VERSLAGEN SEIZOEN 2015 / 2016








Inhoud


De Tuinkring Twentejaren 2015 en 2016

Jaren, ze vliegen voorbij.
Dit is de derde keer waarin alle verslagen van TT-dagen van twee jaren in één boekje zijn te lezen. Voorheen, vanaf 2001, kwam jaarlijks zo’n Verslagenboekje uit met evenveel evenementen als nu in twee jaren. Je zou zeggen: rustiger voor de organisatie. Toch werd er nog heel wat georganiseerd door ons 3-koppige team, te lezen in dit alweer twaalfde! Verslagenboekje van Tuinkring Twente! Er zijn vast trouwe Tuinkringleden die alle elf voorafgaande boekjes nog hebben bewaard! Want alleen weggeven mag, na alle inspanningen die onze auteurs hebben getoond om hun verhalen lezenswaardig te maken.
En we hopen dat de vele leden, die om welke redenen dan ook er niet bij konden zijn, toch dit boekje met plezier doorlezen, geinspireerd raken en zich de komende tijd aanmelden.

Van de bloembollentocht, begin 2015, tot de laatste tocht deze maand, de Kerstkastelentocht: wat hebben we genoten. Daarvan getuigen al deze gezellige verhalen die in chronologische volgorde zijn weergegeven. Steeds door een deelnemer aan zo’n Tuinkringdag.
Ga er eens rustig bij zitten!


1. vrijdag 24 april 2015: Bloembollenbloei in de Noordoostpolder
Verslag door Stien Konings, Haaksbergen.

2a. do 18 juni 2015: vertrekdag naar Shropshire
Verslag door Hilde Vrijhof uit Schagen.

2b. vr 19 juni: 2e dag Shropshire
Verslag door Conny van Vliet uit Markelo.

2c. za 20 juni: 3e dag Shropshire
Verslag door Wilfried Schonberger uit Gronau.

2d. zo 21 juni: 4e dag Shropshire
Verslag door Marlies Swarttouw uit Neede.

2e. ma 22 juni: Laatste dag Shropshire
Verslag door Herman Nijhuis uit Haaksbergen.

3. dinsdag 8 september 2015: Nazomertocht
Verslag door Thea Hofstede uit Hengelo (Ov).

4. dinsdag 15 maart 2016: Nieuw Tuinjaarsavond
Verslag door Wim Godeke uit Enschede.

5. woensdag 15 juni 2016: Euregiodagtocht
Verslag door Jacqueline Nicolaas uit Barchem.

6. vrijdag 24 juni 2016: Lucie Schaefer’s Kleurenlezing
Verslag door Wil Dokter uit Enschede.

7. donderdag 25 augustus 2016: Gooi-bustocht
Verslag door Francoise van Bonninghausen uit Fleringen.

8. donderdag 15 december 2016: Kerstkastelentocht
Verslag door Bertie Hoogendijk uit Vlaardingen.


Heel veel dank aan deze genoemde en geroemde auteurs voor hun prachtige verhalen.
Dank ook aan de Tuinkring-medewerkers die deze Tuinkringdagen mede hebben georganiseerd, te weten
Piet Boersma, Lucie Schaefer, Trudy Welman en Bouke Veltman.
Zonder al diegenen die zo volop zich aanmeldden voor deze dagen, zouden we niet kunnen spreken van zoveel plezierige en succesvolle TT-dagen in de laatste twee jaren.
Jammer dat door bijzondere, soms fijne maar ook heel droeve redenen er mensen waren die niet konden deelnemen of moesten afzeggen.
Wij hopen dus van harte jullie onder heel plezierige omstandigheden terug te zien de komende twee jaren. En wie weet: misschien ook vanaf dinsdag 11 april a.s., dan is opnieuw de autotocht naar het Paashuis van Werner Reinermann.
Of wie kan/wil mee naar Yorkshire vanaf woensdag 14 juni a.s., dan rijdt onze bus voor de vijfde keer naar Engeland!.
We wensen iedereen gezondheid (ook dankzij tuinieren en tuinplezier) en op elk gewenst gebied alle goeds en succes voor 2017.

Mede namens de allernaaste medewerkers Trudy Welman en Bouke Veltman,
Lindy van Wezel,
leiding organisatie “Tuinkring Twente”.

Inhoudsopgave

Bloembollenbloei in de Noordoostpolder

Vrijdag 24 april 2015.
Verslag: Stien Konings, Haaksbergen.


Vertrek uit Haaksbergen om 8 uur met een zonnetje. Mooier kan zo'n dag toch niet beginnen.
Lindy heet ons, na de tweede instap in Holten, allemaal van harte welkom en vermeldt meteen dat zij voor deze dag een strak schema moet aanhouden.
Zo tegen 10.00 uur zijn we bij de 1e tuin die we gaan bezoeken, die van Lipkje Schat in Bant. We worden zoals gewoonlijk in de tuinen weer hartelijk ontvangen: met koffie en gebak. Zij is in 1988 begonnen met de aanleg van de tuin. Geen idee hebbend waar ze aan begon, hoe de 3500 m2 grond op een tuin te laten lijken.
In deze tijd waren tuinkamers nog erg in zwang en daar heeft ze zich met alle energie op gestort. Iedere tuinkamer zijn eigen kleurenschema. In 1997 is ze vol overgave begonnen aan het planten van tulpenbollen (60.000) en anemonen (1.000). De bollen sterven af of worden door muizen aangevreten. Ongelooflijk wat een werk om deze tuin te verzorgen!. Fijn dat er mensen als zij zijn die anderen van het resultaat willen laten genieten.
Een klein ritje met de bus naar de 2e tuin van Jan en Elly Giesen op "de Pegasushof". Hier hebben we ons inmiddels gesplitst in 2 groepen, daar we hier ook de lunch gaan gebruiken. Dit gepensioneerde echtpaar heeft deze gezamenlijke hobby toch wel groots aangepakt. De schuren zijn zo ingericht dat er groepen kunnen worden ontvangen. Van oorsprong was Jan Giesen akkerbouwer. Hij heeft de grond 20 jaar geleden van de Rijksoverheid gekocht en nu verkocht aan een buurman. Jaarlijks worden er ook door hem 5.000 bollen in de grond gestopt en het moet gezegd, met een prachtig resultaat. De kunstwerken in de tuin zijn van Marjolein de Bruin.
Op naar de volgende tuin " De Goldhoorn Gardens" van Elly Kloosterboer. Zij heeft samen met haar man het bedrijf van 48 ha. overgenomen van haar schoonouders en is in 1985 voorzichtig begonnen met een de aanleg van een bielzentuin. Oorspronkelijk met een aarden wal en windsingels. In 2013-2014 is de tuin, mede op advies van Piet Boersma, gerenoveerd.
Hier zijn ook helleborussen en voorjaarsbollen te zien. Tevens heeft ze een gezellige lifestyle winkel en allerlei decoratieve woon-en tuinaccessoires. Tot onze verrassing mogen we zelf 10 tulpen plukken in haar tulpenveld van klei. Hier maakt iedereen graag gebruik van.
De volgende stop is het Tulpen info Centrum. Er zijn, volgens de hier gekregen informatie, wel 7000 verschillende tulpenbollen. Hier op dit terrein staan er 2200. Een prachtig gezicht.
De 4e tuin is van Wies Voesten. De uitleg die zij geeft is vooral humoristisch. Geweldig zoveel inzet zij heeft gehad om de tuin te maken naar haar eigen idee. Het is vooral een hosta tuin met 300 verschillende soorten. Om de slakken te slim af te zijn gebruikt ze eerst kunstmest en daarna champignonmest. Jammer dat het nog te vroeg in het jaar is voor hosta’s. Moeten we toch maar eens terugkomen. Hier hebben we nog de gelegenheid alle moois van die dag onder het genot van een hapje en een drankje te laten bezinken en nogmaals van het zonnetje te genieten, die ons mooi die dag niet in de steek heeft gelaten!
En dan weer met de bus "op hoes an"
Lindy het was weer geweldig geregeld, dankzij jouw strakke schema.

P.S. Je hebt de koe-bel bijna niet gebruikt !!!!

Inhoudsopgave

DE SHROPSHIRE-REIS

De eerste dag, do 18 juni 2015
Verslag: Hilde Vrijhof, Schagen.

Wat een verrassing voor mijn zus Ankie en mij! Toch nog een tuinreis zoals elk jaar ! Die van ons ging niet door vanwege te weinig deelnemers. Het toeval wilde, dat mijn dochter hierna net op tijd met Lindy in contact kwam bij het huwelijk van haar zoon Marten in Engeland begin juni. Margarethe was daar met een neef van Lindy en Ru, hoorde van de reis en belde mij!!

Gelukkig heb ik een heel soepele zus. Net terug uit Frankrijk sprong ze zo met mij de bus in in Arnhem. Alle plaatsen waren zo’n beetje bezet , maar een heel aardige dame, bleek later Marlies te zijn, schoof op naast een andere aardige dame, bleek later Jacqueline te zijn, om voor ons plaats te maken. Nou, dat werd gelukkig een heel gezellig duo samen!
Dus ook al soepele mensen in de bus!

We maakten kennis met our leader Lindy, met onze expert Piet en onze chauffeur Henk en reden in een mooi tempootje naar Calais/Eurotunnel.
Onderweg kregen we een lekkere appel dankzij Ru, de echtgenoot van Lindy. Hulde voor die thuisblijver, haar rechterhand !
Na de douane hadden we nog even tijd voor het noodzakelijke pinnen en een hapje en drankje in het terminalgebouw.
En als je eenmaal met de bus in de trein staat ben je voor je het weet aan de overkant, in 35 minuten, in Folkestone. Super dus!

Na een korte rit kwamen we al aan bij onze eerste van de negen tuinen, Godinton House and Garden. We bekeken niet het huis, maar wel de tuin. Hier konden we lekker ronddwalen door een overwegend formele tuin met tuinkamers dmv oude muren en taxushagen. De vaste plantenborders waren kleurrijk en worden onderhouden door de Delphinium Society. Dat klassiek goed samengaat met modern is in deze tuin goed te zien: klassieke beelden en zuilen in combinatie met een strakke vijver vormen een fraai geheel. In de kas was een verzameling begonia’s te zien en in de groentetuin, wat zijn die toch mooi!, vielen de soorten artisjokken op, waarvan 1 soort met vervaarlijke punten!

Het was iets later geworden dan gepland, zodat we, aangekomen in ons Country Hotel in Basingstoke, direct konden aanschuiven voor het diner. Daar moesten we qua organisatie wel even aan elkaar wennen, maar dat kwam toch allemaal goed.

Ik geniet nog na van onze tuinreis naar Engeland en ik dank de Tuinkring Twente voor haar gastvrijheid en gezelligheid, mede namens mijn zus Ankie uit Deventer. Het was echt heerlijk!

Inhoudsopgave


DE SHROPSHIRE-REIS.

De tweede dag, vr 19 juni 2015.
Verslag: Conny van Vliet, Markelo.

Na een goede nachtrust en een heerlijk Engels ontbijt maken we ons gereed voor een drukke dag, want vandaag gaan we maar liefst 3 tuinen bezoeken!
Uitzonderlijk!
Mijn moeder en ik zitten keurig op tijd in de bus en alvorens we naar de eerste tuin gaan rijden moet er eerst nog gestopt worden in een nabij gelegen dorp, zodat er geld gepind kan worden door een aantal mensen zonder ponden. Ik zal hier niet teveel over uitwijden, want dat is al genoeg gebeurd. Even is er nog wat lichte paniek in de groep omdat we een persoon missen, maar zodra ook deze weer in de bus stapt met Engelse ponden op zak kunnen we onze weg vervolgen naar Bramdean.
Alvorens we bij Bramdean House aankomen geven Lindy en Piet ons enige informatie over wat we kunnen verwachten in deze klassieke Engelse tuin. Als chauffeur Henk Hassink de bus achterwaarts door de nauwe ingang van het toegangshek naar binnen weet te manoevreren, wordt er in de bus gereageerd met een luid applaus.
Iets later dan gepland komen we dus aan. De eigenaresse van Bramdean House, is ‘not amused’ wanneer mensen te laat komen, gelukkig weet Lindy altijd de juiste woorden te kiezen en Mrs. Wakefield geeft even later tekst en uitleg over haar prachtige tuin. Ze doet dit precies vanuit het midden van haar dubbele border met een geweldig uitzicht over de enorm kleurrijke bloemen en planten.
Ik kijk mijn ogen uit!
Alles volop in bloei en het ziet er zo fris en goed onderhouden uit. Veel clematissen, pioenrozen, kattenkruid en heel veel lathyrus.
Dat ons kopje koffie er bij inschiet omdat we iets te laat waren nemen we maar voor lief, bovendien is er zo veel te zien. Piet en Lindy hebben niets te veel gezegd, het is hier werkelijk prachtig! Achter de dubbele border is een grote ommuurde moestuin/kruidentuin en wat een ontzettend mooi uitzicht: ik zie schapen in de verte die in het heuvelachtige landschap lopen te grazen.
Ook de grote haag van taxus met buxus aan de voorkant is bijzonder.
Wat ik opmerkelijk vind in deze tuin is dat veel planten op een natuurlijke manier gesteund worden door rijshout of door kastanjehouten hekjes. Dit moet ik onthouden voor thuis en maak er gauw een paar foto’s van.
Bij het afscheid van Bramdean House staat de eigenaresse Mrs. Wakefield met een aantal boeketjes ‘sweet peas’ (lathyrus) in haar plukmand ons uit te zwaaien. Een bruidegom in spé kwam namelijk veel peas halen voor z’n huwelijk van morgen en glom van geluk. Hij kreeg die glimmende foto na zijn huwelijk toegestuurd!
Voor de lunch van vandaag rijden we naar Alresford, Hampshire.
In the pub ‘the Hinton Arms’staat een heerlijke maaltijd voor ons klaar. Een ovaal bord belegd met een dikke plak ham, een stuk kaas, colesalad, pickles, augurk , uitjes, rode biet, chips and local bread. Meer dan genoeg en het smaakt erg goed.
Vooral de chutney erbij vind ik lekker. De sfeer en de aankleding in de pub maken het helemaal af.
Voordat we verder gaan naar de tweede tuin van vandaag gaan we nog even in het zonnetje zitten op de picknickbanken buiten. Hier kunnen we nog echt even nagenieten van de voortreffelijke lunch in deze pub.

Dan naar Colemore, Alton.
Een zeer vriendelijke man met een al even aardige zwarte hond heet ons welkom en geeft ons uitleg over zijn van oorsprong Nederlandse voorouders en de daarvan afgeleide naam Colemore. Tegelijkertijd verontschuldigt hij zich ervoor dat hij geen woord Nederlands spreekt.
Hij leidt ons door de bomentuin naast de tot woonhuis verbouwde pastorie.
Dezelfde kalmte en rust waarmee deze meneer Colemore zijn verhaal doet vond ik terug in zijn tuin. Hoe bijzonder om te ervaren dat dit huis en deze tuin zo bij deze persoon pasten en ook andersom.

’s Ochtends was ik nog zo onder de indruk van de klassieke borders in Bramdean House, vol van kleuren van bloemen en planten. Hier in deze tuin was het zo anders, maar zo adembenemend mooi. Ik zag de vloeiende lijnen van de tuin, die bijna als vanzelf overgingen in het glooiende landschap.
Grappig ook hoe deze al op leeftijd zijnde man zijn kennis van het arboretum deelde met Piet. Ze probeerden spelenderwijs hun kennis uit te wisselen, vermakelijk om te zien!
Coleman vertelde dat er in deze tuin het hele jaar veel wind was. (in tegenstelling tot Bramdean House wat slechts op korte afstand ligt)
Hier veel oude bomen, maar ook veel jonge aanplant, want een tuin is nooit af, maar voortdurend in beweging, zei hij. We zagen o.a. een echte tulpenboom (geen beverboom) diverse cornus-variëteiten, een notenboom, boerenjasmijn en bij de tennisbaan stok-oude rozen.
Hier ook weer taxus en buxushagen en heel verrassend een mooie border op kleur.
We drinken thee of koffie met lekkers rondom het zwembad en de watertuin.
Wat heerlijk om hier te zijn en te genieten van het zonnetje in deze fijne omgeving.
Tot slot verontschuldigt dhr. Colemore zich dat hij ons het oude kerkje niet heeft kunnen laten zien. Geen sleutel! Diep onder de indruk van deze landschapstuin nemen wij weer plaats in de bus en gaan op weg naar tuin numero drie.

Farleigh House
We beginnen bij de kas. Hier in het midden staat een enorme Brugmansia-Datura, die zo groot is dat hij zelfs door het dak van de kas is gegroeid. Er staan nog meer Datura’s en zij geuren allemaal even sterk. Ook staat er een geweldig grote fuchsia in een pot en een uit de kluiten gewassen kamerlinde.
Het lijkt of wij als groep een beetje verzadigd zijn van alles wat we de hele dag al gezien hebben. Ik hoor iets minder ooh’s en aah’s . Het is ook zo veel….
Iedere tuin is weer mooi, maar ook weer anders.
Hier in Farleigh House lijkt de beplanting wat traditioneler of passend bij het seizoen. De combinatie met moderne kunst zoals de zilveren meeuwen vind ik goed gekozen. Het meest geniet ik vooral van het licht van de namiddagzon. De kleuren van de bloemen komen hierdoor mooi uit.
Na een wandeling door de tuin rondom het grote huis in steigers nemen we tot slot nog een kijkje bij het ommuurde zwembad.
Vol van alle indrukken van de hele dag gaan we weer richting Basingstoke waar we even later op de avond tijdens ons drie-gangen-menu nog napraten over deze drukke, maar ook zeer indrukwekkende dag.

Inhoudsopgave

DE SHROPSHIRE-REIS.

De derde dag, za 20 juni 2015.
Verslag: Wilfried Schonberger, Gronau.

Nach dem wie üblich üppigen englischen Frühstück in unserem Hotel ging es auf eine ca. 90 Minuten dauernde Busreise zu unserem ersten Garten, den „West Dean Gardens“ in der Nähe von Chichester.
Unterwegs durch die hügelige Landschaft, in der viel Weizen angebaut wurde, vorbei an kleineren, idyllisch gelegenen Ortschaften, klärte uns Piet über einige Eigenarten der Engländer in Bezug auf Sprache, Humor, den Umgang mit Reichtum und andere Charakteristika auf.
Angekommen in West Dean Gardens erwarteten uns mehrere Gärten, die Teile eines klassischen Landschaftsgartens sind (u.a. ein viktorianischer Küchengarten und Obstgärten) und zu denen 13 original aus dem Ende des 19. Jahrhunderts stammende Gewächshäuser gehören. Besonders eindrucksvoll ist die gut einhundert Meter lange Pergola, in die man von der östlichen Seite kommend durch einen „sunken garden“ tritt. Eindrucksvoll auch das Zusammenspiel von Landschaft und Garten – ein Eindruck, der sich beim Blick in die Weite der hügeligen Landschaft oder auch bei einem ausgedehnten Spaziergang durch das Gelände einstellt.<

Weiter ging es zum „Arundel castle“, einer Schlossanlage in der Grafschaft West Sussex. Erbaut im 11.
Jahrhundert erlebte das Schloss nach seiner teilweisen Zerstörung im englischen Bürgerkrieg zahlreiche Renovierungen (vor allem um die Jahrhundertwende des 19. zum 20. Jahrhundert) und macht mit seinen zahlreichen Räumen und der wertvollen Einrichtung einen imposanten Eindruck. Integriert in die Schlossanlage sind verschiedene Gärten, von denen der „Cutting garden“ mit seinen wunderbar abgestimmten Blütenfarben vor der im Hintergrund stehenden mächtigen Parish Church und „The stumpery“ (der Baumwurzelgarten) uns besonders beeindruckten. Ein Gag am Rande: die auf einer Wasserfontäne tanzende Krone. Ein wenig (zu wenig) Zeit blieb noch für einen Gang durch das pittoreske Örtchen Arundel.
Zum Abschluss unseres heutigen Programms stand der Besuch der Kathedrale von Chichester an. 1108 eingeweiht ist sie ein herausragendes Beispiel der englischen Gotik. Die wechselvolle Geschichte der Kirche zeigt sich an den Zerstörungen der Reformationszeit und des englischen Bürgerkriegs im 17. Jahrhundert. Dem Verfall der Kirche gebot erst die umfassende Renovierung ab 1842 Einhalt. Das Besondere unseres Besuchs bestand jedoch darin, dass wir beim Betreten der Kathedrale von den Klängen von Berlioz „Te Deum“ empfangen wurden: die Chichester Singers probten für das am Abend stattfindende Konzert und Chor und Orchester füllten den hohen sakralen Raum mit wunderbarer Musik.
Nach einem kleinen Bummel durch die Stadt ging es dann zurück zum Hotel. Ein gelungener Tag mit vielen unterschiedlichen Eindrücken: farbenfroh (der in verschieden Farben leuchtende Mohn, Rosen, Pfingstrosen und Alium sowie die Margeritenwiesen), gewaltig (die imposanten Mauern und Türme des Schlosses) und überwältigend schön (die Musik von Berlioz).

Inhoudsopgave

DE SHROPSHIRE-REIS.

De vierde dag, zo 21 juni 2015.
Verslag: Marlies Swarttouw, Neede.

Na ruim 2 uur rijden komen we aan bij de SUSSEX PRAIRIE GARDEN , in de buurt van Henfield. Het is heerlijk weer en we worden enthousiast en gastvrij onthaald door Pauline McBride.
Ze vertelt ons dat ze vanaf haar 18e jaar rond de wereld heeft gezworven en uiteindelijk in Luxemburg terecht is gekomen, waar ze haar man Paul ontmoet. Ze gaan daar in een tuin werken, samen met en ontworpen door Piet Oudolf, de bekende Nederlandse tuinontwerper.
Hij wordt hun goeroe. Ze raken geïnspireerd en gemotiveerd en willen een eigen tuin ontwerpen. Pauline keert dan terug naar haar roots in Sussex.. In de winter van 2007 gaan ze hun tuin creëren op een glooiend en kaal stuk grond van 32 acres. Er moeten 30 duizend planten komen! Dat wordt zaaien, scheuren, splijten en 12 keer op en neer rijden naar Luxemburg met een paardentrailer. Dan moet er geplant worden en Pauline nodigt 40 vrienden en kennissen uit om te helpen.
Ze komen allemaal met hun caravan of tent en goed voorzien van hapjes en wijntjes is de tuin in twee en een halve week aangelegd.
Na haar verhaal gaan we de tuin in. Wat een ruimte , wat een weidsheid!! Geen oude muren en grote bomen , maar veel gras en kleur met zo af en toe een object. In de maand februari als de wind gunstig is, wordt de hele boel in 3 dagen plat gebrand om in het voorjaar weer tot leven te komen.
Ik krijg nauwelijks tijd om te schilderen, maar Pauline komt met een klapstoeltje en dan kan ik lekker gaan zitten We krijgen nog een heerlijk lunchpakket te verorberen op een gekozen plekje.
Ook hier valt me op, dat er heel weinig insecten zijn en ook geen vogels.

Rond 13.00 u. vertrekken we weer en na ruim een half uur rijden komen we aan bij PARHAM HOUS & GARDEN in de buurt van Pulborough.
Het heeft een enorme oprit en er staan bomen van 500 tot 600 jaar oud. Het landgoed heeft buiten de prachtige tuin ook nog een ijskelder, een kerk en een 18e eeuwse duiventil.
We lopen achter reisleider Piet Boersma aan en hij wijst ons op een speciale brem en jasmijn. Er zijn schitterende doorkijkjes, prachtige borders en goed onderhouden paden. We komen bij het Wendy House (een kinder speelhuis tegen de muur gebouwd) Er staat een raam open met een bordje om het niet te sluiten omdat er een zwaluw broedt! Gelukkig, dus toch vogels.
Ik vervolg mijn weg met Jacqueline van Eck naar PARHAM HOUSE
Dit prachtige landhuis kende 3 families :
Fam Palmer 1540 – 1601
Fam Bisshop 1601 – 1922
Fam Pearson 1922

In 1948 werd het huis geopend voor publiek.
Het is een bijzondere ervaring dit huis binnen te gaan. In de toonkamers voel je je thuis, er staan vazen met bloemen en de klokken tikken. Er staat een kast met een prachtig kobalt blauw servies. Wat een rijkdom.
Opvallend zijn de schilderijen, de meters lange zolder met een vloer en wand van bewerkt eikenhout, het plafond van deze zolder is beschilderd met ranken en bladeren.
Er staan prachtig ingelegde kasten, je komt ogen en tijd te kort! Het landgoed is 400 ha groot en heeft een kudde reeën van rond de 350 dieren.

We vertrekken weer even na 4 uur en maken een rit door de South Downs.
Als toetje krijgen we nog een panorama met zicht over Porthmouth met heel in de verte het eiland Wight. We stappen uit en genieten van een glaasje wijn, wat hapjes en het vergezicht, we worden begroet door de meeuwen .Weer in de bus rijden we via Ford Nelson op ons hotel aan.
Het was weer een fantastische dag.

Inhoudsopgave

DE SHROPSHIRE-REIS.

De laatste dag, ma 22 juni 2015.
Verslag: Herman Nijhuis, Haaksbergen.

De avond van tevoren was ons al duidelijk medegedeeld: ontbijt om 07.00 uur, koffers daarvóór in de bus, zodat we stipt om 09.00 uur konden vertrekken.
Dus vroeg opstaan, douchen en zorgen, dat we mooi op tijd in de eetzaal zijn.
Stipt om 9 uur start chauffeur Henk de bus en vertrekken we naar de laatste tuin die we deze reis zouden bezoeken. Het weer is niet als de afgelopen dagen, het is nu grijzig en het motregent wat.

In de bus vertelt Piet ons, zoals gebruikelijk, het nodige over de te bezoeken tuin. Het is The Manor House Garden van eigenaresse Mrs. Rose Wallinger.

Het blijkt inderdaad een prachtige tuin te zijn, daterend uit 1908. Oorspronkelijk ontworpen door Getrude Jekyll en gedurende de afgelopen jaren zeer goed gerestaureerd door Mrs. Wallinger. Ze vertelt ons veel over de ontstaansgeschiedenis en het onderhoud van de tuin sinds 1984. Een tafel met koffie en koek staat klaar. Fijn! We zien een 200 jaar oude taxus, een heel mooie oude beuk, prachtig beplante borders, gazons, rozen en dat alles om een heel fraai oud huis. Er is een evenoude kapel bij. We komen ogen tekort.
Het is jammer dat het miezert, maar ondanks dat genieten we volop van de tuin. En de koffie!
Foto’s maken gaat ondanks deze regen prima. Zonder zon blijken de kleuren van de bloemen en het groen van het gras nog intenser. En waterdruppels op klaprozen: prachtig. Het is een fijne fotografische afsluiting van mijn fotoboek. Het is naar mijn mening een van de mooiste tuinen, die we deze reis hebben bezocht.

Maar ook aan dit bezoek komt een einde. Om 11.40 uur vertrekken we om op tijd in Folkstone te kunne zijn om de trein door de Eutotunnel te halen. We komen om 13.15 uur aan en dan blijkt er een flinke vertraging te zijn opgetreden in de vertrektijden. Vluchtelingen? Er is zelfs eerst sprake van een vertraging van twee en half uur! Dat blijkt gelukkig mee te vallen.
We staan, dus wel met vertraging, om 15.20 uur met onze bus in de grote treinwagon en om iets voor 4 uur zien we weer licht na de tunnel. De klok gaat een uur vooruit en we gaan richting Belgische grens. Een dag later reden de treinen níet door de vele vluchtelingen. Wij hadden nu dus “geluk”!

Lindy bereidde ons in de bus voor op de prachtige locatie, waar we ons afscheidsdiner zouden nuttigen. Het bleek niets te veel gezegd. Die mooie locatie in Tilburg, de Faculty Club, is onderdeel van de Universiteit Tilburg, en ook het heerlijke eten, waren een waardige afsluiting van weer een prachtige tuinenreis naar Engeland. In dat restaurant werd niet alleen de chefkok met haar groep bedankt maar ook Lindy: haar werd een tuinmand en een komend fotoboek van deze reis aangeboden waar ze heel blij mee was!

Gaan we weer? Wij willen wel!

Inhoudsopgave


NAZOMERTOCHT.

Dinsdag 8 september 2015.
Verslag: Thea Hofstede, Hengelo (Ov).

Op dinsdag was onze najaarstocht naar tuinen in de Ooijpolder en het land van Maas en Waal. Iedereen was mooi op tijd aanwezig op het parkeerterrein van de Plusmarkt in Haaksbergen behalve onze bus. Lindy werd nogal onrustig.
Gelukkig kwam hij toch nog op tijd: chauffeur Franz was al langsgereden maar had ons zo achteraan op die P niet gezien!
Wij rijden dan via de N 18 naar Arnhem,richting Persingen,maar eerst nog even naar Nijmegen om nog een deelnemer mee te nemen en wel de broer van Lindy, de heer Ben Kolnaar. Hij woont al jaren in Nijmegen en kent de omgeving heel goed. Hij had een functie: hij leidde ons met microfoon via een mooie route door de prachtige Ooijpolder naar de tuin in Persingen. De Ooijpolder is zo’n mooi gebied: ook geliefd om de wandel- en fietsroutes daar.

We zijn op tijd aangekomen bij ons eerste adres:Tuin “de Villa” en werden hartelijk begroet door Lily en Fried Frederix. De koffie stond voor ons klaar met een plak cake.
Na een korte rondleiding door Lily, ging ieder op eigen houtje deze grote mooie tuin in.
Zo verzorgd en gevarieerd ,een plaatje. Ook zijn er veel kunstwerken en ingelijste gedichten in de tuin te bewonderen. Beelden en keramiek zijn van kunstenares Bets Kusters. Deze tuin is zeker ook in het voorjaar weer een bezoek waard.
Nu verder naar Dreumel.Land van Maas en Waal ten zuiden van Tiel, naar de Landschapstuin van Jan en Elly van Egmond. Ook hier staat de koffie op ons te wachten en gelijk volgt de inleiding van Jan over het ontstaan van “Nieuw Robbenkamp”. Hij is een zeer enthousiaste verteller en ook deskundig op planten en tuingebied: hij was immers kweker?!
Ook hier van houten boomstammen uitgesneden kunstwerken, van Jan zelf, bij de mooie vijvers. Nu rijden wij door naar de tuinen van Appeltern, een groot complex met 21 voorbeeld tuinen.
Hier de lunch gebruikt en een wandeling gemaakt door heel veel van die tuinen: we hadden alle tijd. Om vijf uur gingen we met de bus terug naar Eibergen voor een heerlijk buffet bij Jasmine Garden.
Klokslag 7uur weer de bus in richting Haaksbergen.
Na deze mooie maar ook enerverende dag ging iedereen voldaan huiswaarts.
Lindy Trudy en Bouke mijn hartelijke dank.

Inhoudsopgave

De Nieuw Tuinjaarsavond.

Dinsdag 15 maart 2016.
Verslag: Wim Godeke, Enschede.

Lindy heet iedereen welkom en opent met te vertellen dat de opkomst gelukkig groot is: ruim zeventig aanwezigen in de grote zaal in Beckum! Gezellig!
Na wat huishoudelijke mededelingen gaat ze verder met hoe de avond zal verlopen. Ook vermeldt Lindy namen van heel wat leden die niet konden komen en ook laten weten waarom niet..
Voor de pauze zal Piet Boersma, tuindeskundige en vriend van de Tuinkring, een film/dia’s in 3D over tuinen vertonen.
In de pauze wordt een verloting gehouden nieuwe stijl , dat betekent: na het opnoemen
van het lotnummer kan gelijk de prijs opgehaald worden. Dit bespaart immers tijd?
Na de pauze zullen nog enkele film/dia’s over diverse tuinen uit alle windstreken te bewonderen zijn.
Er wordt begonnen met een 3D diashow, deze gaat over Morain Lake in Canada: prachtige vergezichten en enorm hoge rotsen van circa 4000 mtr. hoog.
De tuinen op Vancouver Island zijn zo mooi om te zien, vooral de verschillende kleurstellingen en hoogteverschillen: indrukwekkend. Daarna zien we nog diverse super tuinen als die in Engeland, de Heeren hof in Maastricht, een prachtige witte tuin in Hasselt Belgie,
en de Vlinderhof te Vleuten. Ook zien we enorme bollenvelden in de polder met zover je kijken kan allemaal rode en gele tulpen in brede banen tot einde gezichtsveld.
In de pauze kan ieder nog rondkijken naar enkele prachtige schilderijen door TT-leden/ kunstenaars die exposeren hier.
We zien ook uitgestalde meegebrachte tuinzaken. Om te bekijken, te kopen of gewoon mee te nemen. Tevens krijgt iedereen hapjes en drankjes aangeboden.
Er worden leuke gesprekken gevoerd en goede ideeën uitgewisseld.
Na de pauze krijgt Lindy een super-fotoalbum over de reis naar Engeland uitgereikt als dank, samengesteld door Trudy Welman, waar ze heel blij mee is.
Lindy vermeldt daarna dat in juni de TT-leden Minie Wigger en Annie Holtkamp in Bornerbroek hun tuin openstellen.
Het tweede gedeelte van de foto/dia reportage gaat over de Mirade Garden in Dubai, prachtig, maar een te kolossaal en overdreven geheel.

Film over een zich wassende mus...

Een film over irissen met een zo mooie begeleiding van muziek,” Le ciel blue”, van Edith Piaff.
Erna een grappig filmpje over een mus die zich wast in de handen van iemand , onder de kraan.
Tenslotte leest Connie van Vliet een mooi gedicht voor over een lente dag, van Jeroen Zwaan.
De Tuinkring bestaat 15 jaar, ter gelegenheid hiervan ontvangen Bouke, Piet en Trudy, naaste medewerkers, een prachtige vaas voor alles wat ze hebben gedaan vanaf de eerste reis naar Engeland.

Ook worden nog leden die vanaf de start, 2001, al lid zijn (10 zijn er aanwezig) met een bloemetje geëerd.
De verloting is een succes, want er zijn meer dan genoeg cadeaus, zodat iedereen wel in de prijzen valt (mooi toch).
Tenslotte bedankt Lindy iedereen voor het bezoek en de deelname aan deze avond.
Met tafels vol tuinspullen voor de verloting, voor de verkoop en spullen om zomaar mee te nemen...
Het is een heel geslaagde avond, mijns inziens ging iedereen, net als wij, met een lentebloemetje en een lente gevoel naar huis.

Inhoudsopgave

Euregiodagtocht.

Woensdag 15 juni 2016.
Verslag: Jacqueline Nicolaas, Barchem.

Een zonnige ochtend, wachtend op de bus die ons naar onze bestemming zou brengen. De tuinliefhebbers maakten samen een volle bus. De reis verliep ongelofelijk voorspoedig, geen file en goed weer. In de bus vertelde Barbara de Graaf, die nog in april In Insel Hombroich was geweest, enthousiast over al het moois en groots dat we zouden gaan zien.

Aangekomen bij dit museumpark in Neuss bleek de verrassing al bij het binnengaan van het entreegebouw en dan daarna die prachtige omgeving. Verschillende gebouwen,eenduidig van kleur en vorm zonder enige verfraaiing ,noch ramen aan de buitenkant, maakten dat de bijzondere begroeiing hier optimaal tot zijn recht kwam. Binnen de hoekige gebouwen heerste een weldadige rust.Witte muren, wit marmeren vloeren gaven de kunstvoorwerpen alle ruimte om zich zelf te manifesteren. De ontbrekende informatie over de kunstenaar en zijn kunstwerk gaven een extra dimensie,waardoor de bezoeker zich niet kon identificeren met de aangenomen bekendheid van de kunstenaar.
De ruimte die daardoor ontstond gaf ons de mogelijkheid om onbevangen te oordelen over de schoonheid. Het was hier zo groots, en hoewel we hier ruim drie uren wandelden en daarnaast nog vrij lunchten in het sobere restaurant, kwamen we toch tijd tekort. Velen van ons moesten een aantal lokaties overslaan.


Onze volgende stop was na even rijden bij Schloss DYCK. “Zentrum fur Gartenkunst und Landschaftskultur” vanaf 1999. Een imposant waterslot met een geschiedenis vanaf 1094, met een groot park, aangelegde tuinen en een Engelse landschaps tuin met mooie waterpartijen. We mochten binnen het kasteel tot bovenin al de kunstwerken, als ook landschapsfoto’s, bewonderen. En het uitzicht vanaf het terras! In het moderne cafe genoten we van onze onze koffie met een heerlijke “Himbeertorte”.

Daarna richting huis naar de laatste tuin: Garten Picker, hoe volmaakt verzorgd, die prachtige plantenborders en het golvende gazon. De daar aanwezige bron/beek voorzag deze tuin van helder water. Het begon wat te regenen dus aten we eerst een soort van “eigen” maaltijdsoep met brood en er werd nog veel gekocht. Kortom,dit was wederom een fijne en gedenkwaardige tuinendag.

Inhoudsopgave

Lucie Schaefer’s Kleurenlezing.

Vrijdag 24 juni 2016
Verslag: Wil Dokter, Enschede.

Om half een waren alle 12 cursisten en Lindy aanwezig an der Waldseite, het huis van Lucie. Lucie had een heerlijke lunch voor ons klaargezet. Erna een rondje door de mooie tuin gemaakt en natuurlijk al goed naar de kleuren van de bloemen gekeken.
LEZING d.m.v. DIA’S
Zodra de zon opkomt, komt de kleur. We vinden het vanzelfsprekend. Er zijn 200 primaire kleuren. Door menging komen we zelfs tot 9 miljoen kleuren. Isaac Newton vond de (newton)telescoop uit en ontwikkelde een theorie over kleuren, gebaseerd op het prisma, dat van wit licht een zichtbaar spectrum maakt van oorspronkelijk 6 kleuren. Later kwam indigo daarbij.
KLEURENCIRKEL
De primaire kleuren uit de kleurencirkel zijn: rood, geel en blauw. De secundaire kleuren oranje, groen en violet. Onder de koele kleuren en boven in de cirkel de warme. Via de cirkel kun je spannende contrasten maken. Licht-donker: Zwart-wit is het sterkst. Warm-koud: Rood-oranje tegen blauw-groen. Ton sur ton: Combinatie van kleuren in dezelfde tint.
PIGMENTEN:
Pigment is een stof, die kleur geeft. Pigmenten krijgen hun kleur door het absorberen van licht. In de natuur zie je allerlei verschillende kleuren. Planten, bloemen, dieren, aarde en stenen allemaal met een eigen kleur, die ontstaat door pigmenten. Elk pigment heeft een eigen kleur en samengevoegd in verschillende verhoudingen, maken ze weer een nieuwe kleur.
OKERPIGMENT
Geel en oker bestaat uit silicium en klei, maar dankt zijn kleur aan ijzeroxide. In Australie wordt oker gevonden, waar Aboriginals het gebruikten om hun lichaam te kleuren. In de prehistorie werd het gebruikt voor grotschilderingen. Als gele oker verhit wordt ontstaat rode oker. De kleuren lopen uiteen, dit komt, doordat het op verschillende plaatsen gewonnen wordt. In 1994 werden 36000 jaar oude rotstekeningen van paarden ontdekt in grotten in de Ardeche. Bewaard gebleven door kou en de diepte van de grotten.
ZWARTPIGMENT:
Zwart is het ontbreken van licht. Door modder, vuil, aarde, galappel kan het pigment zwart ontstaan. Schilderijen worden vaak opgezet in zwart (potlood, houtskool). Chinezen kalligrafeerden met roet.
WITPIGMENT:
Wit is licht. Er zijn wel allerlei nuances van wit. Wit vergrijst. Wit in onze cultuur: witte tanden, Geisha’s, meisje met de parel, wit in de tuin. Loodwit wordt verkregen door loodschilfers, paardenurine en azijn.
ROOD:
De natuurlijke rode kleurstof wordt gewonnen uit de cochenilleluis, een schildluis, die leeft op schijfcactussen. Zie je veel in Mexico. Het was een duur pigment. Werd veel gebruikt aan het Italiaanse en Spaanse hof. Waar wordt rood veel voor gebruikt: Bij schilderijen met de afbeelding van Maria. Zie ook verkleuring in de herfst, rozen, rozenbottels. In het interieur rood als accent met wit. De schilder Turner gebruikte vaak rood.
ORANJE:
Rood en geel maakt oranje. Denk aan abrikoos, roest, koningshuis, snavels en poten van vogels, Stradivarius viool, voetbal. Bij arme volkeren werden wortels en de plant meekrab gebruikt om rood of oranje te krijgen. Oranje is een blijde vrolijke kleur. Staat voor creativiteit en een goed humeur.
GEEL:
Het pigment komt van gele okers. Sienna is een pigment met een bruineachtige aardkleur. Wordt gewonnen uit klei in de omgeving van Siena. Kurkuma is ook een natuurlijke gele kleurstof. We zien kleur in de tuin bijv. achillea, citroenen, hout,avondlicht.
GROEN:
Blauw en geel maakt groen. Malagiet is een mineraal, dat als edelsteen wordt gebruikt. In Egypte werden er cameeen, amuletten en siervoorwerpen van vervaardigd. Groen staat voor evenwicht, harmonie en overleven. In de natuur zien we allerlei nuances van groen.
BLAUW:
Het metaal (erts) kobalt is zilver-wit met blauwachtige tint. Het is bekend als kobaltblauw. De erts komt voor in Azie, Afrika en Australie. Kobalt wordt gebruikt in ziekenhuizen en staalfabrieken. De steen lapis lazuri (blauw) komt uit Afganistan. Vermalen wordt het gebruikt in de schilderkunst. Blauw staat voor hygiene, hemel, oneindigheid, zee, ruimte, emotie, rust, eerlijkheid. Maar negatief voor: kilheid en drankzucht. In de natuur: delphinium en hortensia’s.
PURPER:
De Feniciers wonnen deze pigmentstof uit slakken. 150.000 slakken waren nodig voor een kilo pigment. Slavenarbeid.

KLEUREN AANBRENGEN IN JE TUIN EN JE HUIS.
Herhaling is belangrijk. Laat je niet leiden door trends.
Lindy bedankt Lucie voor de lezing. Knap, hoe ze ons kon interesseren voor wat kleuren doen, zowel in huis als in je tuin.

Inhoudsopgave

Gooi-bustocht.

Donderdag 25 augustus 2016.
Verslag: Francoise van Bonninghausen, Fleringen.

Hoe warm het was en hoe ver…….

Na vertrek om 8 uur uit Haaksbergen en een korte stop in Apeldoorn om nog enkele deelnemers op te halen, arriveren wij op de afgesproken tijd in Nijkerk om eerst de tuin “de Wilgenkamp” te bezoeken. Daar worden we hartelijk ontvangen door Henk en Brigitte Gentis met koffie en heerlijke aardbeiensoesjes.
Brigitte vertelt over het ontstaan van deze landschapstuin,naar het ontwerp van het echtpaar Canneman (1974 ). Het zijn verschillende deelontwerpen met veel grote “ oude” bomen,veel doorkijkjes naar de weilanden ,rozenperken,borders,vijvers, 1.1/2 hectare groot,een prachtige tuin met een origineel karakter en vooral bij een temperatuur van 30 graden is het goed toeven.
Het snoeien en maaien wordt uitbesteed, maar het overige wordt door dit enthousiaste echtpaar zelf gedaan,kortom, het leven speelt zich daar meer buiten dan binnen af.

De volgende stop is in Hoevelaken.
Het gastechtpaar ontvangt ons met trots en enthousiasme. En voorzien ons van spijs en drank in de ontvangstruimte.
De 125 jaar oude boerderij “Erf klein Rassert”wordt bewoond door Henk en Marianne Korthorst
We zien een heel andere tuin dan de vorige, met veel zichtassen en doorkijkjes
Een paddenpoel, mooie kleurrijke zomerbloemen in de borders, boomgaard, bakhuisje, kortom, weer een heel ander ontwerp dan in Nijkerk . Een open blik op de omgeving. Wijds.
Daarna vertrekken we naar de volgende provincie, Noord Holland.

We zullen hier te gast zijn bij Donald de Marcas en Sonja Berndt in Huizen, vrienden van Ru en Lindy.
Deze bostuin hoort bij hun “Hof van Sterrenstof”, een T-vormige tuin ( maar geen theetuin!) eindigend in een stuk bos met vijver ,stinzenplanten en met een klein pad om van de rust te genieten.
Zo gastvrij als dit echtpaar is , mochten we een duik nemen in het zwembad (met of zonder badpak) wat met deze zomerse temperatuur voor enkelen niet te versmaden was.
We kwamen hier niet alleen voor de tuin maar ook voor hun verzameling minikerststallen, poppen, kunstobjekten van eierschalen en sieraden, deze laatste door Sonja zelf gemaakt , vaker geexposeerd en een museum waard!!
De meesten van ons herkenden meteen de “radiostem“ van Donald ,toen er nog veel naar het nieuws en hoorspelen werd geluisterd ( Monus de man van de maan en Paul Vlaanderen).
Kortom een hele verrassing op deze dag.
De laatste rit brengt ons naar “de Beukenhof” in Barneveld.

Een 1 hectare grote tuin van Ellen en Hans Lubbers.
Deze bestaat uit meerdere tuinen met een strakke, formele inrichting, 1 hectare groot, een boomgaard met oude fruitrassen ,beukenhagen, grassen en veel kleurige zomerplanten waarbij Ellen alles wist te vertellen over de soorten planten en ze de vele vragen van ons wist te beantwoorden.
Heel veel opvallende planten waren hier te zien, maar we zaten ook vaak op de zitjes overal verspreid in de schaduw.
Na deze toch wel, door de hitte, afmattende tocht wachtte ons een heerlijke maaltijd in ”de Cantharel” en konden we thuis weer uitgebreid bijkomen van deze bijzondere dag.

Inhoudsopgave

Kerstkastelentocht.

Donderdag 15 december 2016.
Verslag: Bertie Hoogendijk, Vlaardingen.

Omdat het ongebruikelijk is, dat iemand die in Vlaardingen woont, lid is geworden van de Tuinkring Twente en dit keer gevraagd wordt om een verslag te schrijven van deze tocht, zal ik eerst even uitleggen hoe ik als lid bij deze tuinkring ben gekomen!
Een lang gekoesterde wens van mij was om een keer de tuinen van Monet te zien in Giverny. Dit besprak ik met mijn vriendin die in Eefde woont en het leek een goed idee om dit samen te gaan doen. Zij heeft toen “ontdekt” dat de Tuinkring Twente een busreis naar Normandië ging maken, met o.a. een bezoek aan deze tuinen. Wij hebben ons dus samen voor deze reis in 2013 aangemeld. Helaas kon zij op het laatste moment onverwacht niet mee.
Dankzij deze prachtige reis ben ik dus bij de Tuinkring gekomen. Haaksbergen ligt weliswaar niet naast de deur voor mij, maar omdat ik mijn jeugd in Hengelo heb doorgebracht, heb ik de Twentse “wortels” meegekregen
. De aangekondigde tocht in de Achterhoek, naar drie kastelen in kerstsfeer leek mij een leuke gelegenheid om dit samen met mijn dochter te doen die in Apeldoorn woont. Het was heel fijn dat Lindy, leidster van de organisatie, ervoor gezorgd heeft dat wij niet in Haaksbergen, maar in Zutphen konden opstappen. Lindy hiervoor nogmaals bedankt.

Onze eerste stop is kasteel Engelenburg in Brummen. We lopen via de oprijlaan naar het witte kasteel, met aan weerszijden de eveneens witte bijgebouwen. Het is een mooie gelegenheid voor de eerste kop koffie, waarbij we een lekkere plak rozijnenbrood krijgen.
We zitten in een soort serre met een speciaal gemaakt glazen dak. Hieraan grenst een mooie tuin waar we in dit jaargetij geen gebruik van zullen maken. Na de koffie is het tijd om het kasteel verder van binnen te bekijken. Onder andere de mooi gedekte tafels in de grootste serre met uitzicht over waterpartijen en de kerstversieringen zijn een lust voor het oog. Omdat we nog naar twee andere kastelen gaan, kunnen we hier niet te lang blijven, maar voor een klein wandelingetje in het bos ernaast is nog even tijd.
We gaan weer verder met de bus op weg naar kasteel Doorwerth.
Dit is een heel groot kasteel, omgeven door een gracht, zodat je via een ophaalbrug naar binnen gaat. Het is voorzien van een museum, een winkel en een eetcafé. Omdat het inmiddels lunchtijd is geworden gaan we eerst het café, de Zalmen, bezoeken. Hier krijgen we een kop soep naar keuze en lekker klaargemaakte volkoren broodjes en als “toetje” een broodje kroket met koffie na!
Daarna is het tijd om het kasteelmuseum in te gaan.
Eerst krijgen we een korte uitleg over het wel en wee van dit kasteel, dat in vroegere jaren heel wat te verduren heeft gehad. Daarna gaan we via veel lange stenen trappen het museum bekijken. Gelukkig staan er borden die de route aangeven, want zonder deze aanwijzingen zouden we zeker verdwalen. Er is veel te zien en te lezen over hetgeen er allemaal gebeurd is sinds het in de 13e eeuw gebouwd en een paar keer weer (her)bouwd is! Spectaculair zijn de twee opgezette levensgrote roofdieren, te weten een rosse beer staand op de achterpoten en een leeuw. Hiervan zijn door ons vele foto’s gemaakt!
Het laatste kasteel dat we gaan bezoeken is kasteel Middachten, gelegen in het dorp De Steeg. Dit heeft de meeste indruk gemaakt. Meteen al bij binnenkomst wordt de sfeer gemaakt door de kerstman bij de poort, de grote kerstboom met lichtjes en de kerstmarkt op het terrein vòòr het kasteel. Het kasteel ziet er prachtig verlicht uit aan de buitenkant en is ook weer omgeven door een gracht.

Eenmaal binnen weet je niet wat je ziet. Elk vertrek is voorzien van de mooiste kerstbomen en opgemaakte kerststukken. Helaas mag er binnen niet gefotografeerd worden. Je kijkt je ogen uit. We krijgen hier ruimschoots de tijd om alles te bekijken.
Centraal in het kasteel is het imposante trappenhuis met daarboven de mooie lichtkoepel. Hier konden we luisteren naar iemand die daarboven een harp bespeelde. Na al het lopen een fijn rustmoment.
Voor we het kasteel verlaten krijgen we in het onderhuis nog een kop erwtensoep, zodat we met een goed gevoel weer in de bus kunnen stappen. Annemarie en ik worden door de chauffeur weer afgezet in Zutphen, bij fort Bronsbergen, waar we vanmorgen onze auto hebben geparkeerd.
Hulde aan Lindy, die deze dag met haar team perfect georganiseerd heeft. We hebben ervan genoten!


Terug Inhoudsopgave