VERSLAGEN SEIZOEN 2009






Inhoud


Het Tuinkring Twentejaar 2009

Nu we alweer aan een nieuw jaar zijn begonnen kijken we toch graag terug naar de vele TT-dagen van 2009 waar een flink aantal Tuinkringers aan heeft bijgedragen door tips, tijd en talent in te zetten. Dit jaar organiseerden we drie bustochten, waarbij ook de driedaagse naar Mechelen.
Van die, en alle overige dagen, werd echt genoten: daarvan getuigen ook de beschrijvingen door deelnemers aan die respectievelijke evenementen die in dit boekje te lezen zijn.
Dankzij die verslaggevers kunnen wij toch nog (na)genieten van wat er dit jaar is georganiseerd en beleefd, of je er nu al dan niet bij aanwezig was.

1. do av 26 februari 2009 in Beckum: Nieuw Tuinjaarsbijeenkomst in “Het Wapen van Beckum”
Verslag door Marianne Hoekstra, Delden.

2. maart, april, mei: cursus Tuingroen
Verslagen door Rosé Endeman, Willem Rutten, Mechthild Hericks en Erwin Olthuis.

3. zondag 17 mei: landgoederendag in Tubbergen
Verslag door Henri Gierveld uit Enter.

4. donderdag 4 juni: tuinen Sparrenlaan Barchem
Verslag door Willy Haarhuis uit Almelo.

5. vrijdag 12 juni t/m zondag 14 juni: Mechelen (B)
Verslagen door Tenny de Gier, Barbara de Graaf en Ben Welman.

6. vrijdag 19 juni: fietstocht in/rond Buurse
Verslag door Fini Morskate uit Beckum.

7. woensdag 24 juni: bustocht Betuwe
Verslag door Bertha Nijhuis uit Markelo.

8. dinsdag 25 augustus: Nazomertocht ‘t Gooi
Verslag door Betty Knuppel uit Enschede.

9. zaterdag 19 december: Kerstworkshop Kruidentuin Eibergen
Verslag door Luus Busschers uit Haaksbergen.


En op zondag 20 december, was het TT-etentje voor alle medewerkers van 2009.
Nee, geen verslag daarvan, maar wel oprechte dank aan Rita van Ulzen uit Enschede, die o.m. haar ambiance, haar houtblokken en afwasmachine naast heel veel tijd ter beschikking stelde en een prachtig diner samen met Stien Frieman voorbereidde. En dat in de drukke tijd voor de kerst!
Dank ook aan de medewerkers die de Tuinkringdagen mede hebben georganiseerd, te weten Piet Boersma (1), Trudy Welman en Miep Nijland (3), Barbara de Graaf (4) Marijke Heinink (6) en Trees Oude Tanke (9).
Zonder al deze medewerkers en hun helpers: geen programma 2009. En zonder al diegenen die zo volop deelnamen, zouden we niet kunnen spreken van zoveel mooie TT-dagen in 2009. Hopelijk zien we elkaar onder even plezierige omstandigheden terug in het nieuwe jaar!
We wensen iedereen gezondheid (ook dankzij tuinieren en tuinplezier) en alle goeds toe voor 2010!
Je toegewenst,
mede namens naaste medewerkers Marijke Heinink en Margareth aan de Stegge,door:
Lindy van Wezel


Inhoudsopgave

NIEUW TUINJAARSBIJEENKOMST

26 februari 2009 in Beckum
Verslag: Marianne Hoekstra, Delden.

Met een kopje koffie en een koek bij de open haard, waar je met velen omheen kan zitten, zo mooi begon het nieuwe tuinjaar, terwijl het buiten miezerde. Er waren wel honderd be-zoekers en vele bekende gezichten, zodat je je direct thuis voelde.

Lindy heette ons van harte welkom, gekleed in een mooi nieuw lichtgroen jasje, waar ze wat sneeuwklokjes in het knoopsgat had willen steken, maar wat ze helaas vergat door alle drukte!
Haar man Ru verzorgde de projectie via een beamer: hij is haar en onze grote steun op velerlei gebied voor de TT. We zagen beelden van uitstapjes van vorig jaar zoals naar Soestdijk en de tuin van Beli-ne Geertsema, voorzitster van de Nederlandse Tuinenstichting, tuinen in en rond het En-schedese Stokhorst, prachtige beelden van de reis naar de Cotswolds (foto’s door meer TT-leden, maar vooral gemaakt door Quinta): zo scherp dat je bij en libelle op de bloemen zag zitten !!
Dit jaar is er een reis naar Mechelen georganiseerd, een leuke stad waar een rivier door stroomt, met een mooie Grote Markt waar veel evenementen plaatsvinden en oude architectuur opvalt want Mechelen heeft een rijke historie.
Na al dit moois kregen we ontroerende gedichten te horen door Bert de Haan, de man van Quinta, o.a. van Kopland (onder de appelboom), Carmiggelt (later gaan we wandelen op de Overtoom) en nog veel meer, ook eigen, gedichten. En dat allemaal uit ‘t hoofd!
We zagen daarna nog beelden van Barchem en conferentieoord “Morgenstern” waar we in juni naar toe gaan en een kijkje in de kwekerij “De Limieten” die we gaan bezoeken in de nazomer. Alleen heel grote bomen en heggen zijn er te koop, die met enorme machines uitgegraven en verzonden worden. Dat kost wel wat!
Ook de Kruidenhof in Eibergen kwam aan bod. Op deze mooie locatie zal eens per maand vanaf maart, drie keer door Co Verhage een cursus Tuingroen gegeven worden. Fransje van Arkel tenslotte droeg heel mooi een gedicht van Annie M.G. Schmidt voor en wel “De polder en het riet” uit de bundel “Weer of geen weer”, Amsterdam 1954. Ik vond het zo mooi dat ik haar om het gedicht gevraagd heb en later vond ik het via Google. Ik zou het graag hier bijzetten maar dan wordt het verslag te lang. Het is heerlijk om tuinen en natuur te verbinden met beeld, woord en kunst.
In de pauze waren er lekkere zelfgemaakte hapjes en kon je een drankje bestellen.
Na deze versnaperingen was er de bel, iedereen weer de zaal in en werden er 3-D brillen uitgedeeld. We zagen beelden van de Cotswolds en een reis door Nieuw Zeeland: ook door de diepte die we zagen zo indrukwekkend dat de oohhh’s en aaahh’s niet van de lucht waren. Foto’s gemaakt door TT-erelid Piet Boersma uit Emmeloord met een heel bijzondere camera (die 2 beelden tegelijk maakt).
Hij gaf er interessant commentaar bij.

Heel veel mooie prijzen waren er te winnen bij de loterij: bollen, planten, boeken en zelfs een vogelhuisje!
Voor iedereen was er tenslotte bij vertrek nog een tulp met bol eraan die een ereplaatsje in onze huizen en later in onze tuinen verdient.
Het was een heel geslaagd begin van het nieuwe seizoen, met dank aan de organisatie en alle uitvoerders.

Inhoudsopgave

CURSUS TUINGROEN (1e dag).

2 maart 2009 in Eibergen.
Verslag: Rosé Endeman, Enschede.

Onze eerste cursusavond was een heerlijke lenteavond. Rijdend vanaf een drukke weg door allerlei prachtige landelijke weggetjes dook onze cursuslocatie op. Schitterend! Aan genoemde omstandigheden kon het niet liggen. Ook onze cursusleider Co Verhage bleek over zeer veel informatie te beschikken die hij voluit met ons allen deelde.
Kortom samengevat achteraf: een zeer geslaagde cursus. De helft van de cursisten was op de maandagavond, de andere helft diezelfde week op de woensdagmiddag. De eerste avond begon voor ons met een korte inleiding over de samenstelling van planten-namen (zo betekent de toevoeging nana: “klein”). Interessant.

Daarna volgde een opdracht. Er lagen 42 kale boom/struiktakken met nummer uitgestald die wij moesten benoemen. Dit bleek vaak behoorlijk lastig.
Vervolgens werden al deze soorten bespro-ken waarbij van veel takken een aantal extra herkenningspunten werden verklaard. Hieronder staat een aantal soorten vermeld waarbij enige, niet complete, aanvullende informatie is bijgevoegd.
Voorafgaand aan de plantensoortenlijst volgen nog enkele algemene tips en/of wetenswaardigheden:
* jonge planten zijn vorstgevoeliger.
* planten met opslag voor het grootste effect in de zomer snoeien.
* planten die bloeien op scheuten flink snoeien: bloei vaak laat; hart openhouden
* planten die bloeien op het hout: diep snoeien.
* met je snoeischaar kun je ziekten overbrengen.
* als regel niet meer dan 20% van de boom of struik snoeien (waterlot; daar waar gesnoeid is, komt weer aangroei). Oplossing: midden in de zomer (augustus) weghalen
* 80% van de planten liever niet snoeien.
* inkorten op zijscheut, anders ontstaat er een dood tak-eind.

Enkele voorbeelden:
* Hamamelis mollis ‘Pallida’: toverhazelaar, kan goed tegen schaduw; groot (4 m).
* Buddleia davidii: vlinderstruik, planten op open en zonnige plek; niet te verplaatsen; bloeit op scheuten.
* Forsythia intermedia ‘Spectabilis’: bloeit op z’n hout; snoeien na de bloei (maart), met takkenschaar bij de grond dikke takken wegknippen, het hart openhouden.
* Hydrangea macrophylla: kamerhortensia, kort bij de grond wegknippen; dunnend snoeien.
* Hydrangea arborescens ‘Annabelle’: bloeit op z’n scheuten; diep inknippen.
* Hydrangea paniculata: pluimhortensia, diep insnoeien; bloeit op z’n scheuten.
* Clematis montana: vroege bloeier; na de bloei snoeien; forse groeier; sterke plant.
* Clematis hybriden: in winter tot 0,5 m af te knippen; bloeit op scheuten; beetje schaduw op de grond (oorspronkelijk bosplant).
* Cornus mas: gele kornoelje, forse struik of boompje; niet of weinig snoeien.
* Cornus alba: witte vrucht; veel snoeien voor mooie rode takken bij de grond.
* Cornus kousa: bloei april-mei; groot en groeit snel (4 m opgaand), witte bloei.
* Viburnum tinus: zon/halfschaduw; bladhoudend; bloeit hele winter en voorjaar.
* Viburnum davidii: zon/halfschaduw; breed; niet snoeien, 80 cm uit elkaar.
* Catalpa bignonioides: trompetboom, 3 knoppen bij elkaar.

Conclusie: het was een intensieve, leerzame avond voor duidelijk enthousiaste cursisten.

Inhoudsopgave

CURSUS TUINGROEN (2e dag).

7 april 2009 in Eibergen.
Verslag: Willem Rutten, Haaksbergen.

Dit verslag betreft de tweede uit een reeks van drie (het werden er vier) lessen door Co Verhage.

De cursus vond plaats in het gebouw behorend bij de kruidentuin bij de Mallumse Molen in Eibergen. De kruidentuin wordt beheerd door een stichting en wordt verzorgd door vrijwilligers. Bij de eerste les, 3 weken geleden, was de tuin nog in winterslaap.
Bij aankomst scheen het groen al overal doorheen en waren er verschillende vrijwilligers aan het werk om hun eigen stukje tuin in orde te maken. De lente was duidelijk doorgebroken.

Co behandelde deze keer vooral de rol van klimaat, grondstructuur, vocht en bemesting op de beplanting. Hij doorspekte zijn les echter ook met allerlei voorbeelden, details en anekdotes, waarmee hij niet alleen de aandacht voortdurend wist te prikkelen, maar daar ook de tuinpraktijk mee weet te verbinden.
Veel van onze tuinplanten zijn van oorsprong exoten, en veel daarvan weer afkomstig uit China. Je vindt dat soms terug in de naam-geving; zo is de toevoeging “Davidii” afgeleid van de ontdekker, een pater missionaris met de naam David. Als je er rekening mee houdt uit wat voor omgeving ze oorspronkelijk kwamen kun je beter plannen of ze in je tuin kunnen gedijen en hoe je ze moet verzorgen. Interessant was wat hij vertelde over de invloed die de laatste ijstijd indirect heeft gehad op onze huidige tuincultuur.
In China lopen van Noord naar Zuid enkele bergruggen. Het landijs stuwde de planten voor zich uit door de valleien. Anders was het aan de zuidkant, waar de Himalaya een niet te nemen barrière vormt; sommige planten wisten door specialisatie te overleven, andere niet.

De grondstructuur vormt tezamen met de waterstand de omgeving waarin planten moeten gedijen. Samen bepalen ze hoe diep planten kunnen wortelen. Vrijwel geen enkele plant heeft wortels dieper dan 1 meter. Er zijn maar weinig planten/bomen, die nog een significante beworteling hebben dieper dan 60 cm. Co legde dit aan de hand van een schema/tabel uit.

Grondverbetering kan op verschillende manieren plaatsvinden, bv met tuinturf, pot-grond, maar ook compost. Co heeft in zijn ecologische kwekerij jaar op jaar compost van de Boeldershoeve opgebracht met zeer veel succes. De kwaliteit is goed en er zit weinig verontreiniging in. Hij levert dit door voor € 10,- per m3, dat is een aanhangwagentje vol. Zelf ophalen (telefoon Co 053 5722547).
Tip van Willem Rutten (ondergetekende): turf is te koop langs de weg van Alstätte naar Gronau. Met aanhangwagentje daar naar toe! Veel goedkoper dan het product in zakken.

Bij bemesting moet men rekening houden met de natuurlijke mineralenhuishouding en met de seizoensgebonden behoefte van de beplanting. Co tekent twee grafische voorstellingen waarin hij de mineralenstand aangeeft van blad en bast.

Conclusie:
• In november zitten veel voedingsstoffen in houtige gewassen opgeslagen en is de bodem nog “warm”. Verplanten is in deze maand dus zeer aan te bevelen.
• In afgevallen bladeren zitten dus weinig voedingsstoffen en veel Ca. Dus bladaarde is niet zuur maar wel voedselarm (uitzondering is eikenblad).

Overigens:
• Aardappelen houden van kalium en magnesium (patentkali bevat deze stoffen in de juiste verhouding)
• Fruit moet je in mei stikstof geven bij een te verwachten (door veel vruchtzetting), rijke oogst.
• Zorg voor organische bemesting van de bovenlaag: koemest en/of compost.

Hierna komt een aantal ziekten of problemen van tuinplanten aan de orde.

• Gaatjes in laurierblad (zg hagelschot) worden niet veroorzaakt door ziekte, maar door magnesiumgebrek. Magnesium en stikstofhoudende meststof gebruiken.
• Vraat aan bladrand van rhododendron komt door de taxuskever. Deze vreet ’s nachts en verstopt zich overdag. Therapie: plankjes neerleggen en die in de ochtend oppakken: de kevers hebben zich aan de onderzijde verzameld.
• Er bestaat “echte” en “valse” meeldauw, te onderscheiden omdat je de echte met je vingers van het aangetaste blad af kunt wrijven. Op tijd in het voorjaar spuiten met bv spuitzwavel. Beter is te zorgen voor goede groeivoorwaarden: met name voor voldoende vocht.
• Niet alle schimmels zijn schadelijk. Boomwortels hebben vaak symbiotische schimmels, mycorrhiza genaamd. Deze voeren water en zouten aan voor de boom en krijgen daar suikers voor terug
• Rupsen van de wintervlinder kunnen worden voorkomen door vroeg in het voorjaar (voor de bladaanzet) een lijmband om de stam aan te brengen. De vrouwelijke vlinders (zonder vleugels) blijven daarop achter.
• Bepaalde voorstadia van insecten, bv de larven (emelten) van meikevers, zijn moeilijk te bestrijden. Er bestaat een biologisch middel: dit zijn eitjes van aaltjes die de larven ziek maken; dit geldt bv ook voor de uienvlieg.

Verder geeft Co nog allerlei losse tips:

• Boompalen altijd op zuidwest zetten, omdat de wind meestal uit die hoek komt.
• Bij meidoorn de paal laten staan, omdat die lateraal wortelt en dan door de wind soms makkelijk kan scheef waaien.
• Een van ons heeft een probleem met de beplanting van een gestapeld muurtje. Co adviseert “Lewisia”. Het geslacht kent meer dan twintig soorten. Ze worden vaak gebruikt in een rotstuin. Een horizontale Lewisia vangt vocht op in het rozet waarna vaak rotting optreedt.
Voor schaduw noemt Co “Epimedium”, een overblijvende bodembedekker die tot 25 cm hoog wordt. Bloeit vroeg met roze stervormige bloempjes. Wordt in China ook gebruikt als aphrodisiacum voor mannen.

Snoeien kan ook in de winter en het voorjaar t/m maart. Sommige bomen echter liefst in november, omdat dan de sapstroom (“bloeden na snoeien”) het minste is: dat geldt voor o.a. walnoot, esdoorn, berk en druif.

CURSUS TUINGROEN (3e dag).

13 mei 2009 in Eibergen.
Verslag: Mechthild Hericks uit Vreden.

Nachdem Co in der 1. Märzwoche ein paar kahle Äste zur Bestimmung mitgebracht hatte, konnten wir nun heute eine Bestimmung mit Blattwerk machen. Das ging zügig von der Hand, nur hier und da gab es noch ein Paar Tipps von Co. Besonders ein Sämling machte uns ratlos, wobei sich herausstellte das Lindy uns den untergeschoben hatte um uns auf die Folter zu spannen. Es handelte sich um einen Sämling aus Frankreichs “jardin d’Orsan”, der auch nachher noch eine Rolle spielen sollte.

Nach all der Diskussion konnten wir im Garten bei herrlich warmen Sonnenschein eine Tasse Kaffee genießen und Sonne tanken. Dazu gesellten sich ein Maikäfer und Libellen, das Froschkonzert war gratis dazu.
Gestärkt suchten wir unsere sieben Sachen und machten uns auf den Weg zu “Jokes Garten”.
Im Garten von Joke Wiegerink wollten wir uns alles in der Praxis ansehen was wir theoretisch gelernt hatten. Co hatte seinen Bodenprobenschraubenzieher dabei. Was hat es damit auf sich???

Wir stehen alle sehr erwartungsvoll im Vorgarten des weiß getünchten Reetdach-hauses und uns fällt zuerst die intensive Farbe des Ahorns beim Nachbarn auf. Co erklärte uns, daß es doch eine gewisse Sensibilität braucht, was die Größe und Farbe eines großen Gewächses angeht.
Es soll schließlich lange Freude machen und kann nicht beliebig gerodet werden.
Joke hat das aber geschickt übernommen in Form von 3 Säulenbuchen in dem gleichen Rotton.
Daneben sehen wir 3 Hibiskus und darunter eine Taubnessel, die immergrün ist. Da sie nicht so dicht wächst läßt sie die jungen Pflänzchen der Frühlingszwiebeln gut hindurch wachsen.
Der Acanthus zeigt uns schon seine eleganten, auf konische Säulen oft zu sehende, Blätter.
Wir gelangten an dem Beet für 2- jährige, wie Fingerhut, Judasblatt und Stockrosen vorbei zur Gartenpforte und kamen in den Hauptgarten.
Dort erwartete uns ein geräumiger Garten mit Blick über gliedernde Rasenflächen mit Strauch und Blumenrabatten. Unser Blick wurde weiter geleitet auf den rechten offen Gartenbereich. Dort fließt ruhig die Berkel vorbei. Das Auge möchte am liebsten mitreisen, aber wir möchten ja noch den Garten sehen.

Zuerst gelangen wir auf eine höhergelegene Terrasse, die Joke sehr geschmackvoll dekoriert hat. Drei Olivenbäume in Töpfen stehen an der warmen Hauswand und genießen die Abendsonne.
Eine Reihe ‘Annabelle’ fühlen sich an der Seite und vor der Terrasse wohl.
Im Herbst wird der “Euonymus alata” die Blicke auf sich ziehen wenn er in Rottönen leuchtet, schon jetzt steht er elegant in seinem Holzkübel. Auch die Geldersche Rose Viburnum opulus ‘Roseum’ ist zu bewundern.
Auf dem Rasen gesellen sich zwei Zierhühner zu uns: der abgegrenzte Gemüsegarten ist tabu, aber traurig sehen sie nicht aus.
Der Duft der Azaleen zieht uns zu einem Beet aus rosa, weiss und pinkfarben Gewächsen, darüber trohnt eine Zaubernuß.
Im hinteren Teil gibt es einen Obstgarten. Hier kommt auch Co`s Gerät zum Einsatz. Er nimmt an einigen Stellen eine Bodenprobe und wir sehen sehr genau, wo es Verdichtungen gibt. Bei der Geruchsprobe erkennen wir den “Kattegatt”geruch und müssen doch lachen.
Ein geselliger Nachmittag neigt sich dem Ende und Lindy bedankt sich bei Co und bei Joke und übergibt ihr zu treuen Händen eine Ipomea aus Frankreich mitgebracht, als Dank. Ein letzter Blick schweift nochmal rüber zur Berkel, wie sie im Westen gen Abendsonne hinter Bäumen verschwindet.

CURSUS TUINGROEN (4e dag).

25 mei 2009 in Eibergen.
Verslag: Erwin Olthuis, Hengelo Ov.

GAZON - GRAS Vaak het meest besproken onderwerp tussen tuinliefhebbers en meest een klaagzang over wat er allemaal niet goed aan is. Er zit veel mos in, allerlei onkruiden en straatgras plus het groeit slecht met soms gele plekken. We houden ons dus vooral bezig met de gevolgen van een slecht gazonbeheer in plaats van goede zorg te besteden aan ons gazon! Doen we dat wel dan blijkt dat alle voornoemde euvelen zich helemaal niet voor gaan doen! Aldus onze “masterclass”-docent Co Verhage op de laatste gezamenlijke, extra groencursus avond op 25 mei 2009 in locatie de Kruidenhof bij Mallum.

Hoe ontstaat nu een gazonmat?
Graszaad voor een gazon bestaat uit een mengsel van soms wel vijf verschillende grasrassen, elk met andere eigenschappen. Het ene kiemt snel maar verdraagt belopen of bespelen slecht, ’t andere is een trage groeier, maar omdat die in ’t begin be-schermd wordt door een vlotte kiemer, zal het uit kunnen groeien tot een stevige pol waar wel naar hartenlust op mag worden geravot. Zo zijn er rassen die goed droogte verdragen, andere die het in de schaduw uithouden, rassen die vaak moeten worden gemaaid om een mooie mat te krijgen en weer andere die traag groeien en minder onderhoud vergen.
Dan zijn er nog diepe en ondiep wortelende soorten in vertegenwoordigd. Om enkele soorten te noemen:
Veldbeemd, een trage kiemer (ca. 3 weken nodig, dus niet na sept. zaaien), is een belangrijk gras voor het gazon.
Struisgras, houdt door vorm van blad het vocht vast en groeit snel.
Engels raaigras, heeft een rode aanzet, groeit hard maar verdraagt de winter minder goed (koeien zijn er gek op).

Maaien.
Hoe doe je dat? In ieder geval elke week, bij groeizaam weer eens in de vijf dagen en als het even kan met de handmaaier (tot 300 m2). Door het maaien worden de jonge grasplanten gedwongen in de breedte te groeien waardoor er een verdichting gaat ontstaan.
Een goede maaihoogte is 3 - 3,5 cm., voor hockeyvelden 2 cm. Maai je echter te kort dan maak je de grasvoet stuk en ontstaan er kale, dunne plekken.
Een kooimaaier snijdt de grasspriet recht af terwijl een cirkelmaaier de spriet a.h.w. afrukt waardoor een gehakkelde top ontstaat die wel eens bruin verkleurt.
Door met korte tussenpozen te maaien zijn de grassnippers kleiner dan 2 cm. en kunnen deze blijven liggen waardoor er een verrijking ontstaat door de vertering van deze organische stof middels bodembacteriën (het gazon-AZ idee).
De graspunten verteren nl. makkelijk doordat bovenin de meeste stikstof zit (makkelijke vertering door de bacterie terwijl meer naar onderen de meeste koolstof zit welke moeilijker te verteren is door bacteriën).

Bemesting.
Door al dat maaien verdwijnen veel meststoffen, de grond verarmt en de groei houdt op, vaak met mos- of onkruidgroei tot gevolg.
Het strooien in maart-april van vooral stikstofmest (N-P-K 12-10-18) of kalk-ammonsalpeter (27% stikstof ) afwisselend te gebruiken om aan de goede hoeveelheid stikstof te komen, met een herhaling in mei en juli, is een goede manier om het gras gezond en groeiende te houden.
Het gebruik van deze kunstmesten kan het gras makkelijk doen verbranden. Dat gebeurt wanneer de chemische korrel op nat gras terecht komt. Wanneer het water verdampt trekt de hygroscopische korrel vocht uit de grasspriet. Gevolg: het gras wordt geel en sterft plaatselijk af, bovendien zitten in deze kunstmeststoffen stoffen die schadelijk zijn voor het bodemleven.
Meer aanbeveling verdient dan ook het gebruik van organische meststoffen zoals compost in het voorjaar en later bloedmeel. Dit ook enkele keren per jaar herhalen. Verder is het gebruik van speciale gazon-meststoffen mogelijk (bijv. Gazon-AZ). Gedroogde koemest is lang niet zo effectief en in verhouding bovendien erg duur. Een teveel aan stikstof is ook weer niet goed: hierdoor ontstaat nl. een losse vezel waardoor gemakkelijk schimmelvorming kan ontstaan.
Kalkgebruik is dikwijls goed daar we hier in Twente een nogal zurige bodem hebben.
Toe te passen in de herfst (nov.- dec.) daar het zich niet zo goed verdraagt met de kunstmesttoffen. AZ-kalk van Eco-style daarentegen kan het gehele jaar door worden gebruikt. Verdeling van al deze meststoffen op een goede manier over het gazon geeft nogal eens problemen, echter hiertoe zijn voor enkele tientjes (ABTB) heel handige strooiwagentjes (op twee wielen) in de handel.

Water geven.
In de bodem is meestal 20-30 mm. water aanwezig waarbij je hier in Twente vaak uit moet gaan van 20 mm.
Gebruik door het gazon is bij 20 oC 2 mm en bij 30 oC ongeveer 3 mm. per dag.
Na tien dagen ben je dus zeker door de voorraad water heen en groeit het gras niet meer en zal er water moeten worden aangevuld (indien het niet heeft geregend).Sproeien gedurende twee uur is dan voorlopig voldoende ook voor de wat dieper wortelende grassoorten.

Bomen in het gazon.
Voor beide niet gunstig daar ze beide in geval van concurrentie gifstoffen afgeven (z.g. groeiremmers). Ook een boomspiegel helpt in dit geval niet daar het wortel- oppervlak van een boom zeer groot is (1 tot 2 maal de kruinbreedte).
Wel worden boomspiegels toegepast om te voorkomen dat de maaiers de boom beschadigen en daartoe zijn ovale boomspiegels nog het meest praktisch, nl. in te passen in de maairichting.

Diversen.
Verticuteren: hierdoor haal je een groot deel van het mos en de onkruiden weg waarbij je tevens voorkomt dat er zich een viltlaag vormt. Uit te voeren in voor- en najaar. Mosbestrijding: in noodgevallen kun je gebruik maken van ijzersulfaat (bij droog weer en nat gewas) waarna na enkele dagen het zwart geworden mos eruit geharkt kan worden. Dit is echter niet goed voor de bodemstructuur.

BOMEN SNOEIEN.
Snoeien moet men om meerdere redenen:
* Om een mooie opbouw te verkrijgen wordt eerst dood hout verwijderd, vervolgens worden elkaar kruisende takken weggehaald.
* Ook voor een juiste stamhoogte dient op tijd gesnoeid te worden; bomen langs verkeerswegen bijv. tot op 5 m., hierbij wel letten op de uiteindelijke verhouding
* Doel: stam een derde en de kroon tweederde van de totale hoogte.
* Verder dient men alert te zijn op zgn. plakoksels, dit zijn takken die strak en evenwijdig aan de hoofdstam groeien. Op den duur ontstaat hier bast-ingroei waardoor de tak uiteindelijk afscheurt: dus al in een vroeg stadium weghalen!
* Zogeheten teruglopende takken dienen we ook tijdig te verwijderen, denk hierbij aan groenbladige takken in een bontbladige boom.
* Takken dient men met enige regelmaat weg te halen waarbij de dikste het eerst aan de beurt komen, dus regelmatig bijwerken en niet te veel in één keer, in volume niet meer dan twintig procent in een jaar!! Dit om te voorkomen dat er heel veel zg. waterloten ontstaan die zelf weer in de zomer kunnen worden weggesnoeid.

Hoe snoeien we en wanneer
Takken niet te dik laten worden: diameter niet groter dan van een 2–euromunt bijv.
In dat geval zit er nl. nog geen kernhout in (dood materiaal). Het andere hout (spinthout) is levend hout waardoor de wond zich beter overgroeit.
Wanneer er flinke takken moeten worden weggezaagd gebeurt dat in 3 stappen:

* 50 cm. vanaf de uiteindelijke zaagplek bij de stam, wordt de tak aan de onderkant ingezaagd.
* Vervolgens wordt de tak 10 cm. hiervoor van bovenaf doorgezaagd.
* Hierna wordt het overblijvende takgedeelte dicht bij de stam doorgezaagd.

Wondafdekmiddelen blijken in de praktijk niet te werken: zonder gaat veel beter.

Van struik tot boomvorm snoeien is mogelijk door regelmatig de zijtakken weg te snoeien, voorbeelden zijn cornus mas, amelanchier en sering.

Tijdstip van snoei: snoeien is op meerdere momenten mogelijk. Wordt er in juli gesnoeid, dan overgroeit de wond heel goed en snel; in de winter duurt dit aanmerkelijk langer maar dan is wel de boomstructuur beter zichtbaar.

Fruittelers snoeien trouwens het hele jaar door, bij fruitbomen zijn de horizontale takken het meest vruchtbaar doordat suiker en zetmeel hier het meest aanwezig zijn en die zorgen voor de ontwikkeling van de bloemknoppen.
Vandaar dat schuinstaande takken vaak horizontaal worden getrokken zodat ze eerder vruchtbaar zijn (zogenaamde saptrekkers).
Schuinstaande takken geven bovendien stoffen af (auxinen) waardoor de bloem-knopvorming wordt onderdrukt.
Naar beukenbomen vraagt men bij een kweker tevergeefs, wel leverbaar zijn de z.g. “beukenveren”, stammen met vele zijtakken waardoor bastverbranding wordt voorkomen.

Tot zover de verslaglegging van de laatste groen-cursus avond.
Deze vierde bijeenkomst was niet aange-kondigd maar de belangstelling was zo groot dat we deze les cadeau kregen !!
In zijn geheel was het een goede informatie-reeks over een breed groen-gebied waarbij ook de gevorderde tuinier nog heel wat op kon steken !!

Inhoudsopgave

LANDGOEDERENDAG.

17 mei 2009 in Tubbergen
Verslag: Henri Gierveld, Enter.

De start van de landgoederenwandeling in en rond Tubbergen is met een kop heerlijke koffie/thee met een koekje en een plak cake in de partyruimte van restaurant “De Kloos- tergang” in Zenderen. We worden hier toegesproken door onze moeder der Twentse Tuinkring, Lindy. Ze vertelt ons in vogelvlucht over het programma van deze dag.
Samen zijn we met 52 deelnemers en de groep zal worden verdeeld: de ene helft gaat met Lindy op pad en de andere helft met Miep Nijland uit Markelo.
Nadat iedereen er klaar voor is, volgen we met z’n allen de rode auto van Lindy in een langgerekt lint van maar liefst 16 auto’s richting Tubbergen.
Aangekomen op landgoed Baasdam worden door verscheidene deelnemers de “zondagse” schoenen uit- en de wandel-schoenen aangetrokken. De groep wordt dan gesplitst en ik mag mij aansluiten bij de groep van Miep.

We beginnen met een mooie wandeling over het prachtige landgoed Baasdam en de eerste stop is bij het vijverhuisje, een heel knus huisje midden in de natuur, omgeven door rododendrons, met “voor” de deur een enorme vijver.
Nadat een ieder zijn of haar blik op en in het huisje (wordt verhuurd!) heeft geworpen en de omgeving heeft verkend gaat het al wandelend richting het optrekje van mevrouw Gorter. Goed voetenvegend gaat iedereen haar mooie huis binnen. Annette, mijn vrouw, vraagt nog aan de gastvrouw of ze het niet erg vindt, dat we allemaal met onze modderschoenen binnenkomen. “Ach”, antwoordt ze, “als je de voeten maar veegt en ach, wat dondert het ook, morgen komt toch de schoonmaakster weer!”
Mevrouw Gorter vertelt ons op een bijzonder ludieke manier over de geschiedenis en de natuur van het landgoed Baasdam. Ik hang aan haar lippen. Haar uitspraak “zuurstof voor de ziel” is er één om in te lijsten.

Na dit bezoek gaan we een wat langere wandeling maken naar havezate Herinck-have. De tocht voert ons ook langs de Fleringer Molenbeek en in de verte kunnen we de Kroezeboom zien staan.
Het kost Miep enige moeite om bij aankomst de gastheer en gastvrouw te vinden. Uiteindelijk lukt dat toch en worden we door gastvrouw Françoise von Bönninghausen hartelijk ontvangen in één van de ruimtes van de bijgebouwen van Herinckhave met koffie/thee en heerlijk appelsap, andere frisdrank, cake en koekjes. Hier kunnen we ook even ons meegebrachte lunchpakketje gebruiken.
De heer des huizes vertelt ons uitgebreid over de geschiedenis van de havezate en over het landgoed. Zijn interessante verhaal wordt plots lichtelijk onderbroken, door het tikken van een gekookt eitje op de stenen vloer.....
Wanneer de heer Lothar von Bönninghausen is uitverteld is er nog gelegenheid om wat te drinken en de tuin te bekijken. Ikzelf ga eerst naar de vogels in de vitrinekast. Ik zie liever één flinke zwerm spreeuwen in de lucht dan 20 opgezette vogels in zo’n kast.
Als het dan tijd is om te vertrekken, wandelt een deel van onze groep rechtstreeks naar het begin van de laan die naar havezate Herinckhave leidt en een ander deel van de groep wandelt met Miep mee door het prachtige retentiegebied bij het huis om zich daarna weer samen te voegen met de rest.
We gaan nu op weg naar ons laatste adres van deze prachtige dag en wel landgoed Heerenbrinck van de familie Löwik. We worden door hen welkom geheten en de vrouw des huizes wordt parmantig vergezeld door een zwarte zwaan. Ze vertelt ons, dat de andere zwarte zwaan is gegrepen door een vos.
Op de enorme grasmat, die ik er uit vind zien als een mooie golf-oefenweide, worden we getrakteerd op frisdrank en Harry Löwik vertelt vervolgens wat hij weet over de geschiedenis van dit landgoed.
Daarna is er nog gelegenheid om de tuin te bewonderen. Harry voert ondertussen zijn vissen in de zeer grote vijver bij het huis en zijn vrouw Riet laat een merelnest met vier jongen zien.
Zij is een echte vogelliefhebster vertelt ze me met de vogelgids in haar hand.
Rond 15:45 u wandelen we terug naar het landgoed Baasdam om onze heilige koe weer op te halen en terug te rijden naar “Het Seminar” in Zenderen.
Daar worden we tijdens het gezellig samen napraten van een drankje naar wens voorzien en daarna van een heerlijke, goed gevulde aspergesoep met “eigen” brood-soorten en een hartig taartje.
Om zes uur was iedereen vertrokken.

Lindy, Trudy en Miep, bedankt voor de organisatie van deze mooie landgoederendag.

Inhoudsopgave

TUINEN SPARRENLAAN.

4 juni 2009 in Barchem
Verslag: Willy Haarhuis, Almelo.

Op woensdag 4 juni 2009 waren we al vroeg op pad gegaan naar Barchem, gewapend met paraplu’s want de weersvoorspelling was niet zo goed. We hadden wel goede zin want het beloofde weer een gezellige dag te worden.
We kwamen omstreeks 10 uur aan bij Conferentieoord Morgenstern, waar Lindy ons buiten verwelkomde en het grote gezel-schap in drie groepen verdeelde: A, B en C onder leiding van Lindy, Marijke of Barbara.
Wij gingen over een mooi pad door het bos naar Sparrenlaan 4, naar het witte huis met de naam ‘Berkenhorst’, vanwege de witte berken in de voortuin.
Bij de voordeur stond een grote pot met een liguster die in de vorm van een grote vogel was geknipt; heel bijzonder.
In de voortuin stond ook een heel mooie cornus kousa, die uit hun vorige tuin was meeverhuisd.
We werden door gastvrouw Annita, ook Tuinkringlid, heel vriendelijk onthaald. We kregen goede koffie en thee met heerlijke koek. Wat hebben we genoten van de prachtige tuin met een heel diepe doorkijk tussen de bomen door naar de koeien in de ver achterliggende weide.
Na een heel gevarieerd ingeplante border lag een leuk tuinhuisje verscholen. Gewoon een geweldige tuin en ik stel me voor dat het ’s avonds met de verlichting aan ook prachtig is.

Ons volgende adres was Sparrenlaan 9. Onze gastvrouw daar was Barbara die tevens onze gids was van “Morgenstern” naar de Sparrenlaan en deze dag mede had voorbereid.
De tuin hier was een heel mooie bostuin met een prachtige boomhut voor de kleinkinderen, gebouwd door opa. De vrouw des huizes was zeer creatief: ze had prachtige schilderijen tentoongesteld en ze had een plekje in de tuin gereserveerd voor Boeddha. Ook was ze culinair op de hoogte want ze heeft een biologisch huiskamer-restaurant in dat leuke huis met serre aan de tuin.
Om te lunchen gingen we terug naar ‘Morgenstern’, een wandeling van normaal 15 minuten, maar omdat groep A de weg kwijt was werd dat voor hen wel een halfuurswandeling. Groep A heeft zelfs auto’s aangehouden, maar niemand kon vertellen waar ‘Morgenstern’ was. De bewoners van een boerderij konden eindelijk de goede richting wijzen. Toen bleek een van de dames zelfs een TomTom te hebben, die groep A perfekt naar de lunchgelegenheid leidde. Het was er heerlijk genieten van soep en broodjes in deze warme, natuurlijke omgeving.

Na de lunch gingen we naar Sparrenlaan 13. Zonder paraplu’s, want de weergoden waren ons goedgezind: de zon ging zelfs schijnen en de paar regendruppels vandaag stelden echt niets voor.
De bewoonster van deze woning was “strieker”, zoals ze vertelde, met praktijk aan huis. Ze had een leuke bostuin en een goed verzorgde moestuin op de plek waar de vorige bewoners een zwembad hadden. Het badhuis gebruikten ze nu als schuur en daarvóór lag een gezellig overdekt terras, waar veel gebruik van werd gemaakt.
De eigenaresse, TT-lid Jacqueline, had 30 jaar oude fuchsia’s die van haar moeder waren geweest en een vijgenboom met nu al grote vruchten. Heel bijzonder.

Vandaar gingen we naar huis nr.10 met rondom een mooie overzichtelijke tuin. In de woning hingen twee prachtige schilderijen van Miny Wigger, onze Tuinkring-vriendin die bij groep A aanwezig was.
Tijdens de renovatie van deze tuin was een twintigtal bomen gerooid en was er geheel nieuwe aarde opgebracht. We hadden deze keer een gasthéér, want zijn vrouw Noor, ook TT-lid, was afwezig. Hij vertelde dat zijn vrouw de borders verzorgde en hij het gras onderhield. Ik denk dat het bij de meeste stellen zo gaat. De gastheer had gezorgd voor koffie en thee wat iedereen heerlijk smaakte.
Vandaar zijn we naar de naastliggende zeer grote tuin gegaan, die oorspronkelijk was aangelegd door Mien Ruys. Een prachtplek. De eigenaar is te vaak afwezig: er zijn schelpenpaden aangelegd en het geheel wordt zo goed mogelijk onderhouden door gehandicapten.
Vervolgens zijn we zonder problemen teruggewandeld naar ‘Morgenstern’, waar we in het zonnetje hebben genoten van koffie met gebak.
Later hebben we binnen een korte lezing bijgewoond over het ontstaan en de bedoeling van ‘Morgenstern’. Het gebouw is duurzaam verbouwd met behulp van natuurlijke materialen, zoals hout, leem enz. Er wordt biologisch gekookt voor groepen en er zijn kamers en zalen te huur.
Na de lezing kregen we enkele heerlijke tapas met enkele drankjes.
Tenslotte gingen we met een voldaan gevoel huiswaarts: het was een gezellige en weer goed georganiseerde Tuinkringdag.

Inhoudsopgave

MECHELEN.

De eerste dag, 12 juni 2009
Verslag: Tenny de Gier, Nijverdal.

Op vrijdag 12 juni vertrokken we om 7:30 uur vanaf de parkeerplaats van supermarkt Leusink aan de Veldmaterstraat in Haaks-bergen. Het zou een redelijk lange busreis worden naar kasteel Maurick, even na ‘s-Hertogenbosch.
Deze stad was omstreeks 1200 al één van de belangrijkste handelssteden in noordelijk Brabant. De geschiedenis van dit kasteel, nu restaurant, begon met de bouw van een houten huis tegenover de haven van Vught. De Heren van Vught bouwden dit huis van hout uit de bossen rondom het eiland.
Omstreeks 1300 werd begonnen met de bouw van het stenen huis met toren. Er zijn veel bewoners geweest waaronder Prins Maurits en Prins Frederik Hendrik. Naar deze laatste is één van de eetzalen genoemd.

Er zijn verschillende klassieke zalen voor allerlei feesten en partijen. Eén van de laatste aanwinsten is de Engelse serre die is ontstaan bij de orangerie. Wij werden nu op het buitenterras verwacht: daar was een koffietafel opgesteld met het meest kunstige gebak dat ik mij kon voorstellen. Heerlijk, voortreffelijk, en het was prachtig weer ook nog. De heer Schipflinger is hier de eigenaar en had dit gebak, in overleg met Lindy, besteld bij de beste Bossche Bakker.
Om dit grote kasteel lag een mooie tuin waarvan veel foto’s door ons zijn genomen.
Ik kan me voorstellen dat ook veel bruids-paren hier zich graag laten vereeuwigen. Meer weten? www.maurick.nl
Na deze fijne stop gingen we verder zuid-waarts, richting België.

1. De eerste tuin die we bezochten was de tuin van Griet Mertens en Michel van Mellaerts in Westerlo in de Vlaamse Kempen. 4000 vierkante meter groot. Om de tuin een wand van bomen en struiken: dat gaf deze tuin toch een intiem karakter. Vlakbij het huis is een perfect geknipte buxustuin met buxus ook op stam en lavendel in de vakken. Het gehele aanzicht van de tuin maakt trouwens een heel verzorgde indruk. De borders aangelegd door Griet zijn zeer goed te overzien als je in het prieeltje zit dat overdekt is door de roos New Dawn, samen met clematis.
Ook zijn de borders aan alle zijden te bekijken. Dit vereist wel dat de beplanting aan alle kanten er goed moet uitzien vertelde Griet. Sterke compacte planten zoals wilde marjolein (Origanum), lage ooievaarsbekken irissen en viltige ezelsoren (stachys monieri ‘Hummelo’) staan vooraan.
Met hogere opgaande planten is naar het midden toe hoogte gemaakt. Hier en daar wordt een groep planten herhaald. Eén plant ‘valt weg’ vertelt Griet. Er zijn mooie combinaties: de roze bloeiende zonnehoed (echinacea purpurea ”Twilight’) met de rode aren van duizendknoop (persicaria amplexcicaulis ”Taurus”) en de zalmroze met roodgevlekte, klokvormige bloemen van de daglelie (hemerocallis ”Strawberry Candy’) tonen een perfect boeket van roze schakeringen. Ook de lila-witte bloemtrossen van phlox ”Lavendelwolke” en de hoge violette bloemschermen van de verbena zijn mooi.
In de tuin zijn ook veel rozen verwerkt. Er staat een oude catalpa (bignonioides), bij het terras met een zitje daaronder (dat steeds bezet was). Voor het huis, met uitzicht op de hele tuin, was ook geen plaatsje onbezet. Er stonden opvallend veel kleinere catalpa’s in de tuin. Michel vertelde dat hij ze zelf had opgekweekt uit zaad van de oude boom. Ook veel van de buxussen is zelf gekweekt. Er zijn aparte hoekjes gemaakt zoals het anti-stress hoekje. En er is een loofgang van haagbeuk (carpinus betulus festigiata).
Michel snoeit minstens een maand lang totdat alles klaar is. Mijn vraag: “en op regendagen?” “Dan zitten we vaak aan de keukentafel nieuwe plannen te maken” was het antwoord. Het is werkelijk de meest verzorgde tuin die je bedenken kunt. Uitspraken van Griet en Michel: “Tuinieren is verpozen terwijl je bezig bent. Het maakt je hoofd leeg, verzet de zinnen en geeft je nieuwe energie”. Griet en Michel bedankt en geniet van je tuin!

2. “Hof aan de Buxusbeemden”.
Francis, hovenier-ontwerper, en Ann Denayer zijn eigenaren van deze tuin. Hij noemt dit een cottagetuin die is gelegen bij een gerestaureerde boerderij. Hagen in allerlei vormen geknipt, golvend (zie je vaak bij onze zuiderburen), recht, rond, vierkant in pyramidevormen, vaak langs paden. En al die lijnen maken de tuin tot een boeiend geheel. Ook de paden met de in verschillende vormen gesnoeide struiken zijn heel mooi om te zien. De gesnoeide bomen in de vakken met planten staan geweldig. Veel vrouwenmantel, hydrangea en geranium in allerlei soorten en kleuren alsook vingerhoedskruid.
Om een boog de lang bloeiende roos ‘New Dawn’. Er is een loopgang overgroeid met heerlijk geurende Bourbonrozen die de toegang vormt tot de rozentuin met veel in vorm gesnoeide rozenstruiken.
Francis Denayer vertelde toen we aan een grote terrastafel zaten, met koffie, thee en drankjes: “Het is een plezier om vormcapriolen uit te voeren, ze kunnen rechte muren vormen, gebogen zijn of elegant, informeel kronkelen. Zo maak je een tuin speels en boeiend”. Er zijn veel contrasten in bladkleur en blad-vormen van o.a hosta’s, pijlkruid, lissen en varens. En daartussen de ijle bloemen van geraniums bij water met waterlelieblad.
Decoratieve stenen en potten passen bij dit alles. Francis vindt ook dat sobere planten vaak de rust en sereniteit van een tuin ver-hogen. Niets is overdreven vond ik.

Er was een soort bomenprieel waar Ru zich lekker had teruggetrokken. Dat was ook erg leuk: een kast met jonge bosuiltjes; af en toe zag je kopjes over de rand heen komen. Een landelijke sfeer voerde in deze tuin wel de boventoon. Er zijn veel verrassende stijlen aanwezig maar altijd was er de formule van eenvoud. Onverwachte kleurnuances vaak ook, schijnbaar onverschillig, als enkele pioenen die achteloos over een perfect ge-knipte buxushaag liggen.
Aan het eind van de tuin stonden snoeivor-men die aan schildknapen deden denken. Als je daar tussendoor keek zag je ver weg een grassenweide, iets oplopend, die de tuin nog veel meer ruimtelijkheid gaf. “Hier is de tuin duidelijk opengetrokken”, was één van de uitspraken van Francis Denayer.
Deze zo schijnbaar achteloze charme boei-de mij zeer en met een goed gevoel gingen wij verder naar de rozen van Casteels.

3. Casteels Rozen.
Hier kwamen wij later in de middag aan en ook hier werden wij voorzien van koffie/thee of sap. Na ontvangst door de heer Casteels verspreidden wij ons over de kwekerij.
Je wist niet wat je zag! Zoveel soorten rozen in potten. Later hoorden wij dat er meer dan duizend verschillende soorten waren.
Het was erg leuk om te horen dat we niet allemaal dezelfde roos als favoriet zouden kiezen.
Overal in de kwekerij stonden bankjes waar we gezellig rozenverhalen uitwisselden o.a. over rozenbogen, rozenperken, geurende oude rozensoorten, sterke langbloeiende rozen. Er zijn ook rozensoorten die twee keer per seizoen bloeien.
Als je meer wilt weten over de tweede bloei is het aan te raden om in de zomer zo’n groot bedrijf te bezoeken.
Casteels Rozen is geopend van 15 maart tot 15 november. Op donderdag, vrijdag en zaterdag van 9 -18 uur.
Er is ook een rozendag: kwekerij de Border uit Delden hoort dan tot één van de exposanten.
Bezoek ook eens www.casteelsrozen.be
Hierna reden we naar ons mooie hotel in hartje Mechelen om ons te verfrissen. Samen liepen we naar restaurant de Kraanbrug aan de Dijle waar we heerlijk hebben gegeten.

MECHELEN.

De tweede dag, 13 juni 2009
Verslag: Barbara de Graaf, Barchem.

Na een verzorgd ontbijt gingen we met z’n zessen op stap om de stad te bekijken. De zon scheen uitbundig en het beloofde een mooie dag te worden. Al gauw streken we op een terrasje neer voor een Mechelse kop koffie. Of het kwam door de zon of door de gesprekken, tegen half één moesten we rennen om op tijd te komen bij de bus.
Voor ons eerste bezoek stond het kasteeltje van de familie de Gruyter op het programma.
Het mooie witte sprookjeskasteel lag prachtig in de zon. De rozentuin, waar we eerst naar toe gingen, was een belevenis van geur en kleur, maar vooral van een grote harmonie. De liefde voor de natuur en voor schoonheid heeft ons allemaal ontroerd en er werden veel foto’s gemaakt. Met moeite vertrokken we naar een ander gedeelte van dit prachtige park, met reuzen van bomen. De metasequoia en de moeras-cypres van misschien wel 50 meter hoog waren indrukwekkend.
Overal waar je keek klopte het. Alsof de natuur de mens had geholpen om tot een evenwichtige samenwerking te komen. De zon gaf het park een extra dimensie door de schaduwen op het gras.

Het echtpaar de Gruyter kon niet aanwezig zijn maar de zorg voor ons gasten was in zeer goede handen. Daar was Maggy, de rechterhand van kasteelbewoonster Klaartje de Gruyter en er waren bedienden, die ons op een beeldschoon terras op stonden te wachten met, leek wel, zelfgebakken taart en koffie.
Klaartje had Lindy toestemming gegeven om met ons ook binnen te komen kijken.
Wat ook hier weer een prachtige harmonie in de verschillende mooi gedecoreerde ruimten. Wat een prachtige beeldjes in de blauwe wandkast.
Twee heel oude QuanYin beeldjes troffen mij het meest. Zij staan voor onvoorwaardelijke liefde en mededogen.
De boeketten met zorg gekozen in kleur bij het interieur gaven ons een gevoel van welkom te zijn als gasten in dit mooie huiselijke kasteel.
Grappig,na dit bezoek had ik het gevoel dat de vrouw des huizes een beetje een bekende van mij is. Om zo onbespied te mogen kijken naar de verzamelde dierbare kunstwerken, geeft aan dat hier grote bereidheid is om schoonheid te delen.
Dat laat ook de fontein zien, die kristallen druppels alle kanten uitstraalt. Met enige moeite lieten we het sprookjeskasteel achter ons.

Het volgende bezoek was aan de land-schapstuin van Mark en Monique Moris.
Dit was even diep ademhalen om het grote verschil in sfeer te overbruggen. Waauw, wat een ruimte, wat een helderheid, wat een inspirerende man en wat een passie. Mensen die zo in het leven staan, met zo’n grote integriteit zullen in de wereld van vandaag een groot voorbeeld zijn voor velen.
De wuivende grassen, de geschoren paden die meanderend tussen bamboe en geuren-de rozen door slingerden, gaven gek genoeg ook een beetje een gevoel ergens in Afrika te zijn.
Aan die illusie kwam een einde toen we bij het huis aankwamen. Een opnieuw opgetrokken boerderij op de plaats van een oude bouwval (woorden van Mark). De charme van de oude (nieuwe) steentjes, de ramen, ook hier klopte alles.
Mark nodigde ons uit om in de keuken nog wat te drinken en te eten.
Geheel in stijl met zijn idee over gezond eten en leven was dan ook de verrassing die ons daar te wachten stond. Grote schalen met fruit en vruchtensappen. Dit illustreert zijn orginele kijk op het leven. Mark gaf in de bus ons het boek over de leef- en denkwijze van de radicale Prins Charles. Dit boek inspireerde Mark en wij laten dat thuis rouleren.
Geen wonder dat, toen we vertrokken, we allemaal het gevoel hadden dat het eigenlijk zo wel genoeg was voor deze dag. Maar er wachtte ons nog een verrassing:

Zandhoven. Luc d’Hulst.
De grootste catalpa van België staat in de tuin van Luc. Maar ook heel mooie serres, allemaal ontwerpen van Luc konden wij bekijken. Smaakvol ingericht, met hebbedingen die voor ons geloof ik allemaal een beetje te duur waren.
Maar...in de koopjeshoek hebben toch nog enkelen van ons een slag geslagen. Waren we een beetje overvoerd met mooie indrukken of waren we gewoon wat minder alert na de andere bezoeken en de vele indrukken?
Een ornament in de tuin heeft mij heel erg aangesproken, het kleine bemoste vijvertje met een fonteintje. Dat had ik zo naar mijn eigen tuin willen verplaatsen, Maar helaas.
Er moet wat te wensen overblijven.
Verder naar het volgende kasteel, waar we alleen maar hoeven te eten en te drinken.
Roy, onze chauffeur, reed ons namelijk naar kasteel Tivoli in Mechelen, waar we in de grote glazen serre een plaats vonden. Een beetje vergane glorie, maar sympathiek en gezellig. Er werd aan tafel nog net niet gevochten (sic) om de lekkerste toetjes.Maar wat zaten we daar heerlijk, een beetje onderuitgezakt na een indrukwekkende dag.
De zon scheen nog steeds en heeft deze dag wel heel erg tot een topdag gemaakt.
De vele foto’s die door iedereen zijn gemaakt zullen vast met een beetje weemoed bekeken worden, wanneer we weer thuis zijn. Mijn foto’s zijn geweldig!
In ons hotel aangekomen hebben we nog wat nagepraat in de hal en buiten. Het was nog steeds warm, geen wind en alle terrassen zaten vol. Langzaam dropen onze mensen af om te gaan slapen.
Lindy, mijn complimenten voor deze dag.
Dit is mijn tweede versie van het verslag; de eerste verdween als bij toverslag van mijn scherm en weigerde om terug te komen.Jullie begrijpen wel dat die nog veel mooier was dan deze, dus doe het er maar mee.
Ik had wel behoorlijk de pest in, maar ja that’s life. Opstaan en opnieuw beginnen.
Met heel veel groeten en dank voor jullie heel plezierige gezelschap.

MECHELEN.

De derde dag, 14 juni 2009
Verslag: Ben Welman, Neede.

Ik was toch wel wat verrast door de vraag van Lindy om een verslag van deze dag te maken. Verrast, omdat ik daarbij een beeld had van een gedegen inhoudelijke beschrijving van tuinen en de daarin aanwezige beplanting. En die kennis heb ik niet. Gelukkig ging het vooral om een sfeerimpressie. Hopelijk ben ik daarin geslaagd.
Vanwege de mooie zomeravond hebben nogal wat leden van het Tuinkringgezelschap de avond ervoor lang op de terrasjes bij het hotel doorgebracht. Het wekte dan ook geen verbazing dat velen van ons met wat kleine oogjes aan het heerlijke ontbijt zaten. En tot grote schrik van iedereen begon het buiten te motregenen. Dus moesten de jacks aan en gingen we met onze gepakte koffers op weg naar de oppikplaats voor de bus. Exact op het afgesproken tijdstip van halftien vertrok de bus.

Om 10 uur kwamen we aan bij villa “Rozenhout” bij Mechelen, waar Mark Moris, de inrichter van tuin en huis, en zijn dochter Jasmine ons opwachtten. Dit was een heel uitzonderlijk bezoek. De eigenaar, de beroemde couturier Edouard Vermeulen, deed zelf de rondleiding, hier en daar bijgestaan door Mark.De lichte motregen kon ons niet hinderen om volop van deze prachtige parkachtige tuin te genieten.
In het oog sprong vooral de zeer grote vijver omzoomd door gazon en oude bomen. Tijdens de wandeling werd uitvoerig inge-gaan op de vele bijzonderheden zoals de speciale bomen in de tuin en de keuzes die er bij de restauratie gemaakt zijn. Edouard Vermeulen, een zeer charmante man, moest daarnaast vele vragen van de dames beantwoorden over kleding, modetrends en uiteraard de door hem verzorgde kleding van onze Maxima.
Met het gevoel dat we nog veel langer van deze plek hadden kunnen genieten, vertrokken we weer om 11:15 uur. Tegen twaalven kwamen we aan bij restaurant “De 4 Seizoenen” in Sint Antonius (hoort bij Zoersel). Tot spijt van Lindy was het weer er niet naar om op het terras door te brengen. Dan maar naar binnen, waar het vol en krap, maar ook zeer gezellig was. In een zeer korte tijd kregen we een verrukkelijke maaltijd voorgeschoteld. De ingrediënten waren voor ons Hollanders niet altijd duidelijk. Zo hoorde ik voor het eerst van het bestaan van pijpajuintjes. Dat bleek geen bieslook of zilveruitjes te zijn, maar lente-uitjes. Verrukkelijk.
Na deze lunch konden we al wandelend naar de dichtbij gelegen “Le Jardin Plume” van het echtpaar Van den Bergh-Metz gaan. Deze tuin is door onze gastvrouw Myriam zelf ontworpen. Omdat we voor het eerst ook een vijver op het terras in onze eigen tuin hebben, waren mijn ogen vooral op een soortgelijke vijver in deze tuin gericht. Een strak vorm gegeven vijver, omrand door oude Vlaamse stoepbanden, met aan het eind een gedeelte voor de bezinking van het afval en de zuivering an het water.
De hoofdingang aan de achterkant van het huis is omlijst met mooie klimrozen en van daaruit heb je kijkend over de vijver een mooie zichtlijn naar het achterliggende weidelandschap. Tot zover het buitengedeelte. Het huis mocht beganegronds (wel eerst modderschoenen uit!) ook van binnen bekeken worden. Dat moet ook wel, want het is naast hun woonruimte tegelijkertijd ook de showroom van Myriams bedrijf “Crown Lane”.
Nagenoeg alles wat je op de begane grond zag (meubels, schilderijen, aardewerk, …) kon gekocht worden.

Hierna op weg naar de laatste tuin van vandaag en van deze reis, gelegen in Schilde. We werden er zeer hartelijk en gastvrij ontvangen door Renée en Macko Laqueur. Voor mij een tuin om van te genieten. En zo hebben meerderen gedacht, want in een mum van tijd was iedereen over de grote tuin uitgezwermd en vaak zelfs door de hoge beplanting uit het zicht verdwenen. Het is een heel bijzondere, smaakvol ingerichte tuin. Het voorste gedeelte dat aan het terras grenst, is strak vormgegeven, daarna gaat het over in wat een wilde tuin lijkt, maar nader beschouwd wel terdege gecultiveerd is en het karakter van een landschapstuin heeft.
Veel hoge grassen met klaprozen en kamille. De paden zijn banen van gemaaid gras. Al rondwandelend volg je vanzelf de vele waterlopen en gebruik je bruggetjes om de-ze over te steken. Zeer opvallend is verder dat deze tuin geen afrastering naar de omgeving heeft. Iedereen kan er vrij in- en uitlopen vanaf de straatkant, wat niet als een probleem gezien wordt. Aan het eind van ons bezoek werden we rijkelijk getrakteerd op koffie, thee, fris en vooral een aantal heerlijke, als eigen gebakken taarten met veel vers fruit erop. Na uitgezwaaid te zijn door Renée en Macko vertrok de bus richting Nederland.

In Elst, bij restaurant “De Hucht”, gevestigd in een erg mooi gerestaureerde herenboerderij, stond een voortreffelijk diner op ons te wachten. Een waardige afsluiting van een zeer geslaagde reis.
Ik heb gedurende deze drie dagen meerdere malen de vraag moeten beantwoorden of ik als “buitenstaander”, dit was mijn eerste tuinreis ooit, wel genoot van al het tuingeweld. Nu, terugkijkend, kan ik wel aangeven dat de reis zeker aan mijn verwachtingen voldaan heeft. Om te beginnen het aan de Vismarkt gelegen goede en van binnen verrassend vorm gegeven 4* hotel Vé. Daarnaast een goede balans in de selectie van de tuinen, de vrije morgen, de koopgele-genheden en de restaurants. En tot slot een perfecte organisatie die ook nog eens in staat bleek om kleine tegenvallers goed op te vangen. Het was te merken dat het team van Tuinkring Twente over de nodige relaties en ervaringen beschikt. En ik ga zeker nog eens weer mee. Bedankt!

Inhoudsopgave

FIETSTOCHT in/rond BUURSE.

vrijdag 19 juni 2009
Verslag: Fini Morskate, Beckum.

Na een lekker kopje koffie bij de Haarmühle, waar alle fietsen al klaarstonden, werd gestart in 2 groepen.
Onze Reiseführerinnen Marijke en Trees, tevens ook de uitzetters van de route, namen ons mee op een verrukkelijke fietstocht door en rond Buurse.
We fietsten door de natuurgebieden het Witte Veen en het Buurserzand, op zich al prachtige “tuinen”, naar 4 zeer verschillende maar bijzondere privétuinen.
Als eerste kwamen wij (eerste groep) aan bij de tuin van TT-lid Ciska van Meggelen, een mooie tuin gelegen aan de Buurserbeek, waar we werden ontvangen met een heerlijk kopje koffie en iets lekkers erbij.
De voortuin is aangelegd in 1996, de achtertuin ontstond in 2002 nadat een verbouwing van het huis eraan vooraf was gegaan. Veel zwarte grond is er neergelegd om hoogte te creëren maar ook om het tuinieren op het witte Buurser zand mogelijk te maken (opmerkingen over het witte zand kwamen we in elke tuin tegen).
Veel mooie en aparte planten in de achtertuin en fruitbomen (laagstam). Vaak werd gevraagd naar namen van planten en kwekers.

Op naar tuin twee, de Vijverberg, hemelsbreed bijna om de hoek, maar de Buurserbeek lag ertussen, dus even op de fiets.
De Vijverberg, vroeger een bezit van de familie Jannink (textiel) en sinds 5 jaar eigen-dom van de fam. Langerak, is een klein landgoed. Een bloementuin was er niet, maar wel een gazon aan een groot terras met een mooi heideveld met een bos vol jeneverbes-struiken (beschermd) op de achtergrond. Puur natuur.
Het is hoogveengebied omdat hier onder het Buurser zand een leemlaag ligt. De heide is afgeplagd om de bijzondere hoogveenheide weer terug te krijgen. Hier kwamen we allemaal samen om ons lunchpakket te gebruiken en waarvoor door gastvrouw Fennie vers fruit, groenten en drank buiten bij het tuinhuis waren klaargezet.
Het huis is vroeger afgebrand, weer opgebouwd en veel aangebouwd. Binnen volop kleurcontrasten. 3x per jaar wordt hier een zomerconcert gegeven.

Tuin drie, van de familie Lichtenberg, ligt in Buurse, naast de Ned. Hervormde kerk. Een aardige tuin, vrouwelijk en vol liefde en zorg aangelegd. De kinderen hebben de liefhebberij van de moeder overgenomen, zelfs de kleinzoon van 3 jaar was al enthou-siast.
De kerk was open en kon bezichtigd worden. Er waren 2 prachtige gebrandschilderde ramen, ontworpen door E. ter Haar Romeney en vervaardigd in het atelier “le Noble”. De ramen zijn geschonken door de familie en mejuffrouw Wargerink, in ruil voor eeuwigdurende grafrechten.

Tuin vier is van Tuinkringleden Pieter Bos en zijn vrouw Koos (zij was op tuinreis in Schotland). Zij zijn 34 jaar geleden vanuit Rotterdam (Hoogvliet) naar Twente vertrokken en hebben enkele jaren daarna hun huidige huis gekocht, toen een bouwval, die na een tekening van een architect werd omgebouwd tot een klein wit paleisje, genaamd “Klein Soestdijk”. Pieter en zijn vrouw zijn voorstanders en liefhebbers van biologisch tuinieren en leven ook zo. De tuin is een sier- en nutstuin en al 30 jaar worden groenten uit de tuin gehaald en niet uit de winkel. Hun grote geheim van goede compost en het composteren is: warmte en genoeg zuurstof. Pieter maakt een compostrichel met 4-5 palen erin. Als de richel op hoogte is, worden de palen eruit gehaald en er plastic PVC-pijpen in gezet. Regelmatig een laagje zeealg ertussen en mest en je hebt de beste compost die je wilt, compost zonder zaden. Ik geloofde het meteen, want alles in de tuin groeide en bloeide. Helaas was de 16 jaar oude Pauls Himalayan Musk uitgebloeid, maar de rambler Bobby James bloeide in volle overdaad. De bijen zoemden, de (sier)kippen kakelden, de rozen geurden en Pieter vertelde.

Om 17.30 uur waren we terug in de Haarmühle waar we na een goede maaltijd uit elkaar gingen. Tot een volgende keer!
Marijke, Trees en Lindy bedankt!

Inhoudsopgave

BUSTOCHT BETUWE.

Woensdag 24 juni 2009
Verslag: Bertha Nijhuis, Markelo.

Na de opvang van een totaal verdwaalde reizigster vertrekken we wat later vanuit Haaksbergen richting de Betuwe.
Lindy heeft ervoor gezorgd dat we business-class kunnen reizen, ze vond een half gevulde 50-personenbus zo ongezellig: we waren maar met 26 personen! Nooit vertoond! Komt dat door drie busreizen in dit jaarprogramma? Door de vakantietijd? Want de Betuwe is prachtig!!
De eerste tuin was van Emile Bode, de Telegraaf-columnist die wekelijks over zijn huis en ook veel over het werken in zijn tuin vertelt. In één jaar werkte hij er 326 uren in: dat had hij eens geteld!! In de bus onderweg hebben we enkele tuin-columns van hem kunnen lezen.
We vonden die tuin beneden aan een dijk: het witte huis had aan de voorkant een strakke tuin met vakken van buxus met rozen en een gazon. Mooi en opvallend. Jammer dat we Emile zelf niet konden ontmoeten: hij en z’n vrouw Lenie hadden de week ervoor een reisje naar Londen gekregen van hun twee dochters. Deze leuke jongedames hebben ons zeer gastvrij ontvangen en aan de tuintafel voorzien van kof-fie, thee, lekkers erbij en commentaar. De tuinman-vriend Jan-Willem beantwoordde de tuinvragen.

Aan de achterkant was een wat lossere tuin met veel planten, bomen, gazon, een vijver met waterloop en een belangrijk zwembad: dicht bij het huis!
Een echt plezierige liefhebberstuin.
Emile is een verzamelaar van verschillende soorten jenever. Die mochten we ook (alleen maar) bekijken in een eigen tuinhuiscafé.
De tweede tuin was dichtbij in Zennewijnen. Hier woont Jan Kees van der Wal met zijn gezin in een prachtig monumentaal huis waar ze sinds mei wonen na de dood van zijn vader die altijd in deze tuin werkte en er ook in is gestorven.
De tuin is 3,5 ha. groot en er staan 1800 verschillende soorten rozen in. Het bedrijf Flora Nova van Jan Kees verzorgt nu de tuin. Ook hier was er weer dankzij gastvrouw Jolanda koffie en thee buiten bij heel mooi weer.

De bus bracht ons vervolgens naar Neerijnen. Eerst mochten we een kijkje nemen in het oude hervormde kerkje, vroeger het bezit van de familie van Pallandt.
De kerk is in 2004 gerestaureerd onder het beheer van de kerkelijke gemeente. Buiten hoorden we al bijzondere klanken en ja: voorin de kerk staat Theodora die met haar trekzak tijdens een kort optreden de zelfgeschreven liederen begeleidt. ”Vogelvlucht”, “Seizoenen” en “Mijn Nederland” worden onder meer ten gehore gebracht. Ze kan prachtig zingen: wat een leuk intermezzo.

De kasteeltuin ernaast wordt door vrijwilligers onderhouden. In 2005 hebben ze de “mooi Gelderland”prijs gewonnen. Het is een mooie veelzijdige wilde tuin met veel vaste en éénjarige planten, groenten, kruiden, een vijver, kassen, kippen en kuikens. Overal naambordjes bij.
Vanaf hier lopen we door het kleine dorpje naar de tuin van Juke Hudig. Een volle tuin met veel rozen, bloeiende bloemen en zeer smalle paadjes. Juke gebruikt de tuin als decor en inspiratiebron voor het schilderen. In haar verkoopruimte werd goed ge- en verkocht. In deze tuin hebben we geluncht met melk en fris, alles door ons meegebracht.
De laatste tuin was die in Wolfheze “In de Eckel’’. Hanneke en Jaap van Waalwijk van Doorn wonen er 20 jaar en zijn de derde generatie hier.
Het is een strakke schaduwtuin bij een huis op een bosperceel van 4,5 ha. Er staan 12 tot 13 honderd verschillende soorten planten in. Hanneke weet alle namen van de planten, Joop heeft zeer kundig de tuin vooral met hout vormgegeven. Een wandeling rond de waterpartij laat dat zien. Hij weet ook heel veel planten te benoemen.
Er waren plantjes te koop voor €1,- per stuk, daar werd gretig gebruik van gemaakt: ze werden allemaal onderin de bus gezet.
Tenslotte genoten we nog van een heerlijk verzorgd diner buiten onder de parasols bij ‘’De Buunderkamp’’ in dezelfde straat in Wolfheze.
Wat een mooie afsluiting van deze dag.
Lindy, het was weer een gezellige dag met bijzondere ontmoetingen en prachtige tuinen. “Bedankt!”

Inhoudsopgave

NAZOMERTOCHT ‘t GOOI.

Dinsdag 25 augustus 2009
Verslag: Betty Knuppel, Enschede.

We vertrokken vanaf Haaksbergen om 8 uur met een enorm grote Brookhuis-bus bestuurd door Roy en reden richting “t Gooi.
In Holten stapten de overige, bijna twintig deelnemers in. In totaal waren we met 60 personen!! Een record-aantal!! Achteraf: geen probleem omdat we elkaar pas in de bus weer troffen en de tuinen heel groot waren...
De eerste tuin die we aandeden was in Epse:
tuin “De Uiterwaard” van Ton en Ina Blokvoort.
In de bus kregen we nog voor aankomst daar van Lindy op een A4-tje de informatie over de tuin, die door Ton in een soort “Welkom” mooi werd beschreven.

In de bus kregen we nog voor aankomst daar van Lindy op een A4-tje de informatie over de tuin, die door Ton in een soort “Welkom” mooi werd beschreven.

Het perceel is 6200 m2 groot en het huis met rieten dak is heel goed verbouwd.
De tuin is 10 jaar geleden ontworpen door de tuin- en landschapsarchitect Jaap Poortvliet. De beplanting hebben Ton en Ina zelf ter hand genomen.

Wat we zagen was een grasveld met daarbij enorme borders met aan de ene kant zachte kleuren en aan de andere kant fellere kleuren zoals geel, oranje en rood.
De groep werd in tweeën gesplitst: Ina en Ton gingen ieder met een groep langs de borders, zodat we allemaal vragen konden stellen over de beplanting.
Wat een verrassing om zoveel bijzondere en prachtige planten te aanschouwen! Op meer tafels stonden ook koeken met koffie en thee klaar. Fijn verzorgd.

De tijd was haast te kort om alles te bekijken maar om 10:30 uur moesten we ons toch weer verzamelen om onze tocht te vervolgen want er stond nog veel op het programma.

Verder ging het, naar Laren Noord Holland.
Lindy moest vertellen dat “helaas” het bezoek aan kunstenares Astrid Engels niet door kon gaan omdat een prachtige opdracht al haar tijd in beslag nam. Opnieuw kregen we een papier, nu met een plattegrond van hartje Laren met de verschillende mogelijkheden die je daar kon bezichtigen met o.m. de Engelse tuin van Liz Bickerstaffe en het Singer museum met de tentoonstelling van de kunst van de Tiffany Girls.
LouisTiffany was de ontwerper van toegepaste kunst in 1900 in Amerika. Hij werd vooral bekend door zijn lampen en ramen van gebrandschilderd glas. Achter Louis Tiffany ging een groep vrouwelijke ontwerpsters schuil waarin ook Clara Driscoll. Die prachtige tentoonstelling bezochten wij met wel 20 anderen van de groep want iedereen kon vrij kiezen wat-ie wilde doen. Afgesproken werd wel dat we om 13:30 uur weer bij de bus zouden zijn. Ook hier was de tijd weer te kort om echt alles te bekijken.
Het volgende adres was in Huizen
Kwekerij “De Limieten”: een prachtige kwekerij met heel veel bomen en heesters.
De kwekerij is gespecialiseerd in heel grote en oude bomen (voor de tuinliefhebber zonder geduld). Daar hangt natuurlijk wel een prijskaartje aan.
Ze hebben 327 soorten heesters en bomen in pot. Hier zijn we met tuincoach Bert langs de bomen en heesters gelopen en kregen van hem uitleg over de soort, het onderhoud en snoeimethode. Heel wat geleerd!!
Ook was er gelegenheid om planten of potten te kopen met 10% korting voor ons als TT-ers.
Met een bus vol plantjes en goede ideeën ging het verder naar:
de tuin van Saskia en Fezi Khaleghi Yazdi.

Aangezien Saskia en haar dochter erg ziek waren (Mexicaanse griep?) hebben we haar niet ontmoet maar mochten we toch haar tuin bewonderen. Op een “Welkomstwoord” dat Saskia deze week had opgestuurd en was uitgeprint voor ons, konden we lezen hoe de tuin ontstaan is. Hij is ontworpen en beplant door Piet Oudorf.
Oude beukenhagen zijn de omlijsting van de tuin. Een heel hoge beukenboog verbindt de achtertuin met de stilte-tuin.
In de ruime borders zien we veel siergrassen en prachtige vaste planten mooi op kleur.
De klassieke entree met veel buxus is een plaatje.
Aan het eind van het bezoek werden we door Piet Boersma op doorreis (reisleider van de Engelse reisjes), voor het prachtige huis op de foto gezet.

Bij alle tuinen en de kwekerij waar we geweest zijn stond koffie en thee of een drankje met allerlei lekkers klaar, wat we ons goed lieten smaken.
Twee dames dachten dat bij de tuin van Liz de Mexicaanse griep heerste en hadden geen enkel hapje van Liz’ zelfgebakken heerlijkheden genomen terwijl ze toch wel erg trek hadden. Ze kwamen er pas later achter dat het in de volgende tuin bleek te zijn!! (Achteraf: de ziekte van de dames bleek niet Mexicaans te zijn).
Als laatste reden we naar Beekbergen waar we, nu had iedereen ondertussen wel flinke trek, bij restaurant het Ei van Columbus hebben genoten van een heerlijk warm/koud- en nagerechtenbuffet.
Om 21:00 uur zijn we van Beekbergen vertrokken en via Holten weer (met al onze plantjes) naar Haaksbergen huiswaarts gegaan.
Rest me nog om de organisatoren Lindy, Margareth en Marijke te bedanken voor de geslaagde en de gezellige dag.

Inhoudsopgave

KERSTWORKSHOP.

Zaterdag 19 december 2009
Verslag: Luus Busschers, Haaksbergen.

Vandaag is het weer de dag van de jaarlijks terugkerende bloemschikbijeenkomst voor de kerst.
Idyllischer en meer in kerstsfeer dan dit jaar is bijna niet mogelijk.

Door een besneeuwd winterlandschap rijden we langzaam, over gelukkig goed begaanbare wegen, richting Eibergen, waar we via een mooie route de bordjes ‘Mallumse Molen’ volgen. Daar over de brug bij de watermolen ligt gelijk aan de rechterkant de Kruidenhof: daar moeten we zijn.
In het bezoekerscentrum dat daarbij hoort worden we hartelijk ontvangen door Lindy en door Trees Oude Tanke, de docente die, evenals de laatste jaren, de workshop weer verzorgt. Marijke moest verstek laten gaan. Trees heeft al veel voorbereidend werk gedaan, de langwerpige betonnen schaaltjes zijn al gevuld met oase en voor iedereen ligt een bosje groen klaar.
Er zijn zelfs dames bij die uit Ulft en Olst komen!!
Voordat we beginnen worden we eerst voorzien van een kop koffie (of thee) met een truffel en een puntje lekkere warme appeltaart (al vanmorgen door Lindy gebakken !!!)
Dan is het toch tijd om te beginnen. Trees geeft de nodige uitleg en zegt dat we stapsgewijs te werk zullen gaan; tussentijds komt zij dan langs om zonodig een handje te helpen.
Iedereen gaat aan de slag met de takken van de nobilisden en het galaxblad. Als dat verwerkt is krijgen we een zilverkleurige houder met een kaars erin en klimoptakken met bessen en deze worden zorgvuldig geplaatst.
De koffie is alwéér klaar, dus wordt er een pauze ingelast, waarin iedereen nogmaals wordt voorzien van een bakkie, nu met een plak Weihnachtsstol erbij.
“Als je hard werkt moet je goed eten” zeggen ze altijd, nou dat hebben we gedaan hoor: en er wordt goed voor ons gezorgd!!
Lindy maakt van de pauze gebruik om alvast iets te vertellen over het programma voor volgend jaar: het klinkt goed, we wachten de activiteitenkalender voor 2010 wel af.
Na dit aangename intermezzo verwerken we eucalyptustakjes, bosbestakjes, witte bloemen (ook wel ‘bloemistenverdriet’ genoemd), grote witte Avalanche rozen en denneappeltjes in ons werkstuk. Voor de finishing-touch krijgen we nog een aantal kerstballetjes, waarna iedereen tevreden is en voldaan naar een prachtig kerststuk kijkt (zie foto). De twee dames uit Olst zijn ook enthousiast: volgend jaar komen ze met z’n vieren!
Met z’n allen werd er daarna opgeruimd en afgewassen en onder het genot van een glaasje glühwein en enkele lekkere hapjes werd er nog even nagekletst, waarna iedereen huiswaarts ging, daarbij elkaar prettige feestdagen wensend en een heel goed Nieuwjaar. Daarbij sluit ik me graag aan, ook naar wie dit leest.




Terug Inhoudsopgave