VERSLAGEN SEIZOEN 2011 / 2012






Inhoud


De Tuinkring Twentejaren 2011 en 2012

Wat vliegt de tijd. Zelfs twee jaren zijn zó om. Dit is de eerste keer waarin twee jaren in één boekje worden samengevat, na voorheen elk jaar zo’n verslagenboekje met evenveel evenementen. Toch worden bij het lezen van al deze verslagen, de Tuinkringdagen weer helemaal duidelijk al waren ze wat langer geleden, als de Engelandreis in 2011.
Dit is de tijd om weer’s terug te kijken naar die gebeurtenissen waar een flink aantal Tuinkringers aan heeft bijgedragen door tijd en talent aan de organisatie van al die dagen te besteden.
Over 2011 lees je alleen hoe de dagen waren van de reis naar Shropshire en in 2012
organiseerden we de Nieuw Tuinjaarsavond weer en verder dagtochten per fiets, auto of bus. Van die, en alle overige dagen, werd echt genoten: daarvan getuigen ook de beschrijvingen door deelnemers aan die respectievelijke evenementen. Door die verslagen kunnen wij toch nog (na)genieten van wat er beide jaren is georganiseerd en beleefd, of je er nou al dan niet bij aanwezig was.

1a. do av 23 juni 2011: vertrekdag naar Shropshire
Verslag door Truus te Biesebeke, uit Haaksbergen.

1b. vr 24 juni: 2e dag Shropshire
Verslag door Jeannette Oudejans uit Enschede.

1c. za 25 juni: 3e dag Shropshire
Verslag door Maurice Bergh uit Lochem.

1d. zo 26 juni: 4e dag Shropshire
Verslag door Albert Jansen uit Nijverdal.

1e. ma 27 juni: 5e dag Shropshire
Verslag door Norma Schuttevaer uit Gronau.

1f. di 28 juni: Laatste dag Shropshire
Verslag door Rick Milner uit Diepenheim.

2. donderdag 15 maart 2012: Nieuw Tuinjaarsavond
Verslag door Loltje de Croes.

3. maandag 26 maart: Tocht naar W. Reinermann
Verslag door Norbert Langhorst.

4. dinsdag 5 juni: Euregiobustocht
Verslag door Thérèse Groet.

5. vrijdag 15 juni: Autotocht rond Delden
Verslag door Annette a/d Stegge.

6. donderdag 21 juni: Bustocht naar de Floriade
Verslag door Ciska van Meggelen.

7. dinsdag 21 augustus: Fietstocht in Enschede
Verslag door Ans Oostrik.

8. vrijdag 31 augustus: Achterhoek-oost autotocht
Verslag door Frits Sutorius.


Dank ook aan de Tuinkring-medewerkers die dezeTuinkringdagen mede hebben georganiseerd, te weten Piet Boersma (1), Clärle Westphal (3 en 4), Marion van Noortwijk (5), Dorette Schoo (7) en Trudy Welman (8).
Zonder al deze medewerkers en hun helpers: geen programma als hierin besproken. En zonder al diegenen die zo volop deelnamen, zouden we niet kunnen spreken van zoveel plezierige TT-dagen in de laatste twee jaren.
Jammer dat door bijzondere, soms fijne maar ook heel droeve redenen er mensen waren die niet konden deelnemen of moesten afzeggen. Ook voor hen is het toch fijn in alle rust na te lezen en mee te beleven hoe die dagen werden ervaren?
Hopelijk zien we elkaar onder heel plezierige omstandigheden terug in het nieuwe jaar en wie weet: al in maart bij Reinermann of tijdens de reis naar Normandië.
We wensen iedereen gezondheid (ook dankzij tuinieren en tuinplezier) en alle goeds toe voor 2013 en waarom ook niet alvast voor 2014?!

Jullie toegewenst mede namens de naaste medewerkers, Trudy Welman en Bouke Veltman, Lindy van Wezel, leiding organisatie “Tuinkring Twente”.


Inhoudsopgave

DE ENGELANDREIS

De eerste dag, donderdag 23 juni 2011
Verslag: Truus te Biesebeke, Haaksbergen.

Deze dag konden we rustig thuis uitslapen,omdat we met de nachtboot de overtocht naar Engeland zouden gaan maken.
Het vertrekpunt was in Haaksbergen bij de supermarkt van de fam.Leusink (PLUS) in de Veldmaat, Nadat alle koffers door ROY,onze vaste chauffeur, onder in de bus waren gezet,vertrokken we om precies 13.00 uur. Op naar de 2e opstapplaats, het AC Restaurant te Holten, alwaar nog een aantal medereizigers werden verwelkomd. Vervolgens naar het laatste opstappunt bij de CANTHAREL te Ugchelen, alwaar een korte koffie/theestop werd gehouden. Hier stapten de laatste deelnemers in, waaronder onze reisleider PIET met zijn vrouw GERDA.

In de bus werd de Shropshire-Reisgids uitgedeeld,waarin van dag tot dag werd aangegeven,welke tuinen er bezocht zouden worden. Tevens stond er van elke tuin een omschrijving in, van de historie en wat we ervan kunnen verwachten. Omdat de reis verder zonder oponthoud is verlopen, is er nog gelegenheid om het plaatsje Maassluis (een tijdje de woonplaats van Piet en Gerda) te verkennen. Onder leiding van Piet werd hier een korte wandeling gemaakt tot over een brug langs het water in het centrum. Hierna wandelden we naar het historische pand De RIDDERHOF,waar we heerlijk buiten konden zitten, al dan niet in de zon, alwaar ons drankjes en diverse hapjes werden aangeboden.
Vervolgens in de bus richting Hoek van Holland,waar we op tijd aankwamen voor de inscheping.Na het verrichten van alle formaliteiten en het uitdelen van diverse tickets aan iedereen, gingen we te voet (met nachtbagage) door de douanecontrole aan boord v.d.STENA LIJN Ferry Britannica. Nadat we onze hutten hadden opgezocht en ons hadden opgefrist ontmoetten we elkaar weer om 20.oo uur bij het diner Hierna was er nog gelegenheid om eventueel euro's om te wisselen voor ponden,voor wie dit thuis nog niet had gedaan.
Bij het vertrek van de ferry gingen verschillende mensen nog even een kijkje nemen op het buitendek,waar men Hoek v.Holland langzaam in de verte zag verdwijnen. Heel mooi, maar zeer veel wind!! Omdat we de volgende ochtend weer vroeg aan het ontbijt werden verwacht, zochten we langzaam onze slaapcabine op,vol verwachting wat ons deze reis allemaal brengen zou.

Inhoudsopgave

DE ENGELANDREIS.

De tweede dag, vrijdag 24 juni 2011.
Verslag: Jeannette Oudejans, Enschede.

Na een goede nachtrust begon voor ons de dag op de Stena Line. Na een uitgebreid ontbijtbuffet vertrok onze bus vanaf Harwich via “the North” naar Coughton Court in Alcaster, van de National Trust.

Het betrof een oud historisch huis , dat al 600 jaar in de familie was, met een prachtige oude tuin. Mooie buxusvakken met veel kruiden. De Curley Mint was voor mij nieuw, en dat voor een liefhebster van verse munt-thee. Overal mooie zichtlijnen en oude verweerde muren. Je kon naar hartelust de mooiste foto’s maken. Tegenover elkaar lagen er een “hot” en een “cold” border.
Grote contrasten in kleuren met bekende planten . Ik kreeg er veel inspiratie door, omdat ik daar in mijn eigen tuin ook al een paar jaar mee aan het experimenteren ben. Een gids vertelde ons over de geschiedenis van de katholieken en de protestanten, die hier om de beurt aan de macht waren en beiden een kerkje hadden laten bouwen. Na een bezichtiging in het indrukwekkende huis met veel historie aten we onze lunch, heerlijk buiten in het zonnetje!

Na de lunch reden we naar Packwood House dat, evenals Coughton Court, ook door de National Trust wordt onderhouden. Hier waren we verrast door de lange smalle borders in blauw, grijs, purper en wit met hoge Stipa Giganthea die erover heen wuifde. Een ander deel was vol gewone en aparte planten in velerlei kleuren. We zagen veel herhalingen in groepen en eenlingen en het was in een duidelijke structuur aangeplant. Wat een eenheid in deze border! Voor mij was dit een inspirerende tuin. Een derde border was alleen roze, lila en geel met als achtergrond een oude muur. Inmiddels heb ik dit idee ook thuis toegepast in een border. Ieder jaar maak ik een stuk border leeg om vervolgens weer alles in een laag compost opnieuw in te planten.

Aan het einde van de dag kwamen we aan in ons hotel in Telford. In het hotel ernaast gebruikten we ‘s avonds ons diner en praatten nog lang na over de fijne dag. Het was voor mij een eerste groepsreis met Tuinkring Twente. Lindy had werkelijk alles tot in de puntjes voorbereid en onze gids Piet Boersma had op al onze vragen een antwoord.

Inhoudsopgave

DE ENGELANDREIS.

De derde dag, zaterdag 25 juni 2011.
Verslag: Maurice Bergh, Lochem.

Deze morgen begonnen we met slechts een half uur in de bus.Er klonk een oh oh...want .in het golvende landschap waren langs onze route hele velden met rode klaprozen te zien. Toen ik nog jong en onschuldig was, noemde ik elke plant met bloem een rododendron. Inmiddels kan ik meer onderscheid maken. Zo zag ik met genoegen de margrietjes in het hoge gras, de wonderschone, volle riddersporen en tijdens deze reis natuurlijk nog veel meer.

En zo kwamen we bij de Lower Hall Garden in Worfield, waar de oude heer Dumbell voor zijn prachtige oude huis ons toesprak. Een dorp moet hebben: een bar, een school, een kerk en een molen. Ik zou er nog aan willen toevoegen: een ATM ( automatic teller machine, of wel een flappentapper) De molen is er niet meer, dus is Worfield de naam “dorp”niet waardig..
Na zijn prachtige tuin te hebben bewonderd, met de romantische stroompjes en bruggetjes, kwam de heer Dumbell zelf in de bus afscheid nemen. Hij vond ons “a lovely bunch and not a leaf out of place”. Nou, dat kunnen we in onze zak steken.

Om ongeveer 12.00 uur de lunch genuttigd in het charmante oude hotelletje “The plume of feathers” in Harley
Daarna konden we in Much Wenlock genieten van de schitterende tuinen van Preen Manor. We moesten wel een fikse helling opklimmen. Ik zag vele ruggen kreunen, inclusief de mijne.
De oude eigenaresse Mrs. Trevor-Jones vertelde me dat de tuin wordt onderhouden door slechts 1 full time en 1 part time medewerker. Hoe is het mogelijk? Na tenslotte hier een gezellig kopje koffie met veel soorten koek reden we door naar de interessante overblijfselen van de priorie. Dit had alles te maken met koning Henry VIII die alle kloosters heeft afgeschaft omdat hij geld nodig had.
Dit dorp, Much Wenlock, heeft nog een ander interessant voorwerp: een ATM. Dus we konden geld pinnen. De wandeling naar de historische Iron bridge over de Severn was de moeite waard. De Severn is een getijden rivier waar onder bepaalde omstandigheden bij hoogtij enorme golven binnen rollen. Mensen volgen ze op surfplanken. Op internet is een film daarover te zien. We moeten dan zoeken naar de “incredible severn bore”. Prachtig.
Om ongeveer 18.00 uur waren we weer terug in ons hotel en genoten samen van een heerlijk diner-buffet.
Het is gebleken dat mijn verhaal in de bus vooral achterin niet goed is overgekomen.

Daarom hierbij alsnog de wijsheid van William Faulkner en het gedicht uit de Rubaiyat van Omar Khayyam.

William Faulkner:

Loving all of it, because I know now,
that you dont love because,
you love despite,
not for the virtues, but despite the faults.

Omar Khayyam – vertaald door P.C. Boutens:

De pottenbakker zag ik aan zijn wiel,
die het leem mishandelde met vuist en hiel,
daar zuchtte het weerloos stof, hanteer mij lichter,
ook ik was mens eer ik hiertoe verviel.

Inhoudsopgave

DE ENGELANDREIS.

De vierde dag, zondag 26 juni 2011.
Verslag: Albert Jansen, Nijverdal.


Om 8.45 uur vertrekken we, opnieuw precies op tijd, naar de geboortestad van Darwin: Shrewsbury. Deze stad is de hoofdstad van de graafschap Shropshire en gelegen in de lus van rivier ‘The Severn’. Dit middeleeuwse stadje staat met haar tuinen, openbare parken en het vele groen bekend als de “Town of Flowers” en heeft hiermee zelfs al een aantal prestigieuze prijzen gewonnen. In het centrum vindt u Quarry Park. Dit is een stadspark, maar lijkt door de uitbundig bloeiende borders eerder op een openbare tuin. Verder zijn er in deze stad, naast een kasteel en een Benedictijnerabdij uit de 11e eeuw nog tal van andere bezienswaardigheden.
Onderweg in de bus wordt ons door Lindy verteld dat Quinta helaas de rondreis heeft moeten afbreken in verband met haar hernia. Geprobeerd wordt haar met het vliegtuig nog dezelfde avond thuis te krijgen zodat ze de noodzakelijke behandelingen kan ondergaan. Even een domper voor de hele groep.

Lindy en Piet hebben voor ons eerst een bezoek gepland aan de abdij. Door de contacten van Piet met de vrouwelijke dominee mogen wij voorafgaand aan de zondagse eredienst de abdij bezichtigen. Als we daar binnenkomen horen we het kerkkoor repeteren. Doordat de dominee even op zich laat wachten kunnen we op eigen gelegenheid rondkijken in deze prachtige abdij. Opnieuw valt op dat in Engelse kerken het dagelijks leven ook wordt doorgetrokken tot in de kerk. Zo zien we in één van de zijbeuken een kinderspeelhoekje ingericht en in een andere zijbeuk hangen foto’s van de verschillende overstromingen die de abdij in de loop der jaren heeft moeten doorstaan. Het verhaal van Piet in de bus over de geweldige rivier ‘ The Severn’ die bij vloed en speciale maanstanden tot wel zeven meter hoogte kan stijgen, wordt hier zichtbaar! Immers de abdij is zeker op een afstand van zo'n 250 meter van de rivier gelegen. De schitterende abdij werd gesticht door Rogier II van Montgomery (ca. 1010 - 1094), bijgenaamd de Grote, hij was één van de belangrijkste Normandische edelen ten tijde van Willem de Veroveraar, en werd na 1066 ook een van de machtigste en rijkste baronnen van Engeland. In november 1071 werd Rogier benoemd tot Earl van Shrewsbury en kreeg daarmee een belangrijke functie in de beveiliging van de grens met Wales. In 1083 stichtte hij hier de abdij. Enkele liefhebbers hebben na de bezichtiging ook de eredienst bijgewoond en na afloop koffie gedronken met de dominee.
Het grootste gedeelte van onze groep ging vervolgens met Piet een stadswandeling maken. Al direct over de brug van de rivier ‘The Severn’ wordt duidelijk dat je te maken hebt met een middeleeuwse stad. De straten zijn een aaneenschakeling van prachtige oude woningen. De éne nog mooier dan de andere. Na een korte wandeling onder leiding van Piet krijgen we de gelegenheid om ook zelf nog wat verder rond te kijken. Wij besluiten om enkele souvenirs te gaan kopen en slagen daar wonderwel in. De aankoop van een prachtig olifantje van geblazen glas in schitterende kleuren zal ons altijd herinneren aan deze ochtend in Schrewsbury.

Om 12.15 vertrekken we naar Wollerton voor de bezichtiging van de tuin van ‘Wollerton Old Hall’.
De traditionele maar moderne tuinen van Wollerton Old Hall zijn ontworpen door Lesley en John Jenkins en zijn gelegen rondom het gelijknamige 16e eeuwse huis. De tuinen zijn opgedeeld in verschillende kamers met elk een eigen stijl. Kleur is in deze tuin erg belangrijk en is daarom van hoge kwaliteit. Er is een grote verscheidenheid aan planten. Er zijn prachtige collecties clematissen, salvia’s, ligularia’s en rozen, allen op een doordachte wijze met elkaar gecombineerd. Volgens Siny is dit de tuin met de allermooiste Delphiniums in alle schitterende kleuren. Deze tuin heeft werkelijk voor elk wat wils te bieden. Het bekende ‘ tuinkamer’ principe komt hier heel mooi naar voren. De tuinkamers zijn prachtig gescheiden door muren en hagen van taxus en beuk. Mooie zitjes zijn er en op de goede plekken van de verschillende zichtassen.
In de Tearoom en in de tuin konden wij de lunch op eigen gelegenheid gebruiken. Carolien zal zich deze lunch zeker herinneren! Immers bij het vertellen van een verhaal over één van de arrogante burgemeesters van de Hof van Twente zakte zij door haar kunststof tuinstoel.

Om 14.30 uur vertrekken we naar onze laatste bestemming van deze dag namelijk naar Powis Castle en Gardens in Welshpool. Powis Castle is een middeleeuws kasteel oorspronkelijk gebouwd als een vesting en later bewerkt door generaties van Herberts en Clives. Dit Clive museum herbergt een prachtige collectie van schatten uit India. De wereldberoemde tuinen van Powis Castle bieden vele uren plezier voor liefhebbers van planten en tuinieren.
De tuinen van dit kasteel in Welshpool werden drie eeuwen geleden naar Italiaans ontwerp aangelegd. Op de terrassen staan enorme taxussen van ruim 200 jaar oud. Bovendien voorzien van lange borders. Het roodkleurige kasteel heeft een spectaculair uitzicht over het landschap van Wales. Toen enkele jaren geleden de laatste erfgenaam van het kasteel overleed, werd het geheel overgedragen aan de National Trust.
We hadden ruim de tijd gekregen om al wandelend van terras naar terras de prachtige borders in een grote verscheidenheid aan kleuren en planten te bewonderen. Hier is echt voor iedereen iets te bekijken. Hou je niet van bloemen of planten, dan kun je hier genieten van architectuur (het kasteel is echt indrukwekkend) of de schitterende vergezichten.
Zowel boven op de binnenplaats van het kasteel als helemaal onderaan in de 26 hectare grote tuin is gedacht aan de inwendige mens. Doordat het erg warm weer is op deze mooie dag werd hier natuurlijk door velen gebruik van gemaakt. Ook het winkeltje van The National Trust op dit landgoed werd goed bezocht door vele deelnemers. Eén van ons heeft er dusdanige aankopen gedaan, dat zij waarschijnlijk spijt heeft gekregen en de spulletjes daarom maar niet mee naar huis nam en ze dus in de bus achterliet. Ja, wat moet je ook met hemelsblauwe tuinhandschoentjes, een glas-art cadeau en een blauw gedecoreerd vierkant plantenpotje?
Moe maar helemaal voldaan gingen we rond de klok van zes terug naar ons hotel voor het diner en de overnachting. Het was opnieuw een prachtige dag geweest, die bij ons als ‘nieuwelingen’ wederom erg in de smaak is gevallen. Wij constateren dat de reis voortreffelijk is samengesteld en georganiseerd. Hulde voor Lindy en Piet!

Inhoudsopgave

DE ENGELANDREIS.

De vijfde dag, maandag 27 juni 2011.
Verslag: Norma Schuttevaêr, Gronau.

Wake up call om 6.15 – wel erg vroeg om de vertrekdag te beginnen!
Nu was bij de ontbijttafel nog volop kaas, yoghurt en broodjes enz..

Om 8.15u. stopte Roy zeer systematisch onze koffers en boottasjes onderin de bus en hield nog voldoende plaats over voor de aankoop van rozen. Alleen hoopte hij dat niet iedereen er 2 stuks ging kopen!

In Allbrighton bij David Austin moesten wij met kleine groepjes tegelijk naar binnen gaan, want volgens Piet waren ze niet happig op groepen. Ik denk dat ze met ons als eerste klanten heel blij waren, want er werd niet alleen omzet gemaakt met de rozen, maar ook in de énige “shop”. Het was er heerlijk toeven en behalve de keurig ingedeelde kwekerij was er ook de schitterende rozentuin.

Vanaf half 11 in de bus reden we weer langs prachtige papavervelden en droeg Lindy – uit haar hoofd – het leuke gedicht voor over de sneeuwbal en de jasmijn.

Om kwart voor 1 arriveerden we bij Mrs Arbuthnott in The Stone House Cottage Garden bij Kidderminster. De naam was toepasselijk: overal grappige metselhuisjes en muurtjes (follies). Na alle grootse tuinen, die wij de afgelopen dagen bezochten was dit echt een liefhebberstuin van heel bijzondere bomen en struiken. O.a. een Trachycarpus fortuna (palmboom). Eriobotrya (japanse mispel), Olearia (daisy bush), Heptacodium, een Treurmoerbei met vruchten. In het kleine kwekerijtje kon je ook de aparte planten kopen.
Vlakbij in de Talbot Pub kregen we een heerlijke Ploughmans lunch. Na afloop werd nog een groepsfoto van ons gemaakten onder de overkapping. Buiten was het 28 graden!

De bus in met vele indrukken en nog 284 km naar Dedham voor de boeg voor het diner in de Malborough Head. Helaas hadden we daar geen tijd meer om de mooie wandeling van Piet te maken in dit prachtige Constable County gebied, maar konden wij nog wel door Dedham wandelen.

Tevreden en voldaan gingen wij in Harwich aan boord van de Stena Line naar de koele en komfortabele hut voor de terugkeer naar Hoek van Holland. Wat waren het enige dagen!

Thuis loop ik nog op een wolk. Even weer wennen, maar mijn eigen tuin staat er ook snoezig bij!
Veel dank Lindy en Piet voor alle goede zorgen....

Inhoudsopgave

DE ENGELANDREIS.

De laatste dag, dinsdag 28 juni 2011
Verslag: Rick Milner, Diepenheim.

When Lindy asked me to give commentary on the last day of our fantastic trip, I wondered what one could write about, between the boat and Haaksbergen, our last stop.
But, when I awoke on the boat and pulled up the windowblinds, (it was far too big to be referred to as a porthole) to my surprise I gazed out upon a tranquil North Sea, which is almost unique in itself, and a beautiful sunrise.
Having woken up extremely early, there was plenty of time to enjoy a good breakfast in the company of some 50 Californian students. Their morningconversation is much more elaborate than mine. I normally don't elaborate on "Good Morning" until the first cup of coffee.
Disembarkation ran very smoothly and before we knew it we were on our way to the flower auction. Apart from the very impressive size of the auction buildings the walk round the balcony looking into the floor below was also amazing. It could only be described as a chaos of colour. The organization and the smooth running of so many different customers' orders that have to be so quickly sorted and brought to the correct exit, would impress any army general trying to organize his troops.
After a smooth ride without traffic jams or other delays, we arrived at the Cantharel in Apeldoorn where our buffet lunch awaited us.

I have always considered myself to have an honest appearence but when helping Fransje to pin money at the reception desk, I was asked to produce identification, just in case I was robbing this elderly lady.
When leaving the Cantharel to board the coach there had been a surprising rise in the outside temperature. Luckily our trusty chauffeur Roy had the airconditioning on which made the last part of our trip to Haaksbergen much more pleasant than it would have been otherwise.
Disembarking from the coach into approximately 41o C came as quite a shock which is my excuse for the last part of this commentary.
Upon arriving home we discovered that we had left a box in the storage compartment of the coach so we had to phone Lindy and make an appointment to pick it up from her house the next evening.
Despite the rumours it is not true that Ru has drawn up plans for an extension to be built on the hallway to accommodate all the property left on the coach.
I would like to pass on to you all a little verse. This we found on a small tapestry in a box at a jumble sale. The tapistry has now been washed, ironed and framed.

"In a garden green and gay, all my troubles fade away
sweet contentment here I find, joy of heart and peace of mind".

I think most people on this trip will agree that this applies to all the gardens that we visited.
I don't know when Patricia Strong wrote this verse, but it was obviously in the days when somebody who was gay meant that he or she was happy.

Inhoudsopgave

NIEUW TUINJAARSAVOND.

Donderdag 15 maart 2012
Verslag: Loltje de Croes.

Op donderdagavond 15 maart 2012 is onze eerste tuinjaarsbijeenkomst van het seizoen in het Wapen van Beckum geweest.
Wij hebben die dag onze eerste mooie lentedag achter de rug en worden ’s avonds om 18.45 uur ontvangen met koffie en iets lekkers erbij rondom het openhaardvuur.
Ik herken verschillenden van onze Engelandtuinreis van vorig jaar.

Om 19.30 uur begint het tuinkringnieuws. Lindy opent de avond op de voor ons zo bekende energieke wijze. Ze is weer helemaal terug en met haar rug gaat het goed dankzij pillen en fietsen, meldt ze ons later op de avond. Gelukkig voor haar en voor ons.
Hierna krijgen we films en dia’s te zien, die o.a. een impressie geven van de Shorpshirereis van vorig jaar, maar ook van het komende tuinprogramma over 2012.

Jacqueline van Eck komt haar tuin en werkzaamheden toelichten van Erve Ten Dam. Oktober j.l. werd de boerderij opnieuw in de verf gezet en maakte ze gebruik van de steigers die daar staan om een overzicht te geven van haar tuin en erf. Wat ook een energie heeft deze dame!! We gaan het bekijken op 15 juni a.s. en daar verheug ik me nu al op.

Ook gaan we die dag naar ‘Het Wanink’, waar Ger Banis en echtgenote Karin het oude jachthuis van landgoed ‘Twickel’ in erfpacht gekocht hebben in 1996. 6 jaar heeft de verbouwing geduurd.
We kregen een film te zien gemaakt door RTV-Oost. Een grote hofstede met een heel grote woonkeuken, waar indertijd de graaf na de jachtpartij tot rust kwam (?). Veel oude materialen zijn er hergebruikt.Ger zelf geeft hierover een duidelijke toelichting. Op 15 juni is ‘Het Wanink’ gedeeltelijk te bezichtigen.
Hierna een kort, maar wel heel ludiek, filmpje over een eekhoorn (och, was ik ook maar zo lenig!).
Vervolgens zijn er beelden vanaf de beamer te zien, met daarbij uitleg van Clairle Westphal. Op 5 juni a.s. vertrekken we niet al te diep het Duitse gebied in en gaan o.a. naar de ‘Irisgarten’ van de heer Werner Remerman. Hij verzamelt fanatiek. O.a. zo’n 800 verschillende irissen en daglelies, maar ook is er kunst te bezichtingen.

Hierna komt Piet op dreef. Op zijn bekende en duidelijke wijze laat hij ons volop meegenieten van de reizen met gezin door de diverse natuurparken in Amerika. Daar wordt je jaloers op. Wat een adembenemende uitzichten en wat zijn de dia’s mooi genomen. Dit is niet na te vertellen.
We krijgen ook nog een aantal dia’s van onze tuinreis Shorpshire te zien. Hierna volgt een verloting. En met nog een laatste afscheidswoordje sluit Lindy deze mooie en interessante avond af. Het is dan 22.45 uur.

Inhoudsopgave

REINERMANN.

Maandag 26 maart 2012
Verslag: Norbert Langhorst, Enschede.

De brieven van de Twentse Tuinkring lees ik doorgaans met grote aandacht. Met verwondering las ik in het Jaarprogramma 2012 dat er een kunstreis gemaakt kon worden om het met kunstwerken gevulde huis van een verzamelaar te bezoeken. De kunstverzamelaar, de heer Werner Reinermann uit Schöppingen, had met voorzitter Lindy van de Twentse Tuinkring de afspraak gemaakt dat hij zijn huis voor bezichtiging zou openstellen voor de leden van de Tuinkring.

Natuurlijk heb ik mij direct voor deze reis opgegeven.

Voordat ik naar Nederland verhuisde heb ik de eerste 30 jaar van mijn leven in het Duitse Schöppingen gewoond. Ik ken de familie Reinermann vanuit die tijd goed. Toch was ik nooit eerder in het huis van die familie geweest. Zijn ouders zijn al jaren geleden overleden en zoon Werner heeft het huis met zijn verzameling kunstwerken omgetoverd tot een waar kunsthuis. Vader Reinerman oefende indertijd vanuit dat huis een al lang niet meer bestaand beroep uit, namelijk dat van wagenmaker. Hij vervaardigde wagenwielen en dissels om bijvoorbeeld paarden voor de wagen te spannen.

De belangstelling voor de kunstreis was groot. De eerste groep, waarvan ik deel uitmaakte, bestond uit 8 personen en vertrok op maandag 26 maart vanuit Haaksbergen naar Schöppingen, 40 km over de grens. Later zouden voor dezelfde kunstreis nog twee groepen volgen, op 30 maart en op 1 april.

Wij vertrokken bij stralend voorjaarsweer. Dat maakte het tot een genoegen om door het mooie landschap te rijden. Een landschap dat duidelijk al was aangeraakt door de lente, dat de mooiste kleuren deed ontluiken. Via Buurse, Alstätte, Wessum en Ahaus kwamen we bij het huis van Werner Reinermann aan. Daar was op onze komst gerekend.

De gastheer begroette ons allerhartelijkst. Hij had buiten, tussen het huis en de voortuin, een lange tafel geplaatst, die feestelijk gedekt was voor de koffie, die vergezeld ging van Duitse Kuchen. De tafeldecoratie bestond uit corsages van blauwe druifjes en coryalis. Onder de koffie vertelde de heer Reinermann alvast wat over wat we te zien zouden krijgen. Hij gaf aan dat de kunstcollectie heel gevarieerd was samengesteld en inmiddels uit circa 550 objecten bestaat. Het meest schilderijen en aquarellen, maar ook beelden en antieke meubels.

We gingen het huis binnen door twee handgeslepen glas-in-lood schuifdeuren, die vroeger toegang gaven tot de werkplaats van vader. De grote ruimte was in paassfeer gebracht met door de heer Reinerman beschilderde ganzeneieren, die overigens ook te koop waren. Direct al in deze eerste door ons bezochte ruimte bevonden zich kunstwerken.

We zagen diverse tekeningen en schilderijen. Wat op mij de meeste indruk maakte waren delen van het altaar van de kerk van Sint Brixius, die midden in Schöppingen staat. Jaren geleden besloot het kerkbestuur om die kerk te moderniseren. De heer Reinermann was er snel bij om zich toen te ontfermen over enkele prachtige barokke delen van het oude altaar.

Via een klein hofje stapten we over naar het grote woonhuis. Bij elke verandering van ruimte kreeg de laatste die een ruimte verliet steeds de opdracht om, voor de veiligheid van de kunstwerken, de ruimte met een sleutel af te sluiten. De heer Reinermann zelf immers liep voorop om alles van zijn toelichting te voorzien. In de keuken waren glas-in-loodramen aangebracht. In een prachtige kast stonden oude handgeslepen glazen en een heel speciaal groenoranje baccara-servies. Hier troffen we een geschilderd portret aan van onze gastheer, geschilderd achter tralies.

Alle kamers in het huis waren elk in een andere kleur geschilderd, vaak heel sprekende kleuren: blauw, lila, groen, enzovoort. De vroegere ouderslaapkamer was nu gevuld met veel kunstvoorwerpen. Hierna volgde het bezoek aan de vroegere woonkamer, die net als veel wat eraan vooraf ging en wat zou volgen, een lust voor het oog was. Niet alleen de schilderijen, ook de omlijstingen waren zeer gevarieerd van stijl en uitvoering. Soms barok, soms zelfs avant-gardistisch en alles wat daartussen zit.

In deze woonkamer bevond zich een grote collectie van beschilderde kistjes, die zowel van buiten als van binnen beschilderd waren. Soms zat er in het kistje weer een beschilderd kistje, wat aan de Russische Matroesjka-poppetjes deed denken. Soms was de doos gevuld met blokken. Voor de kistjes was gebruik gemaakt van een grote diversiteit aan houtsoorten en kleurschakeringen.

Inmiddels hadden we twee uren rondgelopen. Lindy had voorzien dat we wel even wilden pauzeren en wat drinken. Zij had daarvoor gezorgd, hetgeen zeer op prijs werd gesteld.

Door het al even met kunst volgehangen trappenhuis met een fraaie uit oude tegels bestaande vloer, kwamen we een verdieping hoger en ook daar één en al kunst. Hier was een kamer gewijd aan de kunst over de verschrikkingen van het in Polen gelegen vernietigingskamp Auschwitz. Een Poolse kunstenaar bracht de hel daar met tekeningen en schilderijen op indruk- en tegelijkertijd afschuwwekkende wijze in beeld. Hier vertelde de heer Reinermann hoe hij geraakt is door deze zwarte bladzijde uit de Duitse geschiedenis. Hijzelf is lid van de Vrienden van Israel en bezoekt dat land af en toe.

Opwekkender was de kamer ernaast. Hij noemde dat de IJslandkamer. Zijn vriend is een IJslands kunstenaar. Daar vooral grote schilderijen in felle kleuren; achter de deur een oude glazenkast met blauw Kopenhagens porcelein.

Vervolgens komen we nog een immens groot portret tegen van onze gastheer, geschilderd door de in Duitsland bekende en vaak gelauwerde kunstenaar Johannes Grützke (geboren in 1937 in Berlijn). Wij bedankten de heer Werner Reinermann voor al het moois waarvan hij ons deelgenoot had gemaakt. Vermoeid, maar voldaan na deze geslaagde kunstreis waren wij tegen half zeven weer in Haaksbergen.

Inhoudsopgave

EUREGIOTOCHT.

Dinsdag 5 juni 2012
Verslag: Thérèse Groet, Rheeze.

Dit was mijn tweede reisje met de TT en dit is mijn eerste verslag. Ja,ja, zo gaat dat kennelijk..
Keurig op tijd waren alle deelnemers aanwezig op de parkeerplaats in Haaksbergen. En keurig op tijd vertrok de bus met 48 TT-leden richting eerste tuin. Dat heeft Lindy goed voor elkaar!

Na een uurtje rijden konden wij de rozentuin van het Rosenzentrum Westmünsterland in Rosendahl (naam!) bezoeken.
Wat een rozen! Zo mooi, zo veel.
Behalve eindeloze rijen rozenplanten voor de verkoop, was er ook een heel mooie voorbeeldtuin om te laten zien hoe rozen bloeien en hoe die toegepast kunnen worden: hoog en laag, kruipend, in borders, solitair, langs (mooie) standaards en over poorten geleid en door bomen.
De eigenaar, de jonge heer Dahlke hield, heel onderhoudend en enthousiast, een leerzaam verhaal over het ontstaan van de tuin, over oude en moderne rozen, over snoeien en bemesten en een mooi pleidooi voor het gebruik van Mykorrhiza, een wortelstimulator. Velen van ons gingen dan ook met zo'n potje naar huis. Na afloop kregen wij aan de overkant in het bejaardencentrum! koffie met heerlijke Kuchen alsmede een accordeonspeler voor de achtergrondmuziek.
In eerste instantie was dit niet de bedoeling, maar na een kaal bekertje bij het rozencentrum uit de automaat besloot Lindy er een andere draai aan te geven en dat is haar uitstekend gelukt!

Om 11.30 uur aankomst bij de tuin van de heer Reinermann, voor velen van ons een goede bekende uit het voorjaar toen zijn huis werd bezocht. Deze keer ging het om zijn tuinen, bij het huis en aan de overkant van de straat.
Hij vertelt over zijn irissen hoe hij ze vermeerdert en hoe hij nieuwe variëteiten kweekt.
Een stampvolle, leuke tuin, met kleine paadjes, afgezet met natuurstenen keien, irissen, de meeste al uitgebloeid, maar die nog bloeiden waren prachtig van kleur en daglelies, nog nauwelijks in bloei, pioenen, lelies, alliums, hosta's en opgesnoeide bomen, waaronder ginkgo's.

Op weg naar het volgende: de Kreislehrgarten, in 1914 aangelegd. Een onderrichtstuin voor iedereen die maar iets met tuinieren heeft. Alle aspecten passeerden de revue: behalve de borders met een grote variëteit aan vaste planten en 1jarigen, ook heesters, bomen (heel grote en heel oude, prachtig), een heel grote collectie fruitgewassen, aandacht voor vlinders, bijen etc, Een wandeling, meer dan de moeite waard. Ook worden er cursussen gegeven op het gebied van tuinen en tuinieren.

De lunchpauze was ook in die tuin, in het Kötterhaus, een mooi, opnieuw opgebouwd boerenhuis, nu dienstdoend als onderkomen voor gezelschappen en onderricht. Koffie/thee, plak krentenbrood (met lekker dik roomboter) en verder at ieder zijn eigen boterhammetjes.

Op naar de tuin van de heer en mevrouw Ammann, waar wij allerhartelijkst werden ontvangen en in twee groepen opgesplitst, waarbij de ene eerst koffie krijgt met, jawel, Kuchen (zelfgebakken door meneer Ammann. Heerlijk.) en de andere groep met mevrouw Ammann de tuin in gaat. Wat een vrouw. Zij vertelt ons over haar werk als beeldhouwster, schilderes, schrijfster, illustratrice en ze speelt nog muziek ook (cello?)
Als je nu de volgroeide tuin en de hoge bomen ziet is het nauwelijks te geloven dat dit echtpaar pas 37 jaar geleden met de tuin begonnen is, opgebouwd vanuit niets, alleen kaal land.. Het is een heerlijke en gezellige tuin geworden, niet het type nagelschaartje, maar gastvrij, waar je je op je gemak voelt en lekker rond kunt dwalen en waar heel veel te zien is, met als hoogtepunten de grote beelden van mevrouw Ammann, geknipt voor een tuin als deze. Zij vertelt wat ze betekenen, haar gedachten erbij en hoe ze gemaakt zijn, van beton, en over de praktische kanten ervan: vorstvrij en erop letten dat ze niet uiteindelijk door oude bomenstobben zakken. Daarvoor maakt haar man dan weer hele installaties.
Ook in huis, een vroegere school, gekeken naar de schilderijen en een door haar geschreven en geïllustreerd kinderboek.
Intussen is het 5 uur als wij arriveren bij het gebouwencomplex van de Ernsting Family, een groot bedrijf op textielgebied.
Het gaat ons om het gebouw en de tuin samen.
De heer Brinkmöller, direkteur van het service centrum van dit filialen-bedrijf, vertelt ons enthousiast over het ontstaan van de gebouwen. Door een wedstrijd uit te schrijven voor architekten is het ontwerp gegund aan o.m. David Chipperfield .. Het zijn prachtige gebouwen geworden, heel ruim met veel glas en daardoor overal heel licht, zodat iedereen vanuit zijn werkplek naar buiten kan kijken en groen zien. En hier komt het samenspel met de tuinarchitekt naar voren (ook via een wedstrijd, gewonnen door de bekende Belgische tuinarchitekten,de broers Wirtz. De rustige , glooiende lijnen van het buitengebeuren, sober plantmateriaal, mooie bomen als accent, vrijwel alleen groen en grassen, Indrukwekkend in zijn eenvoud. Heel hoge hagen om lelijke uitzichten te verbloemen, maar ook als heel mooie “wandbedekking” van muren.
Er werd nog veel meer verteld door de heer Brinkmöller, maar de tijd begon te dringen en eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik al zoveel gehoord en gezien had dat er eigenlijk niets meer bij kon. Maar de TT mag nog eens terugkomen om wat dieper op de zaken in te gaan.

We hebben nog het glasmuseum bezocht, gesticht door het bedrijf Ernsting. Ook hier mooie, indrukwekkende glasobjecten, soms vrijhangend in de lucht, uitgestald op tafels of in vitrines, van prachtige vazen tot opgevouwen handdoeken van glas.

Tot slot mochten wij nog een kijkje nemen in de privé tuin van mevrouw Ernsting. Een prachtige, door Pape-groencreatief (nu in Eibergen) ontworpen, aangelegde en verzorgde tuin, golvend, grote vijver, borders, prieel en natuurlijk hoog geboomte, waar je nooit genoeg van kunt krijgen. De gazons waren waarschijnlijk wel met een nagelschaartje behandeld.

Als afsluiting lopend naar het restaurant Höltingshof ,een reuze gezellige gelegenheid met een prima buffetdiner en, voor de liefhebbers, een glaasje wijn.

Om 10 uur terug in Haaksbergen. Ik weet dat wij allemaal heel erg hebben genoten. Het was een zware, maar wel heerlijke dag, heel veel gezien en geleerd, bijna teveel.
En het was de hele dag nog mooi weer ook. Daar heb je zeker ook voor gezorgd, Lindy?
En wat een tijd heb je er, met Clairle, in gestoken. Dank voor al die moeite. De volgende keer ga ik graag weer mee.

Inhoudsopgave

DELDEN.

Vrijdag 15 juni 2012
Verslag: Annette a/d Stegge, Enter.

We kwamen samen bij de Border in Delden, waar we met elkaar zouden gaan carpoolen naar het eerste adres. Na wat geregel bij het verdelen in twee groepen,( groep 1 olv Marion van Noortwijk en groep 2 olv Trudy Welman,) kwam onze groep na een korte rit aan bij Tuinkringlid Joke Neurdenburg in Oele (Hengelo).

Joke woont op een prachtige plek in een klein boerderijtje (van ooit een loonwerker) met een kapschuur, die tevens haar atelier is. Ze is jarenlang binnenhuisarchitect geweest met een eigen bedrijf, gestopt met werken en is gaan schilderen. In twee jaar tijd heeft ze heel veel schilderijen gemaakt. Prachtig. Ze zegt: "Het komt zoals het komt".
We werden hartelijk ontvangen met koffie en heerlijke eigengebakken? warme appeltaart met slagroom. In twee groepen gingen we toen na elkaar haar mooie strakke, groene tuin, haar kleurrijke interieur en het atelier met de schilderijen bewonderen.

Om 13 uur kwamen we aan in Goor, waar Tuinkringlid Jacqueline van Eck woont aan het Mossendamspad. Het was inderdaad niet met een tomtom te vinden. Dus heel goed bedacht om achter elkaar aan te rijden. Ook hier werden we heel hartelijk ontvangen: de helft van de groep kon eerst thee/koffie drinken met de meegebrachte lunch en de gastvrouw liet ons ook kiezen tussen een plak cake of kruidkoek. We zaten in de woonkamer op de deel van een vroegere boerderij. Deze is verbouwd tot woonhuis zo'n 30 jaar geleden.
Jacqueline werkt wel 20 uur per week in de tuin en ze doet alles zelf, ook het vele gras!
Het is ruim 6 ½ ha. grond, dus ongeveer 65.000 m2 die ze bewerkt. Een deel is bos, houtwal of weiland en daar lopen schapen op rond.
De grote walnotenboom heeft een centrale plek met een verhaal. Er heeft na het verwijderen van grote zwammen een enorm gat in de stam gezeten dat na lange tijd weer dichtgegroeid is..
Ze heeft ook een schuur, die nu deels omgebouwd is tot een te verhuren vakantiehuis.
Jacqueline heeft ons rondgeleid in haar tuin en ze heeft heel veel verteld van alle bloemen en planten en dat er veel slakken zijn dit jaar. Delen van de tuin zijn in kleuren verdeeld: voortuin paars-rood-geel; opzij: wit-geel.. We hebben ook de moestuin met fruitkooi en het kasje bekeken. Heel interessant. Als je iets weten wilt m.b.t. de planten: vraag het aan Jacqueline!
Daarna reden we naar Borne, naar ook TT-lid Marianne Hoekstra.
Bij Marianne aangekomen, werden we ontvangen onder een veranda met koffie of thee en een plak heerlijke cake met rozijnen. Daar vertelde ze ons van haar liefde voor de tuin. Vroeger was deze plek een boerderij met weiland erom. Samen met haar man heeft ze er een heel mooie, moderne woonplek van gemaakt met een prachtige tuin. Haar man is twee jaar geleden overleden na een langdurige ziekte. Fijn is dat ze wel hulp heeft bij het gras maaien, maar de borders verzorgt ze zelf. We liepen samen haar tuin rond en hebben veel soorten planten ontdekt en besproken: ze kent ze allemaal! Ook die in het bos.De planten doen het vaak goed, het is kleigrond en er is voldoende , soms teveel, watertoevoer.

We rijden achter elkaar naar het voormalig jachthuis van Twickel, het Wanink aan de Twickelerlaan 21 in Ambt Delden.
We parkeren de auto’s in het bos, waar we de vogels horen fluiten en wandelen zo naar het Wanink. Hier komt ook de 2e groep aan.
Wij gaan als eersten bij de heer Banis op bezoek in het voorhuis; de andere groep loopt naar de familie Baak in het achterhuis.

Het Wanink ligt aan de westrand van de Deldener Esch tussen de boerenerven Klein Hobbelink en de Breaker. De opdrachtgever toen was de baron van Twickel: Willem van Heeckeren van Wassenaar. De eerste bewoners waren de families Elbert. Nadat het grootste deel van het restauratieplan van Banis van het voorhuis en de verbouwing van het boerderijgedeelte was afgerond, is begonnen met de aanleg van de tuinen rondom het jachthuis. In samenwerking met de tuinarchitecten van de fa. Menkehorst uit Hengelo is er in 2001-2002 een tuinontwerp gemaakt.Het is een lust voor het oog om dit geheel te zien.
We kregen een rondleiding in het voorhuis door Ger. Banis; het interieur zag er heel authentiek uit, zoals keuken en toilet, slaapkamer en bibliotheek en prachtige schilderijen, staande klokken en moderne stoelen, doorkijkjes en vergezichten naar het vee van de naastliggende boerderij. We kregen een informatiefolder mee van het huis, dat nu te koop staat. Google maar: "Het Wanink Delden" dan zie je het huis ook van binnen!
Ook in het voormalige achterhuis kregen we een rondleiding van Adèle Baak ten Heggeler. Dit interieur is meer praktisch ingericht met een lieve tuin incl hangmat! en deze ruimte heeft een prachtig uitzicht op het vee buiten..

Tegen 17.30 uur gingen beide groepen naar Hoeve “De Haar”, aan de Grote Looweg 4 in Bornerbroek. Een prachtig bed- en breakfastadres, waar we vorig jaar ook eens geweest zijn.
Hier werden we verrast met lekkere hapjes en drankjes ter afsluiting.
Enkele mensen gingen eerder weg i.v.m. andere afspraken.

We kunnen zeggen, dat we deze dag weer erg genoten hebben van allereerst het buiten zijn, ondanks een enkel heel zacht regenbuitje. En dat we wederom enorm veel gezien en gehoord hebben, wat betreft het verzorgen en onderhoud van de planten, bloemen, bomen en struiken en natuurlijk de gezelligheid met elkaar.
Hartelijk dank aan de mensen die zo gastvrij geweest zijn om hun tuin en huis ter beschikking te stellen aan ons om hier ook van te genieten.
Ook hartelijk dank aan de organisatie van deze dag: Marion van Noortwijk, Trudy Welman en Bouke Veltman en last but not least, Lindy van Wezel.

Inhoudsopgave

FLORIADE.

Donderdag 21 juni 2012
Verslag: Ciska van Meggelen, Buurse.

Een enthousiaste groep Floriadegangers zat stipt op tijd in de Duitse bus die voor ons klaarstond op het bekende adres in Haaksbergen.
Vol goede moed gingen we op pad, hopend dat het voorspelde slechte weer ons geen parten zou spelen. Helaas begon het onderweg in Duitsland wel te regenen maar onze Duitse chauffeur deed zijn best om ons te entertainen met informatie over de omgeving.

Aangekomen in Venlo bij ‘Brookergarden”was het zonnetje inmiddels gaan schijnen. De ontvangst was allerhartelijkst door de eigenaresse, Annemarie-Marie Gubbels en inclusief waren koffie/thee met heerlijke soorten Limburgse vlaai naar keuze..
Ze vertelde dat ze de 5500m2 grote tuin samen met haar man ontworpen en aangelegd had.
Hij bevat 3 grote vijvers in verschillende stijlen, vele romantische hoekjes en een harmonieuze beplanting in veel pasteltinten.
Brookergarden is een fantastische tuin en super onderhouden. Er lag geen afgevallen blaadje, er was geen onkruidje of uitgebloeid bloemetje te zien en toch vertelde de eigenaresse dat ze ook nog een baan had en geen tuinman!
In het voorjaar is de tuin weer opengesteld en dan bloeien er meer dan 20.000 bollen! Echt een aanrader om nog eens te bezoeken.

Maar wij vervolgden onze trip naar de nabije Floriade. De bloemenweide bij de parkeerplaats zag er al zeer fraai uit evenals de rest van het park. Lindy had zoals altijd alles weer prima georganiseerd en zo begonnen we gezamenlijk aan een hoog ritje in de kabelbaan.
Het gaf je een goede indruk van het fantastische park en ook kon je zo ongeveer je route bepalen met een speciaal voor onze groep geprint plattegrondje met highlights in je hand..
Weer beneden vervolgden we in kleine groepjes onze weg maar kwamen toch steeds weer tuinkringleden tegen en konden dan ervaringen uitwisselen.
Het park was te groot en de tijd te kort om alles uitgebreid te bekijken wat betekent dat het onmogelijk is om alles te beschrijven, dus maak ik een kleine selectie. In een gedeelte van een bos had een kunstenaar allerlei objecten van wilgentenen gemaakt en zelfs een hut waar hij in sliep.

De verschillende exposities van alle landen waren zeer herkenbaar en fantastisch gedaan. De enorme variatie van allerlei tuinen en planten, je kwam ogen tekort.
Het ”Huis van de smaak” hebben we behoorlijk uitgebreid bekeken vooral ook omdat er zulke heerlijke hapjes te proeven waren.
Rabo Earth Walk was ook een van de hoogtepunten. Helaas werkte de airco in het theater niet goed genoeg dus ik was blij dat de voorstelling niet te lang duurde hoewel het wel indrukwekkend was om de aarde op deze manier te zien.
Vanwege de dreiging van noodweer aan het eind van deze zonnige dag ging de Floriade een uur eerder dicht dan normaal en werd de voorstelling in het imponerende theater afgelast.

Wij sloten deze prachtige maar vermoeiende dag af met een heerlijk diner in het nabij de Floriade gelegen restaurant van het Kloosterhotel St Josef in Tienraay.
Zoals de naam al doet vermoeden was dit een voormalig klooster waarvan de kapel was omgetoverd tot een gezellig restaurant met veel hoge glas-in-loodramen.
Het voorspelde noodweer bleef nog even uit dus werd er na veel wikken en wegen toch besloten om lekker buiten te eten maar helaas toen het voorgerecht bijna genuttigd was dreven de eerste druppels ons alsnog naar binnen. Het deed niets af aan de gezelligheid en we hebben allemaal echt genoten van een heerlijk diner.
Moe maar voldaan en een stuk stiller dan op de heenweg togen we weer huiswaarts en na een verkwikkend hazenslaapje stapte iedereen weer in zijn eigen vervoermiddel.
Het was een prachtige dag, zoals gewoonlijk weer zeer goed georganiseerd door Lindy dus op naar het volgende uitje.

Inhoudsopgave

FIETSTOCHT ENSCHEDE.

Dinsdag 21 augustus 2012
Verslag: Ans Oostrik, Hengelo.

Om 9.00 verzamelen bij de Miro en om 9.15 vertrekken, was de planning. Ondergetekende was te laat! Toch kon ik redelijk vlot uit de voeten op de pedalen van de huurfiets, onder leiding van Tuinkringlid Dorette die de fietstocht had voorbereid. We kwamen deze dag langs vier tuinen van Tuinkringleden!

Op naar de eerste tuin of beter gezegd het landgoed van Ineke van Zuijlen.
Samen met een heel trouwe tuinman onderhoudt mevrouw het geheel en dat is geen klein beetje. Het gedeelte wat vroeger de paardenbak was ligt voor het huis, dit is nu ingezaaid met wilde bloemen. Helaas is er al veel van uitgebloeid.
Achter de woning is nog een groot stuk bos, waar het lekker koel is vandaag onder de bomen. Naast het werk in huis en tuin, runt ze ook nog een BenB.
Na in ongeveer 3 kwartier alles bekeken te hebben, vertrokken we weer op onze stalen rossen naar de tuin van Dorette Schoo.

We werden ontvangen door Jon, de heer des huizes, met koffie en krentenwegge of cake.(heerlijk) Vorig jaar oktober hebben Dorette en Jon tuinarchitect Harry Pierik in de arm genomen om een nieuwe vorm en beplanting uit te werken.
Het resultaat mag er zijn: iedereen was vol lof, het zag er nu al geweldig uit!


De 3de tuin op ons pad is van Irene Luckman, een heel jonge tuin met oude bomen (20jaar) overgeplant vanuit haar vorige tuin.
Het huis staat nog maar 4 jaar, de tuin is heel onderhoudsvriendelijk en mooi aangelegd met een grote rechthoekige vijver, grenzend aan het terras. Binnen zien we dat veel glas is toegepast: zelfs de trap en het plafond zijn gedeeltelijk van glas!

Op naar het volgende adres: dit is de tuin van de familie Noom. We gingen door de voordeur via hal en woonkamer de tuin in. Vanuit het huis, met grote glazen pui een geweldig zicht op een heel diepe tuin die verschillende hoogtes heeft. Er zijn twee heel heldere vijvers met vissen en kikkers. Achterin is de tuin grenzend aan weiland:een fantastische view!
Nu is het tijd voor de lunch, een klein stukje fietsen naar 'de Vieker' daar staat het huis de Balhaer waar Rita van Ulzen woont. Zij heeft samen met Trudy frisse Griekse salades voor ons gemaakt, waar we volop van hebben genoten. Na deze ruime pauze via een prachtig bos met mooie paadjes naar landgoed ‘de IJzerhaar” Hier werden we al opgewacht door de eigenaar dhr. Jan Jansen.
Zijn spreekstalmeester is nog niet gearriveerd dus begint hij zelf maar vast te vertellen over de geschiedenis van het in chaletstijl gebouwde huis. Uitgebreid verslag hierover is te googlen incl. foto!. Intussen is Paul van Tongeren gearriveerd, hij is tuinarchitect en verzorger van deze tuin en heeft ons samen met Jan Jansen door de tuin geleid, apart, in groepen.
We hoorden veel verhalen die lang niet door iedereen helemaal te volgen waren omdat de groepen daarvoor te groot waren en de paden te smal.

Na het afscheid gingen we verder op de fiets naar de biologische kweektuin van Trudeke Jansen (geen familie). Hier konden een heleboel leden hun tuinen aanvullen met weer nieuwe bijzondere planten, ook de Griekse olijfolie was niet aan te slepen.
Goede zaken voor Trudeke!
Vervolgens naar “Sprakel in het bos”waar heerlijk frisse drankjes te koop waren. Er was voor ons een erg lekker drie-gangen menu Engelse stijl bereid dat we buiten aan lange tafels gebruikten. De sfeer onder de TT leden was heel gezellig en ontspannen, iedereen stond open voor de verhalen en meningen van de ander.Na deze lange maar zeer geslaagde dag namen we afscheid en ging ieder zijn weegs. Bedankt Dorette, Irene en Lindy voor deze geslaagde dag!

Inhoudsopgave

ACHTERHOEK OOST.

Vrijdag 31 augustus 2012
Verslag: Frits FJM Sutorius, Boekelo.

De op schrift gestelde ondeskundige wetenswaardigheden en ervaringen van die dag, nat en koud, maar de moeite waard.

Een bizarre dag, deze laatste meteorologische zomerdag. Met een ochtendstart van 15 °C en een half tot zwaar bewolkte hemel. De mensen van Tuinkring Twente verzamelen zich in een automobiele colonne die, op aanwijzingen van de leidsvrouwen Lindy en Trudy, de weg van Haaksbergen naar Eibergen goed weet te vinden en stil gaat staan op ’t Brendeke.
Het Laninga notarishuis ligt aan de kop van een strak geregisseerde tuin met korte en lange zichtlijnen, geleide platanen en scherphoekige hagen, in combinatie met door oranje vissen bevolkte rechte waterpartijen met hardstenen omranding.
Er valt een heel ruim gazon en mooi omgrenzend, hoog opgaand hout te vinden, evenals een attractief gevlonderde zwemvijver en een vorstelijk uitgeruste waterzandbak, goed voor vele uren kindergenoegens.
Ook is er aandacht voor het deels gevederde dierenrijk, in de vorm van een toom in kleur gekruiste Orpingtons met fiere doch ruiende haan, enkele hamsters in de noodopvang en een Arabier met pony als metgezel in de aanpalende weide, de immer waakzaam blaffende honden niet meegerekend.
Van de ruimtelijkheid wordt volop genoten en de Tuinkringleden zwermen uit in de tuin, om even later weer geconcentreerd nabij het woonhuis kennis te nemen van een andere activiteit van de gastvrouw, Inge Laninga – Leusenkamp, het edelsmeden.
Bewonderend worden de werkstukken in zilver aanschouwd, van ringen en hangers, objecten en insecten tot het meesterstuk dat de kroon spant met peridot en jade als groen accent.
Genoten hebbende van tuin en zilverwerk, wordt gastvrouw Inge bedankt en trekt de karavaan het vette, donkergrijze wolkendek en de eerste regendruppels tegemoet, op weg naar Ruurlo.

Rondom de charmante boerderij aan de Buitenvelderweg lijkt de regen meer geconcentreerd en is de thermometer een graad gevallen, nu 14 ° C. Door de aangeboden koffie met overtuigend heerlijke cakes in het, op een Mongoolse yurt gelijkend prieel, kan het weer de ledenesprit echter niet drukken, nog versterkt door de enthousiaste uiteenzetting over ontstaanswijze en conservering van de tuin door de eigenaresse en gastvrouw, Dineke Brethouwer, wier eigenzinnigheid in tuinopvattingen een prachtig bloem- en grasrijk resultaat heeft voortgebracht.
Myriade soorten en kleuren komen op ons af en worden van nabij bekeken door haar gasten, gebruik makend van de in de borders geformeerde slingerpaden en doodlopers.
De fascinatie voor de effecten van de wuivende, bloeiende en zaadvormende, sterk in hoogte variërende grassen is evident en ook de capaciteit om hemelwater vast te houden wordt door velen aan den lijve ondervonden. De prachtige view van de deel/woonkamer van de boerderij naar de bosrand heeft slechts weinig fantasie nodig om grazende reeën in de scène waar te nemen. Na het selecteren van een potje honing door sommige leden en de dankwoorden gericht aan de gastvrouw, wordt het weer tijd om gas te geven en zo doende tijdig op de Noordijkerveldweg te Neede aanwezig te zijn.

Na een wederom nat en opvallend koud traject waarin de temperatuur de 13 °C bereikt, vinden wij van groep A of groep B d.m.v. een sierlijke, automobiele pirouette sur place op de smalle veldweg, nummer 20, het huis met haard en atelier van Anton ter Braak. Aanliggend een natte, doch ruime en open tuin, met recht een zeer persoonlijk universum te noemen, door aanwezigheid van talrijke, soms geëxagereerd gevormde paarden en stieren, veulens en vrouwen in brons.
Na een verwarmende kop koffie bewegen de TT-leden zich als door een magneet aangetrokken naar de werkplaats, waar Anton ons zeer weet te boeien met zijn kennis en verhalen over inspiratie en creativiteit, techniek en vakmanschap, leidend tot de deels zelf-gegoten en fraai gepatineerde bronzen, die naast buiten in de tuin ook in de galerie en in het souterrain te bewonderen zijn.
Opvallend is de interactie tussen kunstenaar en zijn gehoor; zijn aanstekelijk enthousiasme maakt de nodige opmerkingen en vragen los, waaruit blijkt dat sommige aanwezigen zeker niet onbekend zijn met de (deel)processen van het gieten en afwerken van brons. Anton en Annet organiseren met regelmaat workshops waarin alle facetten van het vervaardigen van een eigen brons aan de orde komen. Node nemen wij dan ook na dankzegging aan gastvrouw Annet, afscheid omdat groep B of groep A op komst is en er gewisseld moet worden.

Opnieuw dienen wij een kunstige autodraai uit te voeren, om de neuzen op de veldweg alle in de goede richting te hebben staan ter hoogte van nummer 10, het atelier en woonhuis van Anton en Marlies Swarttouw, die ons, verkleumde TTTravellers, hartelijk verwelkomt in het ruime en met noord gerichte ramen voor de juiste lichtinval uitgeruste atelier, dat kleurrijk en warm contrasteert met de grauwe grijzigheid en natte kou buiten.
De koffie met yoghurtcake en brownies passen geheel in het plaatje met de centrale grote houten tafel en de kleurrijke stillevens aan de wand en op de ezel. Ook de landschappen waarin solide kerkjes staan met torens als donjons, de bloemenkleuren en de painted birds dragen bij aan het soms felle caleidoscopische effect.
Marlies vertelt over haar ontwikkeling in de schildertechnieken, waarin vooral aquarel en olieverf of acryl de boventoon voeren terwijl zij eveneens de frescotechnieken beheerst. Daarna wordt ook het huis doorlopen, waarin ruimtelijk niets architecturale doorsnee is, met onverwachte hoeken en ruimten, trappen en kasten, die hier en daar doen denken aan de bouwwerken van M.C.Escher. Het bijzondere uitzicht vanuit de woonkamer met de grote schouw, gaf het merendeel van de bezoekers een zo fraaie impressie van de tuin, dat de klimatologische aberratie van deze dag fysiek nog even het hoofd geboden kon worden. Toch roept ons de laatste tuin, in Geesteren.

Bij het echtpaar Jan en Dietje Boeschoten treffen wij aan de Esweg een gerestaureerde korenmolen aan, in gebruik als ontvangstruimte voor gezelschappen als het onze, met inwonend de Stichting War Child als goed doel voor de opbrengsten van winkel en tuin. De naastgelegen herbouwde boerderij biedt vanaf het ruime en deels overdekte terras een prachtig zicht op de tuin en de natuurlijke omgeving van weidegrond en bebossing, versmeltend met de dichterbij gelegen borders, ten dele behorend tot de ecologische hoofdstructuur.
De koffie was warm, de gevoelstemperatuur niet en het regende dat het goot, terwijl we op het terras nog even tijd hebben om ervaringen uit te wisselen over de tuinen en tuin-trip van heden, voordat de vrouw des huizes ons ophaalt voor een wandelend college, grotendeels in het latijn, de bloeiers en grassen benoemend als een ware Linnæist, met de “Systema Naturæ” en “Species Plantarum” present tot in haar diepste vezels.
Toch komen ook de praktische kanten van het tuinvakmanschap aan bod met sturende opmerkingen als het bestellen van “champost” en gebruiken van simpele tuinaarde van de Gamma. En het beoordelen van de vorstvastheid van planten bij de Tuinkwekerij met eenzelfde wind- en koude exposure als in de tuin van Dietje voorafgaand aan de aanschaf van planten, is eveneens een goede tip. De ontdekkingstocht omvatte ook enkele centrale borders, want “ook aan de achterzijde zijn zij fraai”. Samengevat een opvallende tuin van een humorvolle maar serieuze en belezen tuinierster, een waardig slot van de Achterhoekse tuinronde.

Het laatste programmapunt wordt tastbaar in de behaaglijk warme ruimtes van Erve Brooks te Gelselaar, waar wij allen ons tegoed doen aan de ruim gevulde schalen van het buffet, vergezeld van een al dan niet alcoholische versnapering en begeleid door de afscheidswoorden van voorzitter Lindy.
Het slotakkoord van de dag wordt gezet door een vurig ondergaande zon, die ten langen leste door het wolkendek breekt en onderzijde ervan zilvergoud uitlicht.
De temperatuur buiten bereikt de 12 ° C!




Terug Inhoudsopgave