het bijvoorbeeld breeduit, hoog of compact werd opgezet. Het ging erom dat de basis hetzelfde zou zijn als het voorbeeld.
Tijdens de pauze gingen velen nog even naar buiten (de zon scheen bij 12 graden!) en er was koffie en heerlijk appelgebak.
Het stuk was voor mijn moeder bedoeld, ik geef haar elk jaar een kerstdecoratie, en ze vond het heel mooi!
Na afloop kan ik zeggen dat er weinig tijd was om van de locatie te genieten maar het was zeer zeker een leuke en geslaagde middag.
Een mooi eind van dit Tuinkring Twente-jaar.
| Terug | Inhoudsopgave |