VERSLAGEN SEIZOEN 2004






Inhoud

INTRO

Het jaar 2004 was voor tuinbezitters en -bezoekers een kletsnat jaar, maar Tuinkring Twente had gelukkig de wind mee: alleen in de mooiste tuin van Nederland, in aanwezigheid van tuinarchitekt Arend Jan van der Horst liepen we met paraplu's. Maar dat kon de pret niet drukken. We lezen er meer over in één van de vele beschrijvingen van de TT-dagen die dit jaar door welwillende deelnemers zijn gemaakt:

De Kleine Kunst op dinsdagavond 2 maart.

Nieuw Tuinjaar-bijeenkomst in de intieme zaal van "De Kleine Kunst" waar TT-ers en hun introducees alle TT-info 2004 verkregen, doorspekt met dia-, film- en videobeelden. Door Etha Kleinhesselink.

De lente-pasen workshop op dinsdag 23 maart.
De eerste workshop van het seizoen bij Anton Visch door de ogen van Cato Goinga-v/d Bij.

TT-Tuinmarkt in Delden op zaterdag 24 april.
Ruim 60 mensen waren aanwezig bij onze tweede tuinmarkt. Na al het (onder-) handelen was er koffie met een saucijzebroodje na en werd kwekerij "de Border" daarnaast bezocht. Nog nagenietend: Gerrit Dijkerman.

De Langelaanbustocht op zondag 23 mei.
Een voorjaarstocht naar Geldermalsen inclusief een diner aan de Waal beschreven door Sheena Vastert.

De Brecklenkamptocht op dinsdag 1 juni.
Een tocht naar de Brecklenkamp en o.m. tuinen in Lonneker. Verslag: Liesbeth Kollewijn.

De Bruggereis van 10 t/m 13 juni.
4 dagen tuinen, kastelen en kunst in en rond Brugge voor ons vastgelegd door Truus Ziemerink, Dirk Addink, Miny Wigger en Co van Zundert.

De Hartje Hoftocht op donderdag 24 juni.
"Hartje Hof" oftewel een bezoek aan 3 tuinen in de omgeving van Delden en Goor met na afloop pannenkoek bekeken door de bril van Harry Lubbers.

Bloemen van Verlangen op vrijdag 27 augustus.
Een lezing met rondleiding door kunsthistorica Irene Sloet. Jacqueline van Eck vertelt ons haar indrukken.

Nazomer-Tuinmarkt in Delden op zaterdag 18 september.
Op een royale parkeerplaats in de bossen van Twickel werd opnieuw gehandeld in alles wat maar enigzins met de tuin te maken heeft. Siny Tijhuis vertelt...

De Herfstworkshop op dinsdag 5 oktober.
De tweede workshop bij Anton Visch thuis dit jaar, beleefd door Hermien ten Brincke.

De Kerstworkshop op dinsdag 7 december.
Het laatste evenement van de Tuinkring in het jaar 2004, gehouden bij en door Anton Visch thuis in Gelselaar. De impressie is van Carolyn Lugten.


Zonder TTers Femke van Haaften, Lucie Schaefer, Alice Sanders, en Irene Sloet niet zo'n mooi programma, zonder de veertien verslaggevers -en niet te vergeten Dirk Addink ook voor zijn vormgeving!- geen verslagenboekje 2004 en zonder alle anderen die TT-post bezorgden, meedachten, meewerkten en tuinreistips gaven geen top-TTjaar als 2004. En helemaal niet zonder al diegenen die zo plezierig en volop aan alle programmapunten deelnamen waardoor je kunt spreken van een heel succesvol jaar.
Jammer dat toch mensen moesten annuleren of niet konden deelnemen. Voor hen is het toch ook fijn even mee te beleven wat er is geweest om je zo te kunnen verheugen op het nieuwe TTseizoen? Bedankt allemaal. Hopelijk zien we elkaar onder even plezierige omstandigheden terug in het nieuwe Tuinkring Twente-jaar 2005.
Graag tot dan!

Ook namens naaste medewerksters Margareth a/d Stegge (053 5722394) en Ina Kraal (053 5740769):
Lindy van Wezel (053 5722417).


Inhoudsopgave

DE NIEUW-TUINJAARSBIJEENKOMST IN DE KLEINE KUNST.

dinsdag 2 maart 2004
Verslag: Etha Kleinhesselink-Kraan, Haaksbergen.

Bij binnenkomst worden wij, Käthie, Ans en ik ontvangen door Margareth en Ina: we worden als "aanwezig" genoteerd, krijgen een munt die ons die avond van drank en cake voorziet en een lot voor de loterij.
Op het grote scherm in het kleine knusse theatertje kun je al zien wat het programma van vanavond bepaalt d.m.v. grote projecties afkomstig van onze www.TuinkringTwente.nl-site.

Lindy van Wezel heet iedereen (ook de nieuwelingen) van Harte Welkom! Er zijn weer heel veel "groene mensen" aanwezig in "de Kleine Kunst" in Hengelo, meer nog dan vorig jaar.

Wim Haenen opent de avond en laat ons een 20-tal dia's zien die hij o.m. maakte tijdens de TT-reis in mei 2002 naar Brussel. Hij vertelt het één en ander over de geschiedenis en opbouw van de "Koninklijke Serres" in Laken. De Grote Kas "Wintertuin" en 36 andere kassen worden verbonden met glaspassages, waar we o.a. prachtige fuchsia's en geraniums zien. Van paviljoen "Serre Diana" naar de "Palmenkas" krijgen we een Vlaamse uitdrukking te horen: "Dit paviljoen is afgeboord met hortensia's".

Ina Kraal neemt het over en geeft Ru van Wezel een compliment voor het maken van de volgende Vlaanderenreis-video 2003 met als eerste bezoek aan de Sequoiahof van Jos de Koeyer met zijn prachtig verwerkte sloopmaterialen. Ook krijgt hij een fles wijn: de winst na een weddenschap. We zien het diner terug in het kasteel van "Zwijnaarde" dat gebouwd werd op historische fundamenten (de oudste uit 1345) naar een ontwerp van de Brusselse architect Flanneau. Dan het bezoek aan Winniefred van Killegem in de Gentse hortuskas die vertelt over geneeskrachtige kruiden. Onze historische rondvaart door Gent. De tuin van Brigitte en Leon Defauw, in 1978 ontworpen door de bekende tuinarchitect Jacques Wirtz, ziet er ook op video zeer smaakvol uit.
Tenslotte zien we beelden terug van het huis: in- en exterieur door Piet en Agnes Bekaert en het kasteel "Ooidonk" met onze laatste stop bij Kwekerij "de Vijfhoeven" in Vlijmen waar we planten konden kopen (iedereen was hier zeer hebberig!).

Dan opnamen van kwekerij "de Border", waar op de parkeerplaats in september jl. planten, potten enz. uitgewisseld werden tegen Tuinvriendenprijsjes tijdens de eerste TT-Tuinmarkt.

Anton Visch met zijn uitleg tijdens de TT-kerst-workshop bij hem thuis wordt terugbeleefd evenals de vele handen, bezig met groen en rood (we maakten een étagère).
Hierna komt Anton Visch live aan het woord : hij laat zien hoe je je étagère tot een lentedecoratie kunt maken, hoe een nieuw liggend paaswerkstuk voor de TT-workshop 2004 eruit zal zien en hoe je boltulpen kunt verwerken! Veel van zijn werk staat ook in "Landleven".
Lindy dankt Anton, ook voor zijn bijdrage: werkstukken voor de verloting! Ze vraagt om eventuele artistieke creaties (bv "bloemrijke" schilderijen/werkstukken) naast alle planten bij de komende Tuinmarkt in april bij "De Border" (liefst geen aanhangers of grote spullen).

Dit jaar hebben we alweer de vijfde Vlaanderenreis! Het is een hele organisatie voor Lindy, die het zonder haar medewerksters niet zou kunnen doen. Toch doet ze het met plezier: te zien aan beelden, in Brugge gemaakt tijdens een voorreis. Als voorproefje op deze Vlaanderenreis krijgen we ook een video te zien over Brugge van het TV programma "Beeldenstorm", waarin prof. Henk van Os hoogstaande kunst laat zien. Lindy combineert de tuinreizen graag met kunst.

We hebben een half uur pauze en kunnen genieten van veel hapjes en drankjes. Op de toontafel liggen weer plantenboeken, reisverslagen en nog veel meer informatie. Het is gezellig om elkaar weer te zien en te spreken!

Na de pauze een film van en met Paul Geerts, die tuinpoorten open laat gaan. Hij is ook vaak te zien en te lezen in bladen als "Landleven", "Seasons", en "Onze Eigen Tuin". De tuin van tuinarchitect Paul Deroose krijgen we als voorproefje ook even in beeld.

Een film met Sanny en Peter Gruijters uit 's Heer Arendskerke, waarvan de tuin ontworpen is door ArendJan van der Horst. Sanny: "Onkruid wieden vind ik vervelend. Borders is leuk werk. Kijk niet te veel naar de grond, naar dat ene stukje onkruid, maar let op het grote geheel, de lijnen en kleuren, de harmonie". Gemiddeld spenderen ze drie dagen per week in de tuin. Ze kregen ook een prijs van G&B: voor de mooiste tuin van 2003: een kunstwerk van Elena van Winteren.
We zien als voorafje van het TT-seizoen 2004 nog een introductiefilm over "Huis te Breckelenkamp" en de Japanse supertuin "de Arnoldshof" :waar alles een bedoeling heeft.

Rik Visschedijk is deze avond ook aanwezig. Hij kweekt o.m. tulpen en geeft uitleg over zijn bedrijf. In een foldertje is mooi beschreven welke bloemen er gedurende het jaar gekweekt en verkocht worden.
Hij doet de verloting van een paar van Anton's prachtige bloemstukken en tulpenschoven die al in lentesfeer zijn (zie foto). Wat een blije winnaars zien we, zoals Willy Willemsen uit Haaksbergen.
Maar niemand gaat met lege handen naar huis: Ina geeft iedere bezoeker een prachtige parkiettulp met bol, om thuis nog lang van te kunnen genieten! We kijken alweer met veel plezier naar het volgende evenement uit!


LENTE / PAASWORKSHOP BIJ ANTON VISCH.

dinsdagavond 23 maart 2004
Verslag: Cato Goinga-van der Bij, Borne.

De instructies van Lindy volgend, is het niet moeilijk de weg naar de boerderij van Anton Visch in Gelselaar te vinden. Op het erf zijn al de nodige auto's.
Binnen in de schuur brandt lekker de kachel, koffie en koekjes staan klaar. Het is een uitverkochte avond, meer dan 20 deelnemers die een lente / paasdecoratie voor schouw of lage tafel gaan maken.
Voor iedereen staat al een bakje met daarin 2 blokken oasis gereed, het wordt een groot stuk.
Anton doet stapsgewijs voor hoe we het beste kunnen werken. Eerst wordt de oasis bedekt met buxustakjes, gallax- en klimopbladeren, alles losjes opvullen.
Enkele bosjes gedraaide berkentakjes leveren een vogelnestje op. Met echte eieren erin: lege eende-eieren met een ijzerdraadje erdoor kunnen zo in het schuim.
Iedereen is druk bezig, niemand heeft tijd om te praten, op de achtergrond klinkt een klassiek muziekje.
De beide uiteinden van het bloemstuk worden van witte tulpen voorzien. Bovenop komen enkele witte rozen. Het geheel wordt opgevuld met mos en zachtgroene bollen van de zijdeplant.
Het begint er al heel mooi uit te zien. We krijgen nog een paar eieren. Door voorzichtig rondom tegen de eieren te tikken, breken ze fraai met een kartelrand. Een pluk mos erin, en vastzetten met ijzerdraad. Het lijken net witte bloemen met een groen hart.
Daarna worden nog veertjes, viburnum bloemen en wat berkentakjes toegevoegd. Dan is het voor ons klaar. Terwijl wij aan een hapje en drankje beginnen controleren Anton en zijn assistente Maureen alle bloemstukken en brengen de finishing touch aan.
Na deze gezellige avond, vertrekken we zeer tevreden met een prachtig bloemstuk dat het zeker tot na pasen zal uithouden.


TUINKRING TWENTE TUINMARKT IN DELDEN.

zaterdag 24 april 2004
Verslag: Gerrit Dijkerman, Warnsveld.

Zaterdagmorgen gingen we op weg naar Delden: kwekerij "De Border" bij het kasteel Twickel was ons doel. We waren daar op die lange parkeerplaats niet alleen: ruim 60 belangstellenden/verkopers hadden gehoor gegeven aan de oproep om deze tuinmarkt gestalte te geven. Bij aankomst werden we door Ina Kraal voorzien van een muntje voor het nog te verorberen saucijzenbroodje en een lotnummer voor de nog te houden verloting.

Vanuit de kofferbak werden de meegebrachte planten, stekjes, schilderijen, vazen, boeken enz. enz. uitgestald: zelfs uit Duitsland werden diverse planten/bladen en originele zaken aangevoerd.
Een heleboel meegebrachte planten waren voorzien van een label met daarop de naam en de prijs die hiervoor verschuldigd was (schappelijke prijzen waren het). Ja, zelfs een picknickmand was ter verkoop aanwezig.
Eerst was men in de gelegenheid de uitgestalde waren te bezichtigen en vragen hierover te stellen aan de eigenaars van deze artikelen.

Nadat Lindy de markt officieel met een koeienbel had geopend was er een levendige handel en al gauw zag je verschillende mensen met volle plastic draagtassen naar de eigen auto lopen. Nadat er ongeveer ruim een uur was verstreken werd de markt door Lindy officieel beëindigd met, ja u raadt het al, de koeienbel!

Hierna was er nog volop gelegenheid de kwekerij "De Border" te bezoeken. Wat een keuze aan planten was hier aanwezig! Indien men hier ook nog wat van zijn gading vond, kon dat gekocht worden met een reductie van 10% op vertoon van het lidmaatschapskaartje van de Tuinkring.
Onder het genot van koffie, chocola of iets anders drinkbaars uit de automaat werd door ons het reeds genoemde saucijzenbroodje genuttigd dat door bakker ter Avest uit Delden was bezorgd. Nou dat ging er wel in!

Aan het eind van deze Tuinkring Twente Tuinmarkt vond de voornoemde verloting plaats.
Er waren door 2 groothandelsbedrijven (Bakker uit Hillegom en van Tubergen uit Klazienaveen) een behoorlijk aantal prijzen beschikbaar gesteld. Het weer was ons deze morgen heel gunstig gezind en het was een geslaagde ochtend voor de tuinliefhebbers van Tuinkring Twente.


DE LANGELAANBUSTOCHT.

zondag 23 mei 2004
Verslag: Sheena Vastert, Enschede.

Keurig op tijd vertrokken wij om 08.00 uur met de bus uit Haaksbergen. Hoewel de temperatuur aan de lage kant was, straalde de zon volop. Onze eerste stop was bij de tuin van mevrouw Bep van der Driest in Brummen. Nadat wij door haar waren begroet, mochten wij vrij in de 1 ½ ha. grote tuin rondlopen.
Wij zagen onder andere dat deze tuin door diepte te geven aan de verschillende uitzichten volop gebruik maakt van het eromheen liggende landschap. Wij liepen langs de schaduwtuin onder de bomen met epimediums en hosta's verder naar de azaleaborder. Door zijn felle kleuren was deze een visuele uitdaging.
Opmerkelijk ook was het contrast in de kleur van de bomen: een rode beuk met daarnaast een fel groene acer japonicum. Dichterbij het huis was er een mixed border met een tree paeony* in zachte abrikozenkleur. Geweldig om te zien.

De koffiepauze genoten wij in het nieuwe paviljoen op de Posbank, waar ik genoot van het creatief gebruik van houtprodukten (de koffie was ook lekker!). Na een prachtige tocht over de Posbank naar de Betuwe werd de groep (50 personen) in tweeen verdeeld. Wij gingen eerst naar de tuin van mevrouw van Haeften-Langelaan: een voormalige boomgaard die mede ontworpen werd door Mien Ruys. Mijn indruk was die van een cottagegarden: een bloemenzee van irissen, paeonen en aquilegia kwam ons hier tegemoet. Het overall effect was dat van grote natuurlijkheid, maar mevrouw van Haeften vertelde hoeveel werk dit kost. En de boomgaard - alleen maar vier oude bomen zijn nog over.

Vervolgens ging het verder naar Rumpt en een heel andere tuin van Roswitha Kleipool. Op het eerste oog een lange tuin met als eindpunt het huis, gebouwd in 1750/1850. Door de kweeperen kregen wij een kijkje op de buxus gedeelde vakken vol kruiden, groentes en rozen. Het middelpunt was een nieuwe zwarte moerbes. Dichterbij het huis was de vijver met een zonnig en beschermd terras. Door een poort aan de zijkant liepen wij naar een schaduwrijk gedeelte. Een gebogen gazon met borders van rododendrons, hosta's etc. Aan de achterkant van het huis een heel oude duiventil,volop in gebruik en daarnaast een beeldschone tulpenboom. Verder liepen wij langs de boomgaard, compleet met schapen. De nadruk lag op een strakke planning en goed onderhoud, maar als iets spontaan groeit wat niet stoort, mag dit blijven', aldus mevrouw Kleipool.

Last but by no means least was er de Arnoldshof. Wij werden er begroet door de heer en mevrouw Arnold en kregen een brochure met uitleg over de tuin, waar overigens rust en harmonie heerste. Van de koele kleuren in de hof tot de un-kyo-en* voel je het doel van deze tuin.

De dag werd afgesloten met een buffet aan de Waal, waarbij wij een prachtig uitzicht hadden over de Ooipolder. Tijdens de terugreis werd er in de bus nog gediscussieerd over de verschillende tuinen. Wat mij deze dag vooral opviel was het contrast tussen de tuinen. Wat later dan verwacht, maar vol nieuwe ideeën kwamen wij weer in Haaksbergen aan. Het was een geweldige dag geweest. Dank zijn wij verschuldigd aan de organisatie en de tuineigenaren.


DE BRECKLENKAMPTOCHT.

dinsdag 1 juni 2004
Verslag: Liesbeth Kollewijn, Hengelo (O).

De middagtocht start in het museumcafé van 't Rijksmuseum Twenthe in Enschede. Lekker in 't zonnetje drinken we een kopje koffie en wachten we op wat komen gaat.

De grote groep deelnemers wordt in tweeën gedeeld en elke groep krijgt een eigen route.
Wij bezoeken eerst de tuinen van tuinarchitect Paul van Tongeren, die rond zijn boerderij (gebouwd in 1912) liggen. We krijgen er les in het hanteren van leibomen, rododendrons en specimen van de cornus-familie en ondertussen genieten we van de prachtige omgeving. Intrigerend is de vijver: geen vissen erin anders is er geen ontwikkeling van kikkers en salamanders mogelijk! De vijver, waar folie onder ligt, wordt gevoed door de wel uit de put die voor het huis ligt. Treffend is de combinatie van rode en gele euphorbia's aan de vijverkant. Alles ademt een prettige, persoonlijke sfeer en het is duidelijk dat de eigenaar veel interesses heeft. Geen gif en niet spuiten is zijn devies. Hij is vooral geïnteresseerd in fruitbomen en rozensoorten van vroeger.
Veel leden van de T.T. hebben Paul al eens ontmoet bij het bezoek aan de Eekhof in mei 2002 en worden opnieuw gecharmeerd door zijn enthousiaste verhalen. De tijd dringt maar voordat we vertrekken mogen we nog proeven van de honing van zijn eigen bijenvolken.

De tweede stop vormt het bijzondere huis met geschiedenis van Mat en Feya Jansen. Het langwerpige huis, verscholen achter een gebied met vijvers en veel hoge bomen, is met veel liefde evenwichtig ingericht en herbergt talrijke moderne kunstwerken. We mogen er alle kamers bekijken tot en met de stijlvolle badkamer en WC toe. Ook daar is kunst in de vorm van gedrapeerde loden gordijnen. Veel kamers hebben een bijzondere parketvloer, die nog dateert uit 1941. In de tuin herhaalt het evenwichtige karakter zich. De beplanting lijkt niet toevallig maar juist zorgvuldig uitgezet. Het gastvrije echtpaar neemt de tijd ons uitgebreid te vertellen over het huis, inrichtingselementen, de tuin en de honden. Zo is er het verhaal van de Duitse officier, die aan het eind van de oorlog in het huis is overleden. Zo af en toe lijkt zijn geest zich te melden ….

Vervolgens bezoeken we de tuinen van het landgoed Huis te Breckelenkamp waar we door de hobby- hovenier, dhr. Goosink worden rondgeleid.
Na de grondige restauratie van de 17e eeuwse havezate is begonnen aan het herstel van het 4 ha grote park, dat voor een deel is opgedeeld in tuinkamers met geheel eigen karakters. De oranjerie (1997), waar met moderne besturing de zonwering wordt geregeld, is een prachtige toevoeging. De opbouw van de oude kas is voltooid en zal zeker binnenkort in gebruik worden genomen. Er is een indrukwekkende irisverzameling en tijdens de wandeling genieten we van het rosarium, de berceaux, de vijver en de talrijke putti die op hun sokkels mee genieten van de prachtige voorjaarsbloei. In de slotgracht zwemmen koikarpers als poezen zo groot.
Ook op de havezate waart soms een geest rond. De ziel van Sofie, één van de vrouwelijke telgen uit het geslacht Bentinck, die achterin de tuin naast haar vader begraven ligt, zoekt dan wat aanspraak. Met een laatste blik op het prachtige huis en de zeer weelderig bloeiende acacia vol zoemende bijen verlaten we het dorp Breklenkamp.

De middag wordt afgesloten met een bezoekje aan de kwekerij van Lidy en Freddy Fahner, die de bezoekers hartelijk ontvangen. Veel leden nemen de gelegenheid te baat om nog een speciale aanvulling voor hun tuin te zoeken voordat aan de thuisreis wordt begonnen.
Resumerend: ook gezien de tijd van het jaar worden de kleuren in de tuinen vooral bepaald door de voorjaarsbloeiers: rododendrons, geraniums, cornussoorten en irissen. De rozen zijn nog niet aan bod!
Het was weer heel bijzonder; organisatie: reuze bedankt!


BRUGGE, de eerste dag.

donderdag 10 juni 2004
Verslag: Truus Ziemerink, Hengelo Ov.

Die dinsdag voor vertrek die heel gewoon begon, eindigde heel verrassend. In een gesprek met een enthousiast tuinkringlid, mijn schoonzus Ria, kwam de tuinreis die ze ging maken naar Brugge ter sprake. Toen ik zei dat ik dat ook wel zou willen dacht ze dat er heel misschien nog een plaats was. Wij gingen snel naar huis waar zij met Lindy ging bellen. De volgende dag kwam het verlossende telefoontje: ik kon mee door een late annulering. Heerlijk toch, ik heb van alles wat we gezien en gedaan hebben zo genoten, het was een fijne reis met goede regie. Nu ik dit opschrijf beleef ik veel dingen weer opnieuw. Naast alle mooie tuinen en het stadje Brugge was ook het bezoek aan de schilder Evert Thielen heel bijzonder en indrukwekkend.

Maar nu echt iets over de eerste dag van deze reis.

We vertrokken redelijk op tijd met Dennis als onze chauffeur. Ik zeg redelijk want Dennis was in zijn enthousiasme voorbij de Chinees (waar wij hem nakeken) naar het busstation in Haaksbergen gereden, want meestal is daar het TTvertrekpunt. Toch is alles goed gekomen en in opperbeste stemming vertrokken we met Lindy als onze ladyspeaker. Ze gaf de benodigde informatie naast mondeling ook schriftelijk in de vorm van een fris uitziend programmaboekje.
Op weg naar Uitwijk, de "Heulhoeve", de tuin van Cocky en Guus-Jan de Groot.
Al met al werd het later dan gepland want de rit duurde geen 2, maar 3,5 uur omdat we onderweg in files terechtkwamen.. Maar dat was voor de Hr. En Mw. de Groot geen punt. We werden hartelijk ontvangen met koffie, gebak en mooi weer in een fraai aangelegde tuin van ongeveer 5 ha. met veel bomen. Een echte dwaaltuin met een fijn terras nog door Mien Ruys ontworpen. Daar kon je wegdromen onder een oude notelaar. De invloed van Arend Jan van der Horst als tuinarchitect was duidelijk zichtbaar in alle zichtassen van buxus en taxus :verrassend wat er telkens daarlangs te zien was. De hoeve dateerde uit 1750 en de gastvrouw wist veel te vertellen over haar fleurige borders. De grote waterpartij achter in de tuin was nog niet volgroeid, maar oogde nu al als een oase van rust. Het was een aangename kennismaking met een echtpaar als nijvere bijtjes dat hier zeker heel veel werk te verzetten heeft maar dat dit met zichtbaar plezier doet. Dan weer in de bus om naar de tweede tuin te gaan in 's Heer Arendskerke, "De Breede Watering"van Sanny en Peter Gruijters.

Nu hadden we de pech dat het regende maar geen nood: iedereen hees zich in regenpak, stevige schoenen of had een paraplu. Als beginnend tuinkringlid was ik hier niet zo goed op voorbereid, maar mijn schoonzus wist raad. Vrolijk uitgedost stapten we uit de bus het voorplein van het huis op waar we ontvangen werden door de gastvrouw en door, uniek: Arend Jan van der Horst! Hij gaf uitleg over de aanleg van deze tuin en had heel wat tips voor toepassingen in die van ons. Zeer informatief . Zoals o.m. de tip: plaats een rozenstruik aan de buitenkant voor je raam, dan heb je binnen geen planten of bloemen nodig. De gastvrouw was zichtbaar trots op de prachtige pergola met wijnranken en op haar Engelse rozenborder in deze 40 jaar oude tuin. Het gazon was op gelijke hoogte met de vijverrand waardoor de grasrand met de hand geknipt moet worden, een geduldwerkje dus. In de vijver wemelde het van piepkleine waterslakjes, heel leuk om te zien.
In 2003 is deze tuin gekozen tot tuin van het jaar door Groei & Bloei. De fam. Gruijters woont hier sinds 1989 en houdt al 9 jaar open tuinen. Dit is het laatste jaar dat zij dit doen omdat de tuinen altijd heel netjes moeten zijn - vinden zij- en dat wordt hen te zwaar in onderhoud. Gelukkig waren wij dus net op tijd. Bij deze tuin was een leuk winkeltje met echte "'hebbedingetjes'', waar ik voor vertrek nog snel 2 betonnen kuikentjes kocht als familieuitbreiding voor de kip en de haan die thuis in mijn tuintje op mij wachtten.

Weer in de bus werden wij vermaakt door Wim, een medepassagier, met een leuk gedicht over het gedrag van de wilde flora: hier en daar wel erg ondeugend! Daarna kwamen we aan in Evergem, bij het "Ackaertskasteeltje"van Fransien en Herman VanErmen.
Na lang overleg (2 jaar) was het Lindy op de haar zo overtuigende en vriendelijke wijze gelukt om ons hier binnen te praten. Wat een voorrecht! Het huis was een voormalig jachthuis van een adelijke familie dat vroeger gebruikt werd voor rouw en trouw. Van de tuin: heel romantisch met veel water en ronde vormen, wordt wel eens het bruggetje gebruikt voor fotosessies zodat, als vanouds, "het bruidspaar een lang en gelukkig huwelijk beschoren is". Bij het huis zijn veel gazons, die door mijnheer gemaaid worden in ongeveer 3,5 uur tijd. Dit is echt supersnel want deze gazons zijn zo groot, onvoorstelbaar. Dat we hier op de beste tijd van het jaar waren bleek uit de prachtig bloeiende klimrozen, het huis was helemaal omrankt met ramblers "Kliftsgate"die nu net in bloei stonden. De boomgaard, bloemenweide en de ronde vierseizoenen tuin: het was indrukwekkend dat we hier een kijkje mochten nemen. Aardige mensen die echt de moeite namen ons goed te begeleiden en er blijkbaar zelf ook aardigheid aan hadden veel te vertellen aan enthousiaste toehoorders.
Toen ook daar weer een afscheid en de bus in op weg naar het restaurant "De Kunsthoeve".
Leuke lokatie, lekker vol, gezellige sfeer en heerlijk gegeten. Een beetje moe klauterden we daarna weer in de bus op weg naar ons Scandic-hotel dat net even buiten het Brugse centrum lag. Toen was het alleen nog maar lekker slapen en gezond weer op. Hartelijk bedankt dat ik op het nippertje toch mee kon met deze unieke tuinreis naar Brugge. Ik heb genoten.


BRUGGE, de tweede dag.

vrijdag 11 juni 2004
Verslag: Dirk Addink, Laren (Gld.).

Na een heerlijk ontbijt gingen we keurig op tijd (8.45 uur) met de bus op weg. Het grijze wolkendek maakte plaats voor een wazig zonnetje. In de bus werden we verdeeld in twee groepen. De eerste groep ging bij het echtpaar Slabbinck op bezoek en de tweede groep(wij dus) ging naar de tuin van Arthur Degeyter daarnaast. Deze prachtige lokatie was op een open plek in het bos, aan de rand van Brugge. Daar werden we ontvangen door zijn vrouw Rita, die thans om zijn leeftijd en ziekte met hem in centrum Brugge woont.
Speciaal voor ons was zij gekomen om ons tekst en uitleg te geven over de tuin. Athur Degeyter is architekt en ontwierp en bouwde in 1967 het huis en samen met tuin-en landschaparchitekt Paul Deroose legde hij de tuin aan. In de loop der jaren werden de groeiende taxushagen in vele vormen bewerkt. Ronde en ovale belijning, afgewisseld met grote decoratieve en monumentale vormen. Vanaf het hoger gelegen dakterras was een prachtig overzicht van de indrukwekkende "groene" tuin te bewonderen. Een klein gedeelte van de tuin, bij het huis, had een bloemenborder.

Het bizondere huis daarnaast werd ook ontworpen door Degeyter en de tuin weer door Deroose maar nu totaal anders.Toch zag je zeker de hand van de tuinarchitekt Een entree door een prachtige patio met hoge pergola's,vooraf gegaan door hagen van haagbeuk. (moesten nog worden geknipt). Strakke lijnen van taxus en buxus maakten deze tuin tot een mooi geheel. Achter het huis was bij een zwembad en een grote serre een bijpassende tuin ontworpen door Van Wassenhove, met buxusvormen en plantengroepen.
Vlakbij, op een prachtplek naast "'t Koetsenhuis" van het kasteeldomein Beisbroek werden we in de zon op het grote terras, gezellig met z'n allen, van een heerlijk bakje koffie met allerlei lekkers voorzien.

Terug in de stad Brugge mochten we van 12.15 uur tot 13.30 uur even iets voor onszelf doen. Bijna iedereen zocht een eetgelegenheid om de maag weer wat te vullen., want er stond ons nog een drukke middag te wachten binnen de Brugse muren.
Om 13.30 uur liepen we naar Hof Lanchals waar we via een poortje onverwachts op een schitterende binnenplaats belandden.. Deze rococotuin (door Paul Deroose!)met aan weerszijden een berceau van haagbeuk, zag er fantastisch uit. En dat midden in Brugge!
Delen van de oude muren waren begroeid met bloemen, de helmbloemen Corydalis.

Hierna gingen we na een fikse wandeling, nu weer in twee groepen, naar de tuin van de fam. Van Der Stichelen. In deze prachtige tuin, ook ontworpen door Deroose was het echt genieten. Een schitterende vijver met strakke buxus-blokken aan de rand. Bloemenborders afgezet met haagjes en in het gazon diverse aparte bomen oa.: de Doodsbeenderenboom, Japanse tempelboom en de koelreuteria. De tuin was omzoomd met rijen leilinden.

Hierna wandelden we naar de tuin van landschapsarchitekt Jan Swinberghe. Jan had achter zijn huis een mooie symmetrische tuin aangelegd. Van hieruit had je een prachtig uitzicht op een kolossaal gebouw dat rond 1880 in Neo-Gotische stijl was gebouwd, thans dienstdoende als kweekschool. Door Jan werden we nog naar een achtertuintje van een buurvrouw verwezen: die tuin en ook het huis was mutjevol met curiosa en één wand was vol met gedecoreerde stoeltjes. Bezienswaardig!

Jan had er plezier in en begeleidde ons ook naar de volgende tuin, die van Van Hoonacker. In deze achtertuin waren veel buxushagen verwerkt met hier en daar vierkanten waarin vaste planten waren geplant. De tuin was omringd door een oude muur, een hoge haag van haagbeuk en de rest door de L-vormige woning. Het was een rustige, gezellige tuin. Jan bracht ons daarna weg tot bij de bus en heeft ons deze middag op veelal humoristische wijze tekst en uitleg gegeven over de stad Brugge.

De bus bracht ons naar de tuin van de al meer genoemde Paul Deroose in Jabbeke. Paul ontving ons achter zijn prachtige landhuis. . Bij binnenkomst zag je al gelijk dat dit een schitterende lokatie was. Hij gaf ons eerst uitleg: hoe de tuin ontstaan was en door de jaren heen werd uitgebreid . Vlak achter het huis de vele, minstens drie meter hoge, taxuszuilen. Mooie zichtassen met lange taxushagen en bloemenborders met grote taxusbollen. Met zicht op de oude muur waar verschillende rozen tegenaan groeien. In het midden een kolossale geknipte taxusvorm, met aan de rechterkant een soort uitkijktoren van taxus. Van hieruit had je een mooi overzicht. Meer rechts van de formele tuin was een rozentuin aangelegd, waar vele soorten op het hoogtepunt van hun bloei waren. Heerlijk geurende rozen in prachtige kleuren.
Hierna leidde Paul ons, via heesterhagen van meidoorns, cornussen, krentenstruiken enz. naar de schapenweide met een grote natuurlijke vijver. Via het schapenpad kwamen we weer aan de achterkant van zijn tuin in de boomgaard met mooi gevormde oude fruitbomen. Langs de kas kwamen we bij de grote groententuin: de hobby van mevrouw Marie-Paule Deroose. Van de vele soorten groenten zagen alleen de aardbeienplanten er niet florissant uit: ook bij hen, in deze prachtige tuin, gaat niet altijd alles goed.
Ca. half zeven vertrokken we naar de "Cruydenhove" in Oostkamp. Een kasteel, waar we in de" Koninklijke Zaal" op gerechten getrakteerd werden: een mooie afsluiting van deze drukke, maar schitterende dag.


BRUGGE, de derde dag.

zaterdag 12 juni 2004
Verslag: Miny Wigger, Bornerbroek.

Het zou een rustige dag worden zei Lindy toen ze mij vroeg een verslag te maken van de derde reisdag. Ik weet niet hoe onze andere reisgenoten deze week ervaren hebben, een rustige dag hebben we naar mijn idee niet gehad. Dat hoeft ook niet, wij zijn ten slotte gekomen om iets te zien.
Na een heerlijk ontbijt begint de dag om kwart voor 9: met de bus naar kunstschilder Evert Thielen. Wat een mooie combinatiereis van tuinen en kunst!. Voor mij zijn dit twee grote hobby's. 's Zomers tuinieren en in de winter schilderen.

Na een korte rit en een wandeling naar het centrum komen wij bij een groot gerestaureerd oud statig huis aan met de schilder al in de deuropening. Het huis is een voormalig stadspaleis dat door de familie Thielen weer in z'n oude staat werd gerestaureerd. Alle kamers van het huis waren door vorige bewoners gefotografeerd wat het restaureren vergemakkelijkte. Alleen de hal, een voormalig koetshuis, moet nog in z'n oorspronkelijke staat gebracht worden.
We worden erg hartelijk met koffie of thee met lekkers verwelkomd door Evert en zijn vrouw. Hij begint een boeiend verhaal over de geschiedenis van zijn huis waarna we vertrekken naar een grote kamer waar hij dia's laat zien van alle aspecten van zijn passie: schilderen. Eerst legt hij uit hoe hij zijn werk "opbouwt" door eerst te tekenen en het werk daarna met houtskool overbrengt op het paneel. Hij schildert op hout waar paneel en lijst aaneen zitten. Dit is heel bijzonder en wordt heden ten dage niet meer gedaan. Een studie van oude meesters heeft hem hiertoe gebracht. Ook de verf maakt hij met pigment lijnolie en ei nog op dezelfde wijze als vroeger in de tijd van onder meer van Jan van Eyck, die hij zeer bewondert.
Iedereen is onder de indruk van zijn prachtig licht atelier waar hij een grote stellage heeft gebouwd om zo zijn grote veelluiken te kunnen schilderen. Toen ik daar rond liep en alles zo geordend zag staan met alle pigmenten in bruine potten en flessen alsof je in een oude apotheek loopt had ik het gevoel dat ik me in de vorige eeuw bevond.
Evert Thielen is een persoonlijkheid met een grote vakkennis die niet met alle modegrillen meeloopt en volkomen zijn eigen weg gaat. De kritiek die hij aanvankelijk kreeg alsof hij niet vernieuwend zou werken is allang achterhaald. Steeds meer mensen gaan het figuratieve werk weer waarderen. Zijn verschillende boeken gaan als warme broodjes over de toonbank en zijn dan ook binnen 10 minuten uitverkocht maar niet getreurd: er worden nieuwe besteld. Zie ook www.evertthielen.nl
Zijn volgende expositie is in 2005 in Den Bosch waar ik zeker naar toe zal gaan.

Na afscheid te hebben genomen ontmoeten wij buiten Guy van Hoorebeke die ons al opwacht. Ook hij bewoont een oud pand maar wel met een heel mooie intieme tuin met veel buxus in hagen en vele vormen. Er is zelfs een stukje tuin opgeofferd aan een kip in een kleine ren. Alles past mooi in de door oude muren omheinde binnentuin. Dit verwacht je niet als je zo'n huis in de stad ziet met de voordeur aan de straat. Guy van Hoorebeke heeft een handel in oude en nieuwe prenten, litho's en etsen die in zijn galerie tentoongesteld hangen.

Dit bezoek is een extraatje dat niet in het programma staat. We nemen afscheid en wandelen rustig door het mooie Brugge naar de opstapplaats voor de bootjes. Wat een prachtige stad. Het lijkt of de tijd stil is blijven staan. De hele binnenstad is zo pittoresk, net de wereld van Anton Pieck.

We gaan allen in één boot en maken een rondvaart langs de vele monumentale panden. Mede door het mooie zonnige weer is het een prachtige tocht. Daarna zijn we vrij om de stad te bezichtigen. We hebben een mooi terrasje gevonden en een lekker pilsje gedronken, de tijd vliegt voorbij het is zo vier uur en we komen aan bij de Gentsche Poort vanwaar de bus ons brengt naar de volgende tuin.

Kasteel van Oostkerke.
De bus kan niet tot aan het kasteel rijden dus het laatste stukje lopen we. Een mooi slingerende weggetje met heel oude knotwilgen aan weerzijden van de weg. Een paar witte koeien in de wei of ze er speciaal voor het sfeertje gedropt zijn: alles klopt.

Op de brug van de gracht valt ons oog op een zwanenpaar met jongen. Het mannetje houdt ons angstvallig in de gaten of we zijn vrouw en kinderen geen kwaad doen.
We zien dat de toegang wordt geflankeerd door twee oude torens. Het kasteel werd door de jaren heen vaak belaagd en beschadigd maar het ziet er nu zeer vredig en romantisch uit.
We worden verwelkomd door de eigenaar baron Jozeph van der Elst. Hij vertelt over de geschiedenis van het huis. Hij is geen tuinmens. Wel zijn vrouw die ivm de verkiezingen niet aanwezig is om ons in de tuin rond te leiden. Wel is er de buur- tevens tuinman die zijn best doet om het een en ander te vertellen maar het is duidelijk dat hij geen grote prater is.
Het ontwerp van de tuin is een creatie van Mien Ruys die met de familie bevriend was geraakt nadat ze de tuin bij hun huis in Zuid Frankrijk had ontworpen. Reeds voor de oorlog maakte ze een ontwerp voor deze tuin in Oostkerke. De eerste aanleg dateert van 1938. Door de overstroming met zilt water tijdens de tweede wereldoorlog bleef van die eerste beplanting niets over. Er werden nieuwe plannen gemaakt en begin jaren '50 werd de tuin geheel heraangelegd.

Rondom het huis op hetzelfde niveau zien we besloten tuinen met een beplanting van prachtige bloemen en planten afgeschermd door taxushagen. Heerlijk ruikende rozen die zomaar over een hekje hangen en het dak begroeid met blauwe regen. Erg mooi is de creatieve manier van tuinieren, zo zag je een boom dwars door de taxushaag groeien die gewoon gehandhaafd is.
Langs de paden rondom zie je de perfecte harmonie met de overgang naar het prachtige polder landschap. Andre van Wassenhove is de tuinarchitect die sinds 1985 dit grote erfgoed mede in stand hield.
We nemen afscheid en wandelen terug naar de bus die ons naar "De Damsche Poort" in Damme brengt waar we heerlijk gegeten hebben.
Heerlijk nagenietend keren we terug van een prachtige dag. Na onze avondwandeling in de buurt van het hotel nemen we nog een afzakkertje en gaan we moe maar voldaan slapen.

Het was een "rustige dag"….


BRUGGE, de vierde dag.

zondag 13 juni 2004
Verslag: Co van Zundert, Zenderen.

Van de verkiezingszondag merken we niet veel. Alleen Lydia Demeyer, de advocate in wier tuin wij als eerste neerstrijken, vertelt over haar rol als stemmenteller. In België, althans in Brugge, is de stemmachine nog niet ingevoerd. Je weet maar nooit of de uitvinders van het Achterhoekse Nedap er niet mee manipuleren, zodat het Vlaams Blok er nog sterker uit tevoorschijn komt.
Maar wij zijn niet voor de politiek gekomen. Ruim een uur mogen wij in de door André van Wassenhoven gerestaureerde tuin in het Brugse stadsdeel St-Andries ronddwalen. Vanuit alle gezichtspunten, zelfs vanaf het dakterras, wordt de in perfecte conditie verkerende tuin bewonderd. Toch opmerkelijk dat in Vlaanderen achter dikwijls hoge muren zulke mooie tuinen verscholen liggen, terwijl de zichtbare tuintjes van het gewone volk zo'n hoog tuinkaboutergehalte blijken te hebben.
In Lochristi - nee dat is niet in Schotland - doen wij De Lozen Boer aan. Het is een uitspanning met prachtige romantische tuinen, die als 'bruidstuinen' worden geafficheerd: bij de horecagelegenheid kan bij mooi weer voor de viering van bruiloften en partijen gebruik worden gemaakt van ommuurde en bloemrijk omzoomde gazons. We drinken koffie in de lieflijke omgeving van een soort pannenkoekenhuis. Hoe romantisch men hier kan worden blijkt uit wat een (gelukkig maar) onbekend gebleven dichter heeft geschreven:

Het Honingt en het Hemelt mij Den Zin:
Wie zal 't mij geven
Nog langer met U,
Vriend van mij,
Vriendtoevlijk te leven.


Dat is toch heel andere taal dan wij op de vele verkiezingsaffiches aantreffen. De daarop afgebeelde kandidaten proberen de kiezer vertrouwenwekkend aan te kijken. Een van hen, ene Pol de Beukelaere, roept het volk overmoedig toe: Aan de slag! Actie, maar geen spektakel!
Zo iemand zal iedereen toch graag opgeborgen willen zien in het Vlaamse parlement.

Kasteel Maxburg, half op de Belgisch-Nederlandse grens, valt tegen. De tuin is verwaarloosd en het als logement in gebruik zijnde prachtige landhuis, kan alleen van buitenaf worden bekeken. Hoewel ook hier de geest van ArendJan rondwaart - je kon hem de gehele tuinreis niet ontlopen - is de hoop van Lindy en Ru dat er na hun bezoek in december jl iets moois zou opbloeien niet in vervulling gegaan. Alleen de geschiedenis van het landgoed is interessant. De combinatie van een half in België en half in Nederland gelegen jeneverstokerij met een kapel zal uiteraard interessante fiscale perspectieven hebben geboden. Voor de van accijnsheffing gevrijwaarde offergaven zal de clerus wel een oogje hebben willen toeknijpen.
Bij het wegrijden missen we een van onze reisgenoten. Druk babbelend in haar mobiele telefoon had ze niet gemerkt dat haar gezelschap het perceel via de achterpoort had verlaten. Via een lange wandeling vanuit de hoofdingang weet ze de aansluiting met het peloton in de bus te herstellen.

Tenslotte - de gelijkenis met een bejaardenreis met een demonstratie van snelkookpannen is niet vreemd - wordt in Vlijmen kwekerij De Vijfhoeven van Marie en Jan van Kuijk bestormd. Jan doet de tuin en Marie de portemonnee. Wij kunnen kiezen uit een enorm assortiment bijzondere planten en dat doen we dan ook. De nog beschikbare ruimte in het bagageruim wordt gevuld met kistjes en doosjes en de rest gaat mee op schoot en in het gangpad. Chauffeur Dennis voelt zich de bestuurder van een rijdende plantenkas. Jan en Marie zwaaien ons voldaan uit. Hun koopzondag is weer goed.
Dat wij uiteindelijk in Shanghai terechtkomen verontrust niemand, want dat ligt gewoon in Haaksbergen. En de bediening is helemaal Nederlands, al komen er uiteindelijk toch ook een paar Chinezen tevoorschijn. Waar kun je een Twentse tuinreiziger een groter plezier mee doen dan met een heerlijke maaltijd en een pintje Grolsch? Dat doet zelfs de heerlijke Brugse Blondjes vergeten.


TUINBEZOEK "HARTJE HOF".

donderdag 24 juni 2004
Verslag: Harry Lubbers, Warnsveld.

Bij de pannenkoekerie "De Markenrichter" werden we door Lindy verwelkomd en over 3 groepen van 20 personen (met elk een andere routebeschrijving) verdeeld. De opkomst was bijzonder groot.

De eerste tuin was van de familie Sanders, heel rustig gelegen in Markelo. Een tuin van 3,5 ha. Een prachtig glooiend grasveld met een liggende boom bij een grote vijver met fraaie soorten hosta's en een unieke duiventil. Daarachter een bijzonder, functioneel tuinhuis en nog 2 poelen voor kikkers en salamanders. Verder nog een boomgaard met zo'n 20 mispel- pruimen-(w.o.belsen) appel- en perenbomen.

De tweede tuin was in Goor van de familie Jongsma.
Aan de voorkant een imposante oude Libanonceder die de dag voor ons bezoek, wegens breuk van takken, gesnoeid was. De tuin is oorspronkelijk door Mien Ruys ontworpen, waarbij bepaalde delen uit het originele ontwerp (dat ter inzage lag) bewaard zijn gebleven o.a. de grote bomen aan de zijkanten, het muurtje, het grasveld en de grote vijver aan het eind van de tuin. Een grote mooie tuin die je niet midden in Goor verwacht. In de tweede tuin kreeg elke groep koffie met gebak door gastvrouw Anne aangeboden: wij dus hier.

De derde tuin was van de familie van Eck bij Goor.
Een 1,5 ha grote tuin om een boerderijwoning met aanliggende schapenwei.Mevrouw van Eck heeft de tuin zelf in de loop der tijd ontworpen met hagen, witte tuin, leuk doorkijkje, groententuin en fruitbomen. De boerderij en Twentse kopschuur zijn prachtig gerestaureerd.Op de plaats van de tredmolen is een ronde bloemenborder.Het enthousiasme waarmee mevrouw Jacqueline van Eck ons rondleidde, was hartverwarmend.
Na deze mooie tuinen bezocht te hebben, werd de geslaagde dag met een drankje, pannenkoeken en ijs of koffie, bij ons startpunt die dag, gezellig afgesloten.

Voor de liefhebbers van kweeperengelei volgt het recept van Jacqueline:

-1 kg kweeperen.
-750 gram suiker per liter verkregen sap ( ev.. citroensap, pijpkaneel en kruidnagel toevoegen).
-was de vruchten, snij ze in vieren en kook ze in ruim water (ev. kruiden toevoegen) ongeveer 4 uur, zodat de vork er gemakkelijk inprikt.
-wrijf ze wat klein en laat de pulp en vocht in een sloop of doek minstens 24 uur uitlekken.
-meet het sap en noteer dit.
-kook het sap in tot tweederde. Dit duurt uren.Voeg dan de suiker toe en kook in tot geleidikte.
-vul de zeer schone potten zo vol mogelijk en keer de pot na 5 minuten om.
-zeer lang houdbaar.

Kweeperen, zo van de boom, zijn vanaf 10 oktober te koop. Tel. 0547-272235 fam. van Eck.


"BLOEMEN VAN VERLANGEN".

vrijdag 27 augustus 2004
Verslag: Jacqueline van Eck, Goor

Op vrijdag 27 augustus 2004 togen een vriendin en ik naar het Rijksmuseum Twenthe voor de middaglezing van Irene Sloet: een lezing voor liefhebbers van bloemen en hun betekenis. De aanwezige dames en heren kwamen niet bedrogen uit: het werd een zeer interessante middag! Irene ken ik al lang als onze "kunstjuf" die een groepje vrienden al vele jaren in de wintermaanden lezingen biedt over alle vormen van kunst of dat nu bouwkunst, beeldhouwkunst, een restauratieproject of Griekse kunst betreft. Haar werkterrein is zeer breed en haar enthousiasme voor haar vak is overduidelijk aanwezig.

Ook voor bloemen en hun betekenis in de geschiedenis wist ze de toehoorders te boeien. De symboliek die door alle eeuwen heen met bloemen verbonden was en die alle generaties tot nu toe in haar ban houdt: bij welke gebeurtenis wordt níet aan bloemen gedacht?
De middag begon met een aantal door Irene gemaakte dia's van voornamelijk schilderijen vanaf de late Middeleeuwen tot de moderne tijd.
Alle toen bekende bloemen zoals iris, lelie, akelei en later de tulp hadden hun betekenis voor elke sterveling en zij hadden een grote toegevoegde waarde en zeggingskracht door alle tijden heen. Ook nu nog zijn deze betekenissen geldig.

Na een gezellige koffie met gebak-pauze aan een heel lange tafel in het museumcafé volgde een rondleiding langs de voornaamste stukken van deze tijdelijke expositie in het museum, waarbij de volgens Irene Sloet belangrijkste kunstwerken als o.m. schilderijen, kleden en kleding extra aandacht van haar kregen. En ook het zaalvullende en geurende tapijt van lavendel (Hendrik de Vries) dat overal te ruiken was.
Mijn eigen aandacht ging speciaal naar het grote bloemstuk in een grote vaas van een mij onbekende Jan Olis, die dit magnifieke en zeer gedetailleerde stuk in 1662 maakte.
Een leerzame, gezellige en goed verzorgde middag voor ons allen!


NAZOMER - TUINMARKT IN DELDEN.

zaterdag 18 september 2004
Verslag: Siny Tijhuis, Almelo.

Zaterdagmorgen, kwart voor negen, telefoon. "Met Lindy. Schrik maar niet, de tuinmarkt gaat wél door hoor! Ik bel nu pas, vlak van te voren en niet gisteravond, om je geen slapeloze nacht te bezorgen ". En toen kwam "de echte aap wel uit de mouw ": of ik een verhaaltje wilde schrijven over de tuinmarkt van die ochtend.
Ik ben nog maar sinds januari van dit jaar lid van de kring en heb tijdens de tuinenreis naar Brugge al wel meegemaakt dat er van elke dag notities werden gemaakt voor een verslag dat dan later op de TTsite en in het boekje wordt geplaatst. Ik dacht toen: "Ja, dan ben ik ook wel een keer aan de beurt" En achteraf is zo'n reisverslag toch wel erg leuk.

Dus om half tien richting Delden bij gelukkig heel mooi weer. Lindy en Margareth stonden al helemaal uitgestald met hun tafeltje met de bekende bonnetjes voor de verloting en het warme broodje.Ook stonden er al enkele "verkopers" hun waar uit te stallen achter hun auto.
Er waren op dat moment nog niet veel kopers en verkopers aanwezig terwijl het toch al bijna tien uur was. Maar om kwart over tien waren alle zich als "in-verkoper" aangemelde leden en introducees aanwezig, hadden hun "koopwaar" uitgestald en hoorden we de bekende schoolbel luiden. Startsein voor de verkoop dachten wij en begonnen enkelen , waaronder ondergetekende, gelijk de door hen reeds uitgezochte plantjes te betalen.
Maar door een "strenge schooljuf" werden wij weer bij "de les gebeld" want het was de bedoeling dat we nog eerst uitleg kregen van de spelregels en te horen kregen waar en wanneer er koffie met een broodje te verkrijgen was en dat er weer een verloting zou plaatsvinden. Toen mochten we dan eindelijk onze plantjes gaan betalen. Vanuit de Heemtuin van het IVN in Haaksbergen (die ook elke woensdag en zaterdag open is voor publiek) werden verschillende kruiden aangeboden.
Iemand had bij de buurman de frambozenstruiken leeg mogen plukken en had daar jam van gemaakt. Deze kocht ik en smaakt heerlijk!!! Voor herhaling vatbaar. En ik heb dan ook zelf daar een, door weer iemand anders aangeboden, frambozenstruik gekocht en hoop volgend jaar ook zelf zulke lekkere jam te kunnen maken.
Er was een hele partij ijzeren planten-steunbeugels die gretig aftrek vond. Verder grote kluiten van astrantia, gedroogde, mooi gekleurde hortensiabloemen, bollen herfsttijloos, verschillende grassoorten, meerdere hosta's, jaargangen van het tijdschrift Seasons en vele soorten geraniums. En zo kan ik nog wel een poosje doorgaan. Voor elk wat wils.
Maar ondanks de gretigheid in het begin werd toch niet álles verkocht. Sommige planten en voorwerpen werd dan ook "voor de liefhebber"achtergelaten en bleken later toch wel weg te zijn.
Tussen elf uur en half twaalf verdween zo langzamerhand iedereen wel naar "de Border". Om nog ontbrekende planten te kopen en koffie te drinken. Ook kregen we daar ons heerlijke saucijzen-broodje. Daarna vond nog de verloting plaats en gingen meerdere leden met een mooi pakket aan bloembollen van "van Tubergen" naar huis.
Hopenlijk heeft ook de Border voldoende klandizie gehad zodat we nog eens gebruik mogen maken van de royale parkeerplaats, en hebben de gekochte planten weer een "stekkie" gekregen in de diverse tuinen van de Tuinkring Twente leden.


HERFSTWORKSHOP BIJ ANTON VISCH.

dinsdagavond 5 oktober 2004
Verslag: Hermien ten Brincke, Boekelo.

Als nieuw lid van "Tuinkring Twente" werd ik de dag van de herfstworkshop opgebeld door Lindy van Wezel met het verzoek een klein verslag over deze avond te schrijven en zomogelijk ook de "ingrediënten" die bij deze workshop gebruikt werden met naam te vermelden. Om half acht waren ruim 20 dames aanwezig om na het genot van een kop koffie te beginnen aan een "cloche", een serveerplateau. Het plateau stond voor iedereen al klaar inclusief de oase die het eerst werd verwerkt. Het ronde deksel zat er snel daarna op en de versiering van de oase-rand kon beginnen. Eerst met klimop waarna o.m.:

3 granaatappels sierappeltjes - malus red sentinel
rozebottel - sensationel fantasy
lampionnetjes - physalis
hortensia rozen - inca
groene pepers en
vogeltjes - zijdeplant asdepia's,

werden toegepast.
Rond kwart over tien was er een kleurig eindresultaat (zie www.tuinkringtwente.nl )en tijdens het drankje en het hapje na liet Anton ons grote rijk bloeiende orchideeën zien die hij steeds weer in bloei trekt: prachtig! Er zaten er vier in een fraaie bak.
Anton bedankt voor de gastvrijheid en het bijzondere herfststuk: ik kom graag terug!
Tot zeven december bij de kerstworkshop!


KERSTWORKSHOP BIJ ANTON VISCH.

dinsdagmiddag 7 december 2004
Verslag: Carolyn Lugten, Haaksbergen.

Kwam ik in Delden, moest ik altijd even genieten van Anton's creaties en combinaties op 't Kerkplein. Vandaar dat ik één keer voor de workshop inschreef, hoewel ik "bloemstukjes" niet kan uitstaan!
Het was aangenaam binnenkomen op Anton's boerderij; warm (niet op durven rekenen), een handdruk van himself, een grootse en overdadige kerstdecoratie op de enorme schoorsteenmantel, een loeiend houtvuur, overal leuke hebbedingetjes langs de muren en een plezierig grote beker koffie in de hand gedrukt.
Even later stonden wij, 28 vrouw-sterk in 't gelid langs de enorme tafels met oase-torentjes in pot en keken gretig toe hoe Anton de kerstballen speels in de oase stak, onderwijl uitleggend welke conifeersoorten hij gebruikte en waarom. Uiteraard graaiden we naar de eerste takken, bang niet genoeg te krijgen, maar al gauw bleek de hoeveelheid materiaal zó royaal dat de meesten veel te veel in de oaseblokken staken. Anton en assistent Jelle kwamen corrigerend langs.
Gelukkig, want daarna kwamen nog grote hoeveelheden dadeltrossen, peren, dennenappels, ballen, eucalyptus enz. voorbij totdat er een prachtig volgeladen wit-groene boom ontstond, inclusief lichtjes en engelenhaar!
Tevreden besloten we deze middag met heerlijke toastjes van Lindy bij een goed glas wijn.
Voor een bijzondere kerstversiering moet je bij Anton zijn!


Terug Inhoudsopgave