VERSLAGEN SEIZOEN 2010






Inhoud


Het Tuinkring Twentejaar 2010

Wat vliegt zo’n jaar toch om, als ook het voorbije jaar waarin door de mensen van Tuinkring Twente weer veel fijne tuindagen werden georganiseerd. Dit is de tijd om terug te kijken naar die TT-dagen in 2010 waar weer een flink aantal Tuinkringers aan hebben bijgedragen door hun tijd en talent aan de organisatie van die dertien dagen te besteden.
Dit jaar organiseerden we twee bustochten, naar resp. de Veluwe en de Betuwe, allebei op zonnige dagen. Daarnaast gaf Lucie door grote belangstelling haar lezing in mei “Een reis door de wereld van kleur” twee keer, op verschillende dagen.
Hetzelfde gebeurde Co: zijn cursus “Tuinplant” nam niet twee maar vier avonden in beslag.
Van die, en alle overige dagen, werd echt genoten: daarvan getuigen ook de beschrijvingen door deelnemers aan die respectievelijke evenementen. Door die verslagen kunnen wij toch nog (na)genieten van wat er dit jaar is georganiseerd en beleefd, of je er al dan niet bij aanwezig was.
In chronologische volgorde worden de volgende TT-dagen hieronder weergegegeven:

1. wo av 22 februari 2010 in Beckum: Nieuw Tuinjaarsbijeenkomst in “Het Wapen van Beckum”
Verslag door Olga van Ekelenburg, Delden.

2. zo 16 mei tuinen-fietstocht v.v Haaksbergen-Rekken
Verslag door Gerrit Holtkamp, Bornerbroek.

3. vr 28 mei: Kleurenlezing Lucie in Bad Bentheim
Verslag door Stien Frieman, Haaksbergen.

4a. di av 1 juni: eerste cursusavond “Tuinplant”
Verslag door Nanneke Dam, Haaksbergen.

4b. wo av 9 juni: tweede cursusavond “Tuinplant”
Verslag door Jeannette Peters, Oldenzaal.

5. vrijdag 11 juni: wandeling door Warnsveld
Verslag door Will Mardjan, Hengelo.

6. vrijdag 25 juni: bustocht naar Veluwe/Putten
Verslag door Gerda Smelt, Denekamp.

7. dinsdag 24 augustus: bustocht naar Betuwe
Verslag door Liesbeth Blijdenstein, Enschede.

8a. woensdag 1 september: tuinen Delden/ kasteel Twickel
Verslag door Irene Luckman, Enschede.

8b. donderdag 9 september: 2e keer tuinen Twickel
Verslag door Loes Vlasblom, Rotterdam.


Het TT-etentje als dank voor alle medewerkers aan 2010, volgt nog in 2011, weer ten huize van Rita van Ulzen die deze traditie met ons wil bewaren.
Dank ook aan de Tuinkring-medewerkers die dezeTuinkringdagen mede hebben georganiseerd, te weten Piet Boersma (1), Marijke Heinink (2) , Lucie Schäfer(3), Co Verhage (4) en Marion van Uitert (8).
Zonder al deze medewerkers en hun helpers: geen programma 2010.
En zonder al diegenen die zo volop deelnamen, zouden we niet kunnen spreken van zoveel plezierige TT-dagen in dat jaar.
Jammer dat door bijzondere, soms fijne maar ook heel droeve redenen er mensen waren die niet konden deelnemen en moesten afzeggen. Ook voor hen is het toch fijn in alle rust na te lezen en mee te beleven hoe die dagen werden ervaren?
Hopelijk zien we elkaar onder heel plezierige omstandigheden terug in het nieuwe jaar en wie weet: bij de reis naar Engeland eind juni 2011!
We wensen iedereen gezondheid (ook dankzij tuinieren en tuinplezier) en alle goeds toe voor 2011!
Je toegewenst,
mede namens Marijke Heinink, Margareth aan de Stegge en alle medewerkers van dit jaar, door:
Lindy van Wezel


Inhoudsopgave

NIEUW TUINJAARSBIJEENKOMST

22 februari 2010 in Beckum
Verslag: Olga van Ekelenburg, Delden.


Hallo Tuinkringleden en overige lezers van dit verslag.
Introductie
Lindy geeft leiding aan Tuinkring Twente en heeft mij, nieuw lid, gestrikt om een verslag te maken van deze Nieuw Tuinjaarsbijeenkomst die elk jaar wordt georganiseerd.
In 1999 ben ik, Olga van Ekelenburg, samen met mijn man en drie kinderen binnen Delden verhuisd naar een huis op een ruim perceel. Vanaf die tijd ben ik pas echt gaan tuinieren. Door lid te worden van Groei en Bloei ging er een wereld voor mij open waarin ik me direct thuis voelde.
In het jaar 2006 heb ik voor het eerst meegedaan met het “Open-Tuinenweekend” van Groei en Bloei - dit was een heel mooie en bijzondere ervaring en smaakte naar meer!.
Waarom ben ik nu lid geworden van de Tuinkring Twente? Van Giny de Graaf en Wim Pullens had ik al meerdere keren enthousiaste verhalen gehoord over de Tuinkring en toen Lindy aan het eind van vorig jaar met het verzoek kwam om in 2010 onze tuin met een groep te mogen bezoeken, heb ik de knoop doorgehakt en me gelijk aangemeld.

Verslag van de avond
Ontvangst koffie met koek in één van de gezellige zalen inclusief brandend haardvuur bij “Het Wapen vanBeckum” - een heel plezierig begin! Even met een paar bekenden bijkletsen voordat we van start gaan met het programma, en tussen de meer dan tachtig mensen een plek in de zaal zoeken. Een welkomstwoord van Lindy met dit jaar ( niet de vorig jaar vergeten sneeuwklokjes maar.. )een tulp, opgespeld. Ze vertelt in het kort wat de plannen voor het komende jaar zijn en komt ook nog even terug op het bezoek aan de tuin van Emile Bode (Telegraaf-tuincolumnist).
Dan krijgen we via een beamer mooie, verleidelijke foto’s van de tuinreizen van het afgelopen jaar te zien, met enthousiaste uitleg van de fotografen Ineke Addink, Clairle Westphal, Trudy Welman en Erik Eertink.

Vlak voor de pauze vertelt Giny over de uitbreiding van haar tuinhulpmiddelen: naast haar bekende plantensteunen verkoopt ze nu ook snoeischaren van een goede kwaliteit. Susanne Isselstein vertelt over haar bijenkasten. Na enkele pogingen levert ze nu honing van een zo goede kwaliteit dat ze er een Duitse prijs mee heeft gewonnen. De aanhouder wint, nietwaar?! Leuk ook dat ‘Tuinkringleden’ hun “promotieverhaal” hier mogen vertellen!

Tijd voor een drankje en een hapje wat we ons allemaal goed laten smaken. Susanne raakt zelfs haar voorraad meegebrachte honingpotjes kwijt en ook Giny doet goede zaken.
Aan het eind van de pauze is er een verloting. De prijzen, die varieerden van een zakje tot hele pakketten met bloembollen, een grote emmer met vogelvoer en een paar tuinboeken, werden door de winnaars allemaal dankbaar in ontvangst genomen.
Dan wordt het hoog tijd om weer plaats te nemen in de zaal voor het hoogtepunt van de avond: een 3D-fotovoorstelling door Piet Boersma uit Emmeloord. Hiervoor worden speciale brillen uitgereikt. Echt: je waant je bijna op de plek waar de foto’s zijn gemaakt.
We hebben het prachtig ruige Schotse landschap gezien. En ook in Schotland zijn juwelen van tuinen, zoals Piet ons dat in 3 dimensies kan vertonen. Uiteindelijk belanden we ook nog in Engeland, het Mekka van de tuinen. Daar is zoveel moois te zien! Piet, dank je wel voor die prachtige foto’s; het had wat mij betreft nog wel langer mogen duren! Dat belooft een prachtige reis te worden in juni 2011 met Piet als reisleider!
Jammer dat de avond alweer zo snel voorbij is. Om ongeveer 22.30 uur gaan we weer huiswaarts en voor vertrek krijgen alle bezoekers een tulpebol met bloem in knop mee naar huis. Thuis de bol met de wortels onder water in de vaas, was het advies dat Lindy ons meegaf. En de tulp staat inderdaad mooi te bloeien met een volgende knop op komst.
Heel passend zo’n cadeautje als een belofte van wat nog komen gaat.
En die belofte ... is nou zo mooi aan tuinieren....

Inhoudsopgave

TUINEN-FIETSTOCHT REKKEN.

16 mei 2010.
Verslag: Gerrit Holtkamp, Bornerbroek.

Ontvangst op “het Scholtenhagen” in Haaksbergen om 9.00 uur. De fietsen worden gereed gemaakt. Aanwezig zijn 51 dames en heren en daarom wordt de groep later opgesplitst in twee delen om teveel mensen in één tuin te voorkomen.
Start fietstocht om 9.15 uur.

Fietsend door het lommerrijke park Scholtenhagen gaan wij samen verder aan de oostzijde van Haaksbergen. Na ± 2 km fietsen komen wij al aan bij het huis van het echtpaar Hollink aan de Kalkovenweg waar wij heel gastvrij door hen worden ontvangen. Het nieuwe huis met de 2-beukige voorzijde doet kasteelachtig aan. De ruime bijgebouwen en een groot zonneterras geven uitzicht op een parkachtige omgeving en op de langzaam stromende Buurserbeek.
Vanaf het kerkhof in Haaksbergen stroomt een klein beekje dat met grindbedvertraging en veldkeien uitmondt in de Buurserbeek, precies voor het huis van deze familie. De oorsprong van de Buurserbeek vindt plaats in Alstätte. Via de Alstätterbeek stroomt het water langs de uitspanning “Gaststätte Haarmühle” en gaat dan over in de Buurserbeek. Deze mondt weer bij Rietmolen uit in de Schipbeek.
Na het gebruik van koffie met cake wordt de groep gevraagd of men vlees of vis wil bij het diner zodat dit wordt doorgegeven. Na ieders dank voor deze ontvangst gaan wij fietsend verder, vanaf Hollink richting het Buurserveen en we zien prachtige heidevelden en bospercelen voorbijkomen. Het gepraat van de groep wordt luidkeels begeleid door de aanwezige brulkikkers.

Vanaf het Buurserveen gaan wij verder richting Rekken en passeren wij een kerkgebouw van de Rekkense inrichtingen dat momenteel als woonhuis in gebruik is. Grenzend aan de voormalige kerk bezoeken we kort de rododendronrijke begraafplaats Rustoord die onlangs is gerestaureerd en die voorzien is van nieuwe naambordjes. Het valt op dat de voormalige patiënten van de Rekkense inrichting jong tot zeer jong overleden zijn, van 16 tot 60 jaar. Na het bezoek aan het kerkhof gaan wij verder in twee groepen.

In Rekken volgen wij onze leidster Marijke naar Anne-Marie Soer aan de Nieuwkampsweg. Ze heet de groep hartelijk welkom en geeft met kennis van zaken uitleg over haar laanbomen, fruitbomen, heesters, fruit en vijvers. Wat een indrukwekkende stokoude boom rust op haar oude schuur..Ook verbouwt ze diverse kruiden in de kruidentuin. Per jaar worden hier bv 35 kg frambozen geplukt en men maakt hiervan zuivere likeur. We kunnen proeven en kopen! Alleen biologische groenten worden hier geteeld: een gifspuit gebruikt ze niet. Ze zegt: “dan maar wat minder opbrengst”. Na bij haar in de tuin de lunch te hebben gebruikt nemen wij afscheid van Anne-Marie en fietsen door de bossen en weilanden naar het echtpaar Muskens aan de Holterweg.

Wij worden ontvangen door mevrouw Christien Muskens. De oude Saksische boerderij is geheel verbouwd en delen zijn vernieuwd. Om het huis ligt een geweldige bloementuin: heel rijk aan diverse kleuren. De wandelpaden zijn deels aangelegd met oude keibestrating. De groep krijgt van deze tuinvrouw uitleg over de vele bloemen en planten. De Saksische houten schuur moet nog verbouwd worden.
Na het drinken van een heerlijke, door de gastvrouw gemaakte, frisdrank gaan we de door haar gequilte lapjesdekens bewonderen en krijgen wij nog een demonstratie houtkloven; gezien de houtvoorraad komen ze hier de winter wel mee door. Wij nemen afscheid van Christien en haar man Lambert Muskens en hebben nog tijd over om het aanliggende museum te bekijken. Het museum ‘De sfeer van weleer” draait op giften en krijgt diverse gebruiksvoorwerpen vanaf 1850 tot 1950 gratis aangeboden en ook wordt hiervan verkocht.

Na het bezoek aan dit museumpje gaan wij terug naar de Nederlands Hervormde kerk. De toren is het oudste deel en is gebouwd in 1379. In 1889 is er een blikseminslag geweest en is het tussenschip vernieuwd. We krijgen een goede tekst en uitleg over de geschiedenis door een lid van deze kerk en we fietsen dan weer terug richting Haaksbergen.

De tocht leidt ons door het bekende natuurgebied “het Lankheet” en daarna wordt de groep weer samengevoegd en fietsen wij verder naar de Molenbeldsweg, naar het huis van de familie Van der Lof. Het karakteristieke grote huis met de vierkante toren staat op een landgoed van 17 ha.. Het ruime zonneterras geeft een schitterend uitzicht over de paardenbak, pas gemaaide paardenweiden en een zwembad, met bos op afstand. Eerst een hapje en drankje waarna de bezichtiging volgt van deze unieke plek met de paardenstallen vol paarden. Vooral de dames van de groep hadden belangstelling voor de kinderboeken die door mevrouw Rose Van der Lof waren geschreven en geschilderd en nu ook worden verkocht in haar tuinhuisje. Na enige moeite om de groep weer samen te krijgen nemen wij afscheid en fietsen verder langs de oude Oostendorper molen richting restaurant “Het Hagen”.

Nadat de fietsen zijn ingeleverd kan iedereen aan tafel voor een drankje en het diner. Lindy bedankt hartelijk met een fraai boeket de organisatie van deze dag onder leiding van Marijke Heinink en helemaal voldaan gaat iedereen naar huis .

Inhoudsopgave

KLEURENLEZING LUCIE SCHAEFER.

28 mei 2010 in Bad Bentheim.
Verslag: Stien Frieman, Haaksbergen.

Lieve dames en heren,
Vol verwachting vertrokken we vrijdag 28 mei vanaf de parkeerplaats bij Hotel v.d. Valk te Hengelo met plm. 20 geïnteresseerde dames en heren naar het adres van Lucie Schäfer in Bad Bentheim/Gildehaus om ons mee te laten slepen in "een reis door de wereld van kleuren". We werden hartelijk ontvangen op haar bijzonder mooie, afgelegen landgoed, dat voor een deel in Nederland en voor een deel in Duitsland ligt.

Op de bovenétage van haar prachtig klassiek ingerichte woonboerderij, met veel ingetogen kleuren, begonnen we na het nuttigen van de koffie en thee met veel lekkers aan haar beamerpresentatie "een reis door de wereld van kleuren". Het is fascinerend om te zien hoe je door verandering van kleur een totaal ander beeld c.q. andere indruk krijgt van een product, van kleding of zelfs van een kamer of slaapkamer.Het kan een wereld van verschil maken na relatief kleine ingrepen.
Zoals we zagen doet een kwast (kleurige) verf wonderen. En als je je laat adviseren, is het resultaat nóg verrassender.

Luisteren maakt hongerig en in de pauze genoten we van een fantastische lunch in haar mooie "warme" eetkamer en hier konden we zien hoe bijzonder de kleurstellingen op de wanden en de gordijnen waren toegepast. De lunch bestond uit alle denkbare lekkere dingen: heerlijke belegde broodjes met o.m. zalm, goede wijnen, fris, water met verfrissende citroenmelisse erin en water met energie gevende stenen op de bodem (een beetje alternatief ? ) Ik zag er niemand van drinken.

Ook kregen we de gelegenheid haar tuin te bekijken met twee geweldig grote vijvers erin. Zeer bijzonder. Ondertussen werd het behoorlijk koud en gingen de meesten van ons naar binnen waar we onze lunch in haar met okergele en rode kleuren ingerichte woonkamer mochten voortzetten. Na de pauze liet Lucie ons weer verder de mogelijkheden van de kleurenwereld zien en na een succesvolle afsluiting keerden we huiswaarts met een hoofd vol plannen om thuis toch iets te veranderen. Misschien Lucie even raadplegen?

We hebben genoten en bedanken Lucie hartelijk voor haar gastvrijheid.

Inhoudsopgave

CURSUS TUINPLANT (1e dag).

1 juni 2010 in Deurningen.
Verslag: Nanneke Dam, Haaksbergen.


Ik was hier voor het eerst en werd blij verrast door het grote assortiment vaste planten. Meestal ga ik naar De Border in Delden. Maar de planten bij Fahner zijn mooier, groter en goedkoper. Mooi adresje erbij op 20 auto-minuutjes vanaf Haaksbergen.
Om 19.00 uur begon Co met de cursus. Helaas werd deze binnen gegeven, zonder blik op de kwekerij en voorbeeldtuinen. Misschien had Co dit bewust gedaan, zodat we niet werden afgeleid door al dat moois buiten?
Co opende met de stelling: Wat is een mooie tuin ? We kwamen tot de conclusie dat dat voor iedere tuinier weer anders is. Een mooie tuin is een tuin waarin de eigenaar zich happy voelt! Helemaal mee eens!
Vervolgens gaf Co ons een tekening met de opdracht deze plattegrond van een tuin te beoordelen en de fouten aan te geven. Hierdoor kregen we leuke tips over de meest gunstige plek van het terras en de toepassing van omheining, buxus, bomen, struiken, gras etc. Tijdens de pauze met koffie/thee en warmgebakken appeltaart van Lindy, waaierde iedereen uit over de kwekerij. Ik zag al snel dat de planten op mijn lijstje niet allemaal op voorraad waren en dacht alweer stiekem of ik geen andere planten mee zou nemen? Ik herinnerde mij de woorden van Co: “less is more” en nam me voor me in te houden, hetgeen niet meevalt voor een verzamelaar bij het zien van zoveel mooie planten.
Na de pauze vertelde Co over bomen geschikt voor de gemiddelde tuin (100-200 m).
Daarna sprong hij op de bres voor de rododendron. Deze wordt volgens hem te weinig toegepast in particuliere tuinen, terwijl het toch prachtige decoratieve struiken zijn!
Van de selectie bomen en rododendrons kregen we een lijst (heel handig).
Ik betrapte mezelf erop, dat mijn gedachten afdwaalden naar de planten buiten en hoopte dat we nog tijd zouden hebben planten aan te schaffen! Om 21.30uur sloot Co af.
Hij gaf toe dat hij wat was uitgelopen, maar beloofde dat we de volgende week meer tijd buiten tussen de planten zouden doorbrengen.
Gelukkig was het nog licht buiten en kon ik nog een plant van het lijstje bemachtigen.
Voor de andere planten nog een weekje wachten, anders maar een alternatief zoeken of toch de goede raad van Co “less is more” opvolgen?

CURSUS TUINPLANT (2e dag).

9 juni 2010 in Deurningen.
Verslag: Jeannette Peters-La Brijn, Oldenzaal.

De heer Verhage had op de eerste avond voor ons allen een schets van een tuin gemaakt.
Aan de hand hiervan konden we de zwakke punten van dat ontwerp aangeven.
Op deze tweede avond borduurde hij hierop voort. In de eerste plaats gaf hij ons een tekening van dezelfde tuin, maar nu met optimale indeling en beplanting. Daarnaast een aantal adviezen die we in onze eigen tuin kunnen toepassen, áls we tenminste de behoefte voelen om deze geheel of gedeeltelijk op de schop te nemen.
Wanneer we in een grote tuin een aantal dezelfde bomen planten en een paar andere, dan creëren we rust. Dit was slechte één van zijn adviezen.

Vervolgens had hij een aantal tekeningetjes met voorbeelden voor beplanting. Zo had je het wisselperk, waarin vaste en eenjarige planten worden gecombineerd. De tuin waarin veel grote groepen te vinden zijn. Een tuin waarin alles door elkaar wordt gezet. Een probleem hierbij kan liggen in het feit, dat de groeitempi kunnen verschillen.

Er zijn mensen die hun border iedere vijf jaar willen omgooien. Ze hebben gehoord dat dit nuttig is. Echter: er zijn planten die niet zo graag verpoot worden en bovendien heb je dan in ieder geval gedurende één jaar een tuin waarin je geen tuinvriendinnen kunt verwelkomen. De heer Verhage raadde aan om een border ieder jaar voor een vijfde aan te pakken. Dat is ook beter voor onze rug!

Vervolgens had hij een handig plantenlijstje voor ons voor wat betreft de verschillende types tuin: de schaduwtuin, de zonnige tuin, de warm-vochtige tuin, de hete-droge tuin, de tuin met schrale grond en de tuin die onbeschut is. Dit alles aangevuld met suggesties voor bollen.
Het was leuk om te horen hoe alle deelnemers hierop reageerden en hoe ze alles naar hun eigen tuin vertaalden.

We leerden ook nog iets over bodemverbeteraars. En het verschil tussen gedroogde mest en compost.
Natuurlijk wisten we wel dat je bij het inplanten van nieuwe planten rekening moet houden met het aantal dat je plant per m2, maar de meesten van ons wisten denk ik niet dat de richtlijn is dat je dan ongeveer zes planten nodig hebt, afhankelijk van de grootte. Gelukkig staat dit ook vaak op etiketten.

Persoonlijk had ik nog nooit van de segrijnslak gehoord maar ik heb die avond begrepen dat je daarvan behoorlijk chagrijnig kunt worden.
Evenals van slakken op de hosta’s. Een aantal van ons had alleen nog stengels over. Anderen hadden hiervan helemaal geen last. Het feit dat slakken op hosta’s veelal voorkomt bij heel nette tuinierders klopte in ieder geval niet in onze groep.
En voor degenen onder ons die aan de bosrand wonen en last hebben van konijnen raadde hij de boerencrocus aan. Daaraan schijnen ze een bloedhekel te hebben.

Na een instructief uur en een koffiepauze was het de beurt aan de heer Fahner. Hij leidde ons rond op zijn kwekerij en vertelde over de manier van werken en natuurlijk ook veel over de vele planten die hij verkoopt.
De kwekerij is een lust voor het oog en er zijn, naast de gewone planten, heel veel planten te vinden die je niet bij een doorsnee kwekerij of tuinderij kunt kopen.Veel jonge plantjes worden via weefselkweek in het buitenland opgekweekt en dan naar Nederland gestuurd waar ze worden opgepot en verzorgd tot ze groot genoeg zijn om te worden verhandeld. Bij het bedrijf is een kraamkamer waar nieuwe planten gedurende de groei worden bekeken op hun eigenschappen: zijn ze vorstgevoelig of juist niet, vatbaar voor ziektes, meeldauw etc. Pas als dat allemaal bekend is wordt besloten of de plant verder wordt gekweekt en t.z.t. verhandeld. Op dit moment waren er planten van de Hortus in Berlijn aanwezig.
De heer Fahner is een liefhebber van de bovenste plank. Bovendien kent hij heel erg veel planten, ook wilde. Hij heeft altijd een schep in de auto en dat leidt er soms toe dat hij, staand in een berm, plotsklaps een plant ziet die hij wil hebben om mee te experimenteren. Soms moet hij de hele plant uitgraven, soms heeft hij genoeg aan wat zaad of een stekje.
In het bedrijf is inmiddels veel gemechaniseerd. Er is een schudmachine die alle aarde uit de plant kan verwijderen. Een aantal planten gaat vervolgens naar een spoelbedrijf waar alle eventueel resterende aarde wordt verwijderd en waarna de plant dan gereed kan worden gemaakt voor de export.
Er is een oppotmachine en een machine die planten laag onder de wortel uit de grond kan halen.
We hebben velden vol dezelfde planten gezien in diverse maten. Bij sommige werd gekeken wat de meest efficiënte manier van bewerken is. Andere stonden in afwachting van een koper.

De rondgang door de tuin was ook heel interessant. Men was ook weer druk bezig een deel opnieuw vorm te geven en had daarbij een grote boom omgezaagd, die nu met een prachtig wortelgestel bloot lag. Je zou het bijna als kunstwerk zo laten liggen. Er zijn zoveel planten te zien dat het ondoenlijk is ze te noemen.
Opvallend waren de prachtige lupinen en de allium. Maar ook de Geranium Elisabeth Ann was prachtig. Of de Veratrum viride, of de Thalictrum “Tukker Princess”, waarvan de naam inmiddels is gedeponeerd. (zie foto www.fahner-vasteplanten.nl Jammer genoeg waren niet alle planten te koop, maar afgaande op de mandjes die iedereen bij het verlaten van de kwekerij bij zich had was dat geen belemmering.
Je wordt ook zo hebberig van zoveel moois.

Het was een heel geslaagde avond, waarop we veel hebben geleerd en ook van hebben genoten. De heer Verhage kreeg als dank voor de lessen een paar prachtige tuinhandschoenen aangeboden.

Inhoudsopgave

WANDELTOCHT WARNSVELD.

11 juni 2010 in Warnsveld
Verslag: Will Mardjan, Hengelo.

We werden om 9.15 uur verwelkomd door Lindy bij “Huis ‘t Velde”, een statig wit klassiek gebouw in Warnsveld. Er werd eerst aan de terrastafeltjes buiten koffie en lekkere warme appeltaart geserveerd. Daarna werden we verzocht binnen te komen: daar hield de heer Herco Kleine, de lokatiemanager, een inleiding. De Havezate is eigendom van het Gelders Landschap en is nu verhuurd aan de politie als conferentie- en studiecentrum voor het top- en middenkader. Een mooi gebouw met diverse kamers en ruimten die min of meer nog in de oude stijl gehouden zijn. We mochten ze van de bovenkamers tot die onderin het souterrain bezichtigen.
Achter het huis is de “Tuin van Bezinning”, aangelegd in 2004 in de vorm van het embleem van de politie. Hier worden de politiemensen met naam herdacht die tijdens het uitoefenen van hun werk zijn omgekomen. Een waardige herdenkplaats.
Toen begon de boswandeling over het landgoed ’t Velde”. Het pad liep langs de Berkel en rondom het huis. Leuke doorkijkjes en mooie vergezichten. Fijne wandeling. We eindigden op de parkeerplaats. Hier werd de groep van rond de 50 personen eerst in 2, voor later in de middag in 4 groepen verdeeld.

Daarna reden we met de auto’s naar het centrum van Warnsveld. Mijn groep bezocht achtereenvolgens:
Het “Huis het Waerle” van Margreet en Naufal Assegaff: dat was een verrassing. Ze hebben een mooi aangelegde tuin met goed gevulde borders rond een groot gazon en met een zwembad dat geheel verborgen ligt achter hagen. Als je denkt dat je aan het eind van de tuin bent, ontdek je een grote bostuin waar je nog langs een pad kunt wandelen.. Heel leuk waren de beeldjes in de tuin o.a. ijsvogel, uiltje, haan etc. en ook de wat grotere beelden op het terras niet te vergeten. Naufal had bij binnenkomst een groepsfoto gemaakt en bij het weggaan kregen we die foto mee, leuk idee!

“Bloemerij de Hof” (vroeger een herberg) is een pluk- en gebruikstuin, met allerlei soorten planten en bloemen die Hélène (bloemiste) gebruikt in haar bloemstukken. Verder een grote weide met kanten van wilde bloemen (2 ha). De grote, zwarte haan volgde ons overal, z’n hennetjes waren opgegeten door een steenmarter (hij krijgt 3 nieuwe hennen). Onverwacht midden in een bosgedeelte stond het logeerhuisje. Heel eenvoudig maar zo gezellig. Bij het mooie terras een grote bloeiende tulpenboom.

Bungalow “de Wehme” (betekent pastorie) van Doortje Lubbers. Echtgenoot Harry is de technische man, hij had een put geslagen en een sproei installatie aangelegd. De bloemen bloeiden weelderig, aan de achterkant veel potten, rondom het huis bomen, struiken en borders.

Didi van Woudenberg Hamstra heeft een witte tuin. Een wit huis en een niet zo grote tuin, maar alle planten en struiken droegen witte bloemen. Een hoge muur was helemaal bedekt met witte roosjes “Guirlande d’amour”. Heel bijzonder en mooi.

De tuin van Nora Bresser, een professionele tuinvrouw, was weer heel anders. Nora houdt van ronde vormen in haar grote tuin. De lange vijver (22m) heeft gedeeltelijk een halve cirkel, zoals die in de gehele tuin is terug te vinden. De tuin is zodanig beplant dat de 9 buren rondom te tuin onzichtbaar zijn. Ze vindt kleuren en bladeren heel belangrijk. De tuin bevat 400 m strekkend pad. Ze wordt gelukkig door haar echtgenoot geholpen bij het onderhoud.

De enthousiaste en deskundige Cobie McLeod was docente biologie en kent alle planten in haar tuin bij naam. Ze heeft een niet heel grote tuin maar wel heel veel planten, struiken en bomen (ook heel bijzondere) waar ze niet over uitverteld raakte.

Bij de “Overtuin”, een oude historische tuin, komen de vier groepen bij elkaar en kregen we na elkaar nog een rondleiding door Annette Musters. Fraaie oude bomen o.a. een honingboom uit 1832, de oudste van Nederland. Andere bijzondere bomen als sneeuwklokjesboom, Chinese waterspar, treurberk, ook oude rassen fruitbomen o.a. kweepeer en juttepeer. Het gebouw was vroeger een herberg-boerderij (1650-1832). Later een kostschool (1870-1897) voor meisjes uit de gegoede stand. Bij de ingang was buxus geplant dus geen inkijk in de school. Daarna kwam het in particuliere handen. Nu is er een particulier woon-zorgcentrum in gevestigd.

Om half 7 opwaarts naar de “Chinese Muur” in Warnsveld waar we heerlijk gegeten hebben van een heel uitgebreid specialiteiten-buffet.
Alle gastdames en heren in alle bovengenoemde Warnsveldse tuinen van die dag hadden voor koffie/thee, drankjes en wat al niet gezorgd: zó fijn verzorgd: het kon niet op..
Lindy en medewerksters: weer een prima verzorgde dag. Bedankt.

Inhoudsopgave

VELUWETOCHT.

25 juni 2010 naar Putten
Verslag: Gerda Smelt, Denekamp.

Mijn eerste reisje als nieuw lid met de Tuinkring Twente. Bij het AC restaurant in Holten is de tweede instap. Toen ik daar aan kwam rijden stonden er al dames en heren te wachten. Heel in de verte kon ik al zien dat ze bij ‘deze club’ hoorden.
Ja hoor, leuke begroetingen. De bus is precies op tijd. Lindy komt naar buiten om ons te verwelkomen, heel gezellig en hartelijk. Ik voelde me direct op mijn gemak. Op naar Hoog-Soeren. Naar het ook zo genoemde restaurant met koffie, gebak en mussen!

Hier kwam ook de oude heer Sam van Son met zijn interessante verhaal over de historie van Hoog-Soeren, van dit landschap en zijn bewoners. Daarna nam hij ons mee naar zijn tuin rondom het oude bosarbeidershuis. De tuin van de twee heren was heel lief en subtiel. Liefde, emotie en heel veel tijd hebben ze erin gestoken. Dat sprak ons allemaal aan. Niet te vergeten de beelden lente, zomer, herfst en winter, deze waren heel bijzonder.

In de tweede tuin van het echtpaar van Houwelingen zien we heel veel beelden uit Afrika, vijvers, een beekloop en volop bloemen. Daar lag ook een slang (geen tuinslang!) roerloos lekker te slapen in de zon op een struik naast de vijver.

Dan de derde tuin, na een kleine wandeling. Deze was aangelegd door Piet Oudolf. Bijzonder vond ik de struikenborder. Ook deze tuinvrouw, Birgit Mens, was bijzonder gastvrij. Zij heeft ons tevens wat te drinken aangeboden en wist veel over haar hobby te vertellen.

Meinte en Tiny Veninga willen hun prachtige plek verkopen: de grote tuin vergt zoveel onderhoud dat het hen, zo met de jaren, teveel wordt.

Vervolgens zijn we in de bus gestapt naar landgoed Schovenhorst in Putten. Onze meegebrachte lunch hebben we daar opgegeten onder een heel oude walnotenboom. Daarna wandelden we door de oudste bomentuin van Nederland, oorsprong 1848. Het grote pinetum dateert uit 1900 en is opgezet door J.T.H. Oudemans. Een rustieke tuin verscholen op het landgoed. De bomentuin was in 1938 al aangelegd. Honderden verschillende naald- en loofbomen. De moeite waard en vrij toegankelijk! Sommige bomen in het arboretum zijn 160 jaar oud, zoals de Mammoetboom. Die kan echter wel 2000 jaar oud worden. Deze baby begint nog maar pas en is nu 40 meter hoog.

Ieder landgoed of tuin is tegenwoordig op zijn eigen wijze gastvrij. En dat hebben we gemerkt. Door de fantastische voorbereiding van Lindy waren we overal welkom en liep alles op rolletjes. ‘De hemel op aarde’ dit volgende project. De geometrisch aangelegde tuin passend bij het prachtige landhuis, waar we ook binnen mochten kijken. De tuin was nu op z’n mooist. De rambling-roos in volle bloei over een pergola. De vrouwenmantel in al zijn pracht in de meterslange rechte borders. Volmaakt en perfect op kleur. De heer en mevrouw Willem en Maaike van Benthem konden enthousiast vertellen over het ontstaan van hun bezit. Het hele huis was één groot feest. Vooral de winterkamer vond ik gezellig.

Het bijzondere Fins-houten huis, ons vijfde project, is van het aardige echtpaar Beatrijs en Rudolf van Zantwijk en ook zeer de moeite waard. Een heel mooie tuin in een besloten ligging met hoogteverschillen en met smaak aangelegd. Wat een gezellige ontvangst. En dan die robot-grasmaaier die dag en nacht doorwerkt en het gras kort houdt, formidabel!

Het laatste adres dat we mochten bezoeken was van het echtpaar Schouten: ‘Glas en beton kan ook mooi zijn’ We beklommen te voet de oprijlaan met rondom hoge grassen.
Wit-grijs-zwart en roestvrij staal. Alles design! Naar binnen: zeven verdiepingen, brede trappen, kamers met enorme zitstoelen en banken waar je niet in kunt zitten maar alleen languit kunt liggen, de televisie aan de muren waren de schilderijen en het paste allemaal bij elkaar. Het zwembad op de bovenste etage werd verwarmd door het glazen dak, de werkkamer van meneer was beneden: daar waren geen ramen dus geen uitzicht naar buiten, zoals bij de andere vertrekken. Wel aanwezig was een computer, televisie, enz. Een echte werkkamer. Maar bijzonder was het allemaal wel!

Na de uitvoerige bezichtiging en uitleg met heerlijke verfrissingen zijn we teruggewandeld naar de bus. De hermetisch afgesloten elektrische poort werd door mevrouw geopend. Instappen in de bus en op weg naar restaurant de Cantharel. Hier hebben wel heel lekker en gezellig buiten gegeten aan lange tafels. Lindy nogmaals hartelijk dank voor alle goede zorgen! Dit eerste reisje was niet mijn laatste! Het was top!

Inhoudsopgave

BETUWE TUINREIS.

24 augustus 2010
Verslag: Liesbeth Blijdenstein, Enschede.

Wat een verrassing toen we de bus zagen die ons die dag zou rijden!
De hele dag hebben we rondgereden in een bus, versierd met spelers van Heracles Almelo en met voornamelijk dames erin die de leeftijd van zo’n voetbalwedstrijd spelen toch wel te boven waren.
We hebben nog een tijd gewacht op nog één deelneemster, maar na veel vergeefs getelefoneer kwam ze helaas niet opdagen.
Het was verder een mooie dag, mooie wolkenpartijen, zon en alleen als we in de bus stapten, begon het iets te regenen. We hadden een jonge chauffeur, Winand uit Eibergen, die de bus en ons behendig langs alle obstakels manoeuvreerde.
Als eerste kwamen we aan bij de Hortensia kwekerij in Zoelen. De planten allemaal in een pot, van jong tot oud en ook nog te koop. Het was een prachtig gezicht al die verschillende soorten en kleuren. Andries van der Woerd hield een inleidend verhaal terwijl we koffie en thee kregen. Daarna konden we op ons gemak rondlopen en vergelijken. Enkelen konden de verleiding niet weerstaan en de laadruimte van de bus werd gevuld met grote zakken hortensia’s.

Om de hoek is de tuin van Maria en Hans van der Hoeven. Ook hier werden we ontvangen met koffie en eigengemaakte cakejes. Hun tuin ligt zo mooi met uitzicht over de Linge met links/rechts gevlochten hekken van takken als afscheiding. Een groot grasveld met 2 oude wilgen die eens per 5 jaar worden gefatsoeneerd. Om het huis borders die kleurrijk gevuld waren en harmonie uitstraalden. Maria van der Hoeven beantwoordde opgewekt en enthousiast alle vragen.
Even rijden en daar ligt een heel andere tuin, die van Loes en Fred Aukes waar we werden verwelkomd door Fred. Hij vertelde o.a. dat dit meer een natuurlijke tuin is, daar zijn vrouw nog werkte en er dus minder tijd was voor de tuin. Ze hebben steeds advies gekregen van de nu overleden Henk Gerritsen van de Prionatuinen.Het was er prettig ronddwalen in de boomgaard met vijver, een kippenren met een grote haan en kippen, een mooie border en een prachtig uitzicht over de weilanden achter hun tuin. We hebben er zalig gezeten bij een appelboom met onze lunch en met de zon op ons.

Toen iets heel anders. Naar de glasblazerij in Leerdam. Gelegen aan de rivier waarin op een goed moment uitgeprobeerd werd of de glasgeblazen eenden ook echt wilden drijven. Er is een constante demonstratie van glasblazen: deze dag werden het roodborstjes en een schaal. Een mevrouw gaf uitleg hoe alles in zijn werk ging. Je kunt niet zomaar glasblazen, er gaat een opleiding van tenminste vier jaar aan vooraf, meestal in Zweden en met stages in verschillende landen. Hoe lang kun je het volhouden om bij zo’n temperatuur te werken?

In het glasmuseum, dat net vernieuwd was, zagen we wat er zoal gemaakt is en wat er allemaal mogelijk is. Ik vond de vitrines een beetje te vol ingepakt. In de tuin, die we eigenlijk als vierde tuin zouden bezichtigen, maar waarvoor helaas niet genoeg geld meer beschikbaar was voor aanleg, dronken we thee en koffie en kregen we zalige appeltaart. Van de tuin is mij “veel houtsnippers” bijgebleven.
De laatste tuin die we zagen was die van Marie-Thérèse en Harry Tomlow. “De Kastanjehof” in Lopikerkapel. Deze tuin is ontworpen door Arend Jan van der Horst en was prachtig. Het echtpaar vertelde dat ze alles zelf deden, alleen voor het snoeien van de heggen hadden ze hulp. Het is een tuin om eindeloos in rond te dwalen, allerlei verrassende hoekjes zoals het begraafplaatsje van ik neem aan hun honden, waar je aandacht wordt gevraagd door een steen met de tekst:’Luisterend naar de regen heb ik de stilte lief’. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet met de rondleiding ben meegegaan, maar genietend alleen heb rondgelopen. Om daar te kunnen zitten, uitkijkend over de tuin en ook hier weer, de weilanden erachter. Schitterend. Het drankje en de hapjes gingen er daarna als koek in en hun zelfgemaakte jams en sauzen vlogen weg.

De terugreis verliep voorspoedig met een onderbreking in Wolfheze om te eten in een Bilderberg restaurant. Het diner met saladebuffet was voortreffelijk met een aardige en vlotte bediening.
Daarna werd het rustig in de bus en reden we in het donker naar Haaksbergen waar bij aankomst het pas begon met serieus te regenen.
Het was een mooie dag met een voor ons treurige mededeling dat Lindy een jaar wil stoppen met organiseren, behalve voor die droomreis naar Engelse tuinen in Shropshire in juni a.s. Ze heeft tijd nodig voor haar huis, haar tuin en de plannen voor verbouwing. Ik kan mij dat helemaal voorstellen en wens haar daar veel succes mee. Dat ze er maar lang van mag genieten, zodat na dat jaar weer mooie reisjes gemaakt kunnen worden. Dank voor deze dag!

Inhoudsopgave

TUINEN DELDEN EN KASTEEL TWICKEL.

1 september 2010, de 1e dag
Verslag: Irene Luckman, Enschede.

Op 1 september 2010 zijn we al vroeg op pad gegaan om in Delden eerst twee privé tuinen van Tuinkringleden, en daarna de tuinen en het park van kasteel Twickel te bezoeken. En niet te vergeten: ook een kijkje te nemen in het kasteel zelf want dit is uniek.
We hadden goede zin want het beloofde weer een gezellige dag te worden. We kwamen aan op de parkeerplaats bij kwekerij de Border aan de Twickelerlaan waar Lindy ons hartelijk verwelkomde en het grote gezelschap van zo’n 50 personen in twee groepen verdeelde.Onze groep wandelde naar de eerste tuin en werd daar door de gastvrouw, mevr. Johanna Tammes, heel vriendelijk ontvangen en tijdens haar goede uitleg over de geschiedenis van deze plek werden we ook onthaald op koffie, thee en zelfgebakken taarten: fijn buiten in de mooie boerentuin. Er waren prachtig aangelegde borders met enorm mooie en verschillende soorten bloemen: daar tussen liepen de kippen vrolijk rond. In de tuin zagen we een mooigelegen vijver met veel bijzondere planten en een brug erover. Ook hebben we genoten van het gezellige huis in het groen met de grote, lichte, later aangebouwde, serre..
De heer en mevrouw Tammes zijn zeer betrokken als vrijwilligers bij “Twickel”. De heer HenkTammes kan ook erg boeiend vertellen over het landgoed met al zijn pracht en praal en hij leidt groepen (als ons) ook door de Twickeltuinen.

Ons volgende adres was de privé tuin van Olga van Ekelenburg: Olga is een groot talent, een “parel” :wat heeft ze een fantastische tuin op een prachtige plek. De borders, aangelegd door Olga, zijn zeer goed te overzien als je op het terras zit en ook zijn de borders aan alle zijden te bekijken: ook aan de achterkant. Dit vereist wel dat de beplanting aan alle kanten er goed uit moet zien. Wat een liefde voor de mooie natuur, “wat heerlijk toeven” in veel variaties: een tuin om jaloers op te worden. Bedankt dat ook wij even een blik in júllie paradijs mochten werpen.

Daarna naar het mooiste kasteel van Twente. Kasteel Twickel baadde in de zon, een karper in de gracht hapte kansloos naar een waterjuffer, in het weiland voor de ophaalbrug lagen Blonde d’Aquitaine koeien te herkauwen, een idyllisch plaatje. Tijdens onze wandeling door het kasteel en de tuinen bleek onze gastvrouw zeer goed ingevoerd in de geschiedenis van Twickel. Elk object kent zijn eigen verhaal en moeiteloos werden tal van feiten opgediept. Sinds het prille begin in 1347 is Twickel steeds in handen van dezelfde familie geweest: en dat is uniek in Nederland.

Hierna reden we naar Hoeve de Haar (Bed en Breakfast) in Delden.
Hoeve de Haar ligt in misschien we! het mooiste stuk van Twente op het landgoed rond kasteel Twickel aan de voet van de golfbaan. Het is een rijksmonument: ook daar zijn we heel gastvrij ontvangen door Francine en Pieter Bemtsen met een soepje, een hapje en een drankje, hier klopte alles.
Wat een mooie afsluiting van deze dag Lindy :het was weer zó gezellige genieten !!!

TUINEN DELDEN EN KASTEEL TWICKEL.

9 september 2010, de 2e dag
Verslag: Loes Vlasblom, Rotterdam.

Ik ken Lindy al ongeveer 45 jaar. Ik leerde haar in Hengelo kennen via mijn man die bevriend was met haar man, toen nog onze vriendjes. We zagen elkaar regelmatig en we hebben nog jaren samen paardgereden. Ik zal nooit die ene dag vergeten dat we een speurtocht te paard deden, rond en ook wadend door het Lonnekermeer, over de bospaadjes in galop, dat was me een gebeurtenis! We hebben contact gehouden toen ik naar Rotterdam verhuisde, maar dat was niet erg frequent. Jaren later ontmoetten we elkaar weer en ik hoorde van de Tuinkring Twente. Wat een geweldig initiatief! Toen Lindy me vertelde dat Kasteel Twickel bij uitzondering geopend was voor publiek en er nog een paar plekjes vrij waren om mee te kunnen, hapte ik onmiddellijk toe.
Op de afgesproken dag verzamelen we ons op de parkeerplaats bij Hotel De Zwaan in Delden. Het weer belooft weinig goeds, maar het blijft droog en gelukkig gaat er wat later op de dag een waterig zonnetje schijnen en valt er maar één buitje in de middag.

De groep van zo’n 35 personen wordt verdeeld over Margareth en Lindy. Deze ochtend zullen we twee tuinen van Tuinkringleden gaan bezoeken. Eerst de tuin van Johanna Walgemoed, die nu, na haar overlijden eind 2009, beheerd en onderhouden wordt door haar man Jan. Daarna zien we de tuin van tuinvrouw Olga van Ekelenburg. De groepen zullen elkaar afwisselen en de ochtend besluiten met een lunch in de laatst bezochte tuin. Na de lunch mogen we Kasteel Twickel en de grote parktuinen bezichtigen, en aan het eind van de dag zullen we elkaar allemaal ontmoeten bij Hoeve De Haar.

Het is tijd om te vertrekken vanaf “De Zwaan” maar straatwerkzaamheden bezorgen ons enige overlast en vertraging. Ik ben ingedeeld bij Lindy en onze groep gaat als eerste de tuin van Jan Walgemoed bezichtigen. Het parkeren met zoveel auto’s daar kost wat moeite, maar uiteindelijk komen we bij elkaar in een mooi bijgebouw waar we beginnen met koffie en een heerlijke traktatie. Wat een gezellige grote keuken is dit en wat een mooie serviezen staan er uitgestald. Hier zat Johanna vaak en hier maakte ze haar kransen en werkte ze aan haar poppen. Na de koffie krijgen we de gelegenheid de tuin te bezichtigen. Jan staat er op ons zelf rond te leiden omdat hij vindt dat we zodoende de meeste informatie krijgen. Opvallend is de strakke ruime tuin, wel ingekaderd door goed gesnoeide bomen, maar toch met een wijds uitzicht. Er zijn veel kleine, door struiken omzoomde hoekjes met overal tafels en zitjes om heerlijk een boek te lezen of te genieten van de stilte. Heel opvallend is een prachtig, in een zacht lila-grijsblauwe tint geschilderd houten buitenhuisje, “de blokhut”. Die is voor logees en van alle gemakken voorzien.. Johanna heeft er lang over gedaan om precies die tint te krijgen die ze wilde en overal toepaste. Alle lof!
Ter afsluiting mogen we nog haar poppenverzameling binnen bekijken.

De tijd is omgevlogen. We zijn zó lang bij Jan Walgemoed gebleven dat de groep van Margareth al arriveert. Dit geeft wat problemen met vertrekkende en komende auto's. Maar uiteindelijk gaan we op weg naar de tuin van Olga. Dit is een tuin die een geheel andere uitstraling heeft dan de tuin van Jan. De hele tuin wordt omzoomd door water, wat een mooi effect geeft. Alle borders zijn op kleur aangelegd: er is een gele, witte, roze, rode, paarse en gemengde, de “Oilily”- border. De rode border springt er wat mij betreft uit. Er zijn veel meerjarige maar ook eenjarige planten in mooie harmonie aangeplant. Olga vertelt dat ze zelf veel stekt en zaait. Trots is ze op een niet zóveel voorkomende eenjarige rode bladplant die ook in de tuin van Kasteel Twickel staat:de perilla. Haar is het wel gelukt elk jaar uit zaad deze plant te winnen. In de Oilily border staat alles wat niet goed op kleur is, en niet geworden is wat ze gedacht heeft, maar ook deze border ziet er toch nog leuk uit. Enthousiast vertelt Olga over de meer dan tienjarige geschiedenis van de tuin en het huis, ze heeft foto's neergelegd in de verbouwde schuur. Hier staat ook de koffie klaar. Ter afsluiting van deze ochtend vinden we een plek om te zitten om onze meegebrachte lunch te nuttigen.
Het is alweer tijd om naar Kasteel Twickel te gaan. In optocht rijden we achter Lindy aan. We zullen in onze groep blijven, ook tijdens de rondleiding. Bij het kasteel ontmoeten we de groep van Margareth en nog meer mensen die gebruik maken van deze gelegenheid het kasteel van binnen te bekijken met deze speciale expositie.
Kasteel Twickel is het enige kasteel in heel Europa dat nooit door brand verwoest is, zodat er nog een gave collectie klokken, boeken, schilderijen en meubilair aanwezig is.

We verzamelen ons in een koetshuis en krijgen een diavoorstelling te zien met interessante informatie over de geschiedenis van het kasteel en zijn bewoners. De meeste eigenaren van het kasteel waren zeer betrokken bij hun landgoed. Ze zorgden niet alleen goed voor zichzelf maar ook voor hun pachters. Een van de eigenaren hield erg van modern comfort en liet de meest vooruitstrevende sanitaire voorzieningen aanleggen, zoals een toilet en een bad met stromend water . Dit kwam dus ook in de huizen van de pachters.
De eigenaren streefden naar het vergroten van hun landgoed. Ze zochten bruiden uit met land, zodat Twickel een van de grootste landgoederen werd van heel Europa.

De rondleiding gaat van start. We beginnen in de ontvangsthal, waar heel veel klokken hangen die allemaal precies gelijk lopen. Toen de laatste barones stierf, werden alle klokken stilgezet. Men had zich echter niet gerealiseerd dat het gelijk zetten van al die klokken zo'n groot probleem zou vormen. Men is een hele dag bezig geweest om dit voor elkaar te krijgen.
In de bibliotheek is een heel mooie oude collectie boeken aanwezig, in het hele kasteel hangen veel oude schilderijen en ook het meubilair is authentiek. In een van de kamers was de tafel prachtig a la francaise gedekt voor een lunch: alle schotels van de gangen tegelijk op tafel.
Na die tijd, ver in de 19e eeuw, werd pas a l’ anglaise gedekt: iedere gang werd toen apart geserveerd.

De rondleiding door het kasteel loopt teneinde en we verzamelen ons bij de uitgang. Daar krijgen we nog de gelegenheid een tocht door het park te maken. Er is nog teveel te zien, we moeten een keuze maken welk deel we gaan bekijken . We kiezen voor de tuin met drie bijzondere bruggen, met daarbij de rozentuin.. Die is nog niet zo lang geleden aangelegd. De strakke perken worden omzoomd door hortensia’s Annabelle, mooi cremewit met een roze gloed. Het spektakelstuk in die tuin is een hoog kunstwerk van staal, met roosmotieven en van binnen helemaal verguld. Om te zorgen dat er geen beschadigingen kunnen optreden zijn er hegjes gecreëerd om afstand te waarborgen.
De eerste brug, de vissersbrug met veel grassen rondom, is zo ingepast in de omliggende begroeiing dat het lijkt of het een onderdeel ervan is. Bijzonder is de weerspiegeling van het lijnenspel van de brug in het water, wat een heel mooi effect geeft. Dan komt de nieuwere van Gesselbrug van cortenstaal en dan nog de derde brug uit de 19e eeuw, gemaakt van gele Bentheimer steen. Een stevig hoekig model maar toch wel passend in het landschap. Als afsluiting bezoeken we de Landgoedwinkel. Ik vond er een leuk boekje voor mijn kleinkinderen en een heerlijke echt Engelse clotted cream en een lekkere op Twickel zelf gemaakte jam. Toen ik weer in Rotterdam was, heb ik zelf wat scones gebakken; alles bij elkaar een “heerlijke” herinnering aan deze dag. We moeten het kasteel verlaten en alle auto’s rijden in optocht door de Twickelse natuur naar ons laatste doel voor een gezellige afsluiting bij Hoeve De Haar.. Hier worden we gastvrij onthaald door Francine en Pieter Berntsen . Het hele erf is Twickelse grond en valt onder de natuurschoonwet. Je kunt hier vergaderen, logeren en feest vieren met uitzicht op het groen: de reeën lopen 's ochtends vroeg over het erf.
Er staan lange tafels klaar voor onze hele groep en binnen korte tijd genieten we van een heerlijke tomatensoep en broodjes en van allerlei ander lekkers. Ook een wijntje ontbreekt niet. We hebben veel over deze dag te bespreken en iedereen praat met iedereen. Heel leuk.
Tegen zevenen breken we op.

Wat een geweldige dag is het geweest, iets om nog lang van na te genieten. Lindy brengt mij nog even terug naar mijn auto op het parkeerterrein bij Hotel de Zwaan en we spreken af elkaar snel weer eens te zien.




Terug Inhoudsopgave