VERSLAGEN SEIZOEN 2003
Inhoud
- Intro
- De Kleine Kunst
- Lente in Twente
- Leden in Laren
- Rondom Barchem
- Vlaanderen
- In- en Exterieurs in Rekken
- Drentse tuinen
- De TT-Tuinmarkt
- Herfstworkshops bij Anton Visch
- Kerstworkshops bij Anton Visch
INTRO
Na het voorbije, super-zonnige Tuinkring Twentejaar is het toch verwarmend tijdens deze winterse donkere dagen even te (her-)beleven hoe de Tuinkring-evenementen werden ervaren?
Een groot aantal deelnemers was bereid een TT-dag te beschrijven :
|
De Kleine Kunst op maandagavond 24 februari. Nieuw Tuinjaar-bijeenkomst in de intieme zaal van "De Kleine Kunst" waar TT-ers en hun introducees alle TT-info 2003 verkregen, doorspekt met dia-, film- en videobeelden. |
|
Lente in Twente op dinsdag 20 mei. |
|
Leden in Laren op zaterdag 31 mei. |
|
Rondom Barchem op vrijdag 6 juni. |
|
Vlaanderen, Gent op vrijdag 13, zaterdag 14 en zondag 15 juni. |
|
In- en exterieurs in Rekken op dinsdag 24 juni. |
|
Drentse Tuinen, bustocht op vrijdag 4 juli. |
|
TT-Tuinmarkt in Delden op zaterdag 27 september. |
|
Herfstworkshops bij Anton Visch, op resp. 7 en 8 oktober. |
|
Kerstworkshops, ook thuis bij Anton Visch, op 8 en 9 december. |
Zonder Lucie Schaefer (20 mei), Dirk Addink (31 mei) en Ineke Addink (6juni) niet zo'n mooi programma, zonder de twaalf verslaggevers geen verslagen en zonder al die anderen die inleidingen verzorgden tijdens de Gentreis, TT-post bezorgden, meedachten, meewerkten en tuinreistips gaven, geen Tuinkring Twente. En helemaal niet zonder al diegenen die zo plezierig deelnamen aan de uitstapjes (opgeteld 498 aanmeldingen bij deze 10 evenementen!).
Toch waren er dit jaar velen die moesten annuleren of helemaal niet konden deelnemen. Ook voor hen is het toch fijn even mee te beleven wat er is geweest om je zo te kunnen verheugen op het nieuwe seizoen!
Bedankt allemaal. Hopelijk zien we elkaar onder even plezierige omstandigheden terug, vooreerst in de Kleine Kunst op dinsdag 3 maart 2004.
Graag tot dan!
Ook namens naaste medewerksters Margareth a/d Stegge (053 5722394) en Ina Kraal (053 5740769):
Lindy van Wezel (053 5722417).
DE KLEINE KUNST.
maandagavond 24 februari 2003
Verslag: Käthie Baden, Haaksbergen.
De eerste bijeenkomst van Tuinkring Twente in 2003, de "Nieuw Tuinjaars-bijeenkomst", is op maandagavond 24 februari in Hengelo (O). In en rond Hengelo wonen namelijk tientallen Tuinkringers.
Vanuit Haaksbergen gaan we carpoolen want Etha, het eerste lid van Tuinkring Twente, belt drie nieuwe leden die zich voor deze Tuinkringavond hebben aangemeld: Ans, Silvia en mij, of we mee willen rijden.
Lindy van Wezel heet iedereen van harte welkom in het volle en gezellige theatercafe "De Kleine Kunst" in hartje stad.
Vervolgens laat Marinus Bökkerink ons zien hoe je van een landschap kunt genieten: we zien namelijk een serie klankdia's over "Mien Twentelaand". Landschappen van Twente omgeven door melodieuze muziek en met gesproken gedichten in het Twents......
Enkele Tuinkringmedewerkers (Dirk, Ina en Ineke) en ook Lindy vertellen daarna over het programma 2003 : de Lente-in-Twentetocht, privétuinen rondom Huis Verwolde + oranjerie in Laren, tuinen in de Achterhoek, in- en exterieurs in Rekken, de Drente- dagtocht met o.m. tuinen van Mien Ruys in Dedemsvaart en de 3-daagse busreis via Zeeland naar Gent. Dat wordt moeilijk kiezen!
Henk Dijkman, die de Avro-t.v. serie "Passie voor Tuinen" produceerde en presenteerde, stuurde zijn band met 15 korte tuinprogramma's waaruit deze avond er twee werden getoond: Greetje Groen-Huis vertelt over haar Meyetuin en Sarina Meijer over haar tuin in Axel, die we juni a.s. gaan bezoeken. Twee heel verschillende vrouwen met natuurlijk ook heel verschillende tuinen: repectievelijk een gezellige bloementuin en een heel strak vormgegeven tuin.
De tuinen van Mien Ruys (zie foto rechts) in Dedemsvaart moeten behouden blijven voor de Nederlandse geschiedenis van de Tuinarchitectuur maar er zijn financiële problemen. Mien's tuinen waren en zijn nog steeds een inspiratiebron voor velen in Nederland maar ook voor velen tot ver daarbuiten. Vandaar dat ook de Tuinkring deze tuinen in dit jaarprogramma heeft opgenomen. Lindy leest daarom een Tubantia-column voor van Frederike Krommendijk die vertelt over de tuintrends van nu en het inspirerende bezoek van Frederike vorig jaar aan de tuinen van Mien Ruys. Daarna zien we ook enkele dia's van die tuinen die we in juli gaan bekijken.
Dan volgt een zeer kunstige klankdiaserie over wilde planten in Twente, een "Bloemensymphonie", door Marinus Bökkerink samengesteld en ook even technisch uitgelegd aan het enthousiaste publiek. Deze avond wordt besloten met het bekijken van de videofilm van de Vlaanderenreis van 2002 met o.m. de Koninklijke Serres in Brussel, gemaakt door Ru van Wezel.
Tijdens de twee pauzes krijgen we niet alleen een consumptie aangeboden maar ook cake en hapjes worden gepresenteerd. Het is druk in die pauzes rond een grote (biljart?) tafel waar tuinboeken, foto's en Tuinkringformulieren liggen.
Iedere bezoeker krijgt bij vertrek een nieuwe zomerbollenbrochure uitgereikt en een prachtige papegaaientulp met bol, die we thuis in een glas met een beetje water moeten zetten. Dat geeft ons het gevoel dat we de lente mee naar huis nemen!
Al rijdend naar Haaksbergen vinden we allemaal dat we een fijne, informatieve avond hebben meegemaakt.
DE LENTE-IN-TWENTE TOCHT.
Dinsdag 20 mei 2003.
Verslag: Ada Wennemers, Haaksbergen.
Deze hele week voorspelde men niet veel goeds over het weer. Dus de morgen van 20 mei waren we dubieus over wat we aan moesten trekken. Toch met goede moed, stevige waterdichte schoenen en paraplu op weg gegaan naar de parkeerplaats van van der Valk in Hengelo waar wij ons zouden verzamelen.
Wij vertrokken, verdeeld over minder auto's, naar het landgoed "de Wilmersberg" in De Lutte. Op dit landgoed staat een smaakvol hotel/restaurant, waar wij werden uitgenodigd voor koffie/thee en krentewegge/cake. De bedrijfsleider van deze accommodatie heeft ons iets verteld over de geschiedenis van het landgoed, het "huis" en de aanleg van de tuinen. We konden nu ieder voor zich in de Engselse landschapstuinen en het bosgedeelte met rododendrons wandelen. Tot dan hadden wij het droog gehouden: we konden echt genieten van de wandeling. Wat mij ook is bijgebleven is; dat ze een groot grasveld maar gedeeltelijk gemaaid hadden, waardoor je een leuke wilde begroeiing krijgt, passend bij het aangezicht van het bos. De rode beuken, waarover Lucie ons in haar aankondigende brief berichtte, zijn echt heel indrukwekkend mooi.
Ons volgende adres was dichtbij n.l. het arboretum "Poort Bulten". Dit is een stukje erfgoed van de Twentse textiel. Nog steeds was het droog, met veel mooie wolkenluchten. Wij werden hier ontvangen door de beheerder Meneer Suelman, die al vele jaren betrokken is bij dit arboretum. Hij was een grage verteller en ging ook veel op vragen in. De bomen zijn hier groepsgewijs, naar familienaam geplant. Overal staan duidelijke bordjes bij, zodat je zonder gids ook veel informatie krijgt. We hebben gezamenlijk een wandeling (nou ja stilstaan en wandelen) gemaakt en hebben bijzondere natuurgrapjes gezien. De beplanting heeft hier de ruimte, dus als er iets anders groeit dan verwacht mag het gewoon blijven staan. Mijn ervaring hier was, dat ik nog een keer terug wil komen als ik meer tijd heb, om een grote wandeling te maken. Echt de moeite waard.
Tijd voor de inwendige mens. De lunch was in Denekamp in de serre van Hotel-Restaurant "Dinkeloord". Het begon heel hard te regenen, maar niet getreurd: wij zaten binnen.
We reden in de regen naar de tuin van tuinarchitecte Ria Bruns. Toen wij bij deze bijzondere tuin kwamen was het weer droog! Wel jammer voor het totaalbeeld van de tuin, want die was natuurlijk kletsnat. Mijn indruk hier: een heel precieze tuin met veel haagjes en boogjes. Ik vond het jammer dat het landschap eromheen niet meer gebruikt werd d.m.v. doorkijkjes. Maar dat is een kwestie van smaak. Wij hebben in deze tuin nog wel een ideetje opgedaan, want we wilden graag een verhoging in het midden van de tuin. In Ria's tuin zagen we een opgemetselde put, die wij zo leuk vonden dat wij het idee naar ons idee gekopieerd hebben. De mensen uit de groep waren onder de indruk van de boogjes die de man van Ria gemaakt had. Heel simpel: van grijze PVC gasbuis. Eerst zet je 2 ijzeren staven in de grond op de breedte en hoogte waarop je de boog wilt hebben. Dan schuif je de PVC buis over de eerste staaf en buig je het over naar staaf nummer 2. Door de buigzaamheid krijg je de mooie boogvorm. Als de boog begroeid is, zie je niets meer van het materiaal en zo wel, is het heel bescheiden grijs. Wij namen afscheid van Ria en haar man en het idyllische plekje bij het mooie huis.
Op naar Ootmarsum. Daar aangekomen wandelden wij over de Kuipersberg naar het huis van Ton en Ank Schulten. Alleen de plek van de woning is al heel bijzonder en met het (gedeeltelijk eigen) landschap om het huis heb je al een heel mooie "tuin". Daar op de Kuiperberg heb je uitzicht tot in Duitsland over een glooiend landschap.
Ton (op de foto, links, in gesprek met de Tuinkringers) is kunstschilder maar ook een boeiende spreker en hier en daar werd hij aangevuld door zijn vrouw Ank. We werden gewezen op een groot kleurrijk werk in hun slaapkamer en we zagen Ton's laatste werk op de ezel in zijn atelier, apart in de tuin.
We zijn in Ootmarsum ook nog naar het museum/de galerie Chez Moi Ton Schulten geweest. Meer informatie hierover op www.tonschulten.nl. Al met al ook de moeite waard.
Als afsluiting reden we naar de bekende vaste plantenkwekerij van Lidy en Freddy Fahner in Hengelo (O). Wij hebben hier heerlijke koffie gedronken in een grote schuur. Verder hebben we niet gekeken want de regen was behoorlijk heftig geworden. Enkele helden onder ons hebben toch nog gewoon het lijstje afgehandeld met vaste planten die ze wilden kopen. Wij komen terug!
Al met al hebben we een bijzonder mooie dag gehad met veel geluk in een week die overwegend nat was. Bedankt daarvoor.
DE LEDEN-IN-LAREN DAG.
zaterdag 31 mei 2003
Verslag: Rita Nijkamp, Haaksbergen.
Op deze zonnige zaterdag reden wij in de Volvo-oldtimer van Ali naar de eerste tuin die we zouden bezichtigen in Laren. Aan een lange B-weg, de Holterweg, met aan beide zijden bomenrijen vonden we bij nummer 100 een parkeerplaats in de wei.
Bij Dirk en Berna Addink vonden we een hartelijk welkom met een heerlijke kop koffie. Het duurde even voordat iedereen aanwezig was, maar uiteindelijk konden we rondgeleid worden. De tuin was verdeeld in kamers, omringd door hagen. De kamers hadden ieder een eigen kleur; blauw-wit, geel, rose-rood,paars. En een nieuw gedeelte kreeg de kleur oranje. De doorkijkjes door de hagen-bogen waren erg mooi. Aan de boskant van het huis waren Dirk en Berna gestart met een hosta-tuin, met een variant aan hosta's. Een prachtige, door hun zelf aangelegde tuin, met gevarieerde plekjes, waar je je beslist heerlijk kunt terugtrekken.
Daarna vertrokken we met z'n allen per auto naar de tuin van "Erve Weustman" van de familie Harkink. Een tuin in Engelse landschapstijl aangelegd door een beplantingsadviesbureau. Een tegenstelling met de tuin van Dirk en Berna waar je de eigen hand voelde. "Erve Weustman" had een keurige tuin met een grote vijver, met het gezellige geluid van enorm veel kwakende kikkers, met aan de achterkant van de vijver een verhoging waarvandaan je een prachtig uitzicht had op de boerderij. De bestrating rondom de boerderij was divers en de vele kuipplanten op het terras gaven het geheel een gezellige sfeer.
Na wat frisdrank te hebben genuttigd gingen we verder naar de tuin "Klein Nagelvoort" van Anneke Bredt. Een prachtige boerderij met een enorme verscheidenheid aan bloemen en planten rondom het huis. Een tuin door Anneke zelf ontworpen.
Op verschillende plekjes stonden bankjes en stoelen waar we onze zelf meegebrachte lunch konden nuttigen. Aan de voorkant van het huis vonden we een symmetrische tuin met buxus en een doorkijkje naar een nostalgische bank onder een enorme boom. Volgens enkele mensen stond deze bank niet precies symmetrisch en met veel "man"/"vrouw"-kracht werden de bloembakken en de bank verplaatst, zodat er volgens velen nog meer symmetrie was. Helaas kon de boom niet verplaatst worden!
Nadat iedereen volop genoten had van de gastvrijheid van Anneke Bredt, stond huis Verwolde (foto, rechts) op ons te wachten. Een mooi kasteel ofwel classicistische edelmanswoning uit 1776 zagen we, toen we de oranjerie opzochten, waar we een kop koffie kregen. Tegen 14.00 uur zouden diegenen die dat wilden een rondleiding krijgen in het kasteel, anderen konden de tuin bewonderen. Het kasteel maakte veel indruk op mij en gaf een beeld van hoe erin geleefd werd. Wat mij het meest is bijgebleven was de enorme bibliotheek met trapjes, de slaapkamer met de aparte wastafelkast en de kelder voor de bedienden. Na de rondleiding hebben we in het gras bij de grote vijver met waterlelies van de zon genoten.
Vandaar uit gingen we wandelend naar de verbouwde boerderij van Thérèse Stikker-Strauli. Een bloemenpracht rondom de boerderij met een groot gazon met vijver, vruchtbomen en prachtige rozen. In een soort prieeltje begroeid met rozen, met een pasgeschilderde blauwe bank, kwamen we even bij van al dat moois wat we deze dag gezien hadden. Voordat de dag afgerond werd kregen we in het huis van Thérèse nog een plak cake met gekoelde frisdrank. Op een enorme sofa, onder het toeziend oog van opgezette veldmuizen op de trap, was een ieder gezellig aan het napraten over deze geslaagde dag. Tegen 17.00 uur wandelden we terug naar huize Verwolde en kon de terugreis naar Haaksbergen beginnen.
We hebben weer prachtige, zeer verschillende tuinen gezien en inspiratie opgedaan voor onze eigen tuinen.
DRIE TUINEN RONDOM BARCHEM.
vrijdag 6 juni 2003
Verslag: Lucy de Backer, Enschede.
Mijn debuut als schrijfster voor "Tuinkring Twente", (vind het spannend…..).
Om even voor tien 's morgens arriveren Mieke en ik bij Erve Brooks, alwaar we vòòr tienen verwacht werden. De dag is gezegend met veel mensen en nog meer mooi weer!!
Omdat de opkomst zo groot is worden we in twee groepen verdeeld van elk zo'n 25 personen, waarbij elke groep een eigen programma heeft.
Wij zijn groep 1 en hebben als eerste het genoegen om Anton Visch in Gelselaar te mogen bezoeken.
We worden allemaal persoonlijk welkom geheten door Anton en hij begint z'n praatje op 't erf voor z'n verbouwde boerderij.
Hij vertelt onder meer dat de vorige bewoners van de boerderij niet van bomen hielden: die waren maar lastig, vooral als in de herfst de bladeren van die bomen vielen. Het geheel lag er dus vrij open bij maar daar heeft Anton wel verandering in aangebracht! Hij vertelt ook dat de buren uit de omgeving commentaar leverden op de volgorde van de vernieuwingen in en om de boerderij: "Beginnen ze eerst met de tuin, terwijl het dak op instorten staat!" Leuk verhaal, maar in totaal heeft de verbouwing zo'n 6 jaren geduurd!
We worden meegenomen naar de boerderij waar de koffie op de deel klaar staat en genieten daar ook van een prachtige entourage!
Na de bezichtiging van de deel, de keuken en de kamers van de boerderij volgt de bezichtiging van de tuin en het "terras met uitzicht". We lopen deels samen met Anton, deels afzonderlijk door de tuin waarbij hij uitleg geeft en op vragen ingaat. De omschrijving van de tuin heeft Lindy weergegeven in de betreffende TT-nieuwsbrief van 15 april.
Over het werk in de tuin in dit seizoen maakt hij de volgende treffende opmerkingen:
"Je bent hele dagen buiten, jammer voor wat er allemaal binnen staat!"
"Ook het nieuws van 22.00 uur zien we nooit wanneer het nog licht is buiten."
Anton en Lindy hebben nog een verrassing voor ons in petto. Op 8 en 9 december zal Anton een workshop geven speciaal voor leden van Tuinkring Twente (op de foto rechts Anton in actie tijdens de kerstworkshop van TT) tegen een bijzondere prijs! Volop belangstelling hiervoor wordt ter plekke geinventariseerd; echte aanmelding kan pas na uitwerking van het plan.
Tenslotte nog een tip van Anton:
"Als iemand een bepaalde plant/struik uit je tuin wil dan kun je deze het beste in een pot met aarde doen, geef 2 weken water en plaats hem dan in de tuin, succes verzekerd!"
Anton Visch en zijn vriend Ben hebben een prachtige tuin en dito boerderij. Wel heel speciaal dat wij dit mochten bewonderen, want al dit moois was tot nu toe alleen weggelegd voor familie, vrienden en bekenden. Anton, bedankt namens ons allen.
Onze tocht gaat verder naar Erve Kostverloren te Barchem. Echt geen "Open tuin" maar nu wel voor ons!
Alweer een persoonlijk warm welkomstwoord, nu door dhr. Kees van Well, hier en daar bijgestaan door zijn vrouw Ineke.
Men heeft op ons gerekend met de lunch, evenals op groep 2 die we hier aantreffen. Het is hier groot genoeg…….
We genieten tijdens de lunch vanuit een van de vele zitjes buiten van elkaar, het mooie weer en het prachtige uitzicht over het water en de tuin.. Daarna gaan we voor een wandeling de tuin in hoewel "park" hier meer op z'n plaats is. De tuin is ontworpen door tuinarchitect Arend-Jan van der Horst; een en ander is weer terug te vinden in de genoemde nieuwsbrief. Het is meer dan prachtig allemaal…….
Ineke van Well vertelt ons dat ze een liefhebster is van spreuken, die kom je in het hele huis tegen en een ervan (w.c.) wil ik u niet onthouden: "Saaie vrouwen hebben keurige huizen!"…….wie de schoen past trekke hem aan!
Tenslotte voor de liefhebbers onder u nog een alleraardigst gedicht over de asperge…..de groente van deze tijd:
DE VERLIEFDE ASPERGE |
Met dank aan deze gastvrije mensen vervolgen we onze reis naar Erve Boskamp te Zwiep. We worden ontvangen door Ineke en Johan Addink, al jaren lid van onze Tuinkring. Na een koele verfrissing onder de parasol worden we rondgeleid door Ineke. In 1985 zijn ze tot op de dag van vandaag nog volop bezig.
Ineke vertelt dat haar rozen cadeautjes van de vogels zijn (uitgepoepte zaadjes). Ze heeft hondjes die niet goed kunnen luisteren omdat ze geen oren hebben echter hier zal binnen afzienbare tijd iets aan gedaan worden….Aan die hondjes of die oren?..Verder heeft ze de hosta die het langst in de herfst "overeind" blijft, waarschijnlijk omdat hij laat bloeit en ze heeft de enige geurende akelei in haar tuin.
Haar laatste aanwinst is de zg. rode tuin, een intiem "erotisch" hofje (nou ja, hofje….). Je gaat er via een nauwe ingang naar binnen….. Twee harten van buxus, grindpaden, een pracht van een schommelstoel. Het idee hiervoor kwam tijdens een bezoek aan Pompeï, waarna Ineke dacht: "Dat kunnen wij ook." Het is een ingenieus stukje tuin geworden!
Ook Ineke en Johan, enorm bedankt voor jullie gastvrijheid!
De tijd staat (helaas) niet stil en we moeten ons nog haasten om bij Erve Brooks te komen, alwaar we getrakteerd worden op koffie en poffertjes. Wat een sfeer daar buiten onder de bomen!
Het was een zeer geslaagde dag, niet alleen vanwege het mooie weer maar zeker ook door de gastvrijheid van de tuineigenaren. Ook de organisatoren van deze dag willen wij bedanken!
Ikzelf heb weer heel veel kennis opgedaan en ik merk dat ik met heel andere ogen naar mijn tuin(tje) kijk!
VLAANDEREN.
DE EERSTE DAG.
vrijdag 13 juni 2003
Verslag: Ria Wormgoor, Diepenheim
Maandagmorgen 16 juni, 7 uur. Ik lag al een uurtje wakker, kon niet slapen, zo vol ben ik van het voorbije weekend. Nog maar enkele uurtjes ben ik thuis. Alle tuinen passeren weer in mijn gedachten. Wat waren ze prachtig. Wat een mooie tuinenreis was dit! ledere dag weer vol verrassingen. Ik mag, helaas, alleen een verslag maken over de eerste dag. Ik had graag alle drie dagen willen beschrijven, zo mooi waren ze. Ik heb de laatste 15 jaar veel, heel veel tuinen gezien: ik ga graag, ook prive en best wel vaak, erkend mooie tuinen bezoeken door het hele land, maar deze waren grandioos. Vele medereizigers of allemaal wel denk ik, zijn het vast met mij eens en hebben ook zo, misschien anders, maar volop genoten!
Ons vertrek was vrijdagmorgen 7.30 u met de bus van Brookhuis en chauffeur John, die ons weer voortreffelijk heeft rondgereden. Een goede en aardige chauffeur is wel zo plezierig bij zo'n reisje, niet waar ?
Na de koffiestop in Zevenaar was de 2e koffiestop met cake buiten bij het prachtig gelegen restaurant Boswachter Liesbosch bij Breda. Daarna op weg naar de Sequoiahof. Ondertussen gaf medereiziger Adrie Poelman nog een zeer interessante uitleg over de pas geopende Westerscheldetunnel.
De Sequoiahof (op de foto links Jos de Koeyer, die juitleg geeft aan de TT-ers) was een boeiende tuin met verrassende elementen en een bonte mengeling van kleuren en soms zware materialen. Wat mij het meeste aansprak was de 'verdiepte' vijver met daaroverheen de grote volière. Na deze aparte liefhebbers-tuin (zie ook de uitnodigende TT-brief van 5 januari jl) reden we door de genoemde tunnel naar de tuin van Sarina Meyer. Het contrast was groot.
Hier zag je een perfect aangelegde en onderhouden tuin, ontworpen door Arend Jan van de Horst. Ik was in mijn nopjes en vond het prachtig. Ik heb niets meegekregen van Sarina's rondleiding al was haar stem duidelijk genoeg maar ik heb heel veel foto's gemaakt zoals meer busgenoten deden. De L-vormige vijver en de rechthoekige vormen er omheen waren heel mooi. Regelmatig zie je foto's van haar tuin (foto rechts) in tijdschriften en boeken als ook op 10 pagina's in het nieuwe blad "Buiten Wonen" dat Lindy vooraf in de bus liet rondgaan.
Onze volgende en laatste stop van die dag was bij Nina Balthau. Op verzoek. Want velen van ons waren daar al eerder geweest. Altijd mooi. Haar tuin was voller geworden en de verstilde plek ter nagedachtenis aan haar 2 jaar geleden, plotseling overleden, enige zoon maakte op ons allen een diepe indruk. Zij had als herinnering een bijna levensecht beeld van hem in een stil gedeelte van haar tuin geplaatst. Haar huis was weer vol mooie schilderijen en andere voorwerpen. Heel apart. Ook is er een tweede boek van haar uitgegeven. Velen hebben het daar van haar gekocht.
Het was een prachtdag met een prachtslot. We dineerden namelijk heel luxe in de grote serre van kasteel Zwijnaarde. Na het heerlijke diner werden we naar ons hotel in Nazareth bij Gent gebracht.
Moe en vol mooie indrukken van onze eerste dag ging iedereen naar bed, niet wetende dat de volgende 2 dagen nog topper zouden worden.
Ik heb mijn verslag(je) van de eerste dag klaar maar ik wil nog een paar dingen opschrijven. Ik kan het niet laten om over de 2 volgende dagen te zeggen dat ik de tuin van de fam. Defauw nooit zal vergeten. Wat een tuin, grandioos. En de tuin en het huis van Piet Bekaert. Wat een veelzijdige kunstenaar. Wat was dat mooi allemaal. Ik heb genoten.
En de tuin van Regine en de Wirtztuin "'t Meirhof": niet te vergelijken, maar beide heel indrukwekkend.
Ik heb 84 foto's gemaakt en wilde er nog veel meer maken maar mijn rolletjes waren vol.
Lindy, met Ru heb je deze reis intensief voorbereid: wat een selectie heb je gemaakt! Fijn dat ook je vaste medewerksters, Ina en Margareth, deelnamen aan de reis. Het hele team bedankt, het was geweldig!
DE TWEEDE DAG.
zaterdag 14 juni 2003
Verslag: Fransje van Arkel, Diepenheim
Vroeg wakker geworden in het van der Valk hotel "Nazareth" buiten Gent, zie ik dat de zon schijnt. Maar na het ontbijt betrekt de lucht en als we de bus instappen begint het zacht te regenen. We vertrekken naar de plantentuin "Michel Thiery".
Daar worden we ontvangen door Winiefred van Killegem (op de foto helemaal links; deze zomer kon men elke zaterdagavond voor achten haar in "Duizend zonnen en garnalen" op het Vlaamse TV1 volgen over kruiden en planten en hun gebruik).
Buiten beginnen we naar haar uiteenzetting te luisteren terwijl de regen steeds luider op onze paraplu's klettert. Ze is nauwelijks te verstaan dus gaan we de kas in, maar ook daar maakt de regen zoveel lawaai op het glazen dak, dat het moeilijk is haar te volgen. Haar enthousiasme en kennis van zaken werken zo inspirerend dat na afloop meer dan zestig boekjes van haar hand gekocht of besteld worden!
Hierna wandelen we naar het oude centrum van Gent, waar we in open bootjes een historische rondvaart zullen maken. Zal dit tochtje letterlijk in het water vallen? Nee, o wonder, als we in de bootjes stappen begint de zon te schijnen! En zo kunnen we de prachtige oude huizen van het water af bekijken.
Na drie kwartier varen mogen we op eigen initiatief Gent bezoeken en ergens een lunch gebruiken. De meesten van ons gaan naar de Sint Baafs kathedraal om het beroemde altaarstuk "het Lam Gods" te bekijken, geschilderd door de gebroeders van Eijk. Azarja Fransen, kunsthistorica, heeft ons daarover al verteld tijdens de busreis. Voor geïnteresseerden kan mijn echtgenoot Dik daar nog iets aan toevoegen: ongeveer 10 jaar geleden hoorde hij een opzienbarende lezing van professor de Queker uit Leuven - theoloog, kerkhistoricus en semietoloog - die alle Hebreeuwse en Aramese tekens op het schilderij heeft ontcijferd en geïnterpreteerd, waarbij hij tot de conclusie kwam dat de schenker een bekeerde Jood was (Dik heeft het artikel in zijn bezit).
De kathedraal is enorm. Daar vinden we in een zijbeuk het genoemde altaarstuk. Indrukwekkend. We mogen daar echter niet praten zodat we verwezen worden naar een andere kapel waar een kopie hangt die wel besproken mag worden.
Na het kerkbezoek vinden we een aardig terrasje voor een lunch-hap, weer in de zon.
Om half drie, na al deze zeer gevarieerde Gentse ervaringen, gaan we vanaf de St. Jacob per bus naar de tuin van Regine in Meulebeke (zie foto, rechts). Haar tuin is nu ongeveer 28 jaar oud. Oorspronkelijk waren de tuin-vormen rond, maar bij het vierkante huis heeft men de tuin voor en achter met rechte lijnen aangepast. Mij iets te stijf, maar met een weelde aan bloemen, groenten, kruiden en fruitbomen. Veel rozen. Tijdens deze tuinenreis valt me op dat de rozen het dit zonnige jaar overal bijzonder goed doen.
Volgens Regine moeten alle rozen elke maand worden bijgemest, van maart t/m augustus.
We worden hier ook nog onthaald op frisdrank, biertjes, koffie of thee!
Om half zes bezoeken we de laatste tuin van die dag: nl. die van Brigitte en Leon Defauw. De tuin is in 1978 ontworpen door de bekende tuinarchitekt Jacques Wirtz.
Voor het langwerpige witte huis worden we door beiden ontvangen onder een rij catalpa's. Alles ziet er zeer smaakvol uit.
Ook de achterkant van het huis is wit, evenals het terras. Op de tafels staan ook hier koele drankjes klaar en daartussen een lief rozen -tafelbloemstuk door Brigitte geschikt (foto rechts).
De border is direct langs huis en terras aangelegd, vol kleurige bloemen. Heel mooi. Het heeft iets feestelijks. Niet eerst een grasveld oversteken om bij de bloemen te komen, nee, vanaf het terras of ook soms uit een raam, heb je de bloemen direct binnen handbereik.
Verspreid in het ruime gazon staan bomen, waaronder fruitbomen. Bijzonder mooi bloeiende ramblers klimmen daarin hoog naar boven. Ook hier weer is de vrouw dé tuinvrouw, die het meest in de tuin werkt en die alles over de bloemen en planten weet te vertellen. Leon wist ook goed rond te leiden. Hij maait o.m. het gras: ook belangrijk.
Leuk om te weten is dat Brigitte al op haar 19e jaar getrouwd is en nu 12 kleinkinderen heeft. Tuin en kinderen houden haar jong, ze is ook nog jong.
Met moeite neem ik afscheid van deze lusthof.
Per bus weer naar ons hotel. Even opfrissen en dan buiten op het terras een aperitief gebruiken waarna binnen uitgebreid wordt gedineerd. Dat duurt mij wel wat lang, want we waren moe genoeg om op tijd naar bed te gaan. We hadden zóveel indrukken te verwerken!
Voor mijn man was dit de allereerste tuinenreis ooit die hij meemaakte. Hij heeft het allemaal net kunnen bijbenen, maar voor hem had het al met al wel een tuintje minder mogen zijn. De leeftijd (achter in de 70) speelt een rol. Voor mij was dit de eerste meer-daagse reis met Tuinkring Twente.
We hebben er beiden van genoten. De sfeer was ook uitstekend. Dankzij opgewekte Lindy, haar man en de bekwame chauffeur; en natuurlijk ook dankzij alle reisgenoten! Overigens: het programma-boekje van Lindy geeft zo'n uitstekende beschrijving van alles wat we gaan zien dat ik me nog afvraag wat ik daaraan heb kunnen toevoegen...
Worden deze verslagen daarna nog wel gelezen?
DE DERDE DAG.
zondag 15 juni 2003
Verslag: Gerrit te Biesebeke, Neede.
Om half zeven loopt de wekker af omdat we op tijd willen zijn voor weer een voortreffelijk ontbijtbuffet. Nadat de koffers in de bus zijn geladen, vertrekken we om precies 8.30 u. richting Deinze. Hier bevinden zich dicht bij elkaar kasteel Ooidonk en huis en tuin van Piet en Agnes Bekaert. Nadat in de bus we in twee groepen zijn verdeeld, worden wij eerst bij kasteel Ooidonk afgezet.
Kasteel Ooidonk.
Via een 800 mtr. lange,bloeiende en geurende lindelaan bereiken we de ingang van het kasteel. Blakend in de zon in een bocht van de Leie staat het in volle glorie voor ons (Loire-kasteel in het klein). Allereerst gaan we onder begeleiding het interieur bekijken. We genieten van zeldzame meubelen, schilderijen, verzamelingen van zilver en porselein van vroegere en huidige bewoners. Zeer bijzonder om hier een kijkje te mogen nemen omdat het kasteel deels wordt bewoond door Graaf 't Kint de Roodenbeke. Na een kop koffie met koek bekijken we in sneltrein-vaart de parkachtige zeer goed onderhouden tuin.
Huis/Tuin Piet en Agnes Bekaert.
De volgende stop was bij het huis en tuin van Piet en Agnes Bekaert. Piet was een zeer veelzijdig man. In zijn zelfontworpen huis viel bij binnenkomst onmiddellijk de hoeveelheid licht op, door al het glas dat hij in de dak-constructie had toegepast.
Zijn zeer sympathieke vrouw Agnes verwelkomde ons in haar prachtige huis en tuin, en vertelde over het werkzame leven van haar zo geliefde man,die helaas in juli 2000 onverwacht overleed. Ze had op de tafel zijn tuinboeken en gedichten gelegd.
 |
Een gedicht uit de bundel |
|
In de eveneens door Piet ontworpen tuin konden we de golvende buxushagen, de terrasvormige hagen en de verschillende waterpartijen (dit alles met uitzicht op het Leie-landschap) bewonderen.
Er was ook nog plaats voor een lavendelveldje in deze toch niet zo grote tuin (zie foto boven).
De Lunch.
Deze gebruikten we in LA BRASSERIE in het Scandic-Restaurant aan de ring rond Antwerpen.
't Meirhof te Meer.
Dit was de laatste tuin die we bezochten en meteen ook voor ons het hoogtepunt van deze reis.
Eigenlijk was dit een tuin (ontworpen door de beroemde tuinarchitekt Jacques Wirtz) welke nooit werd opengesteld voor bezoekers, maar door de vasthoudendheid van LINDY (ze heeft na drie jaar voorzichtig polsen toch toestemming gekregen), mochten we een kijkje nemen op dit parkachtige landgoed 't Meirhof (op de foto, rechts, een terrasje op 't Meirhof).
Het was toch zeer sympathiek dat we, ondanks de overwachte afwezigheid van de bewoners, zomaar mochten rondlopen en genieten van hun privé-bezit. Mede door het prachtige weer zullen we deze middag niet snel vergeten. Nog onder de indruk stapten we weer in de bus.
Kwekerij de VIJFHOEVEN in Vlijmen van Jan en Mariel van Kuijk.
Tijdens een kop koffie/thee werd door Jan een korte uiteenzetting gegeven over zijn bedrijf, dat van boerderij tot kwekerij werd omgevormd.Hierna was er gelegenheid tot aankoop van planten en samenstellen van een boeket voor thuis waarvan dankbaar gebruik werd gemaakt. Met veel plezier en moeite werden alle aankopen vervolgens in de bus geladen.
Aan alle tuinfans werden, door LINDY persoonlijk , tijdens de terugrit naar Haaksbergen, zaadjes verdeeld van de Smirnium Perfoliatum (Bisanuelle). Tevens werden er 3 plantjes met dezelfde naam middels verloting aan de man/vrouw gebracht. Deze zaadjes en plantjes had ze de vorige dag gekregen van Brigitte Defauw.
Onder aanbieding van een enveloppe met inhoud, door LINDY, werd onze vaste chauffeur JOHN bedankt voor de voortreffelijke wijze, waarop hij ons thuis weer veilig heeft afgezet.
Deze driedaagse reis werd afgesloten met het traditionele Chinese buffet. Tijdens dit buffet werd door Roelie Briggeman namens alle deelnemers een dankwoord gericht aan LINDY, waarbij RU niet werd vergeten, onder aanbieding van een bon ter vrijetijds-besteding (musical, toneel naar keuze) waarvoor al in de bus een bijdrage werd geleverd (Dankzij die bon genoten we o.m. van opera 'La Traviata'. Wat een feest! -Lindy-).
We zien nu al uit naar de volgende reis!
IN- EN EXTERIEURS TE REKKEN.
dinsdag 24 juni 2003.
Verslag: Gerard Schenkel, Naaldwijk.
Mijn eerste ontdekkingstocht als nieuw lid van "Tuinkring Twente".
De start was in Eibergen bij restaurant "The Green House". Het was prachtig weer, dus wij op pad met toch zeker 30 mensen, verdeeld over een paar auto's. Ook was een aantal deelnemers met de fiets uit Haaksbergen of Neede gekomen; erg sportief hoor! We werden in twee groepen van zo'n 25 personen verdeeld.
Ons eerste bezoek was aan Ineke van der Werf. Ze heeft een mooi huis, gebouwd in de jaren vijftig op fundamenten uit 1860. Hier werden we binnen rondgeleid en waren even helemaal in de sfeer van de dertiger jaren. We wandelden door een bostuin rondom, met aangelegde vijver maar zonder vissen. Erbij was een grote schuur, die ingericht was als museum "De Sfeer van Weleer" met veel verzamelingen van vroeger: van klapbroek en meer oude kleding tot o.m.pannen, blikken serviezen en koffiemolens. Een aantal zaken was te koop. Heel interessant om zo iets met hart en ziel te verzamelen.
Na ongeveer een uur wandelden we naar de naastgelegen boerderij van Christien en Lambert Muskens, waar wij eerst koffie en eigengebakken cake kregen aangeboden in de woonkeuken. De heel oude boerderij uit de 16e eeuw werd in 1968 door het echtpaar Muskens gekocht dat er ongeveer 10 jaar over gedaan heeft om het zo mooi op te knappen. Een prachtige kamer ingericht in Engelse stijl met doorkijkjes naar alle kanten van de tuin, waar veel kleurige perken met aparte planten en veel rozen te zien waren, meerdere zitjes en een mooi centraal gelegen prieel.
Vervolgens reden we naar het volgende adres waar Marion Schmitz ons de tuin en Fried van Geldorp ons hun boerderij (uit 1865) liet bewonderen. Bij de aankoop in 1969 werd hier begonnen met de tuinaanleg. Marion gaf uitleg over bloemen en struiken op kleur gesorteerd en het hele jaar doorbloeiend.
De tuin ligt in een coulissenlandschap met koeien-in-de-wei als decor.
De boerderij werd onder leiding van Fried ook door ons van binnen bekeken: alles zeer zorgvuldig gerestaureerd en op kleur geschilderd. Alle bewondering!
In de werkschuur was nog een verkooptentoonstelling ingericht met mooie aquarellen van Marion en keramiek door haar vriendin Nique Vosman. Van beiden werd gekocht!
Ter afsluiting onder de bomen bij het Mulders-huis en de Mallumse Molen dichtbij kregen we nog koffie of thee na met heerlijke koek.
Eigenaar Toine Lacet was even minstreel (foto, links) en bracht enkele heel toepasselijke liederen welluidend ten gehore. Het kon niet op: wie nog wilde mocht de deze week geopende enorme kruidentuin daarnaast nog bekijken. Zeer pril ingeplant maar nu al heel mooi door ligging en lijnen.
Daarna naar huis na een indrukwekkende dag. Graag tot de volgende keer!
DRENTSE TUINEN.
vrijdag 4 juli 2003.
Verslag: Annette Asselman, Barchem.
Tijdens alle Tuinkringdagen (tot nu toe acht) van dit jaar was ik present, wat heb ik genoten! Ook op deze voorlopig laatste, negende dag:
Vanaf Boomkamp in Borne begon de reis naar Gees. Tussen weilanden en maisvelden ligt de 7 ha grote tuin van de familie de Hullu (foto rechts). Voor publiek is deze "De Hullu-galerie en beeldentuin" al 13 jaar te bezichtigen.
De entree met de verschillende soorten hosta's (met naamkaartjes en in potten) lijkt uitnodigend. Hoe de uit Ochten in de Betuwe afkomstige Adriaan de Hullu en zijn vrouw te werk zijn gegaan konden we door een diapresentatie nauwkeurig volgen.
Hun uitgangspunt is 'rond'. Vooral veel jonge kunstenaars uit heel Europa tonen hier hun kunnen. In de galerij zijn namelijk prachtige schilderijen, glas-objecten en potterie te bewonderen. Beweegbare, grote metalen objecten rond de grote vijver buiten met als achtergrond het groene maisveld, waren wel heel bijzonder.
Op een zonnige dag ga ik beslist nog een keer naar Gees.
Lekker liggend of zittend op het gras genieten van deze bijzondere plek. "Beelden in Gees, een omweg waard".
De ruim 75 jaar bestaande tuinen van Mien Ruys te Dedemsvaart zijn nog steeds een inspiratiebron voor veel tuinfanaten. Ook die uit de landen om ons heen.
Met een routebeschrijving in de hand krijg je een globale indruk hoe Mien Ruys door de jaren heen gewerkt heeft.Door de rondleiding met Beatrice Krehl heb ik de indruk gekregen dat we bijna alles te weten zijn gekomen over de ideeën van "La Ruys". Beatrice was na de uitgebreide wandeling nog niet uitverteld maar helaas, geen tijd meer. Als een wervelwind door de rijen vaste planten voor de verkoop, gingen we met tassenvol de bus in voor het derde bezoek, nu in Den Ham.
Rondom een oude boerderij hebben Ton en Wil Vroegop in het rondomliggende Kempenlandschap hun 5000 m2 tuin naar eigen idee aangelegd. Ook bij hen waren de rozen dit jaar overweldigend. Volgens Wil is een wilde bloemenweide moeilijk intact te houden. De klaprozen staan toch niet waar je ze graag zou willen hebben. Lekker alles wild door elkaar moet je toch met zorg zaaien en onkruid wieden hoort er wel bij! De toepasselijke naam "De Meermintuinen in Den Ham", heeft vast en zeker iets te maken met de zeer vochtige plek, of zou het toch op Wil Vroegop slaan?
Een gezellige afsluiting van deze prachtige dag was een voortreffelijk koud/warm buffet bij Boomkamp in Borne. De voorbeeldtuinen hebben we ook bekeken, maar helaas kwam hieraan een abrupt einde door een regenbui. Nog een paar maanden wachten op het programma voor het komende seizoen en dan meld ik me gelijk weer aan. Ik kijk er al naar uit!
TUINKRING TWENTE TUINMARKT IN DELDEN.
zaterdag 27 september 2003
Verslag: Riet Uffels, St. Isidorushoeve.
Zaterdagmorgen omstreeks half tien arriveerden al enkele vroege vogels met hun tuinwaren op de parkeerplaats van kwekerij "De Border" in Delden. Enkelen waren hun plantjes al aan het uitstallen toen Lindy en Ina door omstandigheden wat verlaat aankwam. Er moest even weer ingepakt en verplaatst worden naar de parkeerplaatsen die wat verder van de kwekerij lagen, om zodoende niet de klandizie te hinderen. Na de toespraak van Lindy kon de verkoop beginnen.
Iedereen was vooraf al een beetje rondgelopen langs de uitgestalde waren en menigeen had al een plantje weg laten zetten om niet het risico te lopen van "op is op". Er was heel veel variatie. Een mevrouw die betrokken is bij het I.V.N. kwam met een heel kruidenassortiment. Iemand die bloemdecoraties schildert en zelf ook een grote tuin heeft, had prachtige schalen en kannetjes beschilderd met leuke bloem-bes of plantsoorten, je kon intekenen voor een cursus bij haar thuis. Ondergetekende is ook wekenlang in de weer geweest met het oppotten van plantjes, tuinboek erbij voor het opzoeken van de juiste namen, satéstokjes inkerven en het naamkaartje met een corsagedraadje vastmaken zodat de koper ook kan zien wat ie gekocht heeft. Met veel voorpret.
Zo'n 60 mensen waren druk met het kopen en verkopen (foto links). Het was een gezellige boel en na een goed uur waren de meeste spullen van eigenaar verwisseld en konden we te voet naar de museumboerderij "Wendezoele" er tegenover alwaar een lustrum-expositie was opgezet. Hier werden we verrast met koffie en heerlijk Hema-appelgebak en onder het koffiedrinken vond er een verloting plaats van bloembollen, die Lindy bij de fa. van Tubbergen (op de haar wel toevertrouwde vriendelijk vragende manier) had weten te bemachtigen.
Hierna kon iedereen zijn gang gaan en alles bewonderen wat het museum en de expositie te bieden had. Gigantische bloemstukken, boerenkarren vol met bloemarrangementen op melkbussen, in bomen, langs muren en zelfs op het dak. Ook binnen waren alle ruimten voorzien van prachtige stukken, die onder leiding van Marieke Olsen en 40 vrijwilligers zijn aangebracht. Hoeveel uren werk hierin zitten zou ik niet durven zeggen, maar het zijn er vast heel erg veel.
Wat het museum betreft: er waren veel oude gereedschappen, w.o. een dorsmolen, granen in heel veel soorten waarvan enkele namen die mij totaal onbekend voorkwamen. Ik weet niet wat er vroeger van spurrie, huttentut, luzerne en phacilia gemaakt werd, maar deze zaden lagen er wel bij. Het oude winkeltje met een grote pot losse koffiebonen, die vroeger per stuk verkocht werden.Het was allemaal erg leuk om te zien, vooral voor de wat ouderen onder ons die vaak met sommige zaken nog gewerkt hebben.
Velen gingen, voor of na de "Wendezoele", met het verdiende geld naar de kwekerij "De Border" waar nog volop bloei was te zien en te kopen. Al met al was het een zeer geslaagde morgen (en een klein stukje middag) die wat mij betreft best nog eens herhaald mag worden.
HERFSTWORKSHOPS BIJ ANTON VISCH.
woensdagavond 8 oktober 2003.
Verslag: Johanna Tammes, Delden.
Het maken van een festoen.Men neme…………… EEN FESTOEN... |
|
...zelfs een leek kan het doen! |
Alle lof voor Anton Visch die ons ontving bij een warme kachel, ons geruststelde over ons eigen kunnen, ons alles duidelijk voordeed, ons corrigeerde waar nodig, en tot slot ons ook nog zijn huis liet zien.
KERSTWORKSHOPS BIJ ANTON VISCH.
maandagavond 8 december 2003.
Verslag: Alice Sanders, Markelo.
Op maandagavond 8 december werden wij gastvrij ontvangen op de prachtige boerderij van Anton Visch. Buiten zowel als binnen al volop in kerstsfeer door lampjes en lantaarns. Dertig deelnemers zaten al ver voor begintijd met koffie en koek rond de open haard en werden om 19.30 uur welkom geheten door Lindy, die nog enkele clubmededelingen had over achterstallige contributie (voor 2004) en komende reizen.
.jpg "Anton Visch")
Daarna werden we verzocht om aan lange tafels te gaan zitten, waar alles al klaar stond voor de opdracht om een etagère te maken. Nadat Anton ons de benodigde instructies had gegeven konden we aan de slag.
Als basis voor de drie schikkingen gebruikten we steekschuim dat op de borden in de metalen etagère werd geplaatst, waarin we verschillende soorten groen, waaronder klimopblad en gallaxblad gebruikten.
Verder werd(en) nog
verwerkt:
Sier appeltjes (malus red sentinel),
Den (abies Nobilis 'Glauca')
Pinus strobus
Cryptomeria
De etagère werd afgewerkt met rode kerstballen, elfen-bankjes, een geur-kaars en mistletoe.
Tussendoor werden we steeds bij elkaar geroepen waarna Anton nog nadere uitleg gaf. (Op de foto's: links een overzicht na het maken van het herfstfestoen, rechts tijdens het werken aan de kerst-etagère). Aan het eind van de opdracht zaten we weer gezellig om het open vuur met een hapje en een drankje, terwijl Anton met zijn assistente Bianca de kerststukjes stuk voor stuk naliep en diverse correcties aanbracht.
Het uiteindelijke resultaat was dat wij met een heel mooi kerststuk naar huis gingen, met grote dank aan Anton Visch en alle mensen die deze avond mogelijk hebben gemaakt.
| Terug | Inhoudsopgave |