VERSLAGEN SEIZOEN 2007






Inhoud





Het Tuinkring Twentejaar 2007

Na een geslaagd Tuinkringjaar kijken we met heel veel plezier terug op de vele evenementen waar een flink aantal Tuinkringers zich voor heeft ingezet. Wat mogen wij weer tevreden zijn als organisatie van bus- en autotochten en groen-bijeenkomsten omdat ze met zoveel enthousiasme werden beleefd. Dankzij de beschrijvingen van die dagen door evenzo vele welwillende TT-ers kunnen wij blijven (na)genieten van wat er dit jaar is georganiseerd en beleefd.

1. vr mi 12 januari: einde 2e serie workshops "Kies je Woonstijl" door Lucie Schäfer, Gildehaus
Verslag door Trudy Welman, Neede.

2. do av 22 februari: Nieuw Tuinjaarsbijeenkomst in “Het Wapen van Beckum”.
Verslag door Mariëtte Sutorius, Boekelo.

2. za mo 22 april: TT-tuinmarkt bij "De Wendezoele” in Delden.
Verslag door Jeannet Breij, Enschede.

3. za mo 28 april: workshop “Hanging basket” bij Boomkamp in Borne.
Verslag door Ria Bökkerink, Hengelo (O).

5. woensdag 23 mei: Lentereis Gelderse Vallei en ‘t Gooi.
Verslag door Marianne Holtkamp, Harich (Fr.).

6. dinsdag 5 juni: Euregiotocht via Eibergen, Vreden, Stadtlohn.
Verslag door Fiona Rendall, Scotland.

7. vr 15 juni: Tuin- en kunstdag in Oud Ootmarum bij Siny Hogeling.
Verslag door Jaap van der Wal, Joppe.

8. vr 22 t/m zo 24 juni, busreis naar Vlaams Limburg.
Verslag door Jan Nijland, Markelo, eerste dag, Henriëtte Tieman, Enschede, tweede dag, Paul Morskate, Beckum, derde dag.

9. zaterdag 30 juni, tuinenfietstocht rondom Haaksbergen.
Verslag door MBernadette Bruggink, Borne.

10. zaterdag 1 september: tuinen met historie rondom Zwolle.
Verslag door Rita van Ulzen, Enschede.

11. zaterdag 15 december: workshop kerst door Trees Oude Tanke en Marijke Heinink.
Verslag door Clärle Westphal, Ahaus.


Dank ook aan de medewerkers die het bovenstaande hebben georganiseerd, te weten Lucie Schäfer (1), Piet Boersma (2), Dirk en Berna Addink (4), Tenny de Gier (5), Wilhelm Lechtenberg(6), Dineke Gaalman (7), Ina Kraal (9), Trudy Welman (10) en Trees Oude Tanke (11)
Zonder al deze medewerkers en hun helpers: geen programma 2007. En zonder al diegenen die zo volop deelnamen zouden we niet kunnen spreken van zo'n succesvol jaar 2007.
Jammer dat door volgeboekt of andere redenen er mensen waren die niet konden deelnemen. Ook voor hen is het toch leuk het gemiste na te lezen en mee te beleven?

Hopelijk zien we elkaar onder even plezierige omstandigheden terug in het nieuwe jaar!
We wensen iedereen gezondheid, plezier en alle goeds voor 2008.

Je toegewenst
mede namens naaste medewerkers Marijke Heinink en Margareth aan de Stegge
door Lindy van Wezel, leiding/organisatie "Tuinkring Twente".


Inhoudsopgave

Workshop woonstijlen.

januari 2007
Verslag: Trudy Welman, Neede.

De workshop woonstijl, gegeven door Lucie Schäfer, wordt in oktober gelukkig herhaald. Dit komt voor mij goed uit.. De informatie die ik in de workshop krijg kan ik goed gebruiken om ons nieuwe huis in te richten. Op vrijdag 20 oktober 2006 worden we door Lucie hartelijk welkom geheten in haar huis in Gildehaus. Lucie vertelt eerst aan de hand van de 6-delige cirkel van Goethe welke werking combinaties van kleuren hebben.
Deze cirkel heeft een warme kant met de kleuren rood, oranje en geel en een koele kant die wordt gevormd door de kleuren groen, blauw en violet.

Via een powerpoint demonstratie laat Lucie de werking van kleuren zien. Een vriendelijke combinatie vormen de kleuren die in de cirkel dicht bij elkaar staan. Kleuren hebben ook een ruimtelijke werking. Zo kan een kamer of gang door te kiezen voor bepaalde kleuren groter of kleiner lijken.
Hoe je een kleur ziet, is ook afhankelijk van het soort licht, daglicht of kunstlicht.
Na deze uitleg krijgen we de opdracht twee collages te maken om je eigen woonstijl te ontdekken door interieurplaatjes uit te knippen uit woontijdschriften. Je maakt twee bladen. Een ‘’ja’’-blad wordt beplakt met plaatjes die je mooi vindt en een ‘’nee’’-blad met plaatjes die je niet mooi vindt.
Je mag je niet laten beïnvloeden door kleuren die op dit moment modieus zijn. Ook niet of datgene wat op het plaatje staat praktisch is, bijvoorbeeld het onderhoud. Alleen belangrijk is wat je nu echt mooi vindt of wat je echt níet mooi vindt. Elk vel krijgt zes plaatjes die genummerd worden en bij elk plaatje schrijf je de uitwerking die het plaatje op je heeft. Hiervoor wordt door Lucie een woordenlijst ter beschikking gesteld met een keuze uit ongeveer100 woorden. Ook plaatjes met aansprekende kleuren worden opgeplakt en net als bij het interieur voorzien van een woord uit de woordenlijst. Nu heb je een eigen kleurenpalet waar je verder op doorborduurt bij de thuisopdracht voor de vervolg-workshop.
Nadat Lucie een rondleiding door het huis heeft gegeven, worden we door Lucie en Don uitgezwaaid, samen met hun honden. De tweede workshop woonstijl vond plaats in januari 2007 bij ’Het Paleis’ een sfeervolle meubelzaak in Enschede met vooral woonideeën en inrichtingsaspecten op vloer- en raamgebied en meubelstoffen. Hier werden we hartelijk ontvangen door de eigenaresse mevrouw Thea Klein. De zaak had net een grondige verandering doorgemaakt waardoor de workshop werd verschoven naar 2007. Onder het genot van koffie of thee met wat lekkers erbij konden we verder werken aan onze opdracht: het creëren van je eigen woonstijl. Met eigen meegebrachte materialen en met stoffen die door de eigenaars van Het Paleis beschikbaar werden gesteld, zoals gordijn- en meubelstoffen, konden we naar hartenlust combinaties maken onder de deskundige leiding van Lucie. Het waren twee mooie en heel leerzame workshops.


Inhoudsopgave

Nieuw Tuinjaars-avond.

22 februari 2007.
Verslag: Mariette Sutorius, Boekelo.

Na een genoeglijk kopje koffie met koek, door vroegkomers genoten rond het haardvuur, zoeken we met ruim honderd man onze stoeltjes op voor de 3D voorstelling. Het duurde wel even voor iedereen gezeten was. Er moesten nog stapels stoeltjes aangevoerd worden voordat Lindy ons welkom kon heten.
Op charmante wijze wees zij ons een aantal malen op de noodzaak van betaling om als deelnemer geregistreerd te geraken. Zij introduceerde Piet Boersma, die ons zijn nieuwe diaserie over de “Moderne borders van Nederland” zou vertonen. Piet startte de projector en al gauw kwamen de bloemen de zaal inwuiven, mits men het 3D brilletje had opgezet. “Niet aanraken, a.u.b.!”, zei Piet steeds.
De dia’s waren met een speciale dubbelloops camera ( Pentax) geschoten. Het effect was verbijsterend mooi. Piet verzorgde met zijn diaserie de gehele avond: zowel vóór als na de pauze zagen we prachtige tuinen op het scherm langskomen. Enkele van de tuinen zijn ontworpen door Piet en onder zijn toezicht aangelegd.
Belangrijk bij de aanleg van tuinen zijn behalve de keuze van een thema ( geur, kleur en bladvorm) ook de keuze van een strakke dan wel een ronde belijning van de borders. De aanbreng van een lange as onderbroken door afstapjes, een beeld of een grote vaas. Een lange lijn wordt spannend door een beeld of een doorkijkje aan het einde. Ideaal als heggeplant voor lange lijnen is de Taxus. Ook kleine perkjes met een hoog middenaccent omgeven door bodembedekker of hegje maken een rustige plek in de tuin. Leuk voorbeeld was een buxusheg waar perenboompjes bovenuit uitstaken.
De veelheid aan tuinen, kleurencombinaties en bladvormen is te groot om in dit kader te verslaan. De bezoekers van de avond zullen zich de pracht van de beelden met gemak voor de geest kunnen halen.
Piet sloot zijn presentatie af met een kijkje in de Keukenhof, met wisselende kleurencombinaties en in hoogte verschillende tulpen bereikt men daar prachtige resultaten. Piet raadde ons aan om deze toepassingen in de tuin vooral niet te vergeten!
Met ‘n dia van een sierlijke danseres besloot Piet deze avond, waarin hij ons heeft laten genieten van het vele moois dat met veel zorg en kennis in tuinen te bereiken valt.


Inhoudsopgave

TUINKRING PLANTJESMARKT.

zaterdag 21 april 2007
Verslag: Jeannet Breij Enschede.

Opnieuw ook dit jaar een gezellige, uitgebreide plantenmarkt. Verkopen vanuit je kofferbak of vanaf een plekje ervoor naargelang je grote of minder grote hoeveelheden aan planten, plantjes en aanverwante spullen aan te bieden hebt. Deze keer niet voor kwekerij De Border in Delden maar op een weitje naast museumboerderij de Wendezoele ertegenover.
Eerst even een snelle blik op alle planten of er ook iets bij is dat hoog op je verlanglijstje staat. Nog even wachten tot het belletje gaat en dan snelt iedereen, doelgericht, naar één van de verkopers(-sters).
Toch even tellen hoeveel mensen er zijn. Toch meer dan 50 heb ik geteld.
Het aanbod was heel divers: armeluisorchidee, viola labrador, helleboriszaailingen en nog veel meer.
Veel vragen werden gesteld door de kopers en veel uitleg gegeven door de verkopers. Over de juiste plek en behandeling van de plant, over de snelheid waarmee sommige planten binnen korte tijd je hele tuin kunnen veroveren. Oppassen geblazen dus. Volgend jaar heb ik wel weer een blauwe….aldus een van de verkopers. En je kunt de plantjes ook uit elkaar peuteren. Dan heb je er al meer.
En dan is er koffie! In de Wendezoele. Waar we net allemaal inpassen.
Met volgens traditie een heerlijk saucijzenbroodje erbij. En natuurlijk de verloting met als hoofdprijzen grote bolpakketten en tot verrassing van en voor iedereen krijgen de “verliezers” bij de uitgang toch een zakje bolletjes. Nog even naar de Border: fijn 10 % korting en kijken naar de plek voor de verkoop volgend jaar.
Moe van alle indrukken maar erg voldaan gaat het dan huiswaarts.
Ik ben door de verhalen rond de kofferbak wel erg nieuwsgierig geworden naar de tuinen van de verkopers en de kopers.

Inhoudsopgave

WORKSHOP HANGING BASKET.

zaterdag 28 april 2007
Verslag: Ria Bökkerink, Hengelo Ov.

Op deze prachtige voorjaarsmorgen reden wij met ons drieën; Truus, Thea en ik naar Boomkamp Hoveniers te Borne. Daar aangekomen zien we Berna en Dirk Addink al druk bezig met de voorbereidingen.
Berna en Dirk, beiden tuinkringleden, zijn heel bedreven in het maken van hanging baskets. Al jaren trekken hun goed gevulde, hele zomer bloeiende baskets de aandacht in hun eigen tuin in Laren.
We beginnen de workshop aan de lange tafels buiten in de zon waar we uitleg van Berna krijgen over de diverse planten die geschikt zijn voor zo’n hanging basket.
We konden kiezen uit een grote of kleine mand met daarin 9 plantjes naar keuze. Hiermee gingen wij aan de slag. Als eerste werd de mand met mos bekleed, daarna kwam er kokos in en tenslotte een plastic zak. Vervolgens ging de potgrond erin, en konden de plantjes worden gezet. Maar dat was nog een hele klus om al die planten goed in de basket te verwerken. Met de hulp van Dirk voor het zware werk kregen wij dit prima voor elkaar.
Na gedane arbeid konden wij nog heerlijk nagenieten van een kopje koffie met krentenwegge op het zonnige terras van het bijbehorende restaurant. Als afsluiting was er nog de gelegenheid om door de fraaie modeltuinen van Boomkamp te wandelen.
Heel voldaan gingen wij dan ook huiswaarts met onze hanging baskets.
Wij willen dan ook Berna en Dirk nogmaals hartelijk danken, en niet te vergeten Lindy voor de perfecte organisatie.

Inhoudsopgave

DE GELDERSE VALLEI EN 'T GOOI.

23 mei 2007
Verslag: Marianne Holtkamp-Florschütz uit Harich (Fr.).

Een vroege start op die woensdag: om 7.15 u. vertrokken we uit Haaksbergen. De zon scheen al en zou die dag niet meer verdwijnen. Onze eerste bestemming was Nijkerk, waar we twee tuinen gingen bekijken. De groep werd in tweeën gesplitst en onze groep ging als eerste naar “De Wilgenkamp” van de familie Gentis-van Dam-Merret. De naam Wilgenkamp werd meteen al duidelijk toen wij de oprijlaan opliepen, die werd geflankeerd door een rij prachtige oude knotwilgen. Onder het genot van een kopje koffie en een plak cake vertelde de dame des huizes ons over hun besluit tot aankoop. Het huis (1920) werd gekocht in 1990 vanwege de tuin, die in 1974 ontworpen werd door tuinarchitekte Liesbeth Canneman. De oorspronkelijke tekening is nog bewaard gebleven en in grote lijnen is het plan nog steeds intact. Ooit was de functie van het huis boerderij met bijgebouwen. De boerderij is tegenwoordig woning en de varkensstal is omgebouwd tot berging en logeerplek. De tuin is een klein paradijs.
Het echtpaar Gentis werkt dagelijks in de tuin en wordt bovendien 3 uur per week bijgestaan door een exterieurverzorgster! Het vele werk heeft geresulteerd in een perfect onderhouden tuin met veel verschillende hoeken. Vanuit de huiskamer kijk je uit over het grasveld met aan weerszijden borders en het daarachter liggende weiland. Daarnaast ligt de prachtige rozentuin met een door de heer des huizes eigenhandig gelast prieel. Een echt kunstwerk! Besloten is de beukenhaag op de plaats van het prieel weg te halen, zodat een prachtig uitzicht op weer een ander weiland is ontstaan. De wandeling door de tuin voert verder langs een schitterende langgerekte vijver, een prachtig terras, door de bosrand, langs nog een tweede vijver en de groentetuin. Heel bijzonder vond ik de klimrozen die tot hoog in de bomen groeiden.

Hierna was het tijd voor de tweede tuin bij de boerderij Ehrental van de familie van Leeuwen-Boomkamp. Van mevrouw van Leeuwen kregen we uitleg over de historie van de boerderij, die al sinds eeuwen in het bezit is van de familie van haar man, en over het huidige agrarische bedrijf van 120 ha. Het woonhuis is een prachtige boerderij, waarvan het voorstuk dateert uit 1645. Op het dak, waar de blauwe regen vrij spel heeft, staat op de schoorsteen een ouderwetse gek, een schoorsteenkap die meedraait met de wind en zorgt voor een goede trek in de schoorsteen. Wel nodig ook, want binnen in de boerderij zit een enorme schouw waar je in de winter met z’n allen onder kunt zitten. Vroeger werden in de schoorsteen het spek en de hammen gerookt. Heel leuk was het dat we de boerderij van binnen mochten zien. De betegelde schouw met aan weerszijden de bedsteden, de hoge ramen en de gerestaureerde herenkamer. Prachtig! Daarna volgde een rondleiding langs de landerijen: de tuin, waar ook best wat kweek in de border mocht groeien (heerlijk om te horen voor een werkende vrouw!), het uienveld, de orchideeënkas, de vogels, konijnen, paarden en mini koeien, de wijngaard en de aardappelvelden. Alles begeleid door de enthousiaste verhalen van het echtpaar van Leeuwen. Vervolgens gingen we weer de bus in op weg naar Laren. Ook in Laren werd de groep in tweeën gesplitst. Onze eerste tuin was die van Loes en Bert Landman. Hier werden we gastvrij ontvangen met heerlijke zelfgemaakte verfrissingen. De tuin is door Dick Beijer ontworpen en vormt als het ware een verlengde van de woonkamer. Het ontwerp is strak. De enorme vijver met goudwindes geeft de tuin diepte en de rododendrons vormen een rustige achtergrond met daartussen een schaduwrijk zitje. In de voortuin is met buxushaagjes een kruidentuin gecreëerd, waarvan de kruiden bijna dagelijks gebruikt worden. Wat fijn dat we via de voortuin ook door het huis naar de achtertuin mochten lopen. Na verbouwingen was het interieur namelijk heel smaakvol ingericht en van mooie kunst voorzien. Vanaf de tuin van het echtpaar Landman wandelden wij naar de tuin van Liz Bickerstaffe, een Engelse die met haar man al jaren in Laren woont. Ook hier werden wij gastvrij onthaald met thee en zelfgebakken flapjacks (mueslirepen) en carrotcake met creamcheese-icing. Liz heeft samen met haar man een echt Engelse tuin gecreëerd met niveauverschillen en heel veel verschillende planten.
Tegen de pergola’s langs de rand van de tuin en naast het huis stonden verschillende rozen en clematissen uitbundig te bloeien in allerlei kleuren. Heel bijzonder vond ik de leilindes die een stukje voor de beukenhaag stonden en er voor zorgden dat er totaal geen inkijk in de tuin was. Een heel gezellige en kleurrijke tuin.
Als laatste tuin bezochten we huize “De Pad-akkers” van Antoinetty van den Brink en haar man. De naam Pad-akkers is afgeleid van de akkers op de oude eng, doorkruist met paden die zich hier sinds de 18e eeuw bevinden en waarover je nu nog kon uitkijken.Want een gedeelte van de akkers is intact gebleven en dient nu als wei voor de schapen achter het huis.Vanaf het terras lijkt het net of de schapen zo de tuin in kunnen lopen. Dat komt door een ha-ha, een schuin naar beneden aflopende wei met een steile muur als afscheiding. Mevrouw van den Brink heeft zeer veel belangstelling voor architectuur en heeft samen met landschapsarchitekt Sietse Hager de tuin ontworpen. Dit heeft geresulteerd in een prachtige veelzijdige tuin. Via een stukje bos loop je naar de vijver met koikarpers, omzoomd door hosta’s en bamboe. Vervolgens kom je via de stapvijver (met grote stenen om over te steken) naast het huis op het terras achter het huis. Hier heb je een weids uitzicht over het grasveld met border en de schapenweiden. Aan de rechterkant is een bospaadje tussen de rododendrons door dat naar het zwembad en het atelier leidt. Mevrouw van den Brink is ook houtkunstenares en verschillende van haar kunstobjecten bevinden zich in de tuin. Verspreid over het gehele terrein bevinden zich meer dan 100 soorten rododendrons. Sommige kleuren had ik nog nooit gezien. Aan de voorkant van het huis bevindt zich een derde vijver, de spiegelvijver, waarin de omringende bomen in het water weerspiegeld worden. Een schitterende tuin met veel variatie waar je niet gauw op uitgekeken raakt. Toch moesten we vertrekken omdat wij de obers in restaurant de Witte Bergen niet konden laten wachten. Hier kregen we een smakelijke maaltijd geserveerd. Verzadigd keerden we met de bus terug naar Haaksbergen.
Het was een zeer geslaagde dag. Lindy en Marijke bedankt!

Inhoudsopgave

EUREGIOTOCHT VIA EIBERGEN.

dinsdag 5 juni 2007
Verslag: Fiona Rendall, Scotland.


The visits to the 4 gardens on the Dutch/German border made an outstanding day for me. As I come from the almost treeless moorlands of the northern Shetland Islands(Scotland), not far from Lerwick, I especially appreciated the variety, quality and luxuriant growth of the 4 gardens. As I have a small somewhat untidy garden up there, within one km from the sea, this report is written by a novice. I ‘m spending now my holidays in the house of my sister Sheena in Enschede.

Janneke Lourens in Eibergen told us that her garden was started in 1971. She has created a sanctuary of green around the beautiful old 18th Century house. Her garden is packed full of plants including many lovely hostas. A copper beech hedge and 4 copper beech arches present an unusual and effective contrast to the rest of the garden. Mrs Lourens has fruit trees and she said that she encouraged wild life into the garden. At the end of the visit she kindly showed the group around in her authentic old Dutch farmhouse.

The second garden owned by Wilhelm and Christiane Lechtenberg of Vreden has a particularly well designed mix of flowering shrubs and bushes. This garden, which slopes down and away as you enter, seems to flow from one area to another and there are areas, for example by the pond, where you can sit in peace and privacy. The Tulip tree is magnificant. Mr Lechtenberg showed us an environmentally friendly food composting box. The group received the hospitality of snacks and drinks from Mr and Mrs Lechtenberg.
At Stadlohn there is a dignified stately feel to the garden of Lisabeth and Heiner Trill. The wide graceful lawns and the flowering shrubs give an English country garden feel. Box hedges are cleverly cut to frame the fields beyond. The standard roses growing through the cup shaped topiary yew present a stunning scene. There are 60 Kordes and David Austin rose bushes in this garden. I could hardly believe that Mr and Mrs Trill had done all the work without any outside help.
The effort that Mr Trill had made to make little paper boats with Dutch flags in the pond was charming. Also he learnt enough Dutch to welcome the Dutch guests: very courteous.
Angelika and Berhold Picker of Weseke have a stunning garden full of flowers and colour. They have made a lot of use of height and have created a garden on different levels. It is amazing that this has been created – including all the trees – in only 5 years! The magnolia tree is superb. This couple has created an oasis of beauty. Quiet spots with tables and colour coordinated cushions and lovely old china coffee and tea services give a feeling of refinement and good taste. The home bakes made by Mrs Picker were very good indeed.
These 4 gardens were all different and all beautiful. I think that they reflected the characters and diversity of interest of the owners.

Inhoudsopgave

TUIN- EN KUNSTDAG IN OUD OOTMARSUM.

vrijdag 15 juni 2007
Verslag: Jaap van der Wal, Joppe.

De ochtend oogt grijs en nevelig als we op pad gaan voor de veelbelovende tuin- en kunstdag in Oud Ootmarsum. Door de vele regen van de afgelopen dagen oogt de omgeving lommerrijk en groen. Wanneer we tegen tienen bij ‘De Heuvelhof’ van Siny en Gerard aankomen, valt al direct de fraaie ligging van deze verbouwde hoeve op. In een van de stijlvolle bijgebouwen worden we hartelijk ontvangen met een kop koffie en een plak appeltjescake. Alle deelnemers lijken op tijd binnen te zijn en na een korte introductie door Lindy worden we volgens een streng kleurenschema in groepen opgesplitst. Wij kiezen voor geel en zullen dat de hele dag blijven. Dat houdt in dat we tijdens de ochtend op bezoek gaan bij kunstenares Erna Visser en een mooie wandeling gaan maken.

Erna Visser is een bijzondere vrouw. Allereerst is ze een begenadigd kunstenares. Wat haar oog ziet, zetten haar handen om in prachtige figuratieve bronzen. Met name paarden hebben haar interesse en veel beroemde viervoeters uit rij- en mensport zijn inmiddels door haar vereeuwigd. Aan de hand van werk waarmee ze bezig is, vertelde ze al even beeldend hoe de schepping van een kunstwerk verloopt. Het gezellige atelier staat vol mooie werken, net als de tuin overigens. Je bent geneigd direct een mooi werk aan te schaffen, maar Erna waarschuwt: eerst heel goed weten dat je ‘verliefd’ bent op een bepaalde sculptuur – je koopt het tenslotte voor de rest van je leven – en dan de creditcard trekken. Bronzen zijn op het eerste gezicht aan de prijs, maar als je je realiseert dat je iets koopt dat je je hele leven lang bij je zult houden, dan valt die uitgave weer reuze mee…
Na het atelier wandelden we door de tuin (imposante lindeboom) en mochten we zelfs een kijkje nemen in de fraaie boerderij, want Erna is naast kunstenares ook een en al gastvrijheid. Het interieur getuigde van een boeiend en rijk leven, waarvan een deel in Italië werd doorgebracht. De oplettende kijker heeft vast en zeker het schitterende boeket met pioenrozen gezien!

Uitgezwaaid door Erna, verlieten we, al snoepend van de lekkere kersen, haar huis en erf en gingen we, onder leiding van onze gids Gerda, naar de verderop gelegen boerderij, waar we wat konden drinken, alvorens onze wandeltocht begon. Na deze korte stop gingen we als echte ontdekkingsreizigers in het Springendal op zoek naar de bronnen van de Hazelbekke en kregen te horen dat niet alleen de Hazelbekke, maar ook andere stromen en beken in deze regio hun bron(nen) hebben. Volgens Gerda waren allerlei tijdens de IJstijden verschoven aardlagen hiervoor verantwoordelijk. Daarnaast informeerde ze ons uitvoerig over de activiteiten van natuurbeschermingsorganisaties, ruilverkaveling en alles wat verder maar voor het tot stand komen van dit fraaie landschap verantwoordelijk was en is.
Nadat de benen voldoende gestrekt waren, was de gezamenlijke lunch (blauw, rood, geel en groen) een welkome onderbreking. Restaurant, lunch en bediening waren prima in orde en binnen no-time was iedereen gevoed en gelaafd.
Als een grote familie keerden we terug naar de Heuvelhof. Daar moest opnieuw gesplitst worden…en met enige hapering vervolgde elke kleur zijn weg naar het middagprogramma. Inmiddels waren de sluizen van de hemel opengegaan en ondanks de paraplu’s raakten velen van ons nat tot op het bot.

Wij van geel reden naar het terrein van Ilse Franke. Hier kregen we een rondleiding door hoog en nat gras, gleden bijna uit over een overleden haas en zagen in de verte de fraaie paarden waar onze rondleidster duidelijk meer energie in stak dan in het onderhoud van de ‘tuin’. Misschien was het de regen, maar vrolijk werden we niet van het geheel.
De stemming kwam echter helemaal terug toen we op de Heuvelhof mochten luisteren naar de gekruide adviezen en tips van Gernot Ottink. Als kruidendeskundige wist hij ons in weinig tijd te overtuigen van het medicimale nut van alles wat groeit en bloeit. Onze voorvaderen hebben dit natuurlijk altijd al geweten, maar de pharmaceutische industrie heeft ons die wetenschap vrijwel geheel ontnomen. Na een boeiend betoog, regelmatig belgerinkel en veel gelach wisten we het allemaal weer: de hangende borsten, de stijve enkels, dat futloze haar, de voetreuma, de verzakte baarmoeder…ja, alles (nou ja, alles…) wat ons kwelt, vindt primair baat bij wat wij doorgaans als eerste uit onze tuin trekken: kruid en onkruid. Gernot overtuigde, en na de lezing vonden zijn zalven, brochures en theebuidels dan ook gretig aftrek.
In de tuin van de Heuvelhof werd vervolgens aanschouwelijk gemaakt wat zojuist verteld was. Op de kruidenheuvels vonden we de besproken kruiden terug en we roken aan en snoepten van stengels en zaden. Natuurlijk wierpen we ook een blik op de door Gernot zo gekoesterde Twentse landganzen.
Erf en tuinen rondom de Heuvelhof zijn zeer bijzonder. Alles is in stijl aangelegd en vormt zo één geheel met de al even mooie verbouwde hoeve en bijgebouwen. Een erf dat leeft en met veel liefde onderhouden wordt. Complimenten!
In verband met ons eigen avondprogramma verlieten wij rond vijf uur de Heuvelhof. De afsluiting, welke denken we geheel in enthousiaste Lindy-stijl heeft plaatsgevonden, konden we niet meer meemaken. Voor ons was de dag geslaagd: veel mooie natuur, cultuur en vriendelijkheid…en charmante bijrijdsters….wat wil een mens nog meer. TT bedankt voor de organisatie!

Inhoudsopgave

BELGIEREIS.

DE EERSTE DAG.
vrijdag 22 juni 2007
Verslag: Jan Nijland, Markelo.


De bus vertrok bij redelijk goed weer keurig om acht uur uit Haaksbergen met chauffeur Jan, een man met gewicht en, zoals gaandeweg bleek, humor.
De eerste stop was in Demen aan de Maas waar Martje van den Bosch en Fridtjof Bremer ons in hun tuin ontvingen met koffie of thee en een koekje. Hun 1.5 ha groot terrein heeft een “oude tuin” rondom het huis en een wat verder gelegen “nieuwe tuin”, nog gedeeltelijk in aanleg. In tegenstelling tot de eerste heeft de laatste een kamerstructuur.
Hier probeert men zich in de beplanting tot zes kleuren te beperken. Rozen, bloempartijen, het kon niet op. Vooral de daglelies, in veel soorten, vond ik prachtig.
De heer des huizes vertelde mij dat de grond uitstekend is, een mengsel van rivierklei en zand, dat bijna geen bemesting vergt. Hierop kunnen we in Markelo jaloers zijn.
Als groente-tuinman trof mij de ronde aanleg van de moestuin met zijn straalsgewijze opdeling, overigens minder bedoeld voor de productie dan voor het vorm- en kleureffect.
Het was, om Lindy te citeren, een hééérlijke tuin vol verrassingen!
Hierna ging het zuidwaarts, naar “het land van den kontenten mens”, waar onze piloten voor in de bus bij Borgloon zodanig gedesoriënteerd raakten dat ze daar bijna hun Waterloo vonden.
Het programma moest omgegooid worden.
Eerst kwam nu de “Groote Mot” aan de beurt.
Tuin en kasteel getuigen van de smaak van eigenaar Rob Noortman en zijn tuinarchitect Jacques Wirtz. Helaas is de antiquair dit voorjaar overleden en was de jonge weduwe onverwacht afwezig. Met antiek meubilair voor ogen meende ik de Louis XVI stijl te herkennen in de tuinaanleg. Hagen, die fraai de hoogteverschillen in het terrein volgen, omringen wijnvelden en ooftboomgaarden aan de buitenzijde van dit 17 ha groot bezit.
Naar het huis toe verdicht en verstrakt de compositie zich met hoekig geknipte vormen, formele waterpartijen en vierkante perken met sier- en groentegewassen.
Uiteindelijk wordt aan de achterzijde van het huis een behaaglijk terras omsloten.
Ware architectuur in groen! Op het terras ontbraken helaas de mij zo geliefde doorkijkjes, maar niet de koffie, thee, frisdrank en cake. Toen het imposante ijzeren hek zich weer automatisch achter ons sloot begon het te regenen.

Op de “Hoge Mot”, een herenhuis binnen Borgloon, resideert Gerard Lommen.
Hij was de vorige bewoner van de “Groote Mot”, dat hij van boven af kan bezien, tenminste bij helder weer. Een goede beschouwing van zijn gevarieerde tuin viel letterlijk in het water.
Onder geroffel op de paraplu’s troostten we ons met het levensverhaal van de bejaarde eigenaar, dat hij met graagte en smaak opdiste. Was de vriendin van deze levensgenieter maar eerder verschenen, want deze struise dame bracht opklaringen mee, zodat ons tegen het einde van dit gedenkwaardige bezoek nog een uitzicht op Vlaamse verten gegund werd.
Ons laatste adres lag in Kortessem-Vliermaal, de tuin van Pierre Swennen, naast zijn schoenenbedrijf. Hijzelf was uithuizig, de honneurs werden waargenomen door zijn zoon. Een schoenmaker is hier duidelijk niet bij zijn leest gebleven maar heeft zich het vuur uit de sloffen gelopen om een geweldige tuin te creëren.
In de aanleg herkent men de vele uitbreidingen naar eigen ontwerp.
De tuin geeft een open indruk en heeft een weelderige en veelsoortige begroeiing.
Architectuurornamenten, in een vorig leven opgekocht, zijn in imposante waterpartijen en fonteinen verwerkt. Het gaat alle perken te buiten!
Er figureert gevogelte van diverse pluimage, uit buxus geknipt en in levende lijve.
Het onderhoud van het geheel is zo goed dat het ongelofelijk is dat de niet meer zo jonge eigenaar dit zelf nog pleegt.
Vier tuinen op één dag is vermoeiend, maar ze waren veelsoortig, met de keuze waarvan de organisatie te complimenteren is.
We bereikten nog op een christelijke tijd ons overnachtingverblijf, het Holiday Inn Hotel te Hasselt, zodat er nog even kon worden bijgetankt voor het begin van het buffet.
Indrukken van overdag kun je ’s nachts op wonderlijke wijze herbeleven.
Zo droomde ik dat medepassagiere Tenny als de godin Flora, maar met de bloemenkrans om een voet, op een praalwagen door de tuinen reed. Door een ongeluk droeg Tenny nog verband en was ze nog gehandicapt tijdens de reis...

DE TWEEDE DAG.
zaterdag 23 juni 2007
Verslag: Henriette Tieman, Enschede.

Met behulp van de plattegrond uit het programmaboekje vinden we tijdens onze vrije morgen gemakkelijk een aantal sfeervolle plekjes in Hasselt: een oude kerk met stemmige koormuziek en een begijnhof met minituintjes vol vaste planten en rozen die we bereiken via een galerie met moderne kunstinstallaties. We drinken cappucino op een terras en kopen overheerlijk stokbrood bij de warme bakker.
Daarna zijn we rond de middag klaar voor een bezoek aan het zeer curieuze adres "Queen of the South". Het blijkt niet alleen een uitdragerij voor antiek en oude bouwmaterialen te zijn maar ook brasserie en feestgelegenheid. We laten ons de koffie smaken.

We zien een bont samenraapsel van kitch en mooie sfeervolle objecten. De kunst is de krenten uit de pap te vissen. De toiletten zijn een spiegelpaleis met vele kleuren marmer en kale houten saloonklapdeurtjes.Hierna bezoeken we de tuinen van Ferdinand Cluyssen in Houthalen. Deze vriendelijke man en zijn vrouw geven ons in elke tuin nuttige informatie over het ontstaan en de plantennamen.Helaas moeten bijna voortdurend de paraplu`s op. De tuinen hebben allemaal een besloten karakter. De hoofdbloei van de rozen is helaas achter de rug maar deze reis maken overal de daglelies dit meer dan goed.Voor enkelen van ons blijken ze zelfs een ware ontdekking. In de laatste tuin met het meest weelderige karakter zijn ze in plantenvakken op kleur te zien tussen andere vaste planten en een hoog dak van groen waar een valse christusdoorn voor zorgt. Halverwege staan we in een Japanse tuin met o.a. bonsai boompjes. Een aantal is letterlijk van de vuilnisbelt gered en hier aan een nieuw leven begonnen.

Gelukkig wordt ook het paradijs van Dina Deferme nog een keer aangedaan want voor mij is het de eerste keer. Lindy werkt steeds bewust naar een hoogtepunt toe in het programma. Het verbodsbord op het hek aan de ingang is niet helemaal bevorderlijk voor de stemming. Mogen we geen camera`s meenemen? Dina komt ons tegemoet. Ze praat door een geluidsinstallatie om haar stem te sparen. Er mag natuurlijk toch gefotografeerd worden.
Ze vertelt een indrukwekkend verhaal over haar autoongeluk dat veel brandwonden tot gevolg had. Ze trok zich helemaal terug in haar tuinen en wilde niemand meer zien. Zelfs haar kinderen vonden het moeilijk naar haar te kijken. Na vele jaren en talrijke operaties durft ze de confrontaties met de buitenwereld weer aan en met groot succes. Je zou kunnen zeggen dat ze school maakte met haar stijl.
Elders zagen we dingen die met veel liefde en inzet zijn gemaakt maar hier heerst een perfectionisme en ongeëvenaard kleurgevoel dat in de borders op kleur overal te bewonderen is.
Zo legt ze een verband tussen een familie van tinten alleen door de kleur van de meeldraden in een verder simpele witte roos (Jacqueline du Pre). Veel mensen kopen haar laatste boek. Ik ga nog even terug naar de border met gele en blauwe planten in grote groepen aangeplant zodat het zichtbaar blijft bekeken uit de veropgelegen vijvertuin.
Uit een vergelijk tussen het beplantingsschema in haar boek en de huidige situatie ter plekke blijkt er alweer veel veranderd te zijn. Dina`s man voorziet ons van koffie. Overal zijn romantische zitjes waar we die rustig kunnen opdrinken. Het weer laat het niet toe dat we hierna het avondeten buiten bij de uitgestrekte vijver naast het hotel in Genk kunnen eten maar vanuit de hoge ramen in de eetzaal hebben we er toch uitzicht op.
Alsof alle indrukken tot nu toe nog niet genoeg geweest zijn staat er nog een bezoek aan “Genk on stage”: live muziek op straat op het programma. Er spelen goeie bands. Het is even heel wat anders. Gelukkig staan de geluidsinstallaties niet zo hard afgesteld dat de vullingen in mijn gebit lostrillen, of het geluid vervormt. Om 10 uur s`avonds rijdt de bus terug naar Hasselt. Het is een geweldige dag geweest.

DE DERDE DAG.
zondag 24 juni 2007
Verslag: Paul Morskate, Beckum.

Klokslag 9.00 uur vertrek met de bus vanuit Hasselt.
We komen om 9.40 uur aan in St.Truiden bij de Fam. Boulez.
Er volgt een hartelijke ontvangst door Betty en Felix en enige uitleg over hun idee over hun tuinontwerp.
Een heel belangrijk uitgangspunt voor hen was de bijna volledige overgang van binnen in de villa naar buiten in de tuin, waarbij vanuit elk venster een blik in de tuin met een thema en een accentuerend kunstwerk het beeld bepalen.v In de voortuin zien we een kubistische structuur van taxus en buxus in strak geschoren vormen, het kunstwerk beeldt de verschillende kunstvormen uit in een gelaagde sculptuur.
Het geheel geeft een harmonische strak gelijnde indruk.
Naar de achterliggende tuin: daar zien we een oplopend landschap met op de voorgrond een prachtig aangelegde vijvertuin, deze bevindt zich achter de naastliggende woning die bewoond wordt door hun gehandicapte zoon.
De vijvertuin is aangelegd in gewassen grindstructuur met grote wat vlakkere kiezels als stapstenen, een loopbrug komt uit op een terras van waaruit een mooi zicht op de vijvers is.
We volgen de tuin verder langs een oplopend gazon en passeren een drietal sculpturen van schapen, deze geven een landelijke indruk aan het geheel.
We passeren borders met zeer veel plantenvariaties in gemengde samenstelling.
Doorlopend komen we uit bij heel hoge haagwanden, deze zijn aangelegd om de naast en achterliggende bedrijfshallen uit het zicht te houden.
Achter deze haag ligt de middeleeuwse tuin; geheel in stijl is hier een op zichzelf staande met uitsluitend planten en kruiden uit deze periode tot een harmonisch exclusief geheel aangelegd.
We lopen van hier naar het atelier en komen langs een prachtig aangelegde watervalpartij, deze heeft de vorm van een langgerekte cavalcade kompleet met vlonders en terras met schaduwoverkapping.
Het atelier is het domein van Mevrouw Boulez, die onder haar eigen naam Betty Cuykx ontwerpt en hier maakt ze haar textiele kunstvormen.

Ze heeft internationaal geëxposeerd en is meerdere keren geselecteerd o.a. voor de Biënnale in Lausanne, ook in het museum van sierkunst te Gent zijn werken van haar te zien samen met andere kunstenaars in deze kunstrichting. Door de familie Boulez is een prijs voor textiele kunst ingesteld, deze wordt jaarlijks toegekend aan een veelbelovende kunstenaar.
De Betonacprijs is vernoemd naar het bedrijf waarvan de familie eigenaar is.
We verlaten het atelier en lopen naar beneden en komen uit bij het zwembad met naastliggend een barbecue terras en zijn dan weer op het beginpunt van de rondleiding.
Het gehele perceel is zo kolossaal en zo kostbaar dat het ooit niet als een geheel zal kunnen worden verkocht volgens de Hr. Boulez, daarom is het eventueel in meerdere kavels opdeelbaar en wel te bewonen door meerdere mensen. Hiermee is bij de aanleg mede rekening gehouden. Ik heb een overweldigende indruk aan dit landgoed overgehouden terwijl het zo nietsvermoedend achter een villa aan de straatweg ligt.
Bezoek aan de Mesenhof in Bergeijk.

Om 12.15 uur komen we aan bij Eddie en Marion Vermeesen. Er is voor een prima lunch gezorgd, waarna we de tuin kunnen bekijken. Eddie is begonnen met een eendenvijver achter het huis en omdat hij ook liefhebber is van een mooie tuin is hij tevens begonnen met de aanleg. Al snel kwam hij erachter dat de eenden ongeveer alles vernielden behalve irissen, daardoor is hij zich gaan specialiseren in deze planten. In vele varianten zijn ze dan ook te bewonderen. Als zijn vrouw Marion zich ook in de tuin gaat verdiepen komen er ook vele andere planten bij, hierdoor ontstaat langzamerhand een mooi gevarieerd geheel.
Prachtig bloeiende borders gaan langzaam over in de achterliggende vijvertuin, kompleet met vlonderterras midden in de vijver, een loopbrug vormt de verbinding.
Een zelf gebouwde hardhouten kweekkas past zeer fraai in het geheel, mede omdat deze verdiept is aangelegd en daardoor niet overheerst.
Om 13.45 uur vertrekken we naar ons volgende adres “Kwekerij de Walburg” in Nuenen. We worden hartelijk ontvangen door Hay en Jacqueline Bedaux met een kopje koffie op het terras. We kunnen daarna rondkijken in de tuin en de kweekkassen, er is een grote variëteit aan allerlei bijzondere planten en bijna iedereen heeft er wel enkele ingeslagen en in de bus meegenomen.

Om 14.30 uur komen we aan bij vlakbij gelegen boerderij van Dini en Matt Baten. Bij de poort worden we verwelkomd door het echtpaar. De totale tuin beslaat een oppervlakte van ca 7000 M2 !!, deze is in de laatste 10 jaar ontstaan. Direct achter de woonboerderij ligt een mooi aangelegde tuin met gazon en borders met allerlei,vooral bladplanten, maar ook diverse heesters bomen en bloeiende planten.
Het geheel geeft een rustige fraaie indruk en doet niet vermoeden dat er nog meerdere tuinen in diverse thema’s achter en naast liggen.

We lopen door naar de “mediterrane tuin met roze en terra-achtige kleuren en aangepaste plantensoorten. Verderop de grote achtertuin met rechthoekige ruimtelijke vormen met eveneens een rechthoekige vijver met middenin een kunstwerk. Terrassen en looppaden vormen verrassende plekken om in de tuin te zitten en genieten.
Een ruïneachtige muur vormt het decor en de overgang naar het gedeelte met meer rondere aanlegvormen, de ronde vormen zien we ook weer in vakken die als taartsegmenten de vakken van de groentetuin vormen. Een tennisbaan ligt verscholen achter een strak geschoren haag, Dini is een actief tennisspeelster en voor de kenner speelsterkte 4 (dat is erg hoog !).
We zijn bijna rond door de indrukwekkende tuin en komen aan bij de nieuwste uitbreiding: De Japanse tuin.
De aanleg is nog volop aan de gang, kompleet met de vijvers het theehuis met vlonderterras, De volière en de beplanting geven een heel bijzondere sfeer aan het geheel. Het zal zeker de moeite waard zijn dit tuingedeelte later nog eens te zien als alles volgroeid is.
We bedanken Dini en Matt hartelijk omdat ze toch hun vrije zondag voor ons hun tuin hebben opengesteld en vertrekken om 17.00 uur naar Haaksbergen.
In De Hagen genieten we van een prima buffet waarna iedereen nagenietend van een prachtig tuinenweekend weer huiswaarts keert.
Groeten aan alle deelnemers en aan Ru en Lindy in het bijzonder.

Inhoudsopgave

TUINENFIETSTOCHT IN EN RONDOM HAAKSBERGEN.

zaterdag 30 juni 2007
Verslag: Bernadette Bruggink, Borne.

Een mooie zaterdagmorgen, vroeg zomer, nodigt ons uit om tuinen in en om Haaksbergen te bezichtigen. Tuinen van voornamelijk leden van de Tuinkring Twente, die zij openstellen om de eigen leden te laten meegenieten van hun grote hobby c.q. passie: DE TUIN!!
We verzamelen ons in de tuin van Ina en Cor Kraal, een tuin die zij gedurende de afgelopen 10 jaar hebben gebracht tot een tuin naar eigen wens en waar het heerlijk toeven is. Er zijn diverse zithoeken die ook nu met enthousiasme worden gebruikt om het welkomstdrankje te nuttigen en even bij te praten. Anderen lopen genietend door de tuin die een ware metamorfose heeft ondergaan sinds Ina en Cor 13 jaar geleden hun intrek hier namen. Een gevarieerde vijver van 70 m³ is een blikvanger geworden. Een tuin in een woonwijk terwijl je je buitenaf waant, zo vrij!
Nu wordt de groep opgesplitst in twee groepen, de ene groep vertrekt van A naar B en de andere van B naar A, waarbij we ons voor de lunch gezamenlijk weer zullen treffen op het centrale punt van die dag, de tuin van Wilma en Ben ten Hag.

We pakken de fiets en gaan richting de tuin van Tjitske Zijlstra en Piet van der Meulen.
Daar worden we enthousiast onthaald door Tjitske. Ze is de trotse eigenaresse van een veelzijdige tuin met zowel ronde vormen als rechte lijnen. Ze runt ook een bureau dat zich bezighoudt met het ontwerpen van tuinen, als ook een atelier waar ze sieraden ontwerpt. In alle tuinen die we vandaag bezoeken zullen we te maken krijgen met de gevolgen van ‘hagelschade’. Een vreselijke hagelbui van enkele weken geleden heeft zijn sporen nagelaten in de tuinen hier, er is bijna geen hostablad meer ongeschonden. Menigeen heeft er een bordje ‘hagelschade’ bijgeplaatst zodat over deze aanblik geen discussie kon ontstaan over de kunde c.q. onkunde van de trotse bezitter van de tuin. Het moet ook voelen als een regelrechte ramp als je besloten hebt je tuin open te stellen en dan geconfronteerd wordt met de gevolgen van zo’n bui, maar ieder van ons weet dat je het verliest van de weergoden.
Dan fietsen we via een prachtig uitgezette route achter onze gids aan naar de volgende tuin van Bertus en Willemien Lubberink. Via een oude eikenlaan komen we op het erf aan de Bekkevosweg. Deze straatnaam dankt zijn oorsprong aan de vos die daar aan de Schipbeek werd gezien: vos aan beek = Bekkevos. Een schitterende tuin met kamers omsloten door hagen. Zo wordt een besloten tuin gecreëerd op kleur: voortuin met ronde vormen in het rood, bongerdtuin met fruit in geel/blauw, een bloemenweide en een bostuin.
Bij de geboorte van hun twee dochters hebben ze een kikkerpoel aangelegd, een in 1991 en een in 1992. Moet een gezellig gekwaak zijn met dochters en kikkers en een vader die zich een enthousiast verteller toont en een moeder die gastvrij een Haaksbergs bitter serveert.
Zo worden vele vragen beantwoord en bemestingsschema’s uitgewisseld.

We vervolgen onze weg naar de Hasselerwonne, voorheen een oude boerderij die Wilma en Ben ten Hag 10 jaar geleden uit een erfenis kochten. Na het overlijden van de laatste bewoner waren er 44 erfgenamen, waarvan er 42 serieuze belangstelling hadden voor de koop. Het werd dus een openbare veiling en Ben en Wilma mochten zich na afloop de nieuwe eigenaren noemen. Met Harry Menkehorst als neef kun je je wensen spuien en worden ze omgezet in een parkachtige tuin met grote vijver op een perceel van 1,8 hectare, ruim genoeg om alle deelnemers van vandaag onder te brengen voor de lunch. Al wandelend, zittend in het gras of op het terras, brevierend rondom de vijver, genietend van de Hereford koeien die ook deel uitmaken van het geheel wordt hier genoten van een heerlijk verzorgde lunch.


Na de lunch maken we ons op voor het laatste deel van deze dag en komen via prachtige Twentse binnenweggetjes aan bij de familie Reilink. Een tuin met grote borders omsloten door een beukenhaag. Al snel blijkt dat Sietske de ‘groene’ vingers heeft en dat die van haar man Herman vaak vet en zwart zijn. Dat heeft alles te maken met zijn grote passie: oldtimers. Vol trots laat hij zijn motorfietsen zien waarvan er een de laatste fase van de restauratie ondergaat. De mannen blijven hangen aan zijn lippen en vergapen zich aan het chroom, leer, Engelse bekleding etc. Wij, de dames, doen de tuin van Sietske alle eer aan en genieten van de veelzijdige tuin met zitjes en terrassen. Het hele jaar door is het mogelijk om in zon of schaduw te zitten, te genieten bij de vijver of onder de perenboom die ‘vergroeid’ is met de zelfontworpen pergola.

We maken ons op voor het laatste onderdeel van vandaag, de tuin van Ria en Henny ten Voorde. Bij afwezigheid van de bewoners worden we rondgeleid door een vriendin.
Het opvallendst van deze tuin is wel het prieel met ronddraaiend windscherm. Nooit hoef je hier in de wind te zitten en kun je dus volop genieten van deze tuin met deels een Engelse tuin, grote borders en een rotspartij met een stromend watertje. Een mooi geheel op een driehoekig stuk grond.

Er volgt een gezamenlijke afsluiting bij de familie Kraal onder het genot van heerlijk verzorgde hapjes en drankjes. Kortom: een fantastische dag met onze grote dank voor de prima verzorging tijdens het gastvrije onthaal in elke tuin en de goede organisatie van deze hele dag.
Na de goedsmakende pompoensoep (er worden nog recepten beschikbaar gesteld via de Tuinkring om zelf ook deze lekkere gerechten te kunnen maken) mochten we als extraatje nog even een kijkje in hun prachtig verbouwde en ingerichte huis nemen om ook de bijzondere collectie schilderijen van Vincent ... te bewonderen.

Uit de vele verschillende pompoenen die buiten waren uitgestald mocht iedereen er één uitzoeken om thuis mee aan de slag te gaan of om op een mooi plekje uit te stallen. Er een leuk bloemstuk van maken kan ook. Mogelijkheden genoeg en Rian had zelf een flink aantal mooie stukken gemaakt als voorbeeld: die werden voor een goed doel verkocht.

Tot slot konden we buiten nog genieten van de spontane muzikale kwaliteiten van Hans en Rian, elk op de eigen trekharmonica.
Al met al was het een zeer geslaagde middag en zeker voor herhaling vatbaar!


Inhoudsopgave

ZWOLLE EN OMGEVING.

zaterdag 1 september 2007.
Verslag: Rita van Ulzen, Enschede.

Niet met de bus vond ik prima, met een stel auto’s is wel net zo gezellig. Met Dorette als chauffeur erg vroeg op weg naar Gorssel. Bij Bert Kreeftenberg konden we ons al vanaf 8 uur in de spullen steken, en inderdaad bij aankomst werden er al wat rokjes gepast. Lekker een kop koffie en toen de winkel bekijken.Oud schoolgebouw annex bovenmeesterswoning met nog nostalgische trekjes. Bert verkoopt leuke kleren en originele interieurstukken: ik vond vooral de ijzeren tuinvazen bijzonder.

In zijn woonhuis staat bovenop een kast een verzameling Keulse potten, minstens net zo mooi om te zien als het duurste Chinese porselein.

De tuin, en daar kwamen we natuurlijk voor, is aangelegd op de oude speelplaats van de school. Bij het huis een overdekt terras dik begroeid met blauwe regen, verder een losse opzet van buxusvakken, een paadje van basaltkeitjes, hoogopgaande borders,zandstenen ornamenten en achterin de tuin een paviljoentje voor de warme zomeravonden. Echt een tuin voor de vrije uurtjes met een glas en een boek. In de border stond een hoge plant met een prachtig felblauw bloempje; bij navraag bleek het een Cerotistigma te zijn (gelukkig stond er ook hier en daar een onkruidje). Nadat iedereen zijn aankopen afgerekend had, weer in de auto en naar het volgende adres.

Baltus bloembollen. Tja daar kun je niet veel over schrijven. Mooi assortiment bollen, goedkoop en overzichtelijk uitgestald. Ik wilde van alles wel hele zakken kopen, maar het idee dat dat ook allemaal de grond in moet zette de rem er een beetje op.

Dan op zoek naar de volgende tuin, letterlijk op zoek, want de Tomtom van Dorette had soms last van een “senior moment”, vooral in de buitenwijken!
Het huis van Petra Brands springt er echt uit: landhuisstijl, mooie diepgroene luiken afstekend tegen spierwitte muren. Van hetzelfde groen volle bossen klimop aan weerszijden van de ingang.
De tuin is veel groter dan je aan de voorkant vermoedt. Flink gazon met een vijver. De borders zijn prachtig oplopend begroeid, forse Eupatorium en op de achtergrond een heel hoge Lemon Queen, echt citroengeel.
Van een plant die ik niet kende, een vaste Judaspenning, kreeg ik een paar zaden in de hand gestopt. Leuk!
Helemaal verstopt achter in de tuin ligt nog een paadje voor een korte boswandeling (met kabouters). Koffie en thee werd gedronken op het terras bij het huis of bij het leuke gastenhuisje.
Vooral de bloembak bij het huis vond ik zinnig beplant met Helichrysum en witte petunia’s, door die combinatie blijft de bak er tot laat in de herfst mooi uitzien.
Ook heel creatief was het wegwerken van het fundament van een TV mast, door grind op het vierkant te strooien en er buxusvakken met rozen omheen te zetten. Weg akelige plek!
Afscheid van Petra, en op naar tuin 2.

Het klapstuk van de veiling, de Alp van Ampie. Als je hier nog nooit van gehoord hebt valt je mond bij het aanschouwen wagenwijd open!

Een soort circus van eenjarigen! Een kakafonie van kleuren, bergop en bergaf de meest woeste kleurencombinaties, maar alles frisgroen en volop bloeiend. Geen onkruid, geen dor blaadje, de paadjes schoon en de bergbeek vrolijk kabbelend. Als je Ampie zo enthousiast over zijn werk hoort vertellen is er naast verwondering óók bewondering. Elk jaar acht en een half duizend stekjes poten en die twee keer in de week bemesten en water geven, planten op stam, klimmers, angers,b odembedekkers, wat een werk. En dan al die potten die ’s winters weer in de kas moet staan!
Maar ja, toch zie ik in mijn verbeelding Canna’s koorddansen en begonia’s bokspringen onder Ampie’s strakke dressuur.

We lunchen op Ampies bergterras en zijn benieuwd naar de volgende verrassing. Na de omgevallen verfdoos van Ampie, is kasteel Vosbergen wat rustiger voor de ogen. Een heel originele, asymmetrische trapgevel met grote ramen met roedeverdeling en op de verdieping luiken van precies de goede kleur rood. Binnen horen we dat alles net geverfd is, het ziet er ook echt fris uit. Het kasteel heeft een slotgracht en je loopt er dus over een brug naar toe. Mevrouw Kamerlingh Onnes heet ons welkom en nadat we voorzien zijn van koffie en thee door kleindochter Josephine vertelt ze ons over de geschiedenis van het huis Vosbergen en de familie. We mogen de kamers bekijken,ik vond vooral de okerkleur van het houtwerk in de keuken bijzonder mooi passen bij de koperen spullen. Erg origineel de paardestaarten in koperen vatting met daarop de naam van het paard. Doordat de ramen zo fors van formaat zijn valt er veel licht naar binnen en is het niet zo’n ouderwets donker huis.

De tuin of liever het park is heel ruim van opzet. In het ronde gazon aan de voorkant een rozenperkje en grenzend aan de oprijlaan bloeiende klimrozen aan “pillars”. Daar is het ook een komen en gaan van paardetrailers: Vosbergen is ook een stoeterij.
Aan de zijwand van één van de stallen een paar duiventillen, ook al zo mooi in de verf.
In het park staan enorme oude bomen, rode beuken, platanen,Josephine wijst ons een “zakdoekjesboom” (zonder zakdoekjes) ,allerlei struiken en forse hortensia’s. Er zijn eigenlijk geen borders, dat maakt het geheel wel zo rustig en doordat elke boom en plant zoveel ruimte kreeg zijn ze soms kolossaal gegroeid.
Ook het grote vlak van het water geeft veel sfeer.
Ik kan me levendig voorstellen dat mevrouw Kamerlingh Onnes alles doet om dit beeldschone geheel in stand te houden en als ik het enthousiasme van haar kleindochter zie zal het kasteel Vosbergen de volgende 300 jaar ook nog wel halen.



De Tomtoms op scherp en op weg naar Huize Soeslo. Ondanks mobiele connecties en andere moderne technieken toch niet zo makkelijk te bereiken, in elk geval niet door allemaal tegelijk.
De Hony’s stonden ons op te wachten en ondanks het late tijdstip kregen we een bijzonder enthousiaste rondleiding. Het huis en de bijgebouwen zagen er prachtig uit, alles zeer stijlvol gerestaureerd. De tuin is een kruising tussen een park en een bostuin. Veel rododendrons. Hana Hony vertelde dat ze er in de loop van de tijd honderden geplant had. Aan de zijkant van het hoofdgebouw ook rodo’s maar ook een dikke rij hortensia’s, die hebben vast prachtig gebloeid!
We lopen verder en kijken even naar de pauwen en de parelhoentjes in hun hok, ik vind pauwen altijd van die luxe vogels. Het parkachtige gedeelte van de tuin ligt eigenlijk aan de achterkant van het huis, er zijn gazons en borders, mooie grote buxusvakken met rose bloeiende Bonicaroosjes ,veel beukenhagen en een boogje. De buxusvakken niet zo superstrak, het geheel nonchalant maar verzorgd.
De boomgaard is jong, dunne stammetjes maar al wel veel vruchten. Mijn favoriet was een kweepeertje met felgele fluwelen vruchten. Iedereen mocht fruit plukken en zoveel als je kon meenemen, heerlijk!
Langs de zijkant van de bijgebouwen, ik denk langs de zuidmuur werden vijgen geleid,mooie vruchten,jammer genoeg nog niet rijp. Er stonden ook een paar flinke cannabisplanten tussen, zou de tuinman af en toe een stickie nemen in plaats van een stekkie?
We nemen afscheid, het wordt al een beetje koud en iedereen heeft honger.
Op naar het restaurant. Mercure serveerde ons een heerlijk menu, ik heb ontzettend lekker gegeten, en dankzij onze chauffeur Dorette konden alle bijrijders er een flink glas wijn bij drinken!

Dit was voor mij de eerste keer dat ik zo’n tuintocht meemaakte. Ik vond het geweldig leuk. Het verschil tussen de manier waarop iedereen zijn tuin beziet, als een plek om te ontspannen, met een overdekt terrasje, of een tuinhuisje, een erfenis die in stand gehouden moet worden, een statussymbool, veel grond,weinig grond, zelf ploeteren in het zand of alles laten doen door de tuinman,strakke haagjes,losse borders, het is echt zoveel hoofden zoveel zinnen,maar iedereen geniet op zijn eigen manier van zijn tuin.


Inhoudsopgave

KERSTWORKSHOP.

zaterdag 15 december 2007.
Verslag: Clärle Westphal, Ahaus.

Zum 3. Mal habe ich (Clärle Westphal aus Ahaus- Partnergemeinde von Haaksbergen) am vorweihnachtlichen workshop teilgenommen. Diesmal hatte das Organisationsteam unter Lindy van Wezel den Saal eines Badehauses in dem unter Denkmalschutz stehenden Freibad im „Tuindorp" ausgewählt. Nach der Begrüßung mit einer Tasse Kaffee oder Tee machten sich die 24 Teilnehmerinnen an die verlockende Arbeit. Unser Ziel sollte eine Glasetagere sein, die ein Blumenarrangement in Grün und Rot trug, beides Farben, die wunderbar zur weihnachtlichen Festtafel passen würden. Unter der fachkundigen Anleitung von Trees Oude Tanke und Marijke Heinink gelang es allen, die roten Amarylles und Rosen in dem ruhigen Grün aus 4 Kokosblättern, Efeu, Eukalyptus und Lebensbaum einzufügen und sie voll zur Geltung zu bringen. Einige kleinere rote Weihnachtskugeln brachten noch zusätzlichen Glanz in unser Blumenkunstwerk. Nachdem wir die Arbeit beendet hatten, gab es nochmals eine Kaffeerunde mit Apfel- und Kirschkuchen und Linzertorte, und plaudernd beendeten wir diesen Teil des Tages. Anschließend machten wir einen Spaziergang durch Tuindorp und wurden von John Voogd auf die Besonderheiten dieser Siedlung aufmerksam gemacht.

Tuindorp entstand nach 1910 durch die Initiative der Familie Stork, die ihre Maschinenfabrik von Borne nach Hengelo verlegt hatte und für ihre angeworbenen Fabrikarbeiter Wohnungen bauen ließ. Ein Architekt der ersten Stunde war ein Herr Muller aus Amsterdam. Zum Bau der Häuser und Straßen wurde im Zentrum der geplanten Siedlung eine Kiesgrube ausgehoben, die später zum Freibad einer Badeanlage wurde. Alle Straßen verlaufen im Bogen, die Häuser haben alle einen kleinen Vorgarten und Gartenanlage hinter dem Haus, um die Privatsphäre zu gewähren. Sie sollen eine abgetrennte Küche mit Badewannen haben. Die wöchentliche Miete betrug je nach Größe der Häuser zwischen 2,50 und 5-6 Gulden. Natürlich hatte sich der Häuserstil im Laufe der Zeit etwas geändert und doch bewahrte sich die Siedlung ihren eigenen Charakter und wurde deshalb als Gesamtkonzept unter Denkmalschutz gestellt. Es fielen die schönen, alten, dunkelgrünen Straßenlaternen und alte mächtige Bäume auf.

Gegen Mittag war die Sonne durchgekommen und so gestaltete sich der Rundgang als angenehmer Spaziergang, wobei der Blick auf den Teich einen besonderen Reiz ausmachte.
Dank an alle für diesen schönen Dezembertag, für die nette Mitfahrgelegenheit bei Christiane Lechtenberg und Stolz über ein herrliches, selbstgeschaffenes Blumenstück. Es ist herrlich aufgegangen und ich stelle es heute erst ins warme Zimmer, wenn meine Familie kommt.
Jetzt kann es Weihnachten werden. Festliche Grüße an Tuinkring Twente!


Terug Inhoudsopgave